Μindset: μπορεί μία λέξη να κρύβει μέσα της το νόημα της επιτυχίας;.


Υπάρχει μία πολύ σημαντική λέξη που δεν βρίσκεται όμως στο ελληνικό λεξιλόγιο. Ο λόγος για τη λέξη “mindset”, η οποία δεν μεταφράζεται επακριβώς στα ελληνικά, θα λέγαμε όμως ότι είναι πολύ κοντά με την έννοια της νοοτροπίας και του τρόπου σκέψης.

Η έννοια αυτή αναπτύχθηκε τα τελευταία χρόνια από την καθηγήτρια ψυχολογίας του Stanford, Carol Dweck, η οποία στο βιβλίο της “Mindset: The New Psychology of Success” αποκαλύπτει πωςη άποψη που σχηματίζουμε για τον εαυτό μας καθορίζει την εξέλιξη της ζωής μας και επομένως, η αληθινή επιτυχία εξαρτάται από τον τρόπο σκέψης και τη νοοτροπία μας.

 

Τύποι νοοτροπίας

Σύμφωνα με τη θεωρία του mindset, υπάρχουν δύο μορφές νοοτροπίας, τις οποίες αποκτάμε από πολύ νεαρή ηλικία, και αυτές είναι που καθορίζουν σημαντικό μέρος της συμπεριφοράς μας, της σχέσης μας με την επερχόμενη επιτυχία ή αποτυχία σε κάθε τομέα της ζωής μας και επομένως και την ψυχική μας ισορροπία. Οι δύο αυτές μορφές είναι η σταθερή νοοτροπία και η νοοτροπία ανάπτυξης.

Η πρώτη από αυτές σχετίζεται με την αντίληψη ότι η νοημοσύνη μας είναι έμφυτη, οι ικανότητές μας συγκεκριμένες και σταθερές και συνεπώς δεν υφίστανται αλλαγές. Άνθρωποι με σταθερή νοοτροπία τείνουν να συνδέουν τον βαθμό ευφυίας τους με την αξία τους ως άνθρωποι, με αποτέλεσμα να αποφεύγουν να δοκιμάζουν νέα πράγματα και να απομακρύνονται από τις δυσκολίες, φοβούμενοι την πιθανή αποτυχία.

Από την άλλη, η νοοτροπία της ανάπτυξης πρεσβεύει ότι η νοημοσύνη είναι αναπτυσσόμενη και οι ικανότητες μπορούν να βελτιωθούν με συνεχή προσπάθεια και αφοσίωση. Οι άνθρωποι με νοοτροπία ανάπτυξης πιστεύουν, δηλαδή, ότι οι ικανότητες και η απόδοσή τους μπορούν να αλλάξουν με το πέρασμα του χρόνου, την προσπάθεια και την εμπειρία και βασίζονται όχι τόσο στο αποτέλεσμα των πράξεων τους αλλά στη μάθηση και τη δημιουργικότητα. Παράλληλα, δεν φοβούνται την αποτυχία, αντιθέτως, την θεωρούν στάδιο της επιτυχίας. Την επεξεργάζονται, μαθαίνουν από αυτήν και προσπαθούν να κάνουν τις απαραίτητες διορθώσεις ώστε στο μέλλον να επέλθει το επιθυμητό αποτέλεσμα.

 

Ο δρόμος προς την επιτυχία

Παρ’ όλο που υπάρχουν αυτές οι δύο διακριτές κατηγορίες νοοτροπίας, υπάρχουν περιπτώσεις ανθρώπων που μπορεί να συνδυάζουν και τις δύο αυτές μορφές, και φυσικά υπάρχουν τρόποι που οδηγούν στην υιοθέτηση της νοοτροπίας της ανάπτυξης, με καλύτερα αποτελέσματα όταν ξεκινήσουν να εφαρμόζονται από νεαρή ηλικία.

Αρχικά, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε και να κάνουμε τα παιδιά να κατανοήσουν ότι ο εγκέφαλος μας μπορεί να αλλάξει. Όταν βρισκόμαστε αντιμέτωποι με νέες προκλήσεις και καλούμαστε να τις αντιμετωπίσουμε, είναι πιθανό να αναπτυχθούν νέες συνδέσεις μεταξύ των νευρώνων και έτσι ο εγκέφαλος μας να αναπτύξει νέες δυνατότητες.

Εκτός αυτού, σημαντικός στην πορεία αυτή θεωρείται ο έπαινος, αυτός όμως που σχετίζεται με την προσπάθεια και την επιμονή και όχι με την ευφυία και το ταλέντο. Με αυτόν τον τρόπο κατανοούμε ότι η επιτυχία δεν έρχεται αυτόματα αλλά αξίζει να προσπαθήσουμε και να εξελιχθούμε μέσα από τις δυσκολίες.

Τέλος, και ίσως σημαντικότερο, είναι να εισάγουμε στο λεξιλόγιό μας τη λέξη «ακόμα». Για παράδειγμα, η φράση «δεν το κατάφερα» έχει μεγάλη διαφορά από τη φράση «δεν το κατάφερα ακόμα», καθώς η πρώτη επιδεικνύει περιορισμένη δυναμικότητα, ενώ η δεύτερη επιδεικνύει πίστη στις ικανότητες μας και αισιοδοξία για το μέλλον μας.

Αυτό που προκύπτει από όλα τα παραπάνω είναι ότι o τρόπος που σκεφτόμαστε για τον εαυτό μας θα καθορίσει τελικά εάν θα εξελιχθούμε ή θα παραμείνουμε σταθεροί. Αναπτύσσοντας τη νοοτροπία ανάπτυξης μπορούμε να επιφέρουμε μικρές ή μεγάλες αλλαγές στη ζωή μας, που θα μετατρέψουν την επικριτική στάση σε μάθηση και δημιουργικότητα. Και για να επέλθουν αυτές οι αλλαγές αυτό που χρειάζεται μπορεί να είναι τόσο απλό, όπως η προσθήκη μίας μικρής λέξης στο λεξιλόγιό μας.

 

Τριανταφυλλιώ - Μιχαέλα Ταρσάνη

Ψυχολόγος


Βιβλιογραφία:

Dweck, C. S. (2007). Mindset: The New Psychology of Success. New York: Ballantine Books.

 

 

Πηγή: psychologynow.gr

Τα Χριστούγεννα είναι μια ειδική περίοδος εορτασμού. Είναι ο καιρός πολλών οικογενειακών επισκέψεων, συναντήσεων… Πολλές συναντήσεις μπορεί να φέρουν στην επιφάνεια τα θαμμένα παράπονα και πικρίες.

Η οικογένεια είναι τόσο σημαντική και τα Χριστούγεννα δεν είναι ο καλύτερος χρόνος για να ξεθάψουμε οποιαδήποτε δυσαρέσκεια ή πικρία προς τα άλλα μέλη της οικογένειάς μας. Γι’αυτό προετοιμαστείτε κατάλληλα. Γιατί; Μα για να τα απολαύσετε όλοι! Είναι Χριστούγεννα!!!

Τα ανθοϊάματα μπορούν να σας βοηθήσουν. Να σας προετοιμάσουν κατάλληλα. Χρησιμοποιήστε:

·        Bluebell: όταν υπάρχουν συναισθήματα που δεν εκφράζονται.

·        Boab: όταν υπάρχει επανάληψη και εμπλοκή στα οικογενειακά πρότυπα και συμπεριφορές

·        Bush Gardenia: όταν θέλουμε να στρέψουμε προσοχή ένας προς τον άλλον

·        Bauhinia: ενθαρρύνει το άνοιγμα σε νέες ιδέες και τρόπους να κάνουμε πράγματα

·        Dagger Hakea: για δυσαρέσκεια (θυμός, πικρία,…) προς τα μέλη της οικογένειας

·        Dog Rose of the Wild Forces: σε περιόδους μαζικής φρενίτιδας ή πανικού

·        Red Chestnut: όταν υπάρχει ανησυχία για τα άλλα μέλη της οικογένειας

·        Cherry Plum: όταν θέλουμε λίγο πιο πολύ αυθορμητισμό, λιγότερο έλεγχο

·        Impatience: να χαμηλώσουμε την φρενίτιδα και να χαλαρώσουμε

·        Holly: άνοιγμα καρδιάς. ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!!!

 

Πηγή 

 

Έφυγες  ξαφνικά.

Δεν το θέλω, να πιστέψω πως δε θα σε ξαναδώ, δε θα σε αγγίξω, δε θα είσαι εκεί να με στηρίζεις να μου δίνεις την αγάπη σου χωρίς να ζητάς ανταλλάγματα, απλά και μόνο επειδή είμαι εγώ.

Δεν μπορώ και δε θέλω να το πιστέψω. Υπάρχεις, ζεις , είσαι εδώ, θα είσαι εδώ, μα έχουμε να ζήσουμε τόσα πολλά ακόμη.

Είχα τόσα πολλά να σου πώ, να ζήσουμε, να κάνουμε μαζί. Δε θυμώνω με το γιατί συνέβη, ούτε ρωτάω πια γιατί έφυγες. Θυμώνω με τον εαυτό μου, που δεν αφιέρωσα περισσότερο χρόνο μαζί σου, που εκείνες τις φορές που έλεγα βαριέμαι ή είμαι κουρασμένη, δεν ήρθα να πάμε μια βόλτα, να παίξουμε, απλά σε άφηνα.

Με εμένα θυμώνω που δεν σε προστάτευσα, δεν σου έδωσα πράγματα, δεν σου έδωσα «τη θέση» στη ζωή μου αλλά και δεν αφιέρωσα τον χρόνο μου σε εσένα.

Ξέρεις πως σε αγαπάω, ξέρω πως με αγαπούσες και με αγαπάς. Στεναχωριέμαι, κλαίω, πονάω, νιώθω άδεια. Σκέφτομαι πως έζησες ελεύθερος, αλλά και πως φοβήθηκες και ήσουν μόνος. Αχ, πονάω αλλά χαίρομαι που σε γνώρισα, μου έμαθες πολλά, μου έμαθες την άνευ όρων αγάπη, τη φροντίδα, τα χάδια, τις αγκαλιές, το παιχνίδι.

Συγγνώμη που δεν έκανα όσα μπορούσα, συγγνώμη που σε άφηνα, Συγγνώμη που δεν ήμουν εκεί για σένα, συγγνώμη που δε σε προστάτευσα.

Συγγνώμη….

Είσαι και θα συνεχίσεις να είσαι στην καρδιά μου και στο μυαλό.

Καλό Ταξίδι Λιοντάρι μου.

Καλό ταξίδι Τζακ.

Υ.Γ.: Η μέρα έχεις 24 ώρες, να βρούμε χρόνο να αφιερώνουμε στα αγαπημένα μας πρόσωπα, να γελάμε και να περνάμε ποιοτικό χρόνο χωρίς καβγάδες, αλλά χαμόγελα, αγκαλιές και βόλτες. Κανείς δεν ξέρει πότε θα «φύγει», ας αδράξουμε τη στιγμή για να ζει αιώνια μέσα μας, στην καρδιά και στο μυαλό μας.

 

Το αφιερώνω σε όλους όσους έφυγαν Βιαστικά από κοντά μας.

Στον Στέλιο,

Στον Απόστολο, τη Λεβεντιά μου

Στο Αγαπημένο μου Λιοντάρι, τον Τζακ μου.

 

Αποστολία Ευρ. Χαρμάνη MA, MSc, PhD©

Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας- Συνθετική Ψυχοθεραπεύτρια,

Ειδική Παιδαγωγός

 

Δυστυχώς, υπάρχει ακόμα μεγάλη παρανόηση όσον αφορά στο θέμα της κατάθλιψης. Όταν κάποιος έχει διαγνωστεί με μείζονα κατάθλιψη, υπάρχει ένα συγκεκριμένο υπόβαθρο χημικής και νευρολογικής ανισορροπίας στον εγκέφαλό του. Όπως και άλλες πολλές ασθένειες ή χρόνιες παθήσεις, η κατάθλιψη χρειάζεται προσπάθεια για να θεραπευτεί και το άτομο πρέπει να βρει τρόπους να τη διαχειριστεί, όσο καλύτερα μπορεί. Αν έχετε ένα φίλο ή ένα μέλος της οικογένειας που αντιμετωπίζει πρόβλημα κατάθλιψης, χρειάζεται να είστε προσεκτικοί με το τι ακριβώς τους λέτε. Το σίγουρο είναι ότι η κατανόηση των συναισθημάτων ενός τέτοιου ατόμου αποτελεί μια δύσκολη υπόθεση.

10 πράγματα που καλύτερα να αποφεύγετε να αναφέρετε, αφού πολύ απλά, δεν βοηθούν.

1. Προσπάθησε να σκεφτείς θετικά

Η μείζονα κατάθλιψη δεν αποτελεί μόνο ένα ψυχολογικό πρόβλημα. Οι έρευνες υποδεικνύουν ότι ψυχικές διαταραχές όπως η κατάθλιψη, προκαλούνται από ηλεκτροχημικές ανισορροπίες στον εγκέφαλο. Ένα άτομο που υποφέρει από κατάθλιψη λοιπόν δεν μπορεί να ελέγξει το πώς νιώθει. Το να προσπαθεί να κάνει θετικές σκέψεις δεν πρόκειται να απομακρύνει το μαύρο σύννεφο της κατάθλιψης. Εναλλακτικά, πείτε του πόσο δύσκολο πρέπει να είναι, να μην μπορεί να νιώσει θετικά, ακόμα και αν το θέλει. Αναγνωρίζοντας την κατάθλιψη του φίλου σας, του δείχνετε ότι την παίρνετε στα σοβαρά.

2. Ξέρω πώς νιώθεις

Αν μιλάτε με κάποιον που περνά μια καταθλιπτική περίοδο στη ζωή του, αυτή η δήλωση θα ακουστεί σαν να τον/την πατρονάρετε. Το να νιώθει κάποιος μελαγχολία ως ένας υγιής άνθρωπος και το να πάσχει από μείζονα κατάθλιψη αποτελούν δύο τελείως διαφορετικά πράγματα. Η μείζονα κατάθλιψη δεν αναφέρεται απλά σε μια μικρή, σύντομη φάση· μπορεί ορισμένες φορές να διαρκέσει μήνες ή και χρόνια. Αντιθέτως, δηλώστε ότι συμπάσχετε και το κατανοείτε, καθώς κι εσείς έχετε περάσει τέτοιες καταστάσεις κάποιες φορές, κατά τις οποίες νιώθατε απαίσια και δεν μπορείτε καν να φανταστείτε πόσο δύσκολο πρέπει να είναι γι’ αυτόν/αυτή.

3. Εσύ φταις

Θα λέγατε σε κάποιον που έχει υψηλό πυρετό, ότι είναι δικό του λάθος; Το ίδιο ισχύει και με την κατάθλιψη. Αυτά τα άτομα δεν έχουν τον έλεγχο των συναισθημάτων τους και οι επιστήμονες τώρα ανακαλύπτουν ότι οι διαταραχές διάθεσης είναι ένα αποτέλεσμα γενετικής προδιάθεσης, αλλά και κοινωνικών παραγόντων. Αντί λοιπόν να κατηγορείτε ένα άτομο, πείτε του πόσο γενναίο θεωρείτε ότι είναι που συνεχίζει να παλεύει.

4. Γιατί δεν αλλάζεις τον τρόπο ζωής σου;

Μην προσπαθήσετε να κατηγορήσετε τον τρόπο ζωής του φίλου σας για την κατάσταση του. Αν και ο τρόπος ζωής μπορεί βεβαίως να επηρεάσει τη διάθεση του, ένα άτομο με κατάθλιψη μπορεί να νιώθει έτσι ασχέτως των εξωτερικών καταστάσεων. Μια συζήτηση για τις επιλογές της ζωής του μπορεί να είναι μια καλή ιδέα, όταν ο φίλος σας νιώσει καλύτερα. Ωστόσο, αν βρίσκεται σε καταθλιπτική κατάσταση, το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε είναι να προσφέρετε στήριξη. Μόλις νιώσει καλύτερα, τότε μπορείτε να μιλήσετε για τα βήματα που μπορεί και μπορείτε να πάρετε για την ενεργή αντιμετώπιση της κατάθλιψης με τον καλύτερο πιθανό τρόπο.

5. Θα περάσει

Ποτέ δεν είναι καλή ιδέα να πείτε σε κάποιον που εμφανίζει κατάθλιψη ότι τα πράγματα και οι δυσκολίες θα περάσουν. Η κατάθλιψη, επαναλαμβάνουμε, δεν είναι μια φάση· είναι μια ιατρική πάθηση που πρέπει να διαχειριστεί κάποιος με κουράγιο. Ακόμα και αν δεν είστε σίγουροι ότι ο φίλος σας έχει μείζονα κατάθλιψη, μιλήστε του για την πιθανή επίσκεψη σε έναν ειδικό, πείτε του ότι θα είστε δίπλα του και ενθαρρύνετε τον να φανεί γενναίος.

6. Η κατάθλιψη είναι καλύτερη από…

Δε βιώνουν όλοι με τον ίδιο τρόπο μια δεδομένη κατάσταση. Μπορεί να βρείτε παρηγοριά στο γεγονός ότι η δική σας συγκεκριμένη κατάσταση είναι καλύτερη από μια άλλη που γνωρίζετε ότι κάποιος περνά. Αλλά όταν αναφέρετε σε ένα καταθλιπτικό άτομο ότι η ιατρική του πάθηση είναι καλύτερη από άλλα προβλήματα από τα οποία υποφέρουν άλλοι άνθρωποι, ουσιαστικά αυτό που καταφέρνετε είναι να κάνετε το άτομο που έχετε απέναντι σας να νιώθει ότι η ασθένεια του είναι φανταστική, ότι δεν υπάρχει στην πραγματικότητα. Αντί λοιπόν γι’ αυτό, εκφράστε ανησυχία και πείτε του ότι καταλαβαίνετε ότι μπορεί να είναι δύσκολο για αυτόν που το περνά.

7. Έχεις δοκιμάσει τη γυμναστική;

Ναι, η άσκηση απελευθερώνει ενδορφίνες, οι οποίες μας κάνουν να νιώθουμε όμορφα, αλλά σίγουρα δεν αποτελεί και λύση για την κατάθλιψη. Η γυμναστική αποτελεί έναν υπέροχο τρόπο να διατηρήσουμε την υγεία μας, αλλά δεν είναι θεραπεία για μια προϋπάρχουσα ιατρική πάθηση. Η κατάθλιψη χρειάζεται ιατρική φροντίδα και περιλαμβάνει ψυχοθεραπεία και, σε ορισμένες περιπτώσεις, φαρμακευτική αγωγή. Αντί να προτείνετε επομένως την άσκηση ως λύση, προσκαλέστε τον φίλο σας να σας συνοδεύσει σε μια βόλτα ή στο καθημερινό σας τρέξιμο.

8. Ανησυχείς για το τίποτα

Οι άνθρωποι που πάσχουν από κατάθλιψη ταλαντεύονται στα άκρα όσον αφορά στα συναισθήματα. Όταν τους λέτε ότι τα προβλήματα τους δεν είναι αρκετά σημαντικά, μπορεί να νιώθουν παραγκωνισμένοι, κάτι που μόνο να επιδεινώσει μπορεί την κατάσταση. Αν και μπορεί να θεωρείτε ότι τα προβλήματα κάποιου δεν είναι τόσο σοβαρά, αυτό το γεγονός δεν πρόκειται να αλλάξει το πώς εκείνο το άτομο νιώθει. Αντιθέτως, βεβαιώστε το ότι καταλαβαίνετε και ότι θα είστε ένας μη-επικριτικός ακροατής, σε περίπτωση που θέλει να σας μιλήσει.

9. Να είσαι ευγνώμων

Ένα άτομο που αντιμετωπίζει κατάθλιψη δεν νιώθει απλά αδιάθετο· έχει να παλέψει με μια ασθένεια που επηρεάζει το πώς νιώθει και βιώνει τη ζωή σε όλες της τις εκφάνσεις. Αν και η ευγνωμοσύνη αποτελεί έναν σπουδαίο τρόπο ανάπτυξης μιας θετικής ματιάς, ένα τέτοιο άτομο δεν είναι καταθλιπτικό, επειδή δεν νιώθει ευγνώμον. Επιδείξτε ενσυναίσθηση στον φίλο σας, λέγοντας του πόσο απαίσιο πρέπει να είναι να μην μπορεί να έχει έλεγχο πάνω στα συναισθήματα του. προσφέρετε στήριξη με οποιονδήποτε τρόπο μπορείτε.

10. Κανείς δεν είπε ότι η ζωή είναι εύκολη

Όταν κάνετε αυτή τη διαπίστωση, υπονοείτε ότι ο φίλος σας, που υποφέρει, έχει πλήρη έλεγχο του τι συμβαίνει στον εγκέφαλο του. Ο φίλος σας μάλλον θα έχει επαναλάβει πολλές φορές στο μυαλό του την ίδια φράση, και όταν το κάνετε κι εσείς, τον βυθίζετε σε ένα αρνητικό γαϊτανάκι σκέψεων. Αντί γι’ αυτό, πείτε του ότι η ζωή μπορεί να αποδειχθεί ιδιαιτέρως σκληρή, αλλά εσείς είστε εκεί για να βοηθήσετε, σε περίπτωση που το χρειαστεί.

 

Πηγή  

Δευτέρα, 20 Νοεμβρίου 2017 16:50

Θυμάμαι, αλλά δε φοβάμαι πια

Written by

 

Να γιατί πήρα ανθοϊάματα. ...ένας απ’ τους λόγους.

 

Αγαπημένε μου γονιέ, Θυμάσαι;
Κάθε φορά που θύμωνα μου έλεγες να σωπαίνω.
Κάθε φορά που θύμωνα μου έλεγες ότι αυτό δεν είναι δείγμα σεβασμού στο πρόσωπό σου.

Κάθε φορά που θύμωνα μου έλεγες να δώσω τόπο στην οργή.

Κάθε φορά που θύμωνα εσύ θύμωνες περισσότερο για να καλύψεις το θυμό μου.

Κάθε φορά που θύμωνα με έβαζες τιμωρία που τόλμησα να υψώσω τη φωνή μου.

Κάθε φορά που θύμωνα "έκλεινες τα αυτιά σου" γιατί δεν άντεχες το θυμό μου.

Θυμάσαι;
Όλες τις φορές που το συναίσθημα αυτό δεν είχε κανένα μέλλον να εκφραστεί και κυρίως να ακουστεί γιατί ήταν τόσο ενοχοποιημένο.
Όλες τις φορές που εσύ από τη θέση του γονιού είχες αυτό το δικαίωμα, αλλά εγώ από τη θέση του παιδιού όχι.
Όλες τις φορές που με δίδασκες για το πόσο "κακό" συναίσθημα είναι ο θυμός.

Εγώ πάντως θυμάμαι...
Πώς μπορώ άλλωστε να ξεχάσω όταν πια ο θυμός μου έχει εσωτερικευθεί τόσο πολύ που, αν τολμήσει να ξεμυτίσει, ξυπνάνε όλες εκείνες οι προσπάθειες για καλή διαγωγή και καλή συμπεριφορά.

Γιατί, έστω και αργά, κατάλαβα ότι δεν υπάρχει πιο χρήσιμο συναίσθημα από το θυμό, αρκεί να του επιτρέπεται να εκφράζεται, να επικοινωνείται χωρίς φόβο και ενοχές, ώστε να μην γιγαντώνεται, να μην στρέφεται κατά του εαυτού και να μην εκφράζεται καταστροφικά ως μια απέλπιδα προσπάθεια να "ακουστεί".

Θυμάμαι και ξέρεις κάτι αγαπημένε μου γονιέ;
δε φοβάμαι πια να θυμώσω,
δε φοβάμαι να εκφράσω την ενόχλησή μου,
δε φοβάμαι να συγκρουστώ και να έρθω σε ρήξη, προκειμένου να υπερασπιστώ τον εαυτό
μου, τα θέλω μου, να θέσω τα όρια μου ή και γιατί όχι προκειμένου να αλλάξω τα κακώς κείμενα της ζωής μου.

Θυμάμαι, αλλά δε φοβάμαι πια

Πηγή: https://www.facebook.com/FlowerRemediesAll/

 

 

ΔΕΙΤΕ επίσης το κανάλι μας και τα σχετικά βίντεο που έχουμε ετοιμάσει και μπορεί να σας φανούν χρήσιμα.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ: Για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία ή διευκρίνιση επικοινωνήστε μαζί μας καθημερινά στο 2414003141 ή στο 6970420110

 

Για να λαμβάνεται τακτικά τα νέα μας, κάνετε την εγγραφή εδώ 

 

 

 

 

 

Μιά φορά και έναν καιρό ήταν ένα μέρος όπου όλοι οι άνθρωποι  ήταν χαρούμενοι, ενωμένοι, μονιασμένοι, γεμάτοι, «χορτασμένοι» όχι «Φουσκωμένοι», μαζί τους ζούσε η Αυτογνωσία, στο χωριό αυτό.

Μαζί με τους ανθρώπους κατοικούσαν η Εμπιστοσύνη, η Επιείκεια, η Υποστήριξη, η Συμπόνια, η Αποδοχή, η Αλήθεια, η Γενναιοδωρία, η Αθωότητα, η Ωριμότητα, η Παιδεία, οι Αναμνήσεις, οι Εμπειρίες, το Παρελθόν, η Γνώση και η Χαρά.

Όλοι ζούσαν αρμονικά μεταξύ τους, επικρατούσε η Μαγεία.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Αν σου έλεγε κάποιος πώς μπορείς να ζεις σε αυτό το μέρος του παραμυθιού, αν σου ελεγε κάποιος πως μπορείς να βρεις τις λύσεις που ψάχνεις, πως μπορείς να μάθεις  τις αιτίες για όσα σου συνέβησαν και όσα σου συμβαίνουν, και σου άφησαν τα σημάδια τους.

Με μια απλή λέξη: να μάθεις ΕΣΕΝΑ!

v    Τι θα επέλεγες;

v    Θα το τολμούσες;

v    Θα χαιρόσουν;

v    Θα φοβόσουν;

v    Θα το έκανες το βήμα;

 

Βέβαια πριν ξεκινησεις, οφείλω να σου πω και οφείλεις να ξέρεις, πως αφου θα επιλέξεις να κάνεις το βήμα προς το χωριό του «παραμυθιού», θα Αλλάξει η ζωή σου, θα πας σε άλλη...Γη, θα ταρακουνηθείς, θα πονέσεις, θα κλάψεις, θα θυμώσεις, θα γελάσεις, θα αγαπήσεις και θα αγαπηθείς, θα δεις με άλλα μάτια τον κόσμο, εσένα, τους δικούς σου ανθρώπους, θα γεμίσεις με Χρυσόσκονη, θα γνωρίσεις τη Μαγεία της στιγμής, του παρόντος, τη Μαγεία να ζεις το Τώρα, χώρις να κοιτάς το Μέλλον αλλά ούτε να σκέφτεσαι το Παρελθόν.

Ο δρόμος δεν είναι ευκολος, έχεις να αντιμετώπίσεις πολλά εμπόδια, πολλά διλήμματα, πολλές αναβολές, πολλές παλινδρομήσεις, πολλές «σειρήνες», αλλά και πολλή ώθηση και εσωτερική πίεση για να συνεχίσεις να πορεύεσαι και να φτάσεις εκεί που θέλεις.

 

v     Πως θα συμβεί αυτό;

v     Πως θα το πετύχω;

 

Μαγικά, τόσο «απλά» και τόσο «πολύπλοκα»!

 

Το κύριο συστατικό και το πρώτο βήμα είναι να θέλεις να μάθεις εσένα, να γνωρίσεις όλα τα κομμάτια σου, και τα «καλά» και τα «άσχημα».

Να αγαπήσεις με το μυαλό και την καρδιά σου ΕΣΕΝΑ. Να αφήσεις να γνωριστούν η λογική σου και τα συναισθήματα σου.

 

«Κοίτα, σκέψου, νιώσε και ζήσε αδιάκοπα... και θα δεις να γεννιέται μέσα σου, σιγά σιγά, αυτή η συνεχής συνειδητοποίηση του εαυτού σου και όσων σε αφορούν. Κι όταν θα είσαι πλήρως και απολύτωςενσυνείδητος, τότε θα βγεις αβίαστα απο το παρελθόν και απο το μέλλον, και θα Αγκυροβολήσεις στο Παρόν.

Και θα καταλάβεις ότι η ΑΠΟΔΟΧΗ είναι, τελικά, ένας χώρος ελευθερίας που κατοικείται μόνο απο όσους έχουν καταργήσει την έννοια του κατεπείγοντος.»  (απόσπασμα από το βιβλίο του Χόρχε Μπουκάϊ, «Από την άγνοια στη σοφία, το ταξίδι της Σιμρίτι», opera animus)

 

Ένα μαγευτικό μέσο  για την άλλη.. Γη είναι η ψυχοθεραπεία, τόσο η ατομική όσο και η ομαδική, δεν είναι το μοναδικό μέσο, αλλά  είναι το πιο ασφαλή, συντροφικό, μοναδικό όπως άλλωστε είσαι και εσυ.

 

Δεν είμαι δειλός, αλλά Τολμηρός, γιατί δε Φοβάμαι να με Γνωρίσω και να με Δω.!

 

Σήμερα θα ταξιδέψουμε μέσω των ομαδικών Συστημικών Αναπαραστάσεων του Hellinger & της κας Κονταξή Έφης

 

Η ομάδα ενώνει τους ανθρώπους, τους φέρνει σε επαφή, πιο κοντά. Άνθρωποι άγνωστοι, γεμάτοι με μια ιστορία, με μια διαδρομή, γεμάτοι φορτία ίσως γνώριμα κάποιες φορές άλλες πάλι διαφορετικά. Το κοινό σημείο είναι ένα, η Επαφή, η Ένωση μεταξύ τους και ένα δέσιμο που δίνει ζωή, δίνει Πνοή! Δίνει ΖΩΗ, ΑΝΑΣΑ.

 

Η συστημική αναπαράσταση είναι θεραπευτική, είναι μια ΒΙΩΜΑΤΙΚΗ θεραπεία ψυχής, συστημάτων (οικογενειακών, ατομικών κτλ), ενέργειας, ΑΛΛΑ ΚΑΙ του ίδιου του ατόμου.

 «Θεραπεύει» χωρίς να ΤΟ ζητήσεις, αρκεί να είσαι ανοιχτός/η να δεχτείς «το Δώρο», δεν χρειάζεται να ξέρεις απο πριν τι είναι αυτό που θα πάρεις, όπως το μικρό παιδί ανυπομονεί στη λέξη Δώρο, χωρις να το νοιάζει τι είναι αρκεί και μόνο ότι θα λάβει κάτι που μέχρι πριν δεν είχε και θα παίξει, θα το αξιοποιήσει.

Μόνο με δώρα φεύγεις απο ένα ομαδικό συστημικό εργαστήρι, και Πάντα τα δώρα που σου δίνει είναι τα πολυτιμότερα και όσα έχεις ανάγκη και χρειάζεσαι, δεν είναι αναγκαίο να το ξέρεις το μόνο που είναι αναγκαίο είναι να Εμπιστευτείς, ή αν έχεις καποια δυσκολία, κανένα πρόβλημα είναι φυσιολογικό να αντιστέκεσαι.

Απλά Άνοιξε την Αγκαλιά της Καρδιάς σου και δέξου ό,τι  έρχεται και ό,τι θα έρθει.

 Απλά κάν΄το & ΘΑ ΔΕΙΣ! J

 

 

 

Αποστολία Ευρ. Χαρμάνη MA, MSc, PhD©

Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας- Συνθετική Ψυχοθεραπεύτρια,

Ειδική Παιδαγωγός

 

Κυριακή, 05 Νοεμβρίου 2017 21:14

Είμαι καλός γονιός;

Written by

 

Συχνά και μάλιστα από  μικρή κιόλας ηλικία, πολλά νεαρά κορίτσια  και  υποψήφιες  μητέρες αναρωτιούνται αν θα γίνουν καλές μητέρες, πως θα μεγαλώσουν το παιδί τους, με τι αρχές θα το αναθρέψουν, ποια πιστεύω θα του εμφυσήσουν. Έχουν  πολλές  ανησυχίες. Αναπόφευκτο άγχος και  φόβος τους είναι φυσικά να μην κάνουν τα λάθη των γονιών τους στην ανατροφή των δικών τους παιδιών.

 

Αλήθεια,  ισχύει  κάτι  τέτοιο;

Η άρνηση και η εναγώνια αντίσταση στον φόβο αυτό, μήπως είναι ένα τεράστιο βήμα για να τα …πραγματοποιήσουν σε μεγαλύτερο βαθμό;

Πολλές νεαρές μητέρες έχουν ως κυρίαρχη στάση, να μεγαλώσουν τα παιδιά τους σύμφωνα με τις βασικές αρχές της παιδαγωγικής και της ψυχοκοινωνικής ανάπτυξής τους προς αποφυγήν ψυχολογικών δυσλειτουργιών.

