Πώς μπορείς να πετύχεις αυτό που θέλεις αν πρώτα δεν έχεις γνωρίσει αυτό που είσαι;


Συνηθίζεται την  περίοδο των γιορτών, πολλοί από εμάς να αρχίζουν να σκέφτονται τι είδους στόχους θέλουμε να θέσουμε για το νέο έτος και πώς θέλουμε να αλλάξουμε ως άνθρωποι.

Μερικοί από τους πιο συνηθισμένους στόχους που θέτουμε, περιλαμβάνουν την υιοθέτηση ενός πιο υγιεινού τρόπου ζωής, την αναζήτηση μιας νέας θέσης εργασίας, τη μάθηση μιας νέας γλώσσας, την ανάγνωση περισσότερων βιβλίων και την απόλαυση της ζωής μας όσο μπορούμε καλύτερα.

Παρ’ όλο που όλοι αυτοί οι στόχοι που επιδιώκουμε είναι υπέροχοι στόχοι, υπάρχει ένας ιδιαίτερος στόχος που συχνά παραβλέπουμε και που είναι, αναμφισβήτητα, το πιο αποτελεσματικό χαρακτηριστικό για την ενίσχυση της προσωπικής μας ανάπτυξης.

Πολλοί από εμάς μπορούν να εκτιμήσουν τα θεραπευτικά οφέλη της φύσης, είτε πρόκειται για ένα περπάτημα μέσα στο δάσος, μία πεζοπορία σε λόφους, είτε για να απολαύσουμε τον ήλιο σε μία παραλία. Αυτές οι εμπειρίες προσφέρουν ένα είδος παρηγοριάς και ανακούφισης και όμως δεν είναι αμέσως προφανές γιατί συμβαίνει αυτό.

Φανταστείτε τι θα γινόταν αν η φύση προσπαθούσε να αλλάξει τον εαυτό της, όπως κάποιοι από εμάς προσπαθούμε να αλλάξουμε. Προσπαθήστε να φανταστείτε να φωτογραφίζετε ένα δάσος με τέλεια και ολόισια δέντρα, όμορφα κλαδιά, προσεκτικά ευθυγραμμισμένα φυτά και θάμνους και παρθένα μονοπάτια χωρίς φύλλα στο έδαφος. Θα αισθανόταν παράξενο και εξωπραγματικό. Η φύση είναι όμορφη επειδή υπάρχει ακριβώς όπως είναι: δεν υπάρχει τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο σε αυτό.

Νιώθουμε γαλήνιοι και χαλαροί στην παρουσία μιας τέτοιας φυσικής γνησιότητας. Τα δάση και οι παραλίες, μάς αποδέχονται ακριβώς όπως είμαστε, καθώς θαυμάζουμε το χαλαρωτικό περιβάλλον της φύσης.

Πολλές ψυχολογικές έρευνες υποδηλώνουν ότι όταν περνάμε χρόνο στη φύση, η αρτηριακή μας πίεση μειώνεται, αισθανόμαστε πιο ήρεμοι και η διάθεσή μας ανυψώνεται. Είναι σαν να απορροφούμε μία αναζωογονητική γαλήνη, αναγνωρίζοντας πόσο λίγη από αυτή βρίσκεται μέσα στην ταραχώδη ζωή μας. Οι μπαταρίες μας επαναφορτίζονται ζώντας την παρούσα στιγμή με ό, τι υπάρχει εκεί, δεν έχουμε καμία επιθυμία να αλλάξουμε τίποτα. Όλα μας φαίνονται τέλεια.

Και όμως, πολλοί από εμάς συχνά προσπαθούμε να «αλλάξουμε» αυτό που είμαστε και δεν μπορούμε να έχουμε ειρήνη με τη δική μας φύση, τη δική μας υπαρξιακή κατάσταση. Παρ’ όλο που είναι αξιοθαύμαστο να βάζουμε στόχους για το νέο έτος, ένας από τους λόγους που συχνά αποτυγχάνουμε να επιμείνουμε σε αυτούς είναι ότι τους χρησιμοποιούμε ως ένα μέσο αλλαγής, αντί να τους προσθέτουμε σε αυτό που ήδη είμαστε.

Οι ψυχολόγοι υποστηρίζουν ότι αποκτάμε γαλήνη... όταν τα βρίσκουμε με τον εαυτό μας. Αν μπορούσαμε να θέσουμε ως στόχο την προσπάθεια να αποδεχθούμε τον εαυτό μας ακριβώς όπως είμαστε, αν μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε τον εαυτό μας ως κάποιον που προσπαθούμε να βοηθήσουμεθα βλέπαμε σίγουρα πολύ μεγαλύτερη βελτίωση από οποιαδήποτε άλλο στόχο αποφασίζαμε να κυνηγήσουμε.

Η ίδια η φύση της ύπαρξής μας υποδηλώνει ότι ποτέ δεν θα φτάσουμε σε μια κατάσταση στην οποία θα είμαστε απόλυτα ικανοποιημένοι από τον εαυτό μας. Θα υπάρχει πάντα κάποιος που θα είναι σε καλύτερη φόρμα, θα έχει καλύτερη εμφάνιση ή θα έχει περισσότερα χρήματα από εμάς. Οπότε, οι συγκρίσεις που κάνουμε ανάλογα με τις προσδοκίες των άλλων ή ακόμη και τις δικές μας μη ρεαλιστικές προσδοκίες, θα μας δημιουργούν ένα αίσθημα δυσαρέσκειας και απογοήτευσης.

Η καλλιέργεια της αυτοαποδοχής δεν σημαίνει να σταματήσουμε να αναπτυσσόμαστε ή να αγωνιζόμαστε για τις φιλοδοξίες μας. Αντίθετα, σημαίνει ότι αποδεχόμενοι τον εαυτό μας με τον ίδιο τρόπο που θαυμάζουμε τη φύση, μαθαίνουμε να εκτιμούμε τον εαυτό μας, μαζί με τα μειονεκτήματά του και ίσως ακόμα και να σκεφτούμε ότι κάποιος άλλος μπορεί να μας θαυμάζει και να επιθυμούσε να έχει μερικές από τις ιδιότητες ή τα γνωρίσματά μας.

