Displaying items by tag: παρελθόν

 

Το 2017 φτάνει στο τέλος του, με μια… ύπουλη ταχύτητα, όπως τα περισσότερα χρόνια που, περνούν μεν γρήγορα, αλλά έχουν όλο τον χρόνο να μας παιδεύουν κατά τη διάρκειά τους. Κάνοντας απογραφή της χρονιάς, να μερικές συνθήκες και συνήθειες που ευχαρίστως θα τις αφήναμε πίσω μας.

 

Δέκα πράγματα που μπορείτε να αφήσετε καλάθι των αχρήστων του 2017

1. Ο φόβος για αλλαγές

Δεν υπάρχει κάποιος φόβος που να παιδεύει τους ανθρώπους περισσότερο από αυτόν. Κι αυτό γιατί οι αλλαγές είναι αναπόσπαστο μέρος της ζωής μας. Εκεί π.χ. που καθόμαστε άνετοι με τα φιλαράκια μας και τα έχουμε βρει με τον εαυτό μας, ξαφνικά ερωτευόμαστε! Μέχρι να συνηθίσουμε τη νέα κατάσταση, το νέο άνθρωπο και τον καινούριο μας εαυτό ο οποίος αναδύεται από τη σχέση μας, ξαφνικά είμαστε έγκυος! Μέχρι να καταλάβουμε τι έγινε, ξαφνικά αποστειρώνουμε μπιμπερό και αλλάζουμε πάνες στη μία τη νύχτα… μα! Μέχρι χτες, εμείς στη μία τη νύχτα απλά αναρωτιόμασταν ποιο μπαρ είχε σειρά! Οι αλλαγές στη ζωή μας είναι αναπόφευκτες.

 

2. Τη χαμηλή αυτοπεποίθηση

Είναι μία διάσημη κατάσταση του νου μας η οποία δε μας αφήνει να κάνουμε τίποτα, γιατί μας επαναλαμβάνει συνεχώς ότι: «δεν είμαστε αρκετά καλοί» Φυσικά, εμείς μπορούμε και κάνουμε διάφορα πράγματα και έτσι επιβιώνουμε, αλλά δε κάνουμε τα πράγματα που θέλουμε και μας αρέσουν γιατί «οι άλλοι τα κάνουν καλύτερα» ή «δεν είμαστε εμείς για τέτοια» ή «άστο, θα μπλέξουμε». Λοιπόν… ας μπλέξουμε φέτος! Ας γραφτούμε στην τάξη σκηνοθεσίας! Ας πάρουμε σκύλο… και γάτο ταυτόχρονα! Ας πάμε για ορειβασία στον Όλυμπο! Και ας τα κάνουμε όλα αυτά παρέα με τους άλλους που τα κάνουν καλύτερα ή χειρότερα, δεν έχει σημασία.

 

3. Τις ιδέες των άλλων για τον εαυτό μας

Από το κλασικό «είσαι κοντός, δε κάνεις για μπάσκετ» μέχρι το πιο προχωρημένο «δε κάνεις για σχέση» όλες αυτές οι εκτιμήσεις των διάφορων περαστικών απ’ τη ζωή μας τύπων, οι οποίοι δε μπήκαν στον κόπο να σκεφτούν διπλά, πριν ξεστομίσουν την οποιαδήποτε ανακρίβεια πέρασε από το θολό μυαλό τους εκείνη την ώρα, εμείς ας τις γράψουμε σε ένα ωραίο λευκό χαρτί τώρα, και ας τις πετάξουμε να καούν στο τζάκι… στο γκαζάκι… στον αναπτήρα (προσοχή μη κάψουμε το χαλί! Μόνο τις ιδέες που δεν μας κάνουν πια).

 

4. Το κάπνισμα και λοιπές εξαρτήσεις

Υπάρχει κάτι που το ξέρετε ότι θα νιώσετε πολύ καλύτερα αν το κόψετε; Κάπνισμα, φαγητό, ξενύχτια, ποτό; Είναι κάτι απ’ όλα αυτά που σας έχει γίνει ψυχαναγκασμός και «πρέπει» να το κάνετε αλλιώς τρελαίνεστε; Παρά τις βλαβερές συνέπειες στην υγεία σας και στις σχέσεις σας; Ε, αφήστε το πίσω. Μπορεί ν’ ακούγεται τρομακτικό τώρα αλλά δε θα είναι καθόλου έξι μήνες αργότερα, εγγυημένο! Πάρτε την απόφαση, ζητείστε βοήθεια και νιώστε την ελευθερία και την ηρεμία που σας αξίζουν.

 

5. Τις ενοχές

Δείτε για ποιες πράξεις και συμπεριφορές σας νιώθετε ενοχές. Δείτε αν είναι λογικό να νιώθετε ενοχές γι’ αυτές τις πράξεις. Αν ναι, τότε επανορθώστε και μη το ξανακάνετε. Αν έχετε αναπτύξει άσχημη συμπεριφορά απέναντι σε κάποια άτομα ή σε ομάδες ατόμων και νιώθετε τις ενοχές παρά τις όποιες εκλογικεύσεις σας (ναι αλλά κι αυτός μπλα μπλα κ.λ.π.) πάει να πει πως έχετε και εσείς συνείδηση και δεν είστε νεκρός. Αφήστε και αυτές τις συμπεριφορές στο καλάθι των αχρήστων του 2017. Απλά μη το ξανακάνετε. Αν δεν είναι λογικό να νιώθετε ενοχές, αλλά παρ’ όλ’ αυτά νιώθετε, τότε πετάξτε τις κι αυτές στο καλάθι που θα πάρει φεύγοντας το 2017.

 

6. Τις μνησικακίες

Ό,τι κι αν σας έχουν κάνει, όσο κι αν έχει πονέσει, όσο κι αν έχει μπλοκάρει το σύστημα και δε μπορείτε να πάτε παραπέρα, από των άλλων τις πράξεις και συμπεριφορές, τίποτα δε σας φρενάρει περισσότερο από τη μνησικακία. Από το να αναμασάτε ξανά και ξανά, συνειδητά ή μη, το πόσο άκαρδοι είναι, πόσο σκληροί, πόσο χαζοί, πόσο πονηροί κ.λ.π. Δείτε το σαν μόλις να μπήκατε στη ζωή σας και αναλαμβάνετε δράση για να σας βγάλετε από την οποιαδήποτε δύσκολη κατάσταση… ποσώς θα σας ενδιέφερε το ποιος έκανε τι και γιατί. Αυτό που έχει σημασία είναι να προχωρήσετε και να νιώσετε καλά.

 

7. Την αδράνεια

Η αδράνεια μεγαλώνει το φόβο. Είναι το προσάναμμα στο τζάκι του. Σκεφτείτε κάτι που θα θέλατε να κάνετε και μείνετε πέντε λεπτά χωρίς να κάνετε τίποτα προς αυτή την κατεύθυνση. Το σύστημά σας νομίζει πως μάλλον δε θέλετε να το κάνετε –αφού δεν κάνετε τίποτα γι’ αυτό- και αρχίζει και βρίσκει λόγους να μη το κάνετε. Ενώ αν θέλετε π.χ. να πάτε στα νησιά Φίτζι και αρχίζετε να ψάχνετε στο διαδίκτυο για εισιτήρια και ξενοδοχεία, τα χρήματα και ο χρόνος θα έρθουν, διότι το σύστημά σας καταλαβαίνει ότι το εννοείτε, ότι θέλετε να πάτε. Και φροντίζει γι’ αυτό.

 

8. Το «ποτέ»

Περιττή κουβέντα η οποία μας βγάζει ψεύτες σ’ αυτό τον κόσμο τον εφήμερο: «Ποτέ δε θα ψώνιζα τέτοια παπούτσια… χάλια!» Ούτε ένας μήνας δεν έχει περάσει και τα φοράτε καμαρώνοντας. «Εγώ, να βγω με τον Κώστα; Ποτέ!» Και μόλις κλείσατε πέντε χρόνια βίου ευτυχούς και ανθόσπαρτου.

 

9. Το «πάντα»

Μα γιατί μου τυχαίνουν «πάντα» τέτοιες περιπτώσεις; Μα γιατί το κάνεις «πάντα» αυτό; Δε θα πούμε πολλά· απλά διαβάστε τις παραπάνω φράσεις δίχως τη λέξη «πάντα». Και μιας και δε θα ζήσουμε για «πάντα» σ’ αυτό τον κόσμο, ούτε θα είμαστε για πάντα σε αυτό το σπίτι, αλλά ούτε και θα είμαστε για πάντα εικοσιπέντε χρονών, ας το ζήσουμε τώρα όσο καλύτερα μπορούμε γιατί και αυτό –καλό ή κακό- θα περάσει.

 

10. Το παρελθόν

Ας το αφήσουμε πίσω μας συνειδητά. Τα λάθη που κάναμε, τα κάναμε, τέλος. Ότι μπορούμε να διορθώσουμε το διορθώνουμε. Ότι δε μπορούμε, το αποδεχόμαστε ως εμπειρία της ανθρώπινης φύσης, η οποία έχει την ικανότητα να μεταμορφώνεται καλύτερα κι απ’ τους καλύτερους μάγους του Σύμπαντος. Έχουμε την ικανότητα να κάνουμε λάθη γιατί έχουμε το δώρο της ζωής. Έχουμε την ευκαιρία να μαθαίνουμε από τα λάθη μας και να δημιουργούμε νέες γόνιμες συνθήκες ευημερίας. Έχουμε την ευλογία να ομορφαίνουμε. Και έχουμε και την επιλογή να αφήνουμε τα περασμένα πίσω και να δημιουργούμε με τα δεδομένα του παρόντος. Το παρελθόν μας, όσο αλλοπρόσαλλο κι αν μας φαίνεται τώρα, κάποτε ήταν ότι καλύτερο μπορούσαμε να κάνουμε. Και εν τέλει, είναι παρελθόν.

Καλό, ολοκαίνουριο και αποκαλυπτικό 2018!

 

 Πηγή: enallaktikidrasi.com

Published in Αυτογνωσία

 

Έλεγε ο άγιος Πορφύριος, ότι τα συναισθήματα που δεν εκφράζονται γίνονται ασθένειες. Κι αυτό είναι μια αλήθεια. Γιατί τα παγωμένα, αβίωτα και απωθημένα συναισθήματα της παιδικής μας ηλικίας, στην ενήλικη φάση της ζωής γίνονται ψυχοσωματικές ασθένειες. Πίσω από την κατάθλιψη, τον φόβο, πανικό, άγχος, αυτοάνοσα και άλλα, βρίσκεται το παιδί που δεν μπόρεσε να εκφράσει το πόνο του για την απώλεια ή την απόρριψη, για τον θυμό και την οργή του, για το φόβο και την ντροπή που αισθάνθηκε.
Λύση; Να δώσουμε σε αυτό το τραυματισμένο παιδί την δυνατότητα, να μιλήσει, να εκφραστεί, δίχως να φοβάται την εκ νέου απόρριψη. Δίχως κρίση και επίκριση ή τιμωρία να βιώσει την αποδοχή. Γιατί πέρα από αυτούς που εμείς καθημερινά λέμε ότι μας πίεσαν και καταπίεσαν, μας κατέστρεψαν και πλήγωσαν, υπάρχει κάποιος που ακόμη και σήμερα συνεχίζει το ίδιο ακριβώς έργο και αυτός δεν είναι άλλος από εμάς τους ίδιους. Ο πιο βάναυσος τιμωρός είναι ο ίδιος μας ο εαυτός.
 
Πρέπει με αγάπη να του εξηγήσουμε ότι οι λόγοι που το έκαναν να είναι θυμωμένο και τρομαγμένο πλέον δε υπάρχουν, και θα πρέπει να κοιτάξει εκ νέου τις πληγές του στο φως του σήμερα, στο φως του Χριστού. Να συγχωρέσει και να συγχωρεθεί με το παρελθόν του, στο σήμερα και το αύριο του. Εάν δεν καταφέρουμε να ελευθερώσουμε αυτό το τραυματισμένο και πληγωμένο παιδί, δεν θα σταματάει να κάνει ζαβολιές για να κερδίζει το ενδιαφέρον και την προσοχή μας. Και οι ζαβολιές αυτού του παιδιού, που ζει εκεί στα σκοτεινά υπόγεια της ψυχής, είναι οι αρρώστιες.

 

 

π. Χαράλαμπος Λίβυος Παπαδόπουλος

Published in Αυτογνωσία

 

"Όταν μια γυναίκα μένει έγκυος, χωρίς να το έχει σχεδιάσει, ή χωρίς να το θέλει με όλη της την καρδιά, συνήθως δεν το πολυσκέφτεται και υποτάσσεται στη μοίρα της, εκτός κι αν αποφασίσει να κάνει έκτρωση. Όταν όμως περιμένει πολύ καιρό τη σύλληψη ενός παιδιού, αρχίζει να σκέφτεται και να φαντάζεται διάφορα. Η σκέψη της ταξιδεύει, στο παρελθόν, στο μέλλον... Οδυνηρές αναμνήσεις ή ανησυχητικά προαισθήματα την κατακλύζουν... Το συνειδητό Εγώ της γυναίκας θέλει το παιδί και δεν καταλαβαίνει τις αμφιβολίες και τα ψυχολογικά προβλήματα. Συχνά η γυναίκα θα ήθελε να λύσει κάποιες εσωτερικές συγκρούσεις, προτού επιτρέψει στον εαυτό της να κάνει παιδί. Η προσωρινή υπογονιμότητα, λοιπόν, μπορεί να είναι η έκφραση ενός εσωτερικού μπλοκαρίσματος, ενός αδιεξόδου που έχει δημιουργηθεί από τις διαφορετικές σωματικές και ψυχικές ανάγκες. Το Εγώ θα ήθελε ν' αλλάξει τα πράγματα, δεν μπορεί όμως λόγω των ασυνείδητων συγκρούσεων."

 

Ute Auhagen-Stephanos, ¨Υπογονιμότητα, Όταν η ψυχή λέει όχι!¨

 

 

Published in Ζωή

Εντελέχεια

Το Εντελέχεια είναι ένας «πολυχώρος» με κατεύθυνση προς την απόκτηση ποιότητας ζωής, ψυχικής ανάτασης, σωματικής υγείας και ευεξίας και προς την ανάπτυξη υγιών διαπροσωπικών σχέσεων, επαφής, αυτογνωσίας.

Τι νέο υπάρχει

16 Ιουλίου 2019

Newsletter

Οι δράσεις μας και οι υπηρεσίες μας θα ανανεώνονται και θα εμπλουτίζονται. Θα χαρούμε να μείνετε κοντά μας!