Το ταξίδι της βιώσιμης διατροφής κάνει στάση σε Τρίκαλα, Καρδίτσα, Λάρισα!

Published in Διατροφή

Το παρακάτω άρθρο αποτελεί μετάφραση από τα αγγλικά του άρθρου της Μ. Αγγελή: «Panick Attacks: Treating the Soul – Not the Symptoms» για την Flower Essence Society www.flowersociety.org/Angeli_PanicAttacks.htm

Μετάφραση Μαρκέλλα Καραμαούνα.

                           
               της Μαρίνας Αγγελή, Ψυχίατρος

Η βοήθεια σε ανθρώπους που υποφέρουν από κρίσεις πανικού έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα εύκολη και έχει δώσει πολύ ενθαρρυντικά αποτελέσματα στο διάστημα που ασχολούμαι με το θέμα αυτό. Η πρόγνωση είναι εξαιρετική για όλους όσοι ακολουθούν την θεραπευτική διαδικασία που περιγράφω συνοπτικά στο άρθρο αυτό. Μια 23χρονη κοπέλλα που δέχθηκε θεραπεία για κρίσεις πανικού πριν από ένα χρόνο περίπου σχολίασε: «Την προηγούμενη εβδομάδα έγινα ενός έτους. Ζω μόλις εδώ και ένα χρόνο. Δεν ήταν ζωή αυτό που ζούσα μέχρι πριν ένα χρόνο!»

Δουλεύοντας αρκετά χρόνια με ασθενείς που υποφέρουν από διαταραχή πανικού έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η ανθοθεραπεία, όταν συνδυάζεται με ψυχοθεραπεία, δίνει θαυμάσια αποτελέσματα. Επιφέρει σχεδόν άμεση ανακούφιση από τα συμπτώματα χωρίς να χρειάζεται η λήψη φαρμάκων και οδηγεί σε ουσιαστική θεραπεία των βαθύτερων συναισθηματικών αιτίων που κρύβονται κάτω από το πρόβλημα αυτό.


Ορίζοντας το Σύνδρομο της Κρίσης Πανικού

Η Διαταραχή Πανικού χαρακτηρίζεται από ένα αίσθημα ξαφνικού, αναπάντεχου πανικού που συνοδεύεται από οξύ άγχος. Η τυπική κρίση πανικού περιλαμβάνει συμπτώματα όπως η ταχυκαρδία, η δύσπνοια, η αρρυθμία και η εφίδρωση, που εντείνονται ταχύτατα μέσα σε διάστημα 5-10 λεπτών. Τα συμπτώματα μπορεί να μοιάζουν απειλητικά για τη ζωή του ανθρώπου και προκαλούν μεγάλο φόβο, οδηγώντας σε ακόμη μεγαλύτερη επιδείνωση της κατάστασης. Οι κρίσεις πανικού εμφανίζονται συνήθως σε κλειστούς χώρους, όπως ένα γεμάτο λεωφορείο ή οποιοσδήποτε χώρος από τον οποίο ο άνθρωπος που υποφέρει δεν μπορεί να εξέλθει αμέσως, αν και τα περιστατικά αυτά μπορεί να συμβούν οπουδήποτε και οποτεδήποτε. Η κρίση διαρκεί συνήθως 20-30 λεπτά, έως μία ώρα το πολύ. Σύντομα μετά τις πρώτες μια-δυο κρίσεις αρχίζει να αναπτύσσεται φόβος και ανησυχία μήπως τα επεισόδια επαναληφθούν στο μέλλον. Εξαιτίας του φόβου αυτού, ο άνθρωπος παίρνει προληπτικά μέτρα ώστε να αποφεύγει καταστάσεις που μπορεί να πυροδοτήσουν μια νέα κρίση και αρχίζει να προτιμά συνθήκες που του επιτρέπουν να αισθάνεται ασφαλής.

Πολύ συχνά οι άνθρωποι αυτοί αποφεύγουν να πηγαίνουν σε δημόσιους χώρους εκτός αν συνοδεύονται από κάποιον δικό τους. Φοβούνται ότι μια ξαφνική κρίση πανικού θα τους εκθέσει δημοσίως. Η κατάσταση αυτή είναι γνωστή ώς «αγοραφοβία», και ο επιστημονικός της όρος είναι Διαταραχή Πανικού με Αγοραφοβία. Μπορεί επίσης να αναπτυχθεί κλειστοφοβία, μια κατάσταση στην οποία ο άνθρωπος αποφεύγει κλειστούς χώρους και οχήματα, όπως τα τούνελ, οι γέφυρες, τα ασανσέρ, τα λεωφορεία, τα τραίνα ή τα αεροπλάνα. Αν ένας τέτοιος άνθρωπος αποφασίσει να πάει στο θέατρο ή στον κινηματογράφο, για παράδειγμα, θα προσπαθήσει να καθίσει δίπλα στο διάδρομο ή κατά προτίμηση κοντά στην έξοδο, ώστε να είναι έτοιμος να πεταχτεί έξω μόλις αισθανθεί συμπτώματα πανικού.

Ο άνθρωπος που υποφέρει από κρίσεις πανικού συνήθως επισκέπτεται πολλούς γιατρούς και υποβάλλεται σε πλήθος ιατρικές εξετάσεις, που ποτέ δεν δείχνουν κάτι το παθολογικό.

 

Αντιμετωπίζοντας την κρίση πανικού: Κοιτάζοντας πέρα από τα συμπτώματα

Χρειάστηκε να πειραματιστώ για αρκετό καιρό με διάφορα ανθοϊάματα ώσπου να βρω έναν αποτελεσματικό συνδυασμό για τις κρίσεις πανικού. Στην αρχή επικεντρώθηκα κυρίως στα συμπτώματα, εστιάζοντας την προσοχή μου στον φόβο που εμφανιζόταν και προσπαθώντας να ανακουφίσω αυτόν τον φόβο με ανθοϊάματα. Πειραματίστηκα με όλα τα ιάματα που αφορούν τους φόβους, όπως το Mimulus, το Aspen, το Rock Rose, το Rescue Remedy και άλλα. Προς μεγάλη μου έκπληξη τα ιάματα αυτά δεν βοηθούσαν: η συναισθηματική κατάσταση δεν άλλαζε σχεδόν καθόλου ούτε και τα ψυχοσωματικά συμπτώματα. Από την πείρα μου ήξερα πόσο αποτελεσματικά ήταν τα ανθοϊάματα για τους φόβους. Γιατί λοιπόν δεν βοηθούσαν; Αν το πραγματικό ζήτημα ήταν ο πανικός, γιατί δεν ανταποκρινόταν στα ιάματα;

 

Επιλέγοντας ιάματα για την βαθύτερη συναισθηματική κατάσταση

Σταδιακά κατάλαβα ότι το αίσθημα του πανικού ήταν το αποτέλεσμα και όχι η αιτία του προβλήματος.

Το πρώτο βήμα είναι να καταλάβουμε την συναισθηματική κατάσταση ενός ανθρώπου που βιώνει ακραία εσωτερική ένταση, η οποία καταλήγει σε τεράστιο άγχος έτοιμο να εκραγεί μέσα στο σώμα. Αυτή η «εκρηκτική» φύση των συμπτωμάτων μας οδηγεί να σκεφτούμε το Cherry Plum. Ο άνθρωπος αυτός αδυνατεί πλέον να ανεχθεί την εσωτερική ένταση. Αυτή η απώλεια ελέγχου εκφράζεται ως αναστάτωση στο σώμα, ως χαοτική επιτάχυνση των ζωτικών λειτουργιών, που αυξάνεται σε σημείο έκτακτης ανάγκης.   Πολλές φορές ο άνθρωπος που υποφέρει αισθάνεται κυριολεκτικά ότι χάνει τα λογικά του. Από την άλλη μεριά, το γεγονός ότι τέτοιες κρίσεις συμβαίνουν συχνά σε κλειστούς ή συνωστισμένους χώρους, όπου ο άνθρωπος έχει λίγο ή και καθόλου έλεγχο, θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ενδεικτικό μιας γενικότερης έλλειψης ελέγχου του ατόμου πάνω στην ζωή του. Οι περιοριστικές εξωτερικές συνθήκες μπορεί να αντιπροσωπεύουν μια εσωτερική κατάσταση απελπισίας και συναισθηματικής «ασφυξίας».

 

 

Μπορεί επίσης κανείς να παρατηρήσει έντονη ανυπομονησία στη διάρκεια των κρίσεων και στα μεσοδιαστήματα των επεισοδίων. Ο ασθενής θέλει να βγει από τον κλειστό χώρο αμέσως. Τα ψυχοσωματικά συμπτώματα της ταχυκαρδίας, της δύσπνοιας κ.λπ. είναι συμπτώματα επείγουσας ανάγκης. Επιπλέον, παρατήρησα ότι οι άνθρωποι που υπέφεραν από κρίσεις πανικού ήταν συνεχώς σε μια κατάσταση ανυπομονησίας, παρόλο που οι ίδιοι δεν το συνειδητοποιούσαν. Η ανυπομονησία ήταν η φυσική αντίδραση στην εσωτερική ένταση και δυσαρέσκεια, την οποία δεν μπορούσαν να ανεχθούν. Σαν ηφαιστειακή έκρηξη, η ένταση αυτή απελευθερωνόταν με θεαματικό τρόπο στη διάρκεια μιας κρίσης. Έτσι το επόμενο ανθοΐαμα που σκέφτηκα ήταν το Impatiens.

Το τρίτο εντυπωσιακό χαρακτηστικό στις περιπτώσεις των κρίσεων πανικού είναι ότι ο άνθρωπος δεν φαίνεται να έχει καμία επίγνωση της αιτίας του προβλήματός του. Παρά το γεγονός ότι οι ψυχικές εντάσεις έχουν κορυφωθεί σε σημείο έντονης κατάστασης έκτακτης ανάγκης, το άτομο επιμένει να θεωρεί ότι το πρόβλημά του είναι καθαρά σωματικό. Επομένως, δεν γίνεται κανένας συσχετισμός ανάμεσα στην οξύτητα των συμπτωμάτων και στην υποκείμενη ψυχολογική πραγματικότητα που αφορά την συνολική κατάσταση της ζωής του. Η ιδέα του να επιχειρήσουν μια ψυχολογική ερμηνεία της κατάστασης ποτέ δεν έρχεται στο νου των ανθρώπων που εκδηλώνουν κρίσεις πανικού, ούτε και όταν παρακινηθούν προς κάτι τέτοιο στα πλαίσια ψυχολογικής συμβουλευτικής. Η έλλειψη εσωτερικής κατανόησης καταλήγει σε επιδείνωση των συναισθημάτων πανικού και σε σύγχυση. Όλη αυτή την κατάσταση την εξέλαβα ως ενδεικτική για το ανθοΐαμα Chestnut Bud.

Παρατήρησα επίσης ότι οι άνθρωποι που υποφέρουν από κρίσεις πανικού είναι σχεδόν πάντα εξωστρεφείς προσωπικότητες. Προσπαθούν να αποφύγουν τα προσωπικά προβλήματα και στρέφουν την προσοχή τους σε ευχάριστες ασχολίες για όσο περισσότερο διάστημα γίνεται. Όταν αρχίσουν να ξεσπούν οι κρίσεις πανικού, κρατούν το γεγονός για τον εαυτό τους ή το πολύ για τους οικείους τους. Καταβάλλουν μεγάλη προσπάθεια για να φαίνονται φυσιολογικοί, ακόμη και χαρούμενοι, προς τα έξω. Ο φόβος μήπως εκδηλώσουν τα συμπτώματα της κρίσης πανικού μπροστά στους άλλους φαίνεται να παίζει σημαντικό ρόλο στην εκδήλωση αγοραφοβίας. Για το λόγο αυτό, αποφάσισα να συμπεριλάβω το Agrimony στον συνδυασμό για τις κρίσεις πανικού.

Τα τέσσερα αυτά ανθοϊάματα προκάλεσαν μεγάλες αλλαγές στα άτομα με κρίσεις πανικού, το Cherry Plum ενθαρρύνοντας την συναισθηματική διαφοροποίηση και διευκολύνοντας την επαφή με τον εσώτερο κόσμο των συναισθημάτων, το Chestnut Bud με το να αυξάνει την ενημερότητα όσον αφορά τα αίτια των προσωπικών δυσκολιών και με το Impatiens να προσθέτει ένα ηρεμιστικό αποτέλεσμα και το Agrimony να απελευθερώνει από την ανάγκη του να κρύβει κανείς τα αρνητικά του συναισθήματα.

 

Θέτοντας βαθύτερα ψυχολογικά ερωτήματα

Με την χρήση των ανθοϊαμάτων αυτών, ο άνθρωπος σταδιακά αποκτά την ικανότητα να κοιτάζει μέσα του και να αντιλαμβάνεται πλευρές του ψυχικού του κόσμου που μέχρι τότε ήταν υποσυνείδητες. Αυτή η νέα ενημερότητα δίνει τη δυνατότητα στον θεραπευτή να τον καλέσει να αναρωτηθεί για ερωτήματα όπως: «Υπάρχουν περιστάσεις στη ζωή σου που αισθάνεσαι παγιδευμένος ή πιεσμένος σε σημείο να νιώθεις έτοιμος να εκραγείς; Από τι θα ήθελες να ξεφύγεις στην ζωή σου ή τι θα ήθελες να διαγράψεις; Υπάρχουν καταστάσεις στη ζωή σου όπου αισθάνεσαι εξαρτημένος, αμήχανος, ανίσχυρος ή νιώθεις ότι ασφυκτιάς;»

Κάνοντας τις ερωτήσεις αυτές, γινόταν φανερό ότι οι ασθενείς ένιωθαν όλο και πιο δυσαρεστημένοι με τη ζωή τους για αρκετό διάστημα πριν αρχίσουν οι κρίσεις πανικού. Οι άνθρωποι αυτοί έβρισκαν ουσιαστικά τις συνθήκες της ζωής τους ανυπόφορες, όμως αισθάνονταν ανίκανοι να τις αλλάξουν, ή πίστευαν ότι κάτι τέτοιο δεν θα ήταν σωστό. Οι συνθήκες αυτές αφορούσαν πολύ συχνά στενές σχέσεις, συνήθως με κάποια μέλη της οικογένειας. Τις περισσότερες φορές οι σχέσεις αυτές ήταν με υπερπροστατευτικούς ή καταπιεστικούς γονείς, που συγχρόνως ήταν πολύ εξαρτημένοι από τον ασθενή, είτε ψυχολογικά είτε και υλικά.

Αυτή η περίπλοκη σχέση σήμαινε ότι το άτομο που έπασχε από κρίσεις πανικού ενδιαφερόταν υπερβολικά για κάποιον δικό του άνθρωπο και αισθανόταν υπεύθυνος, νιώθοντας συνήθως ότι υφίσταται κάποια εκμετάλλευση από τον άλλο ή ότι έχει φορτωθεί τα προβλήματά του. Συγχρόνως το άτομο αμφέβαλλε για την ικανότητά του να αντεπεξέλθει χωρίς την βοήθεια του άλλου. Επιπλέον, μερικοί ασθενείς ένιωθαν παγιδευμένοι σε συνθήκες όπως μια δουλειά που δεν τους άρεσε ή ακόμη και σε έναν ολόκληρο τρόπο ζωής που τους συνέθλιβε και φαινόταν αδύνατον να αλλάξει.

Το Red Chestnut ήταν το επόμενο ανθοΐμα που επέλεξα για την υπερβολική ανησυχία και την παγίδευση σε στενές σχέσεις. Παρόλο που η αρνητική κατάσταση του Red Chestnut δεν ήταν αντιληπτή στο αρχικό στάδιο, γινόταν φανερή όταν ο ασθενής ερχόταν αντιμέτωπος με την ανάγκη για δράση. Το πιο συνηθισμένο συναίσθημα είναι: «Ο άνθρωπος αυτός με χρειάζεται. Πώς μπορώ να τον αγνοήσω και να κάνω ό,τι θέλω εγώ;» Το Red Chestnut αποδείχτηκε μια επιλογή καθοριστικής σημασίας για να μπορέσει κανείς να ελευθερωθεί από δυσλειτουργικά πρότυπα στις σχέσεις και να προχωρήσει προς την ψυχική υγεία.

Η βασική φόρμουλα των ιαμάτων Agrimony, Cherry Plum, Chestnut Bud, Impatiens και Red Chestnut

παρέχει σημαντική ανακούφιση από τα συμπτώματα των κρίσεων πανικού μέσα στις πρώτες κιόλας ημέρες. Όταν κανείς χρησιμοποιεί τον συνδυασμό αυτό, οι κρίσεις πανικού είτε μειώνονται αισθητά σε συχνότητα και ένταση ή παύουν τελείως να εμφανίζονται. Προσθέτω επίσης πάντοτε το Gentian στον συνδυασμό, επειδή το άτομο χρειάζεται να προστατευθεί από την απογοήτευση ή την αποθάρρυνση εξαιτίας πιθανών υποτροπών, ειδικά κατά τα αρχικά στάδια. Μερικές φορές, κάποια ιδιαίτερα ευαίσθητα άτομα αισθάνονται «ανησυχία» ή άγχος για λίγες ημέρες όταν αρχίζουν την ανθοθεραπεία. Η κατάσταση αυτή είναι ένα είδος «θεραπευτικής κρίσης» που οφείλεται στην μεγάλη αλλαγή που συμβαίνει στην ενημερότητα του ατόμου. Ένα κατάλληλο ίαμα για να ξεπεραστεί ή να ελαχιστοποιηθεί η δύσκολη αυτή φάση είναι το Star of Bethlehem.

 

Ανακούφιση από τα συμπτώματα και αλλαγές στη συνειδητότητα

Η ανακούφιση από τα συμπτώματα δεν είναι το μόνο όφελος. Ακόμη πιο σημαντική είναι η αλλαγή στην συνειδητότητα. Από την δεύτερη κιόλας συνεδρία οι ασθενείς στρέφουν την προσοχή τους από τα συμπτώματα στις βαθύτερες συνειδητοποιήσεις. Είναι τώρα αρκετά ικανοί να αρχίσουν να αντιλαμβάνονται τι συμβαίνει μέσα τους. Παρόλο που δεν μπορούν ακόμη να χειριστούν τις καταστάσεις με διαφορετικό τρόπο, έρχονται σε επαφή με τα συναισθήματά τους και καταλαβαίνουν τα ψυχολογικά προβλήματα που ευθύνονται για την κατάσταση. Το γεγονός αυτό και μόνο έχει ένα βαθιά ηρεμιστικό και λυτρωτικό αποτέλεσμα. Το Chestnut Bud δίνει μια αίσθηση ασφάλειας και αυτοπεποίθησης, επειδή ο πελάτης μπορεί τώρα να καταλάβει πού ήταν το λάθος και να αναλάβει τον έλεγχο της κατάστασης. Το ωραίο όταν κανείς παίρνει το Chestnut Bud είναι ότι η εξήγηση των συμπτωμάτων έρχεται κατευθείαν από μέσα του, βασισμένη στην δική του εσώτερη αντίληψη, και δεν είναι η εξήγηση κάποιου ειδικού την οποία ο πελάτης καλείται να υιοθετήσει.

Το Cherry Plum δρα ως καταλύτης στη διαδικασία αυτή «λιώνοντας» την εκρηκτική εσωτερική ένταση, εκπαιδεύοντας το άτομο στη γλώσσα των συναισθημάτων και ανοίγοντας το δρόμο για εσωτερικό διάλογο. Το Impatiens ηρεμεί και δίνει χρόνο για την επεξεργασία των συναισθημάτων αντί για την πρόκληση άσκοπου πανικού. Το Agrimony δίνει την ελευθερία να βιώσει και να εκφράσει κανείς με το δικό του τρόπο σκέψεις, συναισθήματα και ανησυχίες που προηγουμένως θεωρούσε «απαράδεκτα» και να εργαστεί με τα ψυχολογικά αυτά θέματα σε ένα θεραπευτικό πλαίσιο. Τέλος, το Red Chestnut απελευθερώνει από δυσλειτουργικές προσκολλήσεις και από φόβους για τους άλλους, έτσι ώστε ο άνθρωπος να μην αισθάνεται πλέον ενοχές προκειμένου να επιχειρήσει αλλαγές στις σχέσεις ή στον τρόπο ζωής του.

Καθώς με το πέρασμα των χρόνων εξοικειώθηκα με περισσότερα ανθοϊάματα, περιέλαβα και κάποια άλλα στους συνδυασμούς που περιέγραψα πιο πάνω. Το Dog Rose (Bauera rubioides) χρησιμοποιείται για την ανησυχία και το φόβο, το Dog Rose of the Wild Forces (Bauera sessiliflora) για την «σωματοποίηση του άγχους» (για να εμποδίσει τις συναισθηματικές εντάσεις να επηρεάσουν τις σωματικές λειτουργίες), και το Emergency Essence για να δίνει κουράγιο στην αντιμετώπιση καταστάσεων που προκαλούν τρόμο στο άτομο. Το Scarlet Pimpernel (Anagallis arvensis) διασφαλίζει την ενεργειακή ισορροπία, καθώς νέες ψυχικές δυνάμεις απελευθερώνονται στην προσωπικότητα εμπλουτίζοντάς την. Το Blackberry (Rubus villosus) απαλύνει και απομακρύνει το φόβο και το άγχος που προέρχονται από την εντύπωση ότι το άτομο ή κάποιος δικός του κινδυνεύει ακόμα και να πεθάνει. Και το Apricot (Prunus armeniaca)* φέρνει χαρά και ανάλαφρη διάθεση όταν η ψυχή νοιώθει να γέρνει κάτω από το βάρος στενάχωρων καταστάσεων και δυσκολιών. Με την προσθήκη των ιαμάτων αυτών, τα συμπτώματα του πανικού εξαφανίζονται από την πρώτη κιόλας εβδομάδα. Δεν έχει χρειαστεί ποτέ να ακολουθήσω ειδική αγωγή όταν ο πανικός συνοδεύεται από συμπτώματα αγοραφοβίας, μια και αυτά υποχωρούν σταδιακά από μόνα τους με τη συνεχιζόμενη γενική αγωγή.

__ __

*Τα Dog Rose, Dog Rose of the Wild Forces και Emergency Essence ανήκουν στην συλλογή των Australian Bush Essences. Τα Pimpernel, Blackberry και Apricot είναι από τη συλλογή Pegasus.

 

Θεραπευτικές στρατηγικές για τις Κρίσεις Πανικού

Παρόλο που τα συμπτώματα των κρίσεων πανικού υποχωρούν τις περισσότερες φορές αμέσως, τα ανθοϊάματα χορηγούνται για αρκετές εβδομάδες ή μήνες. Η διάρκεια εξαρτάται από το διάστημα που χρειάζεται ο άνθρωπος για να επιλύσει τις κύριες βαθύτερες αιτίες και να προχωρήσει στις απαραίτητες αλλαγές στη ζωή του προκειμένου να αισθανθεί δυνατός και ελεύθερος. Κάθε άνθρωπος ακολουθεί το δικό του ρυθμό.

Οι ασθενείς ανταποκρίνονται εντυπωσιακά καλά, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Για παράδειγμα, μια γυναίκα αρνήθηκε να συνεχίσει τη θεραπευτική διαδικασία όταν άρχισε να συνειδητοποιεί τις επιπτώσεις που είχε στη ζωή της η δυσλειτουργική σχέση της με τον σύζυγό της. Ένα μικρό συγκριτικά ποσοστό ασθενών, αν και παρατηρούν θεαματική αλλαγή στα συμπτώματα πανικού μέσα στις πρώτες κιόλας ημέρες, διακόπτουν πρόωρα την θεραπεία. Καθώς τα άτομα αυτά αρχίζουν να συνειδητοποιούν την αληθινή αιτία των προβλημάτων τους, ανησυχούν μήπως απειληθούν οι σχέσεις τους με κάποιους κοντινούς τους ανθρώπους. Μολαταύτα, με την βοήθεια της ανθοθεραπείας, η πλειονότητα των ανθρώπων που υποφέρουν από κρίσεις πανικού βιώνουν την προσωπική μεταμόρφωση και την αλλαγή ως μια εύκολη, συναρπαστική και ευχάριστη διαδιακασία.

Στην πρώτη συνεδρία συνήθως δεν μιλώ πολύ με τους ασθενείς. Το βασικό ζήτημα είναι να μειωθεί ο πανικός και ο άνθρωπος να αρχίσει να συνειδητοποιεί βαθύτερα την κατάσταση. Με τα ανθοϊάματα και οι δύο αυτοί στόχοι επιτυγχάνονται γρήγορα, ενώ η συζήτηση ελάχιστα μπορεί να βοηθήσει σ’ αυτή τη φάση. Στην αρχή λοιπόν, ακούω απλώς το άτομο να περιγράφει τα σωματικά του συμπτώματα και έπειτα του δίνω τα ανθοϊάματα, λέγοντάς του ότι πολύ σύντομα θα νιώσει καλύτερα. Διαβεβαιώνω τον άνθρωπο ότι τα συμπτώματά του, όσο ενοχλητικά κι αν είναι, δεν αποτελούν κίνδυνο για την υγεία του και του λέω ότι θα είμαι στη διάθεσή του σε περίπτωση που θέλει κάτι να ρωτήσει ή αν εμφανίσει κάποιο οξύ σύμπτωμα.

Στην πρώτη συνεδρία πάντα αποφεύγω να ορίσω την επόμενη συνάντηση. Ο θεραπευόμενος εξακολουθεί να αισθάνεται την επιτακτική ανάγκη για άμεση βοήθεια και χρειάζεται τη διαβεβαίωση ότι μπορεί να ξαναέρθει όποτε θελήσει. Επιπλέον, για τους περισσότερους, αυτή είναι η πρώτη φορά που δοκιμάζουν ανθοϊάματα. Το άτομο χρειάζεται ελευθερία για να διαπιστώσει κατά πόσον η θεραπεία αυτή τον βοηθά προτού αποφασίσει να προχωρήσει περισσότερο. Περίπου δύο εβδομάδες αργότερα, επιστρέφει έχοντας συνειδητοποιήσει αρκετά πράγματα για την κατάστασή του, και η ψυχολογική διεργασία μπορεί πλέον να αρχίσει.

 

Η πιθανότητα θεραπευτικής κρίσης

Αν και αρκετά σπάνια, υπάρχει πιθανότητα ο άνθρωπος που υποφέρει από κρίσεις πανικού να εμφανίσει μια ‘θεραπευτική κρίση’ στις πρώτες μέρες που παίρνει τα ανθοϊάματα, καθώς έρχεται σε επαφή με τα καταπιεσμένα του συναισθήματα. Το Star of Bethlehem θα βοηθήσει όσους αντιδρούν με άγχος σε αυτό το στάδιο, εξαφανίζοντας ουσιαστικά το ενδεχόμενο θεραπευτικής κρίσης.

Είναι σημαντικό ωστόσο το άτομο να ενημερωθεί εκ των προτέρων για το ενδεχόμενο μιας θεραπευτικής κρίσης. Ελάχιστοι ήταν αυτοί που δίστασαν να πάρουν τα ανθοϊάματά τους όταν τους έδωσα αυτή την πληροφορία. Η διαβεβαίωση γενικά ότι επίκεινται βαθιές και ουσιαστικές αλλαγές βοηθά τους ανθρώπους να υιοθετήσουν μια θετική και γενναία στάση.

Αν το άτομο εμφανίσει θεραπευτική κρίση, του συστήνω να διακόψει την λήψη των ιαμάτων για μία δύο ημέρες, ή να τα παίρνει λιγότερο συχνά για δύο ή τρεις ημέρες. Στη συνέχεια, η συχνότητα αυξάνεται σταδιακά στο κανονικό.

Ενώ η βελτίωση είναι ορατή στις πρώτες 2-3 ημέρες, οι φόβοι για πιθανή υποτροπή των συμπτωμάτων πανικού χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να υποχωρήσουν. Έχω διαπιστώσει ωστόσο, από συνομιλίες που είχα χρόνια αργότερα με πολλά από τα άτομα αυτά, ότι τα συμπτώματα πανικού δεν εμφανίζονται ποτέ ξανά, ακόμα και αν ο άνθρωπος χρειαστεί να αντιμετωπίσει δυσκολίες στη ζωή του: Τα άτομα διαθέτουν πλέον ένα πολύ καλύτερο επίπεδο ενημερότητας στη σχέση του σώματος με το νου, καθώς και λειτουργικές, ενσυνείδητες στρατηγικές για να διαχειρίζονται τα προβλήματά τους.

 

Βοηθώντας ασθενείς που παίρνουν ήδη φάρμακα

Δεν έχει χρειαστεί ποτέ να χορηγήσω φάρμακα για τις κρίσεις πανικού. Στις περιπτώσεις όπου οι ασθενείς είχαν ξεκινήσει ήδη από πριν να λαμβάνουν κάποια φαρμακευτική αγωγή, τους συνιστώ να μην σταματήσουν τα φάρμακα αμέσως. Κάτι τέτοιο μπορεί να τους προκαλέσει άγχος ή ανασφάλεια. Επιπλέον, τα περισσότερα φάρμακα προκαλούν τις δικές τους παρενέργειες όταν διακόπτονται απότομα. 

Πληροφορώ τον θεραπευόμενο ότι σύντομα δεν θα χρειάζεται πια το φάρμακο. Του προτείνω να λιγοστεύει μόνος του σταδιακά την δοσολογία, στο βαθμό που αισθάνεται καλά. Με τον τρόπο αυτό, ο θεραπευόμενος μειώνει τη δόση του φαρμάκου και τελικά σταματά να το παίρνει, συνήθως μέσα στις επόμενες εβδομάδες.

 

Marina Angeli: "Panick Attacks: Treating the Soul – Not the Symptoms": www.flowersociety.org/Angeli_PanicAttacks.htm

 

 

Published in Υγεία
Σάββατο, 06 Ιανουαρίου 2018 19:39

Ο Καρκίνος στη Διάσταση της Ψυχής

 

Πως τα ανθοϊάματα μπορούν να βοηθήσουν

 

Από Μαρίνα Αγγελή, Ψυχίατρο

 

Η ψυχοσωματική έρευνα 

 

Πριν από πολλά χρόνια, σαν νεαρή ειδικευόμενη, είχα έρθει για πρώτη φορά σε επαφή με τις εντυπωσιακές ερευνητικές εργασίες των Drs.Bahnson C.B. και Bahnson M.B. πάνω στην ψυχοσωματική διάσταση του καρκίνου. Χρόνια αργότερα και έχοντας ήδη πια την εμπειρία της θεραπείας με ανθοϊάματα, άρχισα να εξετάζω στο νου μου το ενδεχόμενο του να χρησιμοποιηθούν ανθοϊάματα για τις αρνητικές ψυχονοητικές καταστάσεις που οι Drs.Bahnson & Bahnson είχαν συσχετίσει με την εμφάνιση του καρκίνου. Την ίδια περίπου εποχή είχα ακούσει για τη θεραπευτική προσέγγιση του Δρ.Carl O Simonton και της συζύγου του Stephanie Matthews-Simonton, για μια ολιστική θεραπεία του καρκίνου, προσέγγιση που παρουσιάζεται στο βιβλίο τους ‘Γίνε Ξανά Καλά’. Τα ευρήματά τους, όπως και τα ευρήματα άλλων θεραπευτών, φαίνονταν να επιβεβαιώνουν το ψυχονοητικό ‘προφίλ’ του καρκίνου που είχε ήδη προταθεί μέσα από τη θαυμάσια εργασία των Bahnson. 

 

Συστήνοντας ανθοϊάματα για ψυχολογική ανακούφιση σε ανθρώπους που είχαν εμφανίσει καρκίνο, προσπαθούσα ταυτόχρονα να διακρίνω κατά πόσον το υποτιθέμενο «καρκινικού τύπου» ψυχολογικό προφίλ ήταν παρόν σ’ αυτούς. Βρήκα ότι πάντα ήταν. Τα ανθοϊάματα αποδείχθηκαν ιδιαίτερα βοηθητικά στο να κάνουν τους ανθρώπους να αισθανθούν πολύ καλύτερα ψυχολογικά. Το πιο σημαντικό, φαίνονταν να επιφέρουν μια βαθιά αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο οι καρκινοπαθείς διαχειρίζονταν τα προβλήματά τους, επιτρέποντας πολύ πιο υγιή σχήματα συμπεριφοράς αναφορικά με τον τύπο του ψυχολογικού στρες που έχει συσχετιστεί με τον καρκίνο. Το είδος των αλλαγών στην ψυχοσωματική ισορροπία φαίνονταν να επενεργεί πολύ θετικά στην κατεύθυνση του να δώσει δύναμη στον οργανισμό, να αποκαταστήσει σε ένα βαθύ, ασυνείδητο επίπεδο την ‘θέληση για ζωή’ στο άτομο, να βοηθήσει στο να ανταποκριθεί κάποιος θετικά στις ιατρικές θεραπείες και να προχωρήσει προς την ίαση. Ταυτόχρονα, οι βαθιές αλλαγές στη συνειδητότητα που επέρχονταν στο άτομο φαίνονταν ένα θαυμάσιο συντελεστικό μέσον στην προσπάθεια του να προληφθούν μελλοντικές επανεμφανίσεις του συγκεκριμένου προβλήματος υγείας. 

 

Τι «προκαλεί τον καρκίνο»; 

 

Όπως γνωρίζουμε, το σώμα μας παράγει καθημερινά ένα πλήθος από καρκινικά κύτταρα, τα οποία όμως το αμυντικό μας σύστημα καταστρέφει και έτσι μας κρατά υγιείς. Στην περίπτωση εμφάνισης καρκίνου, το αμυντικό σύστημα σταματά να το κάνει αυτό κι έτσι τα καρκινικά κύτταρα συσσωρεύονται και δημιουργούν όγκους, οι οποίοι τελικά μπορεί να κυριαρχούν σε όλο τον οργανισμό. Η λεγόμενη ‘αιτία του καρκίνου’ θεωρείται άγνωστη, τη στιγμή που αμέτρητοι δυνητικά επικίνδυνοι παράγοντες, όπως διάφορες τροφές ή άλλα υλικά, η περιβαλλοντική ρύπανση, ανθυγιεινές συνθήκες ζωής, η κληρονομικότητα και τα περίφημα ‘γονίδια του καρκίνου’ κλπ. που συνήθως ενοχοποιούνται για το πρόβλημα αυτό, θα πρέπει μάλλον να αντιμετωπίζονται σαν προδιαθεσικοί παράγοντες παρά σαν αιτίες καθαυτές, πράγμα που μπορεί να εξηγεί το γιατί ένα ποσοστό μόνον και όχι το σύνολο των ανθρώπων που εκτίθενται σε αυτούς τους κινδύνους αναπτύσσουν τελικά καρκίνο, όπως επίσης και το γιατί δεν μπορεί να γίνει πρόβλεψη για το αν, πότε και κάτω από ποιές συνθήκες η αρρώστια θα επανεμφανιστεί. Ανάλογα, οι υπάρχουσες θεραπείες, όπως η χειρουργική, η ακτινοθεραπεία, η χημειοθεραπεία κλπ, αποτυγχάνουν να θεραπεύσουν το σύνολο των πασχόντων από την ίδια μορφή, ίδιο στάδιο κλπ καρκίνου και η πρόγνωση παραμένει εν πολλοίς άγνωστη. Αν η θεραπεία του καρκίνου εξαρτιόνταν αποκλειστικά από αυτές τις θεραπείες, τότε γιατί κάποιοι άνθρωποι απαντούν θετικά σ’ αυτές ενώ άλλοι δεν βοηθιούνται τελικά; 

 

Τέτοια φαινόμενα θα μπορούσαν να θεωρηθούν σαν καθαρές ενδείξεις του ότι, παράλληλα με τους πολλούς υλικούς παράγοντες που επηρεάζουν άμεσα το ανθρώπινο σώμα, και κάποιοι άλλοι παράγοντες θα πρέπει να παίζουν ένα πολύ σημαντικό ρόλο στη δημιουργία όπως και στην πιθανή επανεμφάνιση ενός καρκίνου στον ανθρώπινο οργανισμό. 

 

Υπάρχει ένας ιδιαίτερης σημασίας τομέας της ανθρώπινης πραγματικότητας που μπορεί να δώσει ζωτικής σημασίας πληροφορίες κατά τη διαδικασία κατανόησης της ασθένειας αυτής : ο τομέας της υποκείμενης ψυχο-νοητικής κατάστασης του ατόμου που γίνεται τελικά καρκινοπαθής. Αν και πολύ σημαντικές έρευνες έγιναν στον τομέα αυτόν τις προηγούμενες δεκαετίες, τα ευρήματα δεν έχουν ακόμη προσελκύσει την αρμόζουσα προσοχή ούτε της επιστημονικής κοινότητας ούτε του κοινού. 

 

Κάποιοι από μας είμαστε ίσως εξοικειωμένοι με θεωρίες περί μιας ‘προσωπικότητας καρκινοπαθούς’, μιας προσωπικότητας που προδιαθέτει σε καρκίνο. Αν και μπορεί να υπάρχει αλήθεια σε αυτές τις θεωρίες, η ζωή δείχνει πως είναι μάλλον καλύτερο να μιλάμε για μια συγκεκριμένη ‘ψυχονοητική κατάσταση’ στην περίπτωση αυτή παρά για ένα τύπο προσωπικότητας. Φαίνεται πως ο καθένας μπορεί να βρεθεί να βιώνει ένα ‘καρκινικού τύπου στρες’ σε κάποια στιγμή της ζωής του, κάτω από ορισμένες συνθήκες. 

 

Προσδιορίζοντας την «ψυχολογία του καρκίνου» 

 

Καθώς θα προσπαθήσουμε να περιγράψουμε τα διάφορα επί μέρους στοιχεία της τυπικής ‘ψυχολογίας του καρκίνου’, όπως αυτή έχει παρατηρηθεί σε ανθρώπους σε καρκινικά ή προ-καρκινικά στάδια, θα πρέπει να διευκρινίσουμε ότι στις περισσότερες περιπτώσεις μιλάμε για υποσυνείδητες συγκινήσεις και νοητικές στάσεις, οι οποίες όμως συνήθως αναγνωρίζονται και συνειδητοποιούνται αμέσως από τον πάσχοντα όταν γίνει αναφορά σ’ αυτές. Όλα και όχι απλά κάποια μεμονωμένα συναισθήματα από αυτά που περιγράφονται πιο κάτω, συνυπάρχουν ταυτόχρονα στις περιπτώσεις αυτές, συναισθήματα τα οποία στη μεμονωμένη τους μορφή είναι συνηθισμένα και ο περισσότερος κόσμος τα βιώνει συχνά .

Σοκ: Η έρευνα έχει καταδείξει ότι περίπου 6-18 μήνες πριν διαγνωστεί ο καρκίνος, το άτομο συνειδητά ή μερικές φορές και υποσυνείδητα έχει βιώσει ένα ή και περισσότερα σοβαρά σοκ σε ένα τομέα μείζονος σημασίας για τη ζωή του.

Θλίψη και απελπισία: Από τότε το άτομο ζει σε βαθιά θλίψη, απελπισία και απόγνωση, έχοντας βιώσει την απώλεια ενός βασικού στοιχείου ψυχικής αυτοσυντήρησης. 

Έλλειψη ελπίδας: Το άτομο θεωρεί ότι δεν θα υπάρξει τέλος σ’ αυτό το προσωπικό του μαρτύριο.

Αίσθημα ανημπόριας: Το άτομο νοιώθει μόνο του στο να αντιμετωπίσει αυτή την κατάσταση. Καμία βοήθεια δεν μπορεί να έρθει από πουθενά, καθώς οι άλλοι είτε δεν καταλαβαίνουν τι συμβαίνει, είτε δεν μπορούν είτε δεν ενδιαφέρονται να βοηθήσουν.

Πικρία: Απωθημένα συναισθήματα βαθιάς πίκρας και μια αίσθηση του ατόμου ότι αδικείται από κάποιους σημαντικούς γι’ αυτόν/ήν ανθρώπους ή καταστάσεις αποτελούν μέρος της συναισθηματικής συμπλοκότητας της κατάστασης. 

Ανήμπορος θυμός: Σαν αποτέλεσμα του να αισθάνεται το άτομο θύμα αδικίας, υπάρχει μέσα του καταπιεσμένος σιωπηλός θυμός και οργή μαζί με μια αίσθηση απόλυτης ανημπόριας προκειμένου να αντιδράσει. Το άτομο νοιώθει ότι ‘νικήθηκε’. 

Ενοχή: Το να αναλάβει δράση για να απελευθερωθεί από τη συγκεκριμένη ψυχολογική συγκυρία φαίνεται αδύνατον, είτε λόγω πρακτικών ή ηθικών υποχρεώσεων, είτε λόγω δεσμών αγάπης με τα άτομα που ενέχονται είτε λόγω άλλης μορφής εμποδίων. Το να απομακρυνθεί αφήνοντας πίσω του αυτά και αυτούς που το ‘πνίγουν’ σε αφόρητο πόνο και πίκρα θα έκανε το άτομο να νοιώθει ένοχο, επειδή πχ θα θεωρούσε ότι δεν παρέμεινε ‘πιστό’ σ’ αυτούς που αγαπά, ότι φέρθηκε χωρίς ‘αγάπη’, ή ‘ανεύθυνα’, ή με ‘σκληρότητα’ κλπ. Συχνά, η ενοχή και ο θυμός μπορεί να βιώνονται ταυτόχρονα, όταν το άτομο θεωρεί τις ειδικές αυτές στρεσσογόνες καταστάσεις της ζωής του σαν ‘τιμωρία’ για τα λάθη του στον συγκεκριμένο τομέα.

Απουσία έκφρασης των αρνητικών συναισθημάτων: Είτε από φόβο, ενοχή, σύγχυση ή απλά από απελπισία, το άτομο δεν βρίσκει διέξοδο να εκφράσει τα πληγωμένα του συναισθήματα. Αντίθετα μάλιστα, τα ‘τοξικά’ αυτά αρνητικά συναισθήματα συσσωρεύονται μέσα του. Το άτομο κυριολεκτικά ‘σηκώνει το σταυρό του’.

Το άτομο αισθάνεται ότι έχει παγιδευτεί : Σαν αποτέλεσμα όλων των παραπάνω, το άτομο νοιώθει ότι έχει εγκλωβιστεί σε μια τρομερή ψυχική φυλακή, από την οποία δεν υπάρχει διέξοδος.

Εξάντληση: Η παρατεταμένη, βαριά ψυχική πίεση καταλήγει τελικά σε βαρύτατη εξάντληση, σωματική και ψυχική. Κάτω από το ειδικό αυτό στρες, το άτομο δεν μπορεί να βρει καμία ανάπαυση, καμιά εσωτερική ‘λιακάδα’, καθόλου ‘αέρα’ για τον ψυχισμό να αναπνεύσει και να ανανεωθεί. Η ζωή γίνεται ‘ένα ασήκωτο βάρος’.

Κατάθλιψη: Εξ αιτίας της συγκεκριμένης ψυχολογικής κατάστασης, το άτομο βαθιά μέσα του δεν μπορεί να βρει καμία χαρά, καμία γλυκύτητα στη ζωή, κανένα λόγο που πραγματικά θα τον ‘τραβούσε’ να ζήσει. 

Παραίτηση: Φαίνεται σαν να μη μπορεί να γίνει τίποτε. Αν και το άτομο μοιάζει να εξακολουθεί να προσπαθεί και να αγωνίζεται, βαθιά μέσα του παραιτείται και ‘υποκύπτει στη μοίρα του’.

Ασυνείδητη επιθυμία του ατόμου να πεθάνει: Παρά την συνειδητή διάθεση του ατόμου να ζήσει, την έγνοια για τους αγαπημένους του που το ωθεί να παραμείνει στη ζωή, την επιθυμία εκπλήρωσης στόχων κλπ, το άτομο σε προκαρκινική φάση βαθιά μέσα του θα ήθελε να πεθάνει. Εξ αιτίας αυτής της μη-συνειδητής επιθυμίας να μη συνεχίσει άλλο να ζει, ο καρκίνος έχει χαρακτηριστεί από ορισμένους ερευνητές σαν ‘ένας ευγενικός τρόπος να αυτοκτονήσει κάποιος’.

Γλυκύτητα, ήρεμη αποδοχή της απελπισίας: Λίγο πριν την εμφάνιση του καρκίνου (και κάποιες φορές και κατά τη διάρκεια της ασθένειας), το άτομο φαίνεται συνήθως πολύ ‘ήσυχο’ και παραιτημένο, με μια στωική αποδοχή της μοίρας και των βασάνων του, σαν να μη θέλει ή να μην έχει πια τη δύναμη να αγωνίζεται και να διεκδικεί να αλλάξει κάτι σ’ αυτά που τον βαραίνουν. 

 

Διαλέγοντας ανθοϊάματα για τον καρκίνο 

 

Ο σκοπός αυτού του άρθρου δεν είναι τόσο το να προτείνει μια φόρμουλα ανθοϊαμάτων σε σχέση με τον καρκίνο, αλλά κυρίως το να εισηγηθεί την ιδέα ότι τα ανθοϊάματα μπορούν να προσφέρουν μεγάλη ψυχολογική υποστήριξη ως προς τους συναισθηματικούς παράγοντες που έχουν στατιστικά φανεί να συνδέονται με την έκπτωση των φυσικών αμυντικών μηχανισμών του σώματος, αμυντικών μηχανισμών οι οποίοι κάτω από φυσιολογικές συνθήκες είναι σε θέση να αντιπαλεύουν τον καρκίνο στον οργανισμό. Σαν παραδείγματα τέτοιων ανθοϊαμάτων θα αναφέρω ορισμένα για κάθε ‘συναισθηματικό συστατικό’ του συγκεκριμένου ψυχικού προφίλ που περιγράφτηκε πιο πάνω. Το ανθοΐαμα Aloe Vera (Aloe barbadensis, Pegasus essences) συστήνεται (Flower Essences and Vibrational Healing του Gurudas) σαν σημαντικό ενισχυτικό στην πάλη του οργανισμού για προσωπική επιβίωση. Το Spiderwort (Pegasus) θα βοηθήσει στην άμεση αντιστροφή της ‘βαριάς’ αρνητικότητας στη διάθεση, το Hyssop (Pegasus) στην απάλειψη της συνειδητής ή ασυνείδητης ενοχής και στην ανακούφιση της ψυχής του ατόμου. Το Apricot (επίσης Pegasus) θα δώσει μια διάθεση ‘ελαφράδας’ και πιο χαρωπής διάθεσης στον τρόπο που το άτομο βιώνει τη ζωή. Τα Ιάματα Bach Willow και Oak θα απαλύνουν τα αισθήματα πικρίας και ψυχικού βάρους αντίστοιχα, ενώ το Gorse θα ανακουφίσει από την απελπισία που χαρακτηρίζει το όλο συγκινησιακό πλέγμα, ανοίγοντας ψυχικό χώρο για τα θαυμάσια Wild Rose (Bach) και Kapok Bush (Australian Bush) που θα τονώσουν την διάθεση του ατόμου να μην παραιτηθεί, αλλά πραγματικά να θελήσει να συνεχίσει να ζει. Το Dagger Hakea (Australian Bush) είναι ανεκτίμητο στο να απομακρύνει από την ψυχή την ‘τοξική’ πικρία και τον ανήμπορο θυμό που συνήθως έχει προκαλέσει η συμπεριφορά συγκεκριμένων ανθρώπων στο περιβάλλον του ατόμου, ενώ την διαδικασία αυτή θα υποστηρίξει σημαντικά το Mt.Devil (Australian Bush) -ή το αντίστοιχο Holly (Bach). 

 

Η ψυχική κάλυψη που φαίνεται να προσφέρει ένας τέτοιος σφαιρικός συνδυασμός αποδεικνύεται ικανοποιητική και η ανακούφιση και η ψυχική ενδυνάμωση που έχει αναφερθεί σε όλες τις περιπτώσεις είναι μεγάλη. 

 

Έχει μεγάλη σημασία το να θυμόμαστε ότι ο λόγος που προσπαθούμε να απομακρύνουμε την πικρία, τον θυμό και τα αρνητικά γενικά συναισθήματα από τον ψυχισμό είναι αποκλειστικά και μόνον για να απελευθερώσουμε την ψυχή από ένα συναισθηματικό βάρος που δημιουργεί απόγνωση, όχι το να κάνουμε τον ασθενή να συμπεριφέρεται ‘ωραία και καλά’. Αντιθέτως μάλιστα, ανθοϊάματα που θα βοηθήσουν στο να απομακρυνθεί η ενοχή προκειμένου να εκφραστεί ο θυμός και άλλα αρνητικά συναισθήματα είναι μεγάλης σημασίας εδώ. Απομακρύνοντας την πικρία, την οργή και ταυτόχρονα την ενοχή, η ψυχή απαλλάσσεται από μια αβάσταχτα οδυνηρή πίεση ενώ διατηρεί την επίγνωση των συγκεκριμένων στρεσσογόνων συνθηκών που συνετέλεσαν στην δημιουργία του προβλήματος.

 

Στη συνέχεια και στο βαθμό που η υποκείμενη επικίνδυνη ψυχο-νοητική κατάσταση έχει μεταβληθεί και εξισορροπηθεί σε σημαντικό βαθμό, διάφορα άλλα ανθοϊάματα μπορεί να χρησιμοποιηθούν για να βοηθήσουν στις κατά περίπτωση διαφορετικές όψεις αντιμετώπισης της ψυχικής διάστασης του προβλήματος. 

 

Στα πλαίσια μιας ολιστικής αντίληψης, είναι ίσως σκόπιμη η εξοικείωση με τα υπάρχοντα αυτά ψυχολογικά δεδομένα και η ‘προληπτική’ φροντίδα της ψυχής σε κάθε περίπτωση που μπορεί να βρίσκουμε τον εαυτό μας ‘εγκλωβισμένο’ σε ανάλογα ψυχικά αδιέξοδα, με σκοπό την αποφυγή του συγκεκριμένου τύπου ψυχικής επιβάρυνσης. Για το σκοπό αυτό θα μπορούσαμε κάποια στιγμή να επανέλθουμε στο θέμα με παραδείγματα και μεγαλύτερη ανάλυση της ψυχολογικής εικόνας που περιγράψαμε. 

 

Θα πρέπει ακόμα να τονίσουμε ότι, καθώς η κοινωνία μας έχει σταθεί μέχρις στιγμής με μεγάλη επιφυλακτικότητα απέναντι σε οποιαδήποτε ερευνητική προσπάθεια εναλλακτικής αντιμετώπισης του καρκίνου, άρα και της δυνατότητας αντίστοιχης σοβαρής επιστημονικής της τεκμηρίωσης, είναι μεγάλης σημασίας το να διευκρινίζουμε ότι σε καμία περίπτωση η όποια βοήθεια στο ψυχοσωματικό υπόστρωμα δεν αντιβαίνει ούτε αντικαθιστά τις υπάρχουσες ιατρικές θεραπείες. Με το δεδομένο αυτό, η ολιστική αντίληψη καλεί σε φροντίδα και ίαση της ψυχής και του νου, παράλληλα με την θεραπεία του σώματος. 

 

Για τους ανθρώπους που ήδη κάνουν ή έχουν υποβληθεί σε θεραπεία για καρκίνο, ο συνδυασμός Yarrow Environmental Solution της Flower Essence Society και το Crab Apple του Bach φαίνονται χρήσιμα στο να βοηθήσουν το σώμα να ‘καθαριστεί’ μετά την ακτινοθεραπεία και την χημειοθεραπεία αντίστοιχα, ενώ ανθοϊάματα όπως τα Crab Apple, Star of Bethlehem, Rescue, Gentian, φαίνεται να βοηθούν τον οργανισμό να συνέλθει ευκολότερα από τις παρενέργειες αυτών των θεραπειών. 

 

Το άρθρο αυτό αποτελεί μετάφραση-διασκευή μέρους του άρθρου της Μ. Αγγελή «The Soul Dimension of Cancer: How Flower Essence Therapy Can Help» (Flower Essence Society: http://www.flowersociety.org/angeli-cancer.html

 

 

Published in Υγεία

Μερικά εύκολα, καθημερινά βήματα για να αλλάξετε προς το καλύτερο τη ζωή σας


Θέλετε να αυξήσετε την ευεξία σας; Αν ναι, τότε ήρθε η ώρα να βάλετε στην καθημερινότητά σας «μικροστιγμές θετικότητας», οι οποίες αθροιστικά και με τον καιρό μπορεί να αλλάξουν προς το καλύτερο τη ζωή σας.

Αυτό συνιστά μια αμερικανίδα ψυχολόγος, η οποία πιστεύει ότι ο βαθμός κατά τον οποίο μπορούμε να αποκομίσουμε «θετικά» συναισθήματα από τις καθημερινές δραστηριότητές μας καθορίζει σε μεγάλο βαθμό το πόσο ευτυχισμένοι θα είμαστε.

Μελέτες που έχουν πραγματοποιήσει η δρ Μπάρμπρα Φρέντρικσον, καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας στο Τσάπελ Χιλ, και άλλοι επιστήμονες έχουν αποκαλύψει ότι τα έστω και σύντομα «θετικά» συναισθήματα ρυθμίζουν αποτελεσματικά το στρες και την κατάθλιψη και προάγουν την ψυχική και τη σωματική υγεία.

Μάλιστα, μπορεί κανείς να εκπαιδευτεί στο να αναπτύσσει «θετικά» συναισθήματα, φροντίζοντας να ασχολείται με δραστηριότητες οι οποίες εγγενώς τα παράγουν, αναφέρει η εφημερίδα «New York Times». Αν, δε, μοιράζεται αυτή τη διαδικασία με άλλους ανθρώπους, τα οφέλη στην υγεία του θα είναι ακόμα μεγαλύτερα, γράφει η δρ Φρέντρικσον στο βιβλίο της «Love 2.0: Finding Happiness and Health in Moments of Connection» (εκδ. Plume).

Μερικές δραστηριότητες που μπορεί να γεννήσουν «θετικά» συναισθήματα είναι οι εξής, σύμφωνα με τη Φρέντρικσον και άλλους ειδικούς:

* Να κάνετε καλά πράγματα για τους άλλους. Θα τους κάνετε να νιώσουν πιο χαρούμενοι – όπως και εσείς οι ίδιοι άλλωστε. Μπορεί να είναι κάτι τόσο απλό όσο το να κουβαλήσετε μια βαριά τσάντα ή να δώσετε οδηγίες στον δρόμο σε έναν ξένο.

* Να θαυμάζετε τον κόσμο γύρω σας. Μπορεί να είναι ένα δέντρο, ένα όμορφο ηλιοβασίλεμα, ο καταγάλανος ουρανός, ένα όμορφο κτίριο ή ένα ρούχο που φορά ένας άλλος άνθρωπος.

* Αναπτύξτε και καλλιεργήστε σχέσεις. Οι ισχυροί κοινωνικοί δεσμοί με φίλους και συγγενείς αυξάνουν τα συναισθήματα αυτοαξίας και μακροπρόθεσμα την υγεία και τη μακροζωία.

* Θέστε στόχους τους οποίους μπορείτε να πετύχετε. Μπορεί να θέλετε να βελτιώσετε το τένις σας, να διαβάσετε περισσότερα βιβλία ή να γίνετε εξπέρ στο Sudoku. Αρκεί να θέσετε έναν ρεαλιστικό στόχο, διότι αν είναι ανέφικτος ή μη πρακτικός θα σας δημιουργήσει αναίτιο στρες.

* Μάθετε κάτι νέο. Μπορεί να είναι ένα άθλημα, μια ξένη γλώσσα, ένα μουσικό όργανο, ένα παιχνίδι, οτιδήποτε ενσταλάζει μέσα σας το αίσθημα της επιτυχίας και σας κάνει να νιώθετε αυτοπεποίθηση και ανθεκτικότητα. Και πάλι, όμως, να είστε ρεαλιστές για τον χρόνο και τον κόπο που θα χρειαστείτε για να τα καταφέρετε.

* Αποδεχθείτε τον εαυτό σας με τις ατέλειες και τα στραβά του. Αντί όμως να εστιάζετε σε αυτά, να ρίχνετε βάρος στα θετικά σας σημεία και στα επιτεύγματά σας.

* Εξασκήστε την αντοχή σας. Αντί να αφήνετε την απώλεια, το στρες, την ανεπάρκεια και τα ψυχικά τραύματα να σας καταβάλλουν, να τα χρησιμοποιείτε ως εμπειρίες μάθησης και εφαλτήρια για ένα καλύτερο μέλλον. Μην ξεχνάτε την έκφραση: «Οταν η ζωή σού δίνει λεμόνια (σ.σ. συμβολίζουν τις πίκρες), κάν’ τα λεμονάδα».

* Εξασκήστε την ενσυνειδητότητά σας. Αναμασώντας τα προβλήματα του παρελθόντος ή τις δυσκολίες του μέλλοντος, εξαντλείτε τα ψυχικά αποθέματά σας και στερείτε την προσοχή από τις τρέχουσες απολαύσεις. Πάψτε να αναλώνεστε με ό,τι δεν μπορείτε να ελέγξετε και εστιάστε στο «εδώ και τώρα». Καλή ιδέα θα ήταν να κάνετε ένα μάθημα διαλογισμού.

Επιμέλεια: Ρούλα Τσουλέα

 

Πηγή: ygeia.tanea.gr

Published in Ευεξία

 

Δυστυχώς, υπάρχει ακόμα μεγάλη παρανόηση όσον αφορά στο θέμα της κατάθλιψης. Όταν κάποιος έχει διαγνωστεί με μείζονα κατάθλιψη, υπάρχει ένα συγκεκριμένο υπόβαθρο χημικής και νευρολογικής ανισορροπίας στον εγκέφαλό του. Όπως και άλλες πολλές ασθένειες ή χρόνιες παθήσεις, η κατάθλιψη χρειάζεται προσπάθεια για να θεραπευτεί και το άτομο πρέπει να βρει τρόπους να τη διαχειριστεί, όσο καλύτερα μπορεί. Αν έχετε ένα φίλο ή ένα μέλος της οικογένειας που αντιμετωπίζει πρόβλημα κατάθλιψης, χρειάζεται να είστε προσεκτικοί με το τι ακριβώς τους λέτε. Το σίγουρο είναι ότι η κατανόηση των συναισθημάτων ενός τέτοιου ατόμου αποτελεί μια δύσκολη υπόθεση.

10 πράγματα που καλύτερα να αποφεύγετε να αναφέρετε, αφού πολύ απλά, δεν βοηθούν.

1. Προσπάθησε να σκεφτείς θετικά

Η μείζονα κατάθλιψη δεν αποτελεί μόνο ένα ψυχολογικό πρόβλημα. Οι έρευνες υποδεικνύουν ότι ψυχικές διαταραχές όπως η κατάθλιψη, προκαλούνται από ηλεκτροχημικές ανισορροπίες στον εγκέφαλο. Ένα άτομο που υποφέρει από κατάθλιψη λοιπόν δεν μπορεί να ελέγξει το πώς νιώθει. Το να προσπαθεί να κάνει θετικές σκέψεις δεν πρόκειται να απομακρύνει το μαύρο σύννεφο της κατάθλιψης. Εναλλακτικά, πείτε του πόσο δύσκολο πρέπει να είναι, να μην μπορεί να νιώσει θετικά, ακόμα και αν το θέλει. Αναγνωρίζοντας την κατάθλιψη του φίλου σας, του δείχνετε ότι την παίρνετε στα σοβαρά.

2. Ξέρω πώς νιώθεις

Αν μιλάτε με κάποιον που περνά μια καταθλιπτική περίοδο στη ζωή του, αυτή η δήλωση θα ακουστεί σαν να τον/την πατρονάρετε. Το να νιώθει κάποιος μελαγχολία ως ένας υγιής άνθρωπος και το να πάσχει από μείζονα κατάθλιψη αποτελούν δύο τελείως διαφορετικά πράγματα. Η μείζονα κατάθλιψη δεν αναφέρεται απλά σε μια μικρή, σύντομη φάση· μπορεί ορισμένες φορές να διαρκέσει μήνες ή και χρόνια. Αντιθέτως, δηλώστε ότι συμπάσχετε και το κατανοείτε, καθώς κι εσείς έχετε περάσει τέτοιες καταστάσεις κάποιες φορές, κατά τις οποίες νιώθατε απαίσια και δεν μπορείτε καν να φανταστείτε πόσο δύσκολο πρέπει να είναι γι’ αυτόν/αυτή.

3. Εσύ φταις

Θα λέγατε σε κάποιον που έχει υψηλό πυρετό, ότι είναι δικό του λάθος; Το ίδιο ισχύει και με την κατάθλιψη. Αυτά τα άτομα δεν έχουν τον έλεγχο των συναισθημάτων τους και οι επιστήμονες τώρα ανακαλύπτουν ότι οι διαταραχές διάθεσης είναι ένα αποτέλεσμα γενετικής προδιάθεσης, αλλά και κοινωνικών παραγόντων. Αντί λοιπόν να κατηγορείτε ένα άτομο, πείτε του πόσο γενναίο θεωρείτε ότι είναι που συνεχίζει να παλεύει.

4. Γιατί δεν αλλάζεις τον τρόπο ζωής σου;

Μην προσπαθήσετε να κατηγορήσετε τον τρόπο ζωής του φίλου σας για την κατάσταση του. Αν και ο τρόπος ζωής μπορεί βεβαίως να επηρεάσει τη διάθεση του, ένα άτομο με κατάθλιψη μπορεί να νιώθει έτσι ασχέτως των εξωτερικών καταστάσεων. Μια συζήτηση για τις επιλογές της ζωής του μπορεί να είναι μια καλή ιδέα, όταν ο φίλος σας νιώσει καλύτερα. Ωστόσο, αν βρίσκεται σε καταθλιπτική κατάσταση, το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε είναι να προσφέρετε στήριξη. Μόλις νιώσει καλύτερα, τότε μπορείτε να μιλήσετε για τα βήματα που μπορεί και μπορείτε να πάρετε για την ενεργή αντιμετώπιση της κατάθλιψης με τον καλύτερο πιθανό τρόπο.

5. Θα περάσει

Ποτέ δεν είναι καλή ιδέα να πείτε σε κάποιον που εμφανίζει κατάθλιψη ότι τα πράγματα και οι δυσκολίες θα περάσουν. Η κατάθλιψη, επαναλαμβάνουμε, δεν είναι μια φάση· είναι μια ιατρική πάθηση που πρέπει να διαχειριστεί κάποιος με κουράγιο. Ακόμα και αν δεν είστε σίγουροι ότι ο φίλος σας έχει μείζονα κατάθλιψη, μιλήστε του για την πιθανή επίσκεψη σε έναν ειδικό, πείτε του ότι θα είστε δίπλα του και ενθαρρύνετε τον να φανεί γενναίος.

6. Η κατάθλιψη είναι καλύτερη από…

Δε βιώνουν όλοι με τον ίδιο τρόπο μια δεδομένη κατάσταση. Μπορεί να βρείτε παρηγοριά στο γεγονός ότι η δική σας συγκεκριμένη κατάσταση είναι καλύτερη από μια άλλη που γνωρίζετε ότι κάποιος περνά. Αλλά όταν αναφέρετε σε ένα καταθλιπτικό άτομο ότι η ιατρική του πάθηση είναι καλύτερη από άλλα προβλήματα από τα οποία υποφέρουν άλλοι άνθρωποι, ουσιαστικά αυτό που καταφέρνετε είναι να κάνετε το άτομο που έχετε απέναντι σας να νιώθει ότι η ασθένεια του είναι φανταστική, ότι δεν υπάρχει στην πραγματικότητα. Αντί λοιπόν γι’ αυτό, εκφράστε ανησυχία και πείτε του ότι καταλαβαίνετε ότι μπορεί να είναι δύσκολο για αυτόν που το περνά.

7. Έχεις δοκιμάσει τη γυμναστική;

Ναι, η άσκηση απελευθερώνει ενδορφίνες, οι οποίες μας κάνουν να νιώθουμε όμορφα, αλλά σίγουρα δεν αποτελεί και λύση για την κατάθλιψη. Η γυμναστική αποτελεί έναν υπέροχο τρόπο να διατηρήσουμε την υγεία μας, αλλά δεν είναι θεραπεία για μια προϋπάρχουσα ιατρική πάθηση. Η κατάθλιψη χρειάζεται ιατρική φροντίδα και περιλαμβάνει ψυχοθεραπεία και, σε ορισμένες περιπτώσεις, φαρμακευτική αγωγή. Αντί να προτείνετε επομένως την άσκηση ως λύση, προσκαλέστε τον φίλο σας να σας συνοδεύσει σε μια βόλτα ή στο καθημερινό σας τρέξιμο.

8. Ανησυχείς για το τίποτα

Οι άνθρωποι που πάσχουν από κατάθλιψη ταλαντεύονται στα άκρα όσον αφορά στα συναισθήματα. Όταν τους λέτε ότι τα προβλήματα τους δεν είναι αρκετά σημαντικά, μπορεί να νιώθουν παραγκωνισμένοι, κάτι που μόνο να επιδεινώσει μπορεί την κατάσταση. Αν και μπορεί να θεωρείτε ότι τα προβλήματα κάποιου δεν είναι τόσο σοβαρά, αυτό το γεγονός δεν πρόκειται να αλλάξει το πώς εκείνο το άτομο νιώθει. Αντιθέτως, βεβαιώστε το ότι καταλαβαίνετε και ότι θα είστε ένας μη-επικριτικός ακροατής, σε περίπτωση που θέλει να σας μιλήσει.

9. Να είσαι ευγνώμων

Ένα άτομο που αντιμετωπίζει κατάθλιψη δεν νιώθει απλά αδιάθετο· έχει να παλέψει με μια ασθένεια που επηρεάζει το πώς νιώθει και βιώνει τη ζωή σε όλες της τις εκφάνσεις. Αν και η ευγνωμοσύνη αποτελεί έναν σπουδαίο τρόπο ανάπτυξης μιας θετικής ματιάς, ένα τέτοιο άτομο δεν είναι καταθλιπτικό, επειδή δεν νιώθει ευγνώμον. Επιδείξτε ενσυναίσθηση στον φίλο σας, λέγοντας του πόσο απαίσιο πρέπει να είναι να μην μπορεί να έχει έλεγχο πάνω στα συναισθήματα του. προσφέρετε στήριξη με οποιονδήποτε τρόπο μπορείτε.

10. Κανείς δεν είπε ότι η ζωή είναι εύκολη

Όταν κάνετε αυτή τη διαπίστωση, υπονοείτε ότι ο φίλος σας, που υποφέρει, έχει πλήρη έλεγχο του τι συμβαίνει στον εγκέφαλο του. Ο φίλος σας μάλλον θα έχει επαναλάβει πολλές φορές στο μυαλό του την ίδια φράση, και όταν το κάνετε κι εσείς, τον βυθίζετε σε ένα αρνητικό γαϊτανάκι σκέψεων. Αντί γι’ αυτό, πείτε του ότι η ζωή μπορεί να αποδειχθεί ιδιαιτέρως σκληρή, αλλά εσείς είστε εκεί για να βοηθήσετε, σε περίπτωση που το χρειαστεί.

 

Πηγή  

Published in Υγεία
Πέμπτη, 12 Οκτωβρίου 2017 11:53

Tο πνεύμα υπερισχύει του φαγητού

 

Μαρκ εδώ, ιδρυτής του Ινστιτούτου Ψυχολογίας της Διατροφής.

Χαίρομαι που είστε εδώ για αυτή τη συζήτηση. Και, πριν ξεκινήσουμε, ξέρω τι μπορεί να σκέφτεστε: «Μαρκ, όταν λες "το πνεύμα υπερισχύει του φαγητού", μιλάς για τη δύναμη της θέλησης; Ή την ικανότητά μας να αλλάξουμε γρήγορα το μυαλό μας ώστε να ελέγξουμε πόσο τρώμε;»

Αρχικά... θα ήθελα να πω ότι ΔΕΝ πιστεύω στην ετικέτα "αδύναμη θέληση". Πιστεύω ότι είναι αφελές να προτείνουμε ότι κάθε άνθρωπος θα πρέπει να είναι σε θέση να σταματήσει εύκολα και απλά να τρώει ένα ορισμένο ποσό τροφής ή να αρχίσει να τρώει τρόφιμα υψηλής ποιότητας χωρίς συναισθηματική σύνδεση με τη μεταβολή της συμπεριφοράς. Εάν αυτό ΉΤΑΝ δυνατό ... καλά, δεν θα κάναμε αυτή τη συζήτηση, γιατί κανείς δεν θα είχε πρόβλημα με το φαγητό ή το σώμα. Και η πραγματικότητα είναι ότι πολλοί από εμάς έχουν ένα πρόβλημα που δεν έχει επιλυθεί από την υπερβολικά απλουστευμένη καθοδήγηση: "Τρώτε αυτό, Όχι αυτό".

Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορούμε πλέον να αγνοήσουμε ότι οι σκέψεις και τα συναισθήματά μας συμβάλλουν (θετικά ή αρνητικά) στη γενική υγεία μας. Έτσι, αυτή η συζήτηση δεν αφορά την ικανότητά μας να αναγκάσουμε το μυαλό μας να μας βοηθήσει να ελέγξουμε τις συμπεριφορές μας με το φαγητό. Πρόκειται περισσότερο για την αύξηση της συνειδητοποίησης των δικών μας σκέψεων σχετικά με την τροφή και το φαγητό και την ανακάλυψη του τρόπου με τον οποίο οι σκέψεις αυτές συμβάλλουν στο μεταβολισμό, την πέψη, τη φυσιολογία και τη γενική ευημερία.

Ελπίζω ότι αυτή η συζήτηση θα σας οδηγήσει σε μια καλύτερη κατανόηση της σχέσης σας με το φαγητό και θα σας επιτρέψει να συνεχίσετε ελαφρώς τη διεύρυνση των θετικών και χαλαρών σκέψεων σας γύρω από το φαγητό και το σώμα.

Βλέπετε, ένα από τα πιο θεμελιώδη δομικά στοιχεία του μεταβολισμού της διατροφής δεν είναι ούτε η βιταμίνη, ούτε η ανόργανη ουσία, ούτε το μόριο. Είναι η σχέση μας με την τροφή. Είναι το σύνολο των εσωτερικών σκέψεων και συναισθημάτων μας για το τι τρώμε. Αυτή η σχέση με το φαγητό είναι εξίσου βαθιά και αποκαλυπτική με οποιαδήποτε θα μπορούσαμε ποτέ να έχουμε. Ο μεγάλος Σούφι ποιητής Ρουμί  παρατήρησε κάποτε: «Ο κορεσμένος άνθρωπος και ο πεινασμένος άνδρας δεν βλέπουν το ίδιο πράγμα όταν κοιτάζουν ένα ψωμί ψωμιού». Και ο Al Capone, γνωστός γκάνγκστερ, παρατήρησε με προσοχή: «Όταν πουλάω ποτό, λέγεται λαθραία πώληση ποτών· όταν οι πελάτες μου το σερβίρουν σε ασημένιους δίσκους στη Λίμνη Shore Drive, ονομάζεται φιλοξενία». Πράγματι, ο τρόπος που καθένας από εμάς σκέφτεται για το φαγητό είναι τόσο βαθιά σχετικός που εάν μια ομάδα από εμάς κοιτούσαμε στο ίδιο πιάτο φαγητού, κανένας δεν θα έβλεπε το ίδιο πράγμα ή δεν θα το μεταβόλιζε με τον ίδιο τρόπο.

Πείτε, για παράδειγμα, πως εξετάζουμε ένα πιάτο ζυμαρικών, κοτόπουλου και σαλάτας. Μια γυναίκα που θέλει να χάσει βάρος μπορεί να δει τις θερμίδες και το λίπος. Θα ανταποκριθεί ευνοϊκά στη σαλάτα ή το κοτόπουλο, αλλά θα δει τα ζυμαρικά με φόβο. Μια αθλητής που προσπαθεί να κερδίσει μυϊκή μάζα μπορεί να κοιτάξει το ίδιο γεύμα και να δει πρωτεΐνη. Θα εστιάσει στο κοτόπουλο και θα παραβλέψει τα άλλα τρόφιμα. Ένας καθαρός χορτοφάγος θα μπορούσε να δει την δυσάρεστη θέα ενός νεκρού ζώου και δεν θα άγγιζε τίποτα στο πιάτο. Ένας εκτροφέας κοτόπουλων, από την άλλη πλευρά, θα ήταν πιθανώς περήφανος να δει ένα καλό κομμάτι κρέατος. Κάποια που προσπαθεί να θεραπεύσει μια ασθένεια μέσω της διατροφής θα δει δυνητικά φάρμακα ή δυνητικά δηλητήρια, ανάλογα με το αν το πιάτο του φαγητού επιτρέπεται στην επιλεγμένη διατροφή της. Ένας επιστήμονας που μελετά την περιεκτικότητα σε θρεπτικά συστατικά στα τρόφιμα θα δει μια συλλογή χημικών ουσιών.

Αυτό που είναι εκπληκτικό είναι ότι κάθε ένας από αυτούς τρώγοντας θα μεταβολίσει το ίδιο γεύμα αρκετά διαφορετικά ως απάντηση στις μοναδικές του σκέψεις. Με άλλα λόγια, αυτό που σκέφτεστε και αισθάνεστε για ένα τρόφιμο μπορεί να είναι εξίσου σημαντικός καθοριστικός παράγοντας για τη θρεπτική του αξία και την επίδρασή του στο σωματικό βάρος, όπως τα ίδια τα θρεπτικά συστατικά.

Ακούγεται απίστευτο;

 

Ακολουθεί κάτι σχετικά με το πώς λειτουργεί η επιστήμη:

 

Πώς τρώει ο εγκέφαλός σας

Ο αυτοκινητόδρομος πληροφοριών του εγκεφάλου, του νωτιαίου μυελού και των νεύρων είναι σαν ένα τηλεφωνικό σύστημα μέσω του οποίου το μυαλό σας επικοινωνεί με τα πεπτικά σας όργανα. Ας πούμε ότι πρόκειται να φάτε ένα παγωτό χωνάκι. Η έννοια και η εικόνα αυτού του παγωτού συμβαίνει στο υψηλότερο κέντρο του εγκεφάλου - στον εγκεφαλικό φλοιό. Από εκεί, οι πληροφορίες αναμεταδίδονται ηλεκτροχημικά στο μεταιχμιακό σύστημα, το οποίο θεωρείται το "κατώτερο" τμήμα του εγκεφάλου. Το μεταιχμιακό  σύστημα ρυθμίζει τα συναισθήματα και τις βασικές φυσιολογικές λειτουργίες όπως η πείνα, η δίψα, η θερμοκρασία, η σεξουαλική κίνηση, ο καρδιακός ρυθμός και η αρτηριακή πίεση. Μέσα στο μεταιχμιακό  σύστημα υπάρχει μια συγκέντρωση με μέγεθος μπιζελιού των ιστών γνωστή ως υποθάλαμος, η οποία ενσωματώνει τις δραστηριότητες του νου με τη βιολογία του σώματος. Με άλλα λόγια, παίρνει αισθητηριακά, συναισθηματικά και νοητικά δεδομένα και μετατρέπει αυτές τις πληροφορίες σε φυσιολογικές απαντήσεις. Αυτό δεν είναι τίποτα λιγότερο από ένα θαύμα.

 

Εάν το παγωτό είναι η αγαπημένη σας γεύση - ας πούμε, σοκολάτα - και το καταναλώνετε με απόλυτη απόλαυση, ο υποθάλαμος θα διαμορφώσει αυτή τη θετική εισροή στέλνοντας σήματα ενεργοποίησης μέσω παρασυμπαθητικών νευρικών ινών σε σιελογόνους αδένες, οισοφάγο, στομάχι, πάγκρεας, ήπαρ και χοληδόχο κύστη. Η πέψη θα διεγερθεί και θα έχετε μια πληρέστερη μεταβολική διάσπαση του παγωτού ενώ θα κάψετε τις θερμίδες πιο αποτελεσματικά.

Αν νιώθετε ενοχές που τρώτε το παγωτό ή κρίνετε τον εαυτό σας που το τρώει, ο υποθάλαμος θα λάβει αυτή την αρνητική εισροή και θα στείλει τα σήματα κάτω στις συμπαθητικές ίνες του αυτόνομου νευρικού συστήματος. Αυτό προκαλεί ανασταλτικές αποκρίσεις στα πεπτικά όργανα, πράγμα που σημαίνει ότι θα τρώτε το παγωτό σας αλλά δεν το μεταβολίζετε πλήρως. Μπορεί να παραμείνει στο πεπτικό σας σύστημα περισσότερο, γεγονός που μπορεί να μειώσει τον πληθυσμό σας από υγιή βακτήρια του εντέρου και να αυξήσει την απελευθέρωση τοξικών παραπροϊόντων στην κυκλοφορία του αίματος. Επιπλέον, τα ανασταλτικά σήματα στο νευρικό σύστημα μπορούν να μειώσουν την αποτελεσματικότητα της καύσης θερμίδων σας μέσω της αύξησης της ινσουλίνης και της κορτιζόλης, πράγμα που θα σας αναγκάσει να αποθηκεύσετε περισσότερο από το γεμάτο ενοχές παγωτό σας ως σωματικό λίπος. Έτσι οι σκέψεις που κάνετε για το φαγητό που τρώτε αμέσως γίνονται πραγματικότητα στο σώμα σας μέσω του κεντρικού νευρικού συστήματος.

Ο εγκέφαλος δεν κάνει διάκριση ανάμεσα σε πραγματικό στρεσογόνο παράγοντα ή σε φανταστικό. Εάν καθίσατε σε ένα δωμάτιο μόνος σας, ευτυχισμένος και ικανοποιημένος και αρχίσατε να σκέφτεστε τον άντρα που σας πλήγωσε πριν χρόνια και εάν αυτή η ιστορία εξακολουθεί να σας φορτίζει - το σώμα σας θα μετατοπίζεται γρήγορα στη φυσιολογική κατάσταση στρες - αυξημένη καρδιακή συχνότητα και αρτηριακή πίεση, ακολουθούμενη από μειωμένη πεπτική λειτουργία.

Οποιαδήποτε ενοχή σχετικά με το φαγητό, ντροπή για το σώμα ή κρίση για την υγεία θεωρούνται στρεσογόνοι παράγοντες από τον εγκέφαλο και αμέσως μεταγλωττίζονται στα ηλεκτροχημικά τους ισοδύναμα στο σώμα. Θα μπορούσατε να φάτε το πιο υγιεινό γεύμα στον πλανήτη, αλλά εάν κάνετε τοξικές σκέψεις, η πέψη του φαγητού σας μειώνεται και ο μεταβολισμός της αποθήκευσης λίπους μπορεί να αυξηθεί. Ομοίως, θα μπορούσατε να τρώτε ένα γεύμα με θρεπτικά συστατικά, αλλά εάν το κεφάλι και η καρδιά σας είναι στο σωστό σημείο, η θρεπτική δύναμη του φαγητού σας θα αυξηθεί.

 

Το εικονικό φάρμακο σε ένα πιάτο

Για να εκτιμήσουμε πλήρως την δύναμη του μυαλού πάνω στο μεταβολισμό, ας ρίξουμε μια νέα ματιά σε ένα από τα πιο συναρπαστικά φαινόμενα της επιστήμης: το φαινόμενο placebo (εικονικού έκτακτης φαρμάκου). Παραθέτω εδώ το αγαπημένο μου παράδειγμα αυτής της εξαιρετικής δύναμης.

Το 1983, οι ιατρικοί ερευνητές δοκίμαζαν μια νέα χημειοθεραπεία. Μια ομάδα ασθενών με καρκίνο έλαβε το πραγματικό φάρμακο που δοκιμάστηκε ενώ μια άλλη ομάδα έλαβε ένα εικονικό φάρμακο - μια ψεύτικη αβλαβή, αδρανή χημική ουσία. Όπως ίσως γνωρίζετε, οι φαρμακευτικές εταιρείες υποχρεούνται από το νόμο να δοκιμάζουν όλα τα νέα φάρμακα έναντι ενός εικονικού φαρμάκου για να προσδιορίσουν την πραγματική αποτελεσματικότητα, εάν υπάρχει, του εν λόγω προϊόντος. Κατά τη διάρκεια αυτής της μελέτης, κανείς δεν το ξανασκέφτηκε όταν το 74 τοις εκατό των καρκινοπαθών που έλαβαν την πραγματική χημειοθεραπεία έδειξε μια από τις πιο συχνές παρενέργειες αυτής της θεραπείας: έχασαν τα μαλλιά τους. Ωστόσο, αξιοσημείωτα, το 31% των ασθενών που έλαβαν χημειοθεραπεία με εικονικό φάρμακο - μια αδρανής ένεση αλμυρού νερού - είχαν επίσης μια ενδιαφέρουσα παρενέργεια: έχασαν και αυτοί τα μαλλιά τους. Αυτή είναι η δύναμη της προσδοκίας. Ο μόνος λόγος που οι ασθενείς με εικονικό φάρμακο έχασαν τα μαλλιά τους είναι επειδή πίστευαν ότι θα συμβεί. Όπως και πολλοί άνθρωποι, συνέδεσαν τη χημειοθεραπεία με το χάσιμο των μαλλιών.

Αν λοιπόν η δύναμη του μυαλού είναι αρκετά ισχυρή ώστε να κάνει τα μαλλιά μας να πέσουν όταν παίρνουμε ένα εικονικό φάρμακο, τι νομίζετε ότι συμβαίνει όταν σκεφτόμαστε μέσα μας: «Αυτό το κέικ είναι παχυντικό, πραγματικά δεν πρέπει να το τρώω» ή «Εγώ θα πάω να φάω αυτό το τηγανητό κοτόπουλο, αλλά ξέρω ότι είναι κακό για μένα» ή «Μου αρέσει να τρώω τη σαλάτα μου επειδή είναι πραγματικά υγιεινή»;.

Σίγουρα δεν λέω ότι μπορούμε να φάμε δηλητήριο χωρίς καμιά βλάβη, αν πιστεύουμε ότι είναι καλό για εμάς. Προτείνω ότι αυτό που πιστεύουμε για κάθε ουσία που καταναλώνουμε μπορεί να επηρεάσει δυναμικά τον τρόπο με τον οποίο επιδρά στο σώμα. Κάθε μέρα, εκατομμύρια άνθρωποι τρώνε και πίνουν ενώ κάνουν δυνατές και πειστικές σκέψεις για το γεύμα τους.

Εξετάστε μερικά από τα τρόφιμα για τα οποία έχετε κάνει ισχυρές συνδέσεις:

«Το αλάτι θα αυξήσει την αρτηριακή μου πίεση.»

«Το λίπος θα με κάνει πιο παχύ.»

«Η ζάχαρη θα σαπίσει τα δόντια μου.»

«Δεν μπορώ να τα καταφέρω μέσα στην ημέρα χωρίς το φλιτζάνι καφέ μου».

«Αυτό το κρέας θα αυξήσει το επίπεδο χοληστερόλης μου.»

«Αυτό το ασβέστιο θα χτίσει τα οστά μου.»

Σε κάποιο βαθμό, μερικές από αυτές τις δηλώσεις μπορεί να είναι αληθινές. Είναι όμως πιθανό να υποκινήσουμε αυτά τα αποτελέσματα; Και αν αυτά τα αποτελέσματα είναι το έμφυτο αποτέλεσμα της κατανάλωσης αυτών των τροφών, μπορείτε να δείτε πώς μπορούμε να ενισχύσουμε αυτά τα αποτελέσματα με τη δύναμη των προσδοκιών μας;

Το φαινόμενο placebo δεν είναι κάποιο σπάνιο και ασυνήθιστο δημιούργημα.

Η εμφάνισή του είναι αρκετά συνηθισμένη. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι 35 έως 45 τοις εκατό όλων των συνταγογραφούμενων φαρμάκων μπορεί να οφείλουν την αποτελεσματικότητά τους στη δύναμη του εικονικού φαρμάκου και ότι 67 τοις εκατό όλων των μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων, όπως θεραπείες πονοκέφαλου, φάρμακα για το βήχα και κατασταλτικά της όρεξης, επίσης βασίζονται στο εικονικό φάρμακο. Σε μερικές μελέτες η ανταπόκριση στα εικονικά φάρμακα είναι τόσο υψηλή που αγγίζει το 90 τοις εκατό.

Με εκπλήσσει το γεγονός ότι πολύ λίγοι στην επιστημονική κοινότητα έχουν κάνει την προφανή συσχέτιση μεταξύ της ισχύος του εικονικού φαρμάκου και της τροφής. Πράγματι, το φαινόμενο placebo ενσωματώνεται στη διατροφική διαδικασία. Είναι βαθιά παρόν σε καθημερινή βάση κάθε φορά που τρώμε. Είναι σαν να καλείτε μια συνταγή στο δικό σας φαρμακείο διατροφής. Αυτό που πιστεύουμε μεταφράζεται αλχημικά στο σώμα μέσω των νευρικών οδών, του ενδοκρινικού συστήματος, της κυκλοφορίας των νευροπεπτιδίων, του ανοσοποιητικού δικτύου και του πεπτικού συστήματος.

Μπορείτε να δείτε τη σημασία του εσωτερικού σας κόσμου όταν πρόκειται για το μεταβολισμό ενός γεύματος; Είστε έτοιμοι να φέρετε τον πιο ευτυχισμένο και πιο χαλαρό εαυτό σας στο τραπέζι;

Λατρεύω να ακούω τις σκέψεις και τις ιδέες σας. Απαντήστε εδώ και μοιραστείτε τις δικές σας ιστορίες σχετικά με τη δύναμη του νου να επηρεάσει ένα γεύμα.

 

Με τους θερμούς μου χαιρετισμούς,

Marc David

 

Ιδρυτής, Ινστιτούτο Ψυχολογίας της Διατροφής

 

Πηγή: psychologyofeating.com

 

 

Published in Διατροφή

 

Με πρώτο σταθμό τη Θεσσαλονίκη, ξεκίνησε η νέα πανελλήνια εκστρατεία του WWF Ελλάς για τη βιώσιμη διατροφή. Η εκστρατεία, που έχει τίτλο «Υγιή παιδιά, υγιής πλανήτης – Μαγειρεύουμε έναν καλύτερο κόσμο για τα παιδιά μας!», στοχεύει σε ένα βιωματικό ταξίδι στον κόσμο μιας διατροφής ωφέλιμης για την υγεία μας και τον πλανήτη.

Γονείς, παιδιά, εκπαιδευτικοί και το ευρύτερο κοινό περιηγούνται στον κόσμο της διατροφής, σε μία κινητή έκθεση αποτελούμενη από πέντε διαδραστικά περίπτερα-σταθμούς:

1.      το σουπερμάρκετ

2.      τη λαϊκή αγορά

3.      την ψαραγορά

4.      το κρεοπωλείο και

5.      το σπίτι μας

Στους σταθμούς, παιδιά και ενήλικες ενημερώνονται και, μέσα από το παιχνίδι, βλέπουν απλές και εύκολες λύσεις που βοηθούν στην αλλαγή των διατροφικών συνηθειών. Πιο συγκεκριμένα, μέσα από βιωματικές δράσεις, οι επισκέπτες της έκθεσης μαθαίνουν:

·με ποιον τρόπο γίνεται η επιλογή τοπικών και εποχικών φρούτων και λαχανικών,

·για τη μείωση της κατανάλωσης κόκκινου κρέατος και επεξεργασμένων τροφίμων πλουσίων σε ζάχαρη και λίπη, καθώς και

·για τη σωστή κατανάλωση ψαρικών σε συνδυασμό με την αποφυγή της σπατάλης φαγητού.

 

Τα ερωτήματα στα οποία δίνονται απαντήσεις είναι:

·γιατί η μεσογειακή διατροφή είναι ιδανική για την υγεία μας και το περιβάλλον,

·πώς μπορούμε να κάνουμε καλύτερες διατροφικές επιλογές για να επιτρέψουμε στα παιδιά μας να ζήσουν σε έναν υγιή πλανήτη,

·πώς μπορούμε να μειώσουμε τη σπατάλη τροφίμων στο σπίτι κ.ά.

 

Το κλειδί της επιτυχίας είναι ο γονιός, σύμφωνα με το WWF, που θέλει τους γονείς συμμάχους. Να δουν οι γονείς πώς, μέσα από τη φαντασία και την επιμονή, θα πείσουν τα παιδιά να τρώνε φρούτα και λαχανικά και να αποκτήσουν καλύτερες διατροφικές συνήθειες.

Η εκστρατεία «Υγιή Παιδιά – Υγιής Πλανήτης» στη Θεσσαλονίκη συνδιοργανώνεται από το WWF – Ελλάδας και τον δήμο Θεσσαλονίκης.

Η περιοδεία της διαδραστικής έκθεσης του WWF ξεκίνησε από τη Θεσσαλονίκη καθώς η συμπρωτεύουσα διαθέτει ένα ιδιαίτερα δυναμικό δίκτυο εθελοντών. Για δύο μέρες, 9 και 10 Οκτωβρίου 2017, φιλοξενείται στο δημαρχείο Θέρμης και στη συνέχεια αναμένεται να «ταξιδέψει» σε 20 πόλεις ανά τη χώρα, στο πλαίσιο της εκστρατείας με μεγάλο δωρητή το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος και υποστηρικτή το Κοινωφελές Ίδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση.

Περισσότερες πληροφορίες: Ιάσονας Κάντας, υπεύθυνος γραφείου τύπου WWF Ελλάς, τηλ: 210.33 14 893


ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ,  WWF – Ελλάδας

 

 

Published in Διατροφή

 

Μέχρι σήμερα γνωρίζαμε δύο ειδών διατροφικές διαταραχές. Την ανορεξία και την βουλιμία. Ένα όμως αναδυόμενο φαινόμενο, η διαβουλιμία, κάνει την εμφάνισή του και συνδέεται με σοβαρές επιπλοκές για την υγεία.

Παρόλο που ακόμη δεν αναγνωρίζεται επίσημα από τους γιατρούς και τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας ως διατροφική διαταραχή, η διαβουλιμία είναι γεγονός και μάλιστα πολύ επικίνδυνη για την υγεία.   

Πρόκειται για την εμφάνιση της βουλιμικής διαταραχής σε άτομα που έχουν διαγνωστεί με διαβήτη. Η διαβουλιμία, δηλαδή, διαπιστώνεται σε ανθρώπους που είναι διαβητικοί, οι οποίοι αποφεύγουν τις ενέσεις ινσουλίνης με σκοπό να χάσουν βάρος ή να μην πάρουν επιπλέον κιλά.

Άκρως επικίνδυνο αν σκεφτεί κανείς πως η παράλειψη των ενέσεων ινσουλίνης, οι οποίες στους διαβητικούς με διαβήτη τύπου 1 είναι απαραίτητες για να παραμείνουν στη ζωή, μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα υγείας ή ακόμη και να οδηγήσει στο κώμα και στο θάνατο.

Η διαβουλιμία είναι συχνότερη στα άτομα με διαβήτη τύπου 1 (νεανικός διαβήτης) παρά στα άτομα με διαβήτη τύπου 2.

Έρευνες έχουν συμπεράνει ότι η διαταραχή αυτή είναι συχνότερη στις γυναίκες παρά στους άντρες. Εκτιμάται ότι μπορεί να εμφανιστεί σε ποσοστό έως και 35% των διαβητικών γυναικών.

Τα προειδοποιητικά σημάδια της διαβουλιμίας κυρίως είναι οι συχνές αυξομειώσεις του βάρους, η αποφυγή της επίσκεψης στον γιατρό για έλεγχο του σακχάρου, η έντονη ανησυχία για το σωματικό βάρος, οι επαναλαμβανόμενες ουρολοιμώξεις και μυκητιάσεις των γεννητικών οργάνων και η υψηλή μέτρηση γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c).

Η παράλειψη των ενέσεων ινσουλίνης ή η σκόπιμη λήψη μικρότερης δόσης θεωρητικά μπορεί να αποτρέψει την αύξηση των αποθεμάτων λίπους, ωστόσο σημαίνει επίσης ότι δεν ρυθμίζονται επαρκώς τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα.

Η διαταραχή αυτή κρίνεται άκρως επικίνδυνη καθώς μακροπρόθεσμα, η ανεπαρκής λήψη ινσουλίνης μπορεί να οδηγήσει σε διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, νευροπάθεια, νεφροπάθεια ή κώμα ή και στο θάνατο.

Δείτε στο βίντεο που ακολουθεί το ρεπορτάζ που έκανε το BBC για την διαβουλιμία.

 

 

Πηγή: www.bovary.gr

Published in Διατροφή

 

Η Ολιστική Θεραπευτική:

§  Ταυτίζεται με το πρωταρχικό και αυτονόητο δικαίωμα του ανθρώπου να παραμένει υγιής για το οποίο και αγωνίζεται.

§  Στοχεύει στο Υγιές Περιβάλλον που αποτελεί βάση δημιουργίας συνθηκών υγείας, δηλαδή:

1.    Πηγών τροφής

2.    Κοινωνικών συνθηκών (στρες συνθηκών εργασίας, διαβίωσης)

3.    Ποιότητας περιβάλλοντος

4.    Κοινωνικών κινήτρων και οραμάτων (παιδείας, οικογένειας κλπ)

5.    Χαράς της ζωής χωρίς ενοχές

6.    Συνειδητοποίησης της δύναμης του ατόμου

7.    Ενημέρωσης, πληροφόρησης για όλα τα δεδομένα υγείας.

 

§  Θεωρεί την υγεία ψυχοσωματική υπόθεση με προϋπόθεση καλής λειτουργίας την ύπαρξη ορθών συνθηκών περιβάλλοντος.

§  Θεωρεί τον άνθρωπο δυναμικό κομμάτι του συμπαντικού οικοσυστήματος με συνεχή αλληλεπίδραση. Θεωρεί τον άνθρωπο ΕΝ-ΟΛΟΝ μέρος και συνέχεια προς το μηδέν και το άπειρον. Αναζητεί, συγκεντρώνει και τεκμηριώνει όλα τα δεδομένα που αποτελούν βασική προϋπόθεση για την υγεία. Τα ελέγχει και τα αξιολογεί.

 

Απαραίτητη συνθήκη: Τα δεδομένα δημιουργούν εικόνα.

Δηλαδή φτιάχνουν το:

 Υγειόγραμμα = δυναμικό σύνολο αντικειμενικών δεδομένων.

Έτσι, χωρίς δεδομένα και εικόνα, υγειόγραμμα δεν υπάρχει.

Χωρίς εικόνα-υγειόγραμμα, η εκτίμηση της υγείας, η διάγνωση, καθίσταται παρακινδυνευμένη και επικίνδυνη.

Τα δεδομένα συγκεντρώνονται στον άξονα: Αιτία > Διαδικασία (μηχανισμός) > Αποτέλεσμα (ασθενούς).

Για να υπάρχει λοιπόν διάγνωση οφείλει να είναι γνωστός και κατανοητός ο παραπάνω άξονας. Η παρέμβαση δε για την ανατροπή της ασθενείας οφείλει να γίνεται και στα τρία επίπεδα, επειδή η άρση ενός εξ’ αυτών δεν βεβαιώνει την άρση και των υπολοίπων, άρα και την αποκατάσταση της υγείας. Επί του υγιούς ατόμου, ο άξονας ανταποκρίνεται στο τετράπτυχο:

Λήψη Τροφής → Ενεργητικότητα → Λειτουργικότητα → Προσαρμοστικότητα

Θεραπεία σημαίνει ανατροπή του άξονα σε όλο του το μήκος και βάθος. Τα δεδομένα μπορεί να είναι εξωτερικά που επιδρούν πιεστικά προς τα έσω, όπως στρες, περιβάλλον, διατροφή, παθογόνα. Μπορεί από εκεί και πέρα να αφορούν μηχανισμούς φυσιολογικούς, νευρο-ενδοκρινικούς, ανοσολογικούς, πνευματικούς, πεπτικούς που εξετράπησαν ή παθολογικούς που αναπτύσσονται. Ειδικά για το στρες – άγχος, η εκτίμηση της προέλευσης της έντασης των μηχανισμών με τους οποίους εκδηλώνεται στον οργανισμό, καθώς και των βιολογικών επιπτώσεών του, θεωρείται μελέτη εκ των «ων ουκ άνευ» αφού εμπλέκεται με τα πάντα. Κάθε κίνηση, κάθε δραστηριότητα εμπεριέχει στρες. Η διάρκεια, η ένταση, το βάθος και η δυνατότητα αντιμετώπισής του, αποτελεί κομβική σύνθεση για να υπάρξει υγεία.

Η Ολιστική Θεραπευτική θεωρεί υγιείς τους ανθρώπους εκείνους που συνειδητοποιούν το υπέρτατο δώρο που κατέχουν, δηλαδή τη Ζωή. Που συμμετέχουν στη διαμόρφωση των Δεδομένων της Ζωής τους και μετουσιώνουν με την καθημερινή τους πράξη τον άνθρωπο σε «θαύμα και μορφή του θείου».

Η Ολιστική Θεραπευτική για να εφαρμόσει τα παραπάνω θέλει Θεραπευτές και Ιατρούς πραγματικούς. Η όσο το δυνατόν καλύτερη γνώση της ανθρώπινης βιολογίας είναι βασική προϋπόθεση. Η πιστή τήρηση του Ιπποκράτειου όρκου, οι παραινέσεις για την εμφανή συμπεριφορά και αμοιβή των ιατρών αποτελούν βασικό θεμέλιο της Ολιστικής Θεραπευτικής. Αυτή δεν αγνοεί καμία διαγνωστική ή θεραπευτική μέθοδο. Την αξιολογεί ανάλογα με την εικόνα που μπορεί να παρέχει η θεραπευτική δύναμη που περιέχει. Και την εντάσσει στο ολιστικό πρόγραμμα διαγνωστικής ή θεραπευτικής παρέμβασης.

Η Ολιστική Θεραπευτική θεωρεί ότι δεν υπάρχει ΜΙΑ θεραπευτική μέθοδος που να καλύπτει ολόκληρο το πεδίο, όπως κατά καιρούς κάποιοι διατείνονται. Η Ολιστική Θεραπευτική θεωρεί ότι η φύση διαθέτει όλες τις δυνάμεις να θεραπεύει. Η βαθιά μελέτη της το αποδεικνύει συνεχώς, εξετάζει το Σύνολο για να βρει τι πάσχει, γιατί πάσχει, πώς πάσχει, ποιές οι επιπτώσεις, οι προοπτικές. Έτσι λοιπόν ΑΠΑΙΤΕΙ συνολική ΚΑΘΑΡΗ ΕΙΚΟΝΑ της λειτουργίας του οργανισμού.

Η Ολιστική Θεραπευτική θεωρεί την υπόθεση «άνθρωπος» εξαιρετικά σημαντική για τη Συμπαντική Δημιουργία και μόνον έτσι μπορεί να την αντιμετωπίζει. Γι’ αυτό, θεωρεί ότι ο ολιστικός θεραπευτής είναι θεματοφύλακας της υγείας των ανθρώπων και εγγυητής της εξέλιξής του. Η Ολιστική Θεραπευτική πραγματώνεται και ισχύει όταν ισχύουν όλα τα παραπάνω. Οπότε, αυτή αποτελεί Δύναμη για τον άνθρωπο στην εξελικτική του πορεία. Δημιουργεί επομένως την ανάγκη και την υποχρέωση στο Θεραπευτή που την ασκεί, αυτός να ωφελεί συνολικά χωρίς να βλάπτει μερικά, να θεραπεύει αρρώστους και όχι αρρώστιες, να προλαβαίνει και όχι να καταστέλλει εκ των υστέρων.

 

 

 

Πηγή: http://transpersonal-education.eu/main/diakiryxi-tis-olistikis-therapeutikis/

 

 

Published in Ευεξία

Εντελέχεια

Το Εντελέχεια είναι ένας «πολυχώρος» με κατεύθυνση προς την απόκτηση ποιότητας ζωής, ψυχικής ανάτασης, σωματικής υγείας και ευεξίας και προς την ανάπτυξη υγιών διαπροσωπικών σχέσεων, επαφής, αυτογνωσίας.

Newsletter

Οι δράσεις μας και οι υπηρεσίες μας θα ανανεώνονται και θα εμπλουτίζονται. Θα χαρούμε να μείνετε κοντά μας!