Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018 19:38

To χωριό της Αγάπης

 

Μια φορά και έναν καιρό υπήρχε ένα χωριό που λεγόταν ΑΓΑΠΗ,  το χωριό αυτό είχε διάχυτη την αγάπη και η αγάπη ήταν παντού. Το χωριό είχε μια μοναδική ομορφιά και αφθονία σε όλα, λουλούδια, ζώα αλλά δεν είχε σπίτια και κατοίκους.

Published in Αυτογνωσία

 

Τα πάντα στο σύμπαν αποτελούνται από κάτι οργανωμένο,

Published in Αυτογνωσία
Σάββατο, 13 Ιανουαρίου 2018 14:29

Δεν Είναι Δουλειά του Παιδιού

 

Πως είναι δυνατόν οι γονείς να ικανοποιήσουν τις ανάγκες των παιδιών τους, όταν δεν είναι σε θέση να ικανοποιούν τις δικές τους;

Published in Αυτογνωσία
Τετάρτη, 10 Ιανουαρίου 2018 18:15

Μείνε δυνατός

 

Αυτό σκέφτομαι συχνά, να μείνω δυνατός να αντέξω, να μην λυγίσω πρέπει να είμαι δυνατός όχι για μένα αλλά για σένα. Για σένα πρέπει να αντέξω να μην πέσω, να μην κλάψω. Όμως η αλήθεια είναι πως λυγίζω κάθε φορά που σε βλέπω, για αυτό δε θέλω να σε βλέπω, δε θέλω να σκέφτομαι. Θέλω να σταματήσω Τον χρόνο  στο πριν ή έστω στο εδώ και τώρα.  Πονάω που περνάς τόσο δύσκολα πονάω και θυμώνω που χτύπησε εσένα αυτή η 'κατάρα' που λέγεται καρκίνος.  Γιατί σε εσένα; Γιατί αφού είσαι τόσο καλή/ος; Γιατί στον άνθρωπο μου; Γιατί;! 

Αυτή η μαύρη αρρώστια που τρώει τους ανθρώπους. Σε τρώει σιγά σιγά και εγώ δεν μπορώ να κάνω τίποτα. ΤΙΠΟΤΑ αυτή η λέξη είναι συνέχεια στο μυαλό μου. 

Αφήνομαι, θυμώνω, κλαίω και αρνούμαι να δω τo εδώ και τώρα, να σε δω - να με δω, να γνωρίσω εμένα και εσένα ξανά! 

Γιατί; συνέχεια αυτή η ερώτηση μου ξεπηδά από το μυαλό γιατί;;;;

Δεν υπάρχει συνταγή ή έτοιμες λύσεις που μπορεί να δώσει κάποιος σε άτομα τα οποία είναι δίπλα σε "ασθενείς". Κάθε ασθένεια είτε σωματική είτε ψυχική είναι μοναδική, όσο μοναδικό είναι και το άτομο ο ασθενής. Αυτό που είναι ουσιαστικό είναι η αποδοχή της ασθένειας η αποδοχή του συμβάντος. Όσο οδυνηρό όσο επώδυνο και αν είναι. Η αποδοχή του ατόμου που ξεκινάει αυτή τη διαδρομή, η οποία κανείς δεν ξέρει πότε θα τελειώσει ή μέχρι που θα φτάσει, αποδοχή με θετική στάση!  Όταν πολεμάς, δεν πολεμάς κάτι ξένο, αλλά τον ίδιο σου τον εαυτό, Εσένα πολεμάς, αντί να πολεμάς, αποδέξου και φρόντισε με τον τρόπο και όσο μπορείς, εσένα.

Θέλω να σου πω πως σε αγαπώ και είσαι κομμάτι μου, δεν σε πολεμώ  σε αποδέχομαι και θα σε φροντίσω.