Το θάρρος ξεκινά με το να δείχνουμε στους άλλους τον πραγματικό μας εαυτό. Κατά έναν ειρωνικό τρόπο, όταν σταματάμε να προσπαθούμε τόσο σκληρά να αλλάξουμε τον εαυτό μας, μπορούμε να ανοιχτούμε στην περιέργεια, σε εκπλήξεις και απολαύσεις που οδηγούν σε θετικές αλλαγές που αναδύουν προς τα έξω τον καλύτερο εαυτό μας και αυτό που είμαστε ικανοί να επιτύχουμε.

Επομένως, αν έχετε σχέδια να θέσετε νέους στόχους για το 2018, καλό θα ήταν να εξετάσετε το ενδεχόμενο να αφιερώσετε λίγο χρόνο στην καλλιέργεια της αυτοαποδοχής. Η αυτοαποδοχή θα συμβάλει στην επίτευξη εκείνου του είδους προσωπικής εξέλιξης και διαύγειας που σίγουρα θα σας οδηγήσει σε μια βαθύτερη αίσθηση ικανοποίησης και ευχαρίστησης για το νέο έτος.


Πηγή:  psychologynow.gr

  psychcentral.com
Aπόδοση – Επιμέλεια: Psychologynow.gr

 

 

Μερικά εύκολα, καθημερινά βήματα για να αλλάξετε προς το καλύτερο τη ζωή σας


Θέλετε να αυξήσετε την ευεξία σας; Αν ναι, τότε ήρθε η ώρα να βάλετε στην καθημερινότητά σας «μικροστιγμές θετικότητας», οι οποίες αθροιστικά και με τον καιρό μπορεί να αλλάξουν προς το καλύτερο τη ζωή σας.

Αυτό συνιστά μια αμερικανίδα ψυχολόγος, η οποία πιστεύει ότι ο βαθμός κατά τον οποίο μπορούμε να αποκομίσουμε «θετικά» συναισθήματα από τις καθημερινές δραστηριότητές μας καθορίζει σε μεγάλο βαθμό το πόσο ευτυχισμένοι θα είμαστε.

Μελέτες που έχουν πραγματοποιήσει η δρ Μπάρμπρα Φρέντρικσον, καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας στο Τσάπελ Χιλ, και άλλοι επιστήμονες έχουν αποκαλύψει ότι τα έστω και σύντομα «θετικά» συναισθήματα ρυθμίζουν αποτελεσματικά το στρες και την κατάθλιψη και προάγουν την ψυχική και τη σωματική υγεία.

Μάλιστα, μπορεί κανείς να εκπαιδευτεί στο να αναπτύσσει «θετικά» συναισθήματα, φροντίζοντας να ασχολείται με δραστηριότητες οι οποίες εγγενώς τα παράγουν, αναφέρει η εφημερίδα «New York Times». Αν, δε, μοιράζεται αυτή τη διαδικασία με άλλους ανθρώπους, τα οφέλη στην υγεία του θα είναι ακόμα μεγαλύτερα, γράφει η δρ Φρέντρικσον στο βιβλίο της «Love 2.0: Finding Happiness and Health in Moments of Connection» (εκδ. Plume).

Μερικές δραστηριότητες που μπορεί να γεννήσουν «θετικά» συναισθήματα είναι οι εξής, σύμφωνα με τη Φρέντρικσον και άλλους ειδικούς:

* Να κάνετε καλά πράγματα για τους άλλους. Θα τους κάνετε να νιώσουν πιο χαρούμενοι – όπως και εσείς οι ίδιοι άλλωστε. Μπορεί να είναι κάτι τόσο απλό όσο το να κουβαλήσετε μια βαριά τσάντα ή να δώσετε οδηγίες στον δρόμο σε έναν ξένο.

* Να θαυμάζετε τον κόσμο γύρω σας. Μπορεί να είναι ένα δέντρο, ένα όμορφο ηλιοβασίλεμα, ο καταγάλανος ουρανός, ένα όμορφο κτίριο ή ένα ρούχο που φορά ένας άλλος άνθρωπος.

* Αναπτύξτε και καλλιεργήστε σχέσεις. Οι ισχυροί κοινωνικοί δεσμοί με φίλους και συγγενείς αυξάνουν τα συναισθήματα αυτοαξίας και μακροπρόθεσμα την υγεία και τη μακροζωία.

* Θέστε στόχους τους οποίους μπορείτε να πετύχετε. Μπορεί να θέλετε να βελτιώσετε το τένις σας, να διαβάσετε περισσότερα βιβλία ή να γίνετε εξπέρ στο Sudoku. Αρκεί να θέσετε έναν ρεαλιστικό στόχο, διότι αν είναι ανέφικτος ή μη πρακτικός θα σας δημιουργήσει αναίτιο στρες.

* Μάθετε κάτι νέο. Μπορεί να είναι ένα άθλημα, μια ξένη γλώσσα, ένα μουσικό όργανο, ένα παιχνίδι, οτιδήποτε ενσταλάζει μέσα σας το αίσθημα της επιτυχίας και σας κάνει να νιώθετε αυτοπεποίθηση και ανθεκτικότητα. Και πάλι, όμως, να είστε ρεαλιστές για τον χρόνο και τον κόπο που θα χρειαστείτε για να τα καταφέρετε.

* Αποδεχθείτε τον εαυτό σας με τις ατέλειες και τα στραβά του. Αντί όμως να εστιάζετε σε αυτά, να ρίχνετε βάρος στα θετικά σας σημεία και στα επιτεύγματά σας.

* Εξασκήστε την αντοχή σας. Αντί να αφήνετε την απώλεια, το στρες, την ανεπάρκεια και τα ψυχικά τραύματα να σας καταβάλλουν, να τα χρησιμοποιείτε ως εμπειρίες μάθησης και εφαλτήρια για ένα καλύτερο μέλλον. Μην ξεχνάτε την έκφραση: «Οταν η ζωή σού δίνει λεμόνια (σ.σ. συμβολίζουν τις πίκρες), κάν’ τα λεμονάδα».

* Εξασκήστε την ενσυνειδητότητά σας. Αναμασώντας τα προβλήματα του παρελθόντος ή τις δυσκολίες του μέλλοντος, εξαντλείτε τα ψυχικά αποθέματά σας και στερείτε την προσοχή από τις τρέχουσες απολαύσεις. Πάψτε να αναλώνεστε με ό,τι δεν μπορείτε να ελέγξετε και εστιάστε στο «εδώ και τώρα». Καλή ιδέα θα ήταν να κάνετε ένα μάθημα διαλογισμού.

Επιμέλεια: Ρούλα Τσουλέα

 

Πηγή: ygeia.tanea.gr

Τρίτη, 26 Δεκεμβρίου 2017 13:05

Χριστούγεννα... αγκαλιά

Written by

 

Χριστούγεννα… Η περίοδος του χρόνου που μας φέρνει όλους πιο κοντά, μας παρακινεί να σκεφτούμε λίγο περισσότερο με την καρδιά και όχι τόσο με το μυαλό. Μαζί με τα λαμπάκια του δέντρου, γίνονται πιο φωτεινές οι καρδιές μας… Με τη ζεστασιά από το τζάκι, ζεσταίνουν τα λόγια που ανταλλάσσουμε με τους γύρω μας…

Θα ήταν όμορφο και θα έκανε τον κόσμο μας ακόμη πιο όμορφο, αν αυτήν την διάθεσή μας να προσφέρουμε, να βοηθήσουμε, να έρθουμε πιο κοντά με τους συνανθρώπους μας, να δώσουμε από το υστέρημά μας, να αγκαλιαστούμε περισσότερο, την διατηρούσαμε καθ’ όλη την διάρκεια της χρονιάς.

Μαζί με τους αγαπημένους μας, μπορούμε να αγκαλιάσουμε λίγο πιο σφιχτά τον εαυτό μας, να τον φροντίσουμε, να αγαπήσουμε όλες τις πτυχές του, να του κάνουμε το δώρο της επαφής μαζί μας. Είναι μία ευκαιρία να αφιερώσουμε χρόνο για να τον γνωρίσουμε καλύτερα, να ανακαλύψουμε τα δυνατά μας σημεία, τα αποθέματά μας, που μπορούμε να ενθυμούμαστε και να αξιοποιούμε στις δύσκολες στιγμές, όταν χάνουμε την πίστη μας στον εαυτό μας.

Χριστούγεννα λοιπόν… Μια αγκαλιά στον κόσμο, μια αγκαλιά στον εαυτό μας…

Νίκη Λιώτη, Ψυχολόγος

 

 

Πηγή: psychologos-liotiniki.com

 

Το 2017 φτάνει στο τέλος του, με μια… ύπουλη ταχύτητα, όπως τα περισσότερα χρόνια που, περνούν μεν γρήγορα, αλλά έχουν όλο τον χρόνο να μας παιδεύουν κατά τη διάρκειά τους. Κάνοντας απογραφή της χρονιάς, να μερικές συνθήκες και συνήθειες που ευχαρίστως θα τις αφήναμε πίσω μας.

 

Δέκα πράγματα που μπορείτε να αφήσετε καλάθι των αχρήστων του 2017

1. Ο φόβος για αλλαγές

Δεν υπάρχει κάποιος φόβος που να παιδεύει τους ανθρώπους περισσότερο από αυτόν. Κι αυτό γιατί οι αλλαγές είναι αναπόσπαστο μέρος της ζωής μας. Εκεί π.χ. που καθόμαστε άνετοι με τα φιλαράκια μας και τα έχουμε βρει με τον εαυτό μας, ξαφνικά ερωτευόμαστε! Μέχρι να συνηθίσουμε τη νέα κατάσταση, το νέο άνθρωπο και τον καινούριο μας εαυτό ο οποίος αναδύεται από τη σχέση μας, ξαφνικά είμαστε έγκυος! Μέχρι να καταλάβουμε τι έγινε, ξαφνικά αποστειρώνουμε μπιμπερό και αλλάζουμε πάνες στη μία τη νύχτα… μα! Μέχρι χτες, εμείς στη μία τη νύχτα απλά αναρωτιόμασταν ποιο μπαρ είχε σειρά! Οι αλλαγές στη ζωή μας είναι αναπόφευκτες.

 

2. Τη χαμηλή αυτοπεποίθηση

Είναι μία διάσημη κατάσταση του νου μας η οποία δε μας αφήνει να κάνουμε τίποτα, γιατί μας επαναλαμβάνει συνεχώς ότι: «δεν είμαστε αρκετά καλοί» Φυσικά, εμείς μπορούμε και κάνουμε διάφορα πράγματα και έτσι επιβιώνουμε, αλλά δε κάνουμε τα πράγματα που θέλουμε και μας αρέσουν γιατί «οι άλλοι τα κάνουν καλύτερα» ή «δεν είμαστε εμείς για τέτοια» ή «άστο, θα μπλέξουμε». Λοιπόν… ας μπλέξουμε φέτος! Ας γραφτούμε στην τάξη σκηνοθεσίας! Ας πάρουμε σκύλο… και γάτο ταυτόχρονα! Ας πάμε για ορειβασία στον Όλυμπο! Και ας τα κάνουμε όλα αυτά παρέα με τους άλλους που τα κάνουν καλύτερα ή χειρότερα, δεν έχει σημασία.

 

3. Τις ιδέες των άλλων για τον εαυτό μας

Από το κλασικό «είσαι κοντός, δε κάνεις για μπάσκετ» μέχρι το πιο προχωρημένο «δε κάνεις για σχέση» όλες αυτές οι εκτιμήσεις των διάφορων περαστικών απ’ τη ζωή μας τύπων, οι οποίοι δε μπήκαν στον κόπο να σκεφτούν διπλά, πριν ξεστομίσουν την οποιαδήποτε ανακρίβεια πέρασε από το θολό μυαλό τους εκείνη την ώρα, εμείς ας τις γράψουμε σε ένα ωραίο λευκό χαρτί τώρα, και ας τις πετάξουμε να καούν στο τζάκι… στο γκαζάκι… στον αναπτήρα (προσοχή μη κάψουμε το χαλί! Μόνο τις ιδέες που δεν μας κάνουν πια).