Είναι μια εξέλιξη. Βέβαια πρέπει να παραδεχτούμε ότι η ολόπλευρη καλλιέργεια ενός νέου ανθρώπου αποτελεί επίτευγμα για την εποχή μας. Μην λησμονούμε πως ο άνθρωπος πέρασε και περνά δύσκολες περιόδους (Μεσαίωνας, Αναγέννηση, Παγκόσμιοι Πόλεμοι, Οικονομικές Κρίσεις  κτλ).

Αυτή όμως η στάση, μήπως στην πορεία μπερδεύεται, παρερμηνεύεται και εφαρμόζεται λάθος;

Αυτό που θέλω να πω είναι πως εργαλεία (βιβλία, θεωρίες κτλ) είναι διαθέσιμα, αυτό που λείπει είναι να ξέρουμε να τα χρησιμοποιούμε σωστά, χωρίς το άγχος και το φόβο μήπως το παιδί έχει κάποιο πρόβλημα ή δυσλειτουργία.

 

Το σημαντικό σε όλο αυτό είναι… τα ακόλουθα … στοιχεία:

v    Προσωπική ολοκλήρωση της ίδιας της μητέρας και του πατέρα αντίστοιχα.

v    Ηρεμία και αισιοδοξία, όχι άγχος.

v    Να μην συγκρίνεις το παιδί σου με σένα την ίδια ή με κάποιο άλλος μέλος της στενής ή της ευρύτερης οικογένειας.

v   ΦΥΣΙΚΑ να μην συγκρίνεσαι με άλλες μητέρες. Έχεις τη δική σου οικογένεια και είναι ξεχωριστή!

v    Να θυμάσαι πως το παιδί σου είναι ένας νέος και ξεχωριστός άνθρωπος  που έχει τη δική του πορεία ζωής.

v    Ως γονέας χρειάζεται να το αναθρέψεις, να το φροντίζεις, αλλά να μην το εγκλωβίζεις στα δικά σου ¨πρέπει¨ & ¨θέλω¨.

v    Οι γονείς είναι  υποστηρικτικό πλαίσιο, το παιδί μαθαίνει, αναγνωρίζει  και  ζητά τη  βοήθειά  τους, όταν το ίδιο την έχει ανάγκη.

 

* Όλοι επιτρέπεται να κάνουν λάθη, όταν έχουν άγνοια. Σημασία έχει να μαθαίνεις από τα λάθη σου και να τα καλλιεργείς προς όφελός σου. Κανείς δεν σπούδασε στη σχολή «πώς να γίνεις καλός γονιός»! Το ζητούμενο είναι να μπορείς να μάθεις, εάν «ακούς»  το παιδί σου, αλλά κι εσένα.*

 

     

Αποστολία  Ευρ. Χαρμάνη M.A, MSc, PhD(c).

Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας – Συνθετική Ψυχοθεραπεύτρια & Ειδική Παιδαγωγός

 

Για περισσότερες πληροφορίες δείτε την υπηρεσία Σχολή Γονέων. 

 

ΔΕΙΤΕ επίσης το κανάλι μας και τα σχετικά βίντεο με θέμα την Γονεϊκότητα που έχουμε ετοιμάσει και μπορεί να σας φανούν χρήσιμα. 

 

 

 

Μια Τετάρτη πριν έξι μήνες μπήκα στο γραφείο της Μίνας. Το μόνο που θυμάμαι πολύ έντονα από εκείνο το μεσημέρι είναι να με ρωτάει για ποιο λόγο πήγα να τη βρω κι εγώ να απαντάω ότι θέλω να μου πει αν είμαι τρελή.

Δύο βδομάδες πριν είχα αρχίσει να έχω έντονες κρίσεις πανικού και άγχους. Βέβαια τότε δεν το είχα αντιληφθεί. Κάτι άρχισε να με ενοχλεί στο λαιμό μου και ένιωθα πως ότι κι αν πήγαινα να φάω μου σταματούσε εκεί. Σταμάτησα να τρώω. Η μάλλον για να φάω μια μπουκιά ήθελα να έχω κάποιον μαζί μου για να νιώθω ασφάλεια. Τις νύχτες δεν κοιμόμουν. Ώρες ατελείωτες στριφογύριζα στο κρεβάτι μου. Δεν μπορούσα να ανασάνω. Ούτε τα βράδια ούτε κατά τη διάρκεια της ημέρας. Έκλαιγα συνεχώς και ήθελα να σταματήσει αμέσως όλο αυτό. Βέβαια τίποτα δεν σταμάτησε έτσι απλά. Τα συμπτώματά μου γινόταν όλο και πιο έντονα. Η δουλειά μου με ενοχλούσε πολύ για αυτό και μείωσα αρκετά τις ώρες εργασίας μου. Οι γονείς μου με ενοχλούσαν γιατί δεν καταλάβαιναν τίποτα. Ο τότε σύντροφός μου με ενοχλούσε για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Οι φίλοι μου δεν είχαν ιδέα τι περνάω. Και σε όποιους κάτι ανέφερα δεν μπορούσαν επίσης να αντιληφθούν πόσο έντονο ήταν όλο αυτό. Προσπαθούσα βέβαια κι εγώ κάποιες φορές να το κρύβω σαν να είναι κάποιο έγκλημα. Ο πολύς κόσμος με ενοχλούσε. Η πολύ φασαρία επίσης. Δεν ήθελα να βγαίνω από το σπίτι για πολλές ώρες και να είμαι κάπου μακριά γιατί νόμιζα πως κάτι κακό θα μου συμβεί. Ήθελα να είμαι με ανθρώπους που θα νιώθω ασφάλεια σε περίπτωση που πάθω κάτι. Είχα συνεχώς το μυαλό μου στους γύρω μου μην τυχόν πάθουν κάτι αυτοί. Νόμιζα ότι δεν μπορούσα να διαχειριστώ τίποτα από όλα αυτά. Ένιωθα πραγματικά ώρες ώρες πως τρελαίνομαι. Έκλαιγα συνέχεια και αναρωτιόμουν γιατί σε μένα. Κι όλο αυτό γινόταν ένας φαύλος κύκλος. Οι κρίσεις πανικού δεν σταματούσαν. Τις ένιωθα πιο έντονες. Όλο αυτό με ενοχλούσε πολύ κι έτσι αποφάσισα να δράσω. Πήγα και βρήκα αρχικά τη Νατάλια γιατί ήθελα κάτι άμεσο. Μου πρότεινε το βιοσυντονισμό και το κάναμε. Είχα αρχίσει να καταλαβαίνω κάποια διαφορά όσον αφορά το υπερβολικό μου άγχος. Έπειτα ξεκίνησα συνεδρίες με τη Μίνα και συνεχίζω και θα συνεχίσω! Εκείνο το μήνα έτυχε να είναι προγραμματισμένη μια συστημική αναπαράσταση ( δεν θα μιλήσω για αυτό τώρα. Δεν υπάρχουν λόγια. Είναι ΜΑΓΕΙΑ. Είναι μια ΜΟΝΑΔΙΚΉ εμπειρία). Παρακολούθησα οπότε και το διήμερο της συστημικής. Ήμουν αποφασισμένη ότι δεν θα αφήσω τίποτα στην τύχη του. Ότι θα βοηθήσω τον εαυτό μου και θα βρω τι είναι αυτό που συμβαίνει. 

Το να αποφασίσει κάποιος να δουλέψει τον εαυτό του είναι το πιο όμορφο δώρο που μπορεί να του χαρίσει. Έξι μήνες πριν ξεκίνησα μια συνεργασία με το Εντελέχεια και όποιους το απαρτίζουν και συνεργάζονται. Είναι η πιο σωστή απόφαση που έχω πάρει έως τώρα στη ζωή μου. Έξι μήνες μετά έχω κάνει αρκετά σημαντικές αλλαγές στη ζωή μου. Έμαθα να ακούω τον εαυτό μου και να τον φροντίζω. Να μην είμαι αυστηρή μαζί του. Να καταλαβαίνω ποτέ έχω ανάγκες. Πότε πρέπει να πω όχι. Πότε να δίνω σημασία σε πράγματα και πότε όχι. Έκανα αρκετή προσπάθεια να "φτιάξω" τη σχέση μου με τους γύρω μου. Ήρθα πιο κοντά στους γονείς μου που το είχα ανάγκη και απομάκρυνα άλλους ανθρώπους που δεν μου ταίριαζαν. Πάτησα πολύ γερά στα πόδια μου αν και πολλές φορές φοβόμουν. Η δουλειά μου σταμάτησε πλέον να με ενοχλεί. Απεναντίας την είδα και πάλι ως διασκέδαση και δημιουργία. Ξεκίνησα να ασχολούμαι και με άλλα πράγματα που με "γεμίζουν"!

Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι πως πρέπει να ακούμε τον εαυτό μας. Να ακούμε το σώμα μας. Τίποτα δεν γίνεται τυχαία. Οι κρίσεις άγχους και πανικού εμφανίζονται για να μας πούνε κάτι. Εγώ αποφάσισα να τις ακούσω και πραγματικά δεν το μετάνιωσα στιγμή. Αποφάσισα να δουλέψω με τον εαυτό μου και είναι υπέροχο όλο αυτό. 

Πολλές φορές μπορεί να νιώσω ανασφάλεια ή φόβο αλλά δεν τρομάζω πια. Θέλει "γερά κότσια " η διαδικασία της ψυχοθεραπείας. Το να θεραπεύσεις την ψυχούλα σου! Πολλοί δεν τα έχουν. Πολλοί φοβούνται. Αλλά πραγματικά αξίζει να κάνεις αυτό το δώρο στην ψυχή σου. Όποιος κι αν είσαι. Όποια κι αν είσαι. 

 

Θέλω να πω ένα τεράστιο ευχαριστώ στη Μίνα και τη Νατάλια. Δύο υπέροχες γυναίκες που έχουν απίστευτη αγάπη για αυτό που κάνουν και για το λόγο αυτό σε κάνουν να νιώθεις τόσο όμορφα που τις γνώρισες. Επίσης ένα μεγάλο μπράβο στην Έφη Κονταξή για τις μαγευτικές συστημικές αναπαραστάσεις που συντονίζει/οργανώνει/δημιουργεί. Νομίζω καμία δεν είναι πιο κατάλληλη από αυτή. Η αγάπη για αυτό που κάνει βγαίνει προς τα έξω! 

 

Ευχαριστώ πολύ

Από καρδιάς!

 

 

Μ.Γ. (27/10/17)

 

Εντελέχεια

Το Εντελέχεια είναι ένας «πολυχώρος» με κατεύθυνση προς την απόκτηση ποιότητας ζωής, ψυχικής ανάτασης, σωματικής υγείας και ευεξίας και προς την ανάπτυξη υγιών διαπροσωπικών σχέσεων, επαφής, αυτογνωσίας.

Τι νέο υπάρχει

Newsletter

Οι δράσεις μας και οι υπηρεσίες μας θα ανανεώνονται και θα εμπλουτίζονται. Θα χαρούμε να μείνετε κοντά μας!