Το ταξίδι αυτό που το ονομάζουμε Ζωή, έχει πολλά μονοπάτια, άλλοτε  δύσβατα γεμάτα σύννεφα, άλλοτε γεμάτο λουλούδια και ήλιο, πάντα όμως  το Ουράνιο τόξο βγαίνει, λίγοι το βλέπουν, άλλοι το προσπερνούν.

Εσύ τι θα  επιλέξεις να δεις;

Κάθε βήμα είναι και ένα μάθημα, είναι ένα βήμα για να ανακαλύψουμε το λόγο της ύπαρξής μας.

Θα σου πω κάτι που ήδη ξέρεις: Οι άνθρωποι δεν χάνονται όσο είναι στην καρδιά σου και στο μυαλό σου! 

Ζήσε και χάρισε χαμόγελα τόσο στον εαυτό σου όσο και στους γύρω σου! 

Μείνε δυνατός!

Για να πορευτείς και να ζήσεις το ταξίδι της Ζωής, στάσου με τα μάτια και την καρδιά ανοιχτά, από όποιο μονοπάτι είτε δύσβατο είτε λουλουδάτο περνάς, το Ουράνιο Τόξο θα έρθει, κάτι καινούργιο και όμορφο θα έρθει μείνε δυνατός να το αγκαλιάσεις και να το δεις! 

Θα κλείσουμε με  ένα απόσπασμα  από το βιβλίο «Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΩΝ ΔΑΚΡΥΩΝ» του ΧΟΡΧΕ ΜΠΟΥΚΑΪ – εκδόσεις: opera animus: 

 

«Αυτός είναι ο Χρόνος.

 Και ο Χρόνος, Αγάπη, είναι ο μόνος που μπορεί να σε βοηθήσει όταν ο πόνος της απώλειας σε κάνει να πιστεύεις ότι δεν θα μπορέσεις να συνεχίσεις». 

 

Published in Ζωή

Πώς μπορείς να πετύχεις αυτό που θέλεις αν πρώτα δεν έχεις γνωρίσει αυτό που είσαι;


Συνηθίζεται την  περίοδο των γιορτών, πολλοί από εμάς να αρχίζουν να σκέφτονται τι είδους στόχους θέλουμε να θέσουμε για το νέο έτος και πώς θέλουμε να αλλάξουμε ως άνθρωποι.

Μερικοί από τους πιο συνηθισμένους στόχους που θέτουμε, περιλαμβάνουν την υιοθέτηση ενός πιο υγιεινού τρόπου ζωής, την αναζήτηση μιας νέας θέσης εργασίας, τη μάθηση μιας νέας γλώσσας, την ανάγνωση περισσότερων βιβλίων και την απόλαυση της ζωής μας όσο μπορούμε καλύτερα.

Παρ’ όλο που όλοι αυτοί οι στόχοι που επιδιώκουμε είναι υπέροχοι στόχοι, υπάρχει ένας ιδιαίτερος στόχος που συχνά παραβλέπουμε και που είναι, αναμφισβήτητα, το πιο αποτελεσματικό χαρακτηριστικό για την ενίσχυση της προσωπικής μας ανάπτυξης.

Πολλοί από εμάς μπορούν να εκτιμήσουν τα θεραπευτικά οφέλη της φύσης, είτε πρόκειται για ένα περπάτημα μέσα στο δάσος, μία πεζοπορία σε λόφους, είτε για να απολαύσουμε τον ήλιο σε μία παραλία. Αυτές οι εμπειρίες προσφέρουν ένα είδος παρηγοριάς και ανακούφισης και όμως δεν είναι αμέσως προφανές γιατί συμβαίνει αυτό.