 

4. Το κάπνισμα και λοιπές εξαρτήσεις

Υπάρχει κάτι που το ξέρετε ότι θα νιώσετε πολύ καλύτερα αν το κόψετε; Κάπνισμα, φαγητό, ξενύχτια, ποτό; Είναι κάτι απ’ όλα αυτά που σας έχει γίνει ψυχαναγκασμός και «πρέπει» να το κάνετε αλλιώς τρελαίνεστε; Παρά τις βλαβερές συνέπειες στην υγεία σας και στις σχέσεις σας; Ε, αφήστε το πίσω. Μπορεί ν’ ακούγεται τρομακτικό τώρα αλλά δε θα είναι καθόλου έξι μήνες αργότερα, εγγυημένο! Πάρτε την απόφαση, ζητείστε βοήθεια και νιώστε την ελευθερία και την ηρεμία που σας αξίζουν.

 

5. Τις ενοχές

Δείτε για ποιες πράξεις και συμπεριφορές σας νιώθετε ενοχές. Δείτε αν είναι λογικό να νιώθετε ενοχές γι’ αυτές τις πράξεις. Αν ναι, τότε επανορθώστε και μη το ξανακάνετε. Αν έχετε αναπτύξει άσχημη συμπεριφορά απέναντι σε κάποια άτομα ή σε ομάδες ατόμων και νιώθετε τις ενοχές παρά τις όποιες εκλογικεύσεις σας (ναι αλλά κι αυτός μπλα μπλα κ.λ.π.) πάει να πει πως έχετε και εσείς συνείδηση και δεν είστε νεκρός. Αφήστε και αυτές τις συμπεριφορές στο καλάθι των αχρήστων του 2017. Απλά μη το ξανακάνετε. Αν δεν είναι λογικό να νιώθετε ενοχές, αλλά παρ’ όλ’ αυτά νιώθετε, τότε πετάξτε τις κι αυτές στο καλάθι που θα πάρει φεύγοντας το 2017.

 

6. Τις μνησικακίες

Ό,τι κι αν σας έχουν κάνει, όσο κι αν έχει πονέσει, όσο κι αν έχει μπλοκάρει το σύστημα και δε μπορείτε να πάτε παραπέρα, από των άλλων τις πράξεις και συμπεριφορές, τίποτα δε σας φρενάρει περισσότερο από τη μνησικακία. Από το να αναμασάτε ξανά και ξανά, συνειδητά ή μη, το πόσο άκαρδοι είναι, πόσο σκληροί, πόσο χαζοί, πόσο πονηροί κ.λ.π. Δείτε το σαν μόλις να μπήκατε στη ζωή σας και αναλαμβάνετε δράση για να σας βγάλετε από την οποιαδήποτε δύσκολη κατάσταση… ποσώς θα σας ενδιέφερε το ποιος έκανε τι και γιατί. Αυτό που έχει σημασία είναι να προχωρήσετε και να νιώσετε καλά.

 

7. Την αδράνεια

Η αδράνεια μεγαλώνει το φόβο. Είναι το προσάναμμα στο τζάκι του. Σκεφτείτε κάτι που θα θέλατε να κάνετε και μείνετε πέντε λεπτά χωρίς να κάνετε τίποτα προς αυτή την κατεύθυνση. Το σύστημά σας νομίζει πως μάλλον δε θέλετε να το κάνετε –αφού δεν κάνετε τίποτα γι’ αυτό- και αρχίζει και βρίσκει λόγους να μη το κάνετε. Ενώ αν θέλετε π.χ. να πάτε στα νησιά Φίτζι και αρχίζετε να ψάχνετε στο διαδίκτυο για εισιτήρια και ξενοδοχεία, τα χρήματα και ο χρόνος θα έρθουν, διότι το σύστημά σας καταλαβαίνει ότι το εννοείτε, ότι θέλετε να πάτε. Και φροντίζει γι’ αυτό.

 

8. Το «ποτέ»

Περιττή κουβέντα η οποία μας βγάζει ψεύτες σ’ αυτό τον κόσμο τον εφήμερο: «Ποτέ δε θα ψώνιζα τέτοια παπούτσια… χάλια!» Ούτε ένας μήνας δεν έχει περάσει και τα φοράτε καμαρώνοντας. «Εγώ, να βγω με τον Κώστα; Ποτέ!» Και μόλις κλείσατε πέντε χρόνια βίου ευτυχούς και ανθόσπαρτου.

 

9. Το «πάντα»

Μα γιατί μου τυχαίνουν «πάντα» τέτοιες περιπτώσεις; Μα γιατί το κάνεις «πάντα» αυτό; Δε θα πούμε πολλά· απλά διαβάστε τις παραπάνω φράσεις δίχως τη λέξη «πάντα». Και μιας και δε θα ζήσουμε για «πάντα» σ’ αυτό τον κόσμο, ούτε θα είμαστε για πάντα σε αυτό το σπίτι, αλλά ούτε και θα είμαστε για πάντα εικοσιπέντε χρονών, ας το ζήσουμε τώρα όσο καλύτερα μπορούμε γιατί και αυτό –καλό ή κακό- θα περάσει.

 

10. Το παρελθόν

Ας το αφήσουμε πίσω μας συνειδητά. Τα λάθη που κάναμε, τα κάναμε, τέλος. Ότι μπορούμε να διορθώσουμε το διορθώνουμε. Ότι δε μπορούμε, το αποδεχόμαστε ως εμπειρία της ανθρώπινης φύσης, η οποία έχει την ικανότητα να μεταμορφώνεται καλύτερα κι απ’ τους καλύτερους μάγους του Σύμπαντος. Έχουμε την ικανότητα να κάνουμε λάθη γιατί έχουμε το δώρο της ζωής. Έχουμε την ευκαιρία να μαθαίνουμε από τα λάθη μας και να δημιουργούμε νέες γόνιμες συνθήκες ευημερίας. Έχουμε την ευλογία να ομορφαίνουμε. Και έχουμε και την επιλογή να αφήνουμε τα περασμένα πίσω και να δημιουργούμε με τα δεδομένα του παρόντος. Το παρελθόν μας, όσο αλλοπρόσαλλο κι αν μας φαίνεται τώρα, κάποτε ήταν ότι καλύτερο μπορούσαμε να κάνουμε. Και εν τέλει, είναι παρελθόν.

Καλό, ολοκαίνουριο και αποκαλυπτικό 2018!

 

 Πηγή: enallaktikidrasi.com

 

δεν ξέρω … 

 

θες ότι μεγαλώνω … 

 

θες ότι γίνομαι μονόχνωτος …

 

όπως εύστοχα με έχει χαρακτηρίσει ένα πολύ αγαπημένο μου πρόσωπο … 

 

θες ότι πάντα είχα και έχω ένα πρόβλημα με τα πρέπει … 

 

θες όλα αυτά μαζί … 

 

ποτέ δεν κατάλαβα όλο αυτό με τις γιορτές … 

 

ποτέ δεν κατάλαβα τον καταναγκασμό να χωρέσουν τα πρέπει … 

 

όλα τα πρέπει του κόσμου … 

 

όλα τα πρέπει των γιορτών … 

 

πρέπει σαν σε ένα πρωτόκολο … 

 

που πρέπει ( ακόμα ένα πρέπει ) να τηρηθεί … 

 

για να γίνουν … 

 

όλα τα πρέπει των γιορτών … 

 

μέσα σε λίγες μέρες … 

 

ναι … 

 

οι γιορτές είναι το όμορφο διάλειμμα από την καθημερινότητα … 

 

όμορφο διάλειμμα … 

 

οι γιορτές είναι εδώ για να σε βγάλουν από την μίζερη καθημερινότητα … 

 

να ξεφύγεις … 

 

να ζήσεις για λίγες ώρες … 

 

για λίγες μέρες ίσως … 

 

ξέγνοιαστα … 

 

διαφορετικά … 

 

ξεχωριστά … 

 

γιατί θα πρέπει …

 

να ακόμα ένα πρέπει … 

 

γιατί θα πρέπει … 

 

αυτό το όμορφο διάλειμμα να γεμίσει από έναν ανελέητο καταναγκασμό των πρέπει … 

 

όχι μόνο τώρα … 

 

τώρα στις δύσκολες ημέρες της κρίσης … 

 

αλλά από παλιά … 

 

μπορεί τότε τα πρέπει να ήταν άλλα … 

 

πάντως υπήρχαν … 

 

πρέπει να στολίσω και βαριέμαι … 

 

το άκουσα αυτό , το τελευταίο διάστημα , από δεκάδες ανθρώπους … 

 

τους απάντησα το λογικό … 

 

μη στολίσεις … 

 

αφού βαριέσαι , μη στολίσεις … 

 

με κοίταξαν όλοι … 

 

όταν λέω όλοι το εννοώ … 

 

με το βλέμμα σα να άκουγαν το πιο παράξενο πράγμα του κόσμου να βγαίνει από τα χείλη μου … 

 

όλοι και μου απάντησαν … 

 

πως θα καταλάβω ότι ήρθαν τα χριστούγεννα … 

 

η προφανής απάντηση μου είναι από το ημερολόγιο … 

 

από τον περισσότερο ελεύθερο χρόνο που θα έχεις … 

 

από εκείνες τις ωραίες ταινίες που βλέπουμε κάθε χριστούγεννα … 

 

θα καταλάβεις χριστούγεννα κι ας μην έχεις στολίσει … 

 

όχι όμως … 

 

δεν είναι έτσι … 

 

πρέπει να στολίσουμε … 

 

και από εκεί και κάτω αρχίζει η μακριά λίστα με τα πρέπει … 

 

τα πρέπει των εορτών … 

 

πρέπει να στολίσω … 

 

πρέπει να βγω για ψώνια στην αγορά … 

 

τόσα αυτοκίνητα στο κέντρο τις πόλης τις γιορτινές ημέρες … 

 

για ψώνια … 

 

για ψώνια χωρίς λεφτά … 

 

έτσι … 

 

γιατί πρέπει … 

 

μετά τα δώρα που πρέπει … 

 

όλοι πρέπει να πάρουν δώρα σε όλους … 

 

χωρίς λεφτά πάλι … 

 

αλλά πρέπει … 

 

μετά η έξοδος … 

 

άγχος … 

 

όλοι πρέπει να βγούμε το ίδιο βράδυ στα ίδια μαγαζιά … 

 

γιατί είναι χριστούγεννα … 

 

γιατί πρέπει … 

 

πρέπει να κάνουμε τα ίδια ακριβώς πράγματα … 

 

όλοι μαζί … 

 

ταυτόχρονα … 

 

με τις ίδιες κινήσεις … 

 

κάθε χρόνο … 

 

σαν να ακολουθούμε το μαγικό άστρο των χριστουγέννων στη φάτνη των πρέπει … 

 

μία τεράστια λίστα με πρέπει … 

 

που δεν θέλουμε να κάνουμε … 

 

ποιος άλλωστε θέλει τα πρέπει … 

 

μία τεράστια λίστα με πρέπει … 

 

που δεν θέλουμε να κάνουμε … 

 

που κάθε χρόνια λέμε ότι θα είναι η τελευταία που θα τα κάνουμε … 

 

γιατί δεν περνάμε καλά … 

 

για να έρθει η επόμενη … 

 

να ακολουθήσουμε και πάλι αυτή τη μαγική λίστα με τα πρέπει μας … 

 

κάποια στιγμή οι γιορτές τελειώνουν … 

 

εμείς έχουμε κάνει όλα μας τα πρέπει … 

 

αυτά που πρέπει και αυτά που δεν πρέπει και μας τα έχουν επιβάλει άλλοι … 

 

τα έχουμε κάνει όλα … 

 

όλα θα τα κάνουμε και φέτος … 

 

μετά … 

 

εξουθενωμένοι … 

 

κουρασμένοι … 

 

ταλαιπωρημένοι … 

 

θα αναρωτιόμαστε πότε τελείωσαν οι γιορτές … 

 

για μία ακόμα φορά … 

 

κάναμε στον εαυτό μας … 

 

αυτό που έπρεπε … 

 

όχι αυτό που θέλαμε … 

 

ας δοκιμάσουμε για αλλαγή να κάνουμε μία φορά … 

 

όχι αυτό που πρέπει … 

 

αλλά αυτό που πραγματικά θέλουμε … 

 

μπορεί … 

 

να βγούμε λιγότερες πρέπει βόλτες … 

 

μπορεί να πάρουμε λιγότερα πρέπει δώρα … 

 

στο τέλος όμως … 

 

θα έχουμε μείνει εμείς … 

 

εμείς … 

 

και ο ουσιαστικός χρόνος … 

 

μακριά από πρέπει … 

 

εκείνος ο χρόνος που σε κάνει να θες … 

 

να θες να βρίσκεσαι με κάποιον … 

 

να θες να του κάνεις ένα δώρο … 

 

να θες να μιλάς μαζί του … 

 

ακόμα κι αν είμαστε με ένα ευρώ στην τσέπη … 

 

ακόμα κι αν είμαστε αγκαλιά κάτω από μία κουβέρτα στον καναπέ … 

 

ακόμα κι αν το ένα ευρώ που έχουμε δεν φτάνει για δώρο … 

 

ακόμα κι αν δεν υπάρχουν στολίδια και λαμπάκια που αναβοσβήνουν έξω από το μπαλκόνι … 

 

ακόμα κι αν δεν υπάρχει τίποτα από εκείνα τα πρέπει που δείχνουν τις γιορτές … 

 

θα υπάρχει ο καναπές … 

 

η κουβέρτα … 

 

θα υπάρχει το θέλω … 

 

το θέλω να είμαι μαζί σου … 

 

το θέλω να μοιράσω το χρόνο μου μαζί σου … 

 

το θέλω να μοιράσω το φαγητό μου μαζί σου … 

 

όχι το πρέπει …

 

το θέλω … 

 

το θέλω να σε ακούσω … 

 

το θέλω να ακούσω τη φωνή σου που δεν θα χάνεται πίσω από τη βαβούρα των κέντρων διασκέδασης …. 

 

το θέλω να σου πω σ’ αγαπώ … 

 

που θα το ακούσεις … 

 

που δεν θα χάνεται πίσω από το μπλέξαμε σε κίνηση και δεν θα προλάβουμε την αγορά … 

 

το θέλω … 

 

φέτος δεν θέλω τα πρέπει … 

 

φέτος θέλω τα θέλω … 

 

θέλω να μου μιλήσεις και να σε ακούσω κάτω από την κουβέρτα σε αυτόν ακριβώς τον καναπέ … 

 

θέλω να σου πω σ’ αγαπώ και να το ακούσεις … 

 

γιατί του χρόνου μπορεί να μην είσαι εδώ να το ακούσεις … 

 

γιατί του χρόνου μπορεί να μην είμαι εδώ να σου το πω … 


Άκυς Μητσούλης, Σκηνοθέτης

 

 Πηγή: akysmitsoulis.blogspot.gr

Κυριακή, 24 Δεκεμβρίου 2017 07:02

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ!!!!!!!!

Written by
Σάββατο, 23 Δεκεμβρίου 2017 20:04

Η ψυχολογία των Χριστουγέννων

Written by

 

Τα Χριστούγεννα είναι συνυφασμένα στο μυαλό μας με εικόνες, ευωδιές και συναισθήματα, αλλά και στιγμές οικογενειακής θαλπωρής, ξεγνοιασιάς και προσφοράς. Για τους περισσότερους, η μαγεία των Χριστουγέννων δημιουργεί αίσθηση ευφορίας και αισιοδοξίας, ενεργοποιώντας ξανά μια ξεχασμένη αίσθηση παιδικής ανεμελιάς. Δυστυχώς, όμως, για κάποιους συνανθρώπους μας η έναρξη των γιορτών σηματοδοτείται από την εμφάνιση καταθλιπτικής συμπτωματολογίας και άγχους.

 

Κύρια αίτια αυτών των «αρνητικών» συναισθημάτων είναι οι αυξημένες συναισθηματικές προσδοκίες των ημερών καθώς και η ύπαρξη μη ρεαλιστικών στόχων. Η εμπορευματοποίηση των εορτών από τα ΜΜΕ έχουν καλλιεργήσει μέσα μας ψευδείς και διαστρεβλωμένες εικόνες σε σχέση με τη λαμπρότητα που θα έπρεπε να χαρακτηρίζει αυτές τις μέρες, με αποτέλεσμα να εντείνεται το άγχος  και η αίσθηση της μοναξιάς. Η οικονομική κρίση και όλη η καταστροφολογία που τη συνοδεύει πυροδοτεί ακόμη περισσότερο συναισθήματα απόγνωσης, θλίψης ανεπάρκειας αλλά και ενοχών για τη δυσκολία μας να συμμετέχουμε στο εορταστικό κλίμα. Πιο επιρρεπείς στην «κατάθλιψη των Χριστουγέννων» είναι όσοι στερούνται την οικογένεια και τους φίλους τους, άνεργοι, ασθενείς και όσοι πενθούν την απώλεια  αγαπημένων προσώπων.

 

Christmas shopping mania

Στις γιορτές, η καταναλωτική μανία παίρνει συχνά τη μορφή εθισμού και εμμονής για ακριβά δώρα για τους γύρω μας, ρούχα για «ιδιαίτερες» εμφανίσεις, ακριβές επιλογές τροφίμων για το εορταστικό τραπέζι αλλά και για τη χριστουγεννιάτικη διακόσμηση. Παρασυρόμαστε από το εορταστικό κλίμα των ημερών, με τη δικαιολογία ότι τα Χριστούγεννα έρχονται μόνο μια φορά το χρόνο. Θέλουμε να προσφέρουμε στους γύρω μας το καλύτερο αλλά και να εντυπωσιάσουμε. Ιδιαίτερα, οι γυναίκες έχουν μάθει να ταυτίζουν την προσφορά με την αίσθηση της αξίας τους. Όσο πιο πολλά και ακριβά είναι τα δώρα που προσφέρουν τόσο μεγαλύτερη είναι και η αίσθηση της ικανοποίησης που αισθάνονται. Συχνά, πίσω από την καταναλωτική μανία υποβόσκουν βαθύτερα συναισθηματικά κενά, ανεκπλήρωτες επιθυμίες και αίσθηση ανεπάρκειας και ανασφάλειας. Οι ακατάπαυστες αγορές, συνήθως, λειτουργούν ως μέθοδος αντιστάθμισης έντονων και «αρνητικών» συναισθημάτων, καθώς το άτομο νιώθει βραχυπρόθεσμα μια αίσθηση πληρότητας και ευφορίας που όμως τελικά, μακροπρόθεσμα, το εγκλωβίζει σε ένα βασανιστικό ατέρμονο φαύλο κύκλο επανάληψης.

Φέτος, τα Χριστούγεννα, ας εφαρμόσουμε κάποιους πρακτικούς τρόπους ελέγχου των κοινωνικών επιταγών και του τεχνητού καταναλωτισμού:

·         Αναθεωρούμε τον τρόπο ζωής μας και δίνουμε προτεραιότητα στις διαπροσωπικές σχέσεις, αφιερώνοντας χρόνο στην οικογένεια και στους αγαπημένους μας ανθρώπους.

·        Επαναπροσδιορίζουμε τις ανάγκες μας. Παραμερίζουμε τα κοινωνικά «πρέπει»  και δίνουμε χώρο στα προσωπικά «θέλω» και στις επιθυμίες μας. Σκεφτόμαστε τι είναι αυτό που θα μας ευχαριστούσε να κάνουμε και το εντάσσουμε στο πρόγραμμά μας.

·         Βάζουμε προτεραιότητες και διαχειριζόμαστε καλύτερα το χρόνο μας, θέτοντας ρεαλιστικούς βραχυπρόθεσμους στόχους.

·         Κάνουμε συμβολικά δώρα, που τα συνοδεύουμε με όμορφες, χειροποίητες κάρτες γεμάτες ευχές και λόγια αγάπης. Άλλωστε, τη μεγαλύτερη αξία δεν έχουν τα δώρα που προσφέρουμε, αλλά η αγάπη και ο σεβασμός που συνοδεύουν τη χειρονομία μας.

Καλές Γιορτές!

 

Νατάσσα Νικολακάκου
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια (
BA, MSc)
www.psytherapy.gr

 

 

Πηγή: intelecto.gr

 

Ανέκαθεν οι γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς χαρακτηρίζονταν από έντονη συναισθηματική φόρτιση. Οι περισσότεροι τις ταυτίζουν με συναισθήματα χαράς, ελπίδας, αγάπης, ζεστασιάς, αισιοδοξίας, γιατί θα έρθουν κοντά με αγαπημένα πρόσωπα, θα προσφέρουν και θα πάρουν φροντίδα και αναγνώριση, θα διασκεδάσουν, θα απολαύσουν αγαπημένα φαγητά και γλυκά.

Τα Χριστούγεννα ασφαλώς είναι μια σπουδαία οικογενειακή γιορτή, αφιερωμένη περισσότερο στα παιδιά. Οι μέρες των σχολικών διακοπών, η μαγεία του στολισμού και όλες αυτές οι προετοιμασίες, τα ήθη και τα έθιμα, σημαδεύουν ανεξίτηλα την παιδική ζωή με υπέροχες, νοσταλγικές αναμνήσεις.
Παραδόσεις, λοιπόν, χριστουγεννιάτικες, αν και εκφράζονται με διαφορετικούς τρόπους και συνήθειες, έχουν μια παγκόσμια κυρίαρχη τελετουργική έκφραση: τη συνάντηση των περισσότερων μελών της ευρείας οικογένειας γύρω από το χριστουγεννιάτικο τραπέζι.
Υπάρχει, όμως, και μία μεγάλη αριθμητικά μερίδα ανθρώπων, που οι συγκεκριμένες γιορτές τούς δυσκολεύουν πολύ και τους φορτίζουν με άγχος, νεύρα, θλίψη και μελαγχολία.

 

Γιατί;
Η απάντηση είναι πολυδιάστατη.
Βρίσκεται στον συμβολισμό της γιορτής των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, και στους τρόπους με τους οποίους υποδεχόμαστε ψυχικά αυτές τις γιορτές.
Στις προσδοκίες που έχουμε από τον εαυτό μας και τους άλλους.
Στα πρακτικά, ψυχικά, και υπαρξιακά κωλύματα που μας συνδέουν με τα Χριστούγεννα, αλλά κυρίως στις γνωστές, και στις λιγότερο γνωστές και σε εμάς τους ίδιους, στάσεις που έχουμε απέναντι στα παραπάνω.
Οι προσδοκίες των άλλων από εμάς, η κυριαρχία των «πρέπει» και τα ανεπίγνωστα «θέλω».
Οι γιορτές συνοδεύονται από αρκετές τελετουργικές εκδηλώσεις και συνήθειες. Από εσωτερικευμένες «φωνές» και επιταγές.
«Τι πρέπει να κάνω για να περάσω καλά; Τι πρέπει να κάνω για να περάσουν καλά οι άλλοι; Τι περιμένουν τα μέλη της οικογένειάς μου από μένα; Τι οφείλω να αγοράσω στα παιδιά, στους γονείς, στα αδέρφια; Τι πρέπει να φορέσω για ξεχωρίσω;/ να περάσω απαρατήρητη;/ πως πρέπει να φερθώ στο πάρτι; Πως θα τα καταφέρω να μείνουν όλοι ευχαριστημένοι; Θέλω να είμαι σωστή απέναντι σε όλους… κ.λ.π.
Όταν τις γιορτές τις συνδέουμε με αμέτρητα «πρέπει» και καταναγκασμούς,
 όταν υπερφορτώνουμε το πρόγραμμά μας με πάρα πολλές υποχρεώσεις και δεν φροντίζουμε καθόλου τον εαυτό μας, όταν δεν ακούμε τα προσωπικά μας «θέλω» και τις πραγματικές μας ανάγκες, είναι αναμενόμενο να θέλουμε να περάσουν σαν νερό αυτές οι δύο εορταστικές εβδομάδες, για να «γλυτώσουμε από τα βασανιστήρια».
Ακόμα κι αν κάποιος είναι αποφασισμένος ότι δεν τον αφορά το κυνήγι του υπερκαταναλωτισμού των γιορτών, και δεν επιθυμεί να ενδώσει σ' αυτόν, είναι πολύ δύσκολο να μην επηρεαστεί από την μαζική προσδοκία των γιορτινών ημερών.
Γιατί οι γιορτές αυτό δημιουργούν: προσδοκίες.
 Και ακόμα και η άρνηση του εορτασμού ή και η θλίψη και η μελαγχολία που προκύπτει συχνά από αυτές δεν παύουν να είναι μια αντίδραση στην ασφυκτική πίεση που μας ασκούν οι εσωτερικευμένες φωνές, οι προσδοκίες που έχουμε από τότε που ήμασταν μικρά παιδιά «καταπιεί» και ορίζουν τι χρειάζεται να γίνει μέσα στις γιορτές για να πάνε τα πράγματα «όπως πρέπει», αλλά όχι κατ’ ανάγκη όπως χρειάζεται για να είμαστε χαρούμενοι…

Οι οικογενειακές παρεξηγήσεις
Συχνά στις οικογενειακές συγκεντρώσεις μέσα στις γιορτές (ειδικά αυτές που γίνονται «κατ’ ανάγκην», και όταν οι άνθρωποι έχουν να βρεθούν καιρό) αναδύονται δυσάρεστα συναισθήματα για άλλα πρόσωπα της οικογένειας και πολλές φορές μέσα από κουβέντες προκύπτουν παρεξηγήσεις που καταλήγουν και σε τσακωμούς.
Οι άνθρωποι που έχοντας οι ίδιοι «χαθεί» μέσα στην καθημερινότητα του χρόνου που τελειώνει, κι έχοντας χαθεί -σχεσιακά μιλώντας- και με τους δικούς τους, περιμένουν τις γιορτές για να συσφίξουν τις σχέσεις τους.
Ελπίζουν ότι θα αποκαταστήσουν μέσα σε λίγες μέρες ό,τι έχασαν, παρασυρμένοι στην λήθη της καθημερινότητας, όλες τις προηγούμενες μέρες του χρόνου.
Ελπίζουν πως η μονότονη και άδεια τους ζωή θα γεμίσει, θα αλλάξει, θα μεταμορφωθεί, όπως μεταμορφώνονται οι δρόμοι και οι πλατείες που στολίζονται με φώτα και λαμπιόνια..
Η ελπίδα όμως δημιουργεί άγχος. Ο φόβος για αποτυχία και για -ακόμα μεγαλύτερη- μοναξιά μεγαλώνει, μαζί με τις προσδοκίες που έχουμε «να είναι φέτος όλα διαφορετικά…». Γι αυτό μεγαλώνει και η ένταση στις διαπροσωπικές σχέσεις, και κυρίως στις σχέσεις ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας, αφού σε αυτές τις σχέσεις μας εναπόκεινται οι μεγαλύτερες προσδοκίες μας για ψυχική αποκατάσταση κι ευτυχία.
Απ’ την μια, συχνά άτομα, μέλη μιας οικογένειας, περιμένοντας υποσυνείδητα ότι θα απογοητευτούν και δεν θα βρουν την θαλπωρή και την φροντίδα που επιθυμούν στο οικείο τους περιβάλλον και στις κοντινές φιλικές τους σχέσεις, δημιουργούν εντάσεις και τσακωμούς, ώστε να επαληθευτεί η προϋπάρχουσα αίσθηση απογοήτευσης και ματαίωσης.
Από την άλλη, όσο κανείς επιθυμώντας την διαπροσωπική συνεύρεση, κι έχοντας την ανάγκη της αγκαλιάς –συμβολικής και φυσικής- του άλλου, προσπαθεί να τον πλησιάσει, μέσα στο κλίμα της «ζεστασιάς» των γιορτινών ημερών, τόσο μπορεί να αισθάνεται αυτό το πλησίασμα σαν κάτι επικίνδυνο, αφού ενέχει την πιθανότητα της ματαίωσης, και μπορεί να ανατρέψει την –ούτως ή άλλως- προβληματική του ψυχική ισορροπία.
Το βασικό πρόβλημα σ’ αυτήν την περίπτωση είναι
 πως συνήθως δεν έχει επίγνωση των συναισθημάτων του ο άνθρωπος που φοβάται την εγγύτητα.
Κι έτσι, βιώνει το κάλεσμα στην εγγύτητα -που ούτως ή άλλως εμπεριέχουν αυτές οι γιορτές- ως ασφυκτικό και απαιτητικό, ιδιαίτερα αν προϋπάρχει σύγχυση στην δομή της προσωπικότητάς του, και της οικογένειάς του.
Στο τέλος της ημέρας, ακόμα κι αν ο άνθρωπος βρει την ιδανική κατάσταση που ψάχνει στο εορταστικό περιβάλλον της οικογένειάς του, της συντροφικής ή της φιλικής του σχέσης υπάρχει πάντοτε ο υποσυνείδητος φόβος ότι θα την χάσει, και θα βρεθεί πάλι απογοητευμένος και μόνος.
Έτσι, συχνά πολλά άτομα έχουν την τάση να δημιουργούν διαπροσωπικές εντάσεις αυτήν την περίοδο. Εντάσεις που λειτουργούν στην συνείδηση τους ως «ζώνη ασφαλείας», η οποία θέτει μια εσωτερική απόσταση ανάμεσα στον εαυτό τους και τον άλλον άνθρωπο. Ώστε να μην απογοητευτούν σε περίπτωση που το πλησίασμα δεν πετύχει.

Συγγραφή Άρθρου: Γρηγόρης Βασιλειάδης - Ψυχολόγος

 

Προτεινόμενη βιβλιογραφία
Διαβάστε το
best seller βιβλίο αυτογνωσίας & αυτοβοήθειας: «Το Ψυχοθεραπευτικό Ταξίδι: Από τον φόβο της σκιάς, στο φως της επίγνωσης», του Dr. Γρηγόρη Βασιλειάδη, Ψυχολόγου – Συστημικού – Υπαρξιακού Ψυχοθεραπευτή και Ψυχοθεραπευτή Ομάδας. 

 

 Πηγή: e-psychology.gr

Εντελέχεια

Το Εντελέχεια είναι ένας «πολυχώρος» με κατεύθυνση προς την απόκτηση ποιότητας ζωής, ψυχικής ανάτασης, σωματικής υγείας και ευεξίας και προς την ανάπτυξη υγιών διαπροσωπικών σχέσεων, επαφής, αυτογνωσίας.

Τι νέο υπάρχει

Newsletter

Οι δράσεις μας και οι υπηρεσίες μας θα ανανεώνονται και θα εμπλουτίζονται. Θα χαρούμε να μείνετε κοντά μας!