Φανταστείτε τι θα γινόταν αν η φύση προσπαθούσε να αλλάξει τον εαυτό της, όπως κάποιοι από εμάς προσπαθούμε να αλλάξουμε. Προσπαθήστε να φανταστείτε να φωτογραφίζετε ένα δάσος με τέλεια και ολόισια δέντρα, όμορφα κλαδιά, προσεκτικά ευθυγραμμισμένα φυτά και θάμνους και παρθένα μονοπάτια χωρίς φύλλα στο έδαφος. Θα αισθανόταν παράξενο και εξωπραγματικό. Η φύση είναι όμορφη επειδή υπάρχει ακριβώς όπως είναι: δεν υπάρχει τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο σε αυτό.

Νιώθουμε γαλήνιοι και χαλαροί στην παρουσία μιας τέτοιας φυσικής γνησιότητας. Τα δάση και οι παραλίες, μάς αποδέχονται ακριβώς όπως είμαστε, καθώς θαυμάζουμε το χαλαρωτικό περιβάλλον της φύσης.

Πολλές ψυχολογικές έρευνες υποδηλώνουν ότι όταν περνάμε χρόνο στη φύση, η αρτηριακή μας πίεση μειώνεται, αισθανόμαστε πιο ήρεμοι και η διάθεσή μας ανυψώνεται. Είναι σαν να απορροφούμε μία αναζωογονητική γαλήνη, αναγνωρίζοντας πόσο λίγη από αυτή βρίσκεται μέσα στην ταραχώδη ζωή μας. Οι μπαταρίες μας επαναφορτίζονται ζώντας την παρούσα στιγμή με ό, τι υπάρχει εκεί, δεν έχουμε καμία επιθυμία να αλλάξουμε τίποτα. Όλα μας φαίνονται τέλεια.

Και όμως, πολλοί από εμάς συχνά προσπαθούμε να «αλλάξουμε» αυτό που είμαστε και δεν μπορούμε να έχουμε ειρήνη με τη δική μας φύση, τη δική μας υπαρξιακή κατάσταση. Παρ’ όλο που είναι αξιοθαύμαστο να βάζουμε στόχους για το νέο έτος, ένας από τους λόγους που συχνά αποτυγχάνουμε να επιμείνουμε σε αυτούς είναι ότι τους χρησιμοποιούμε ως ένα μέσο αλλαγής, αντί να τους προσθέτουμε σε αυτό που ήδη είμαστε.

Οι ψυχολόγοι υποστηρίζουν ότι αποκτάμε γαλήνη... όταν τα βρίσκουμε με τον εαυτό μας. Αν μπορούσαμε να θέσουμε ως στόχο την προσπάθεια να αποδεχθούμε τον εαυτό μας ακριβώς όπως είμαστε, αν μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε τον εαυτό μας ως κάποιον που προσπαθούμε να βοηθήσουμεθα βλέπαμε σίγουρα πολύ μεγαλύτερη βελτίωση από οποιαδήποτε άλλο στόχο αποφασίζαμε να κυνηγήσουμε.

Η ίδια η φύση της ύπαρξής μας υποδηλώνει ότι ποτέ δεν θα φτάσουμε σε μια κατάσταση στην οποία θα είμαστε απόλυτα ικανοποιημένοι από τον εαυτό μας. Θα υπάρχει πάντα κάποιος που θα είναι σε καλύτερη φόρμα, θα έχει καλύτερη εμφάνιση ή θα έχει περισσότερα χρήματα από εμάς. Οπότε, οι συγκρίσεις που κάνουμε ανάλογα με τις προσδοκίες των άλλων ή ακόμη και τις δικές μας μη ρεαλιστικές προσδοκίες, θα μας δημιουργούν ένα αίσθημα δυσαρέσκειας και απογοήτευσης.

Η καλλιέργεια της αυτοαποδοχής δεν σημαίνει να σταματήσουμε να αναπτυσσόμαστε ή να αγωνιζόμαστε για τις φιλοδοξίες μας. Αντίθετα, σημαίνει ότι αποδεχόμενοι τον εαυτό μας με τον ίδιο τρόπο που θαυμάζουμε τη φύση, μαθαίνουμε να εκτιμούμε τον εαυτό μας, μαζί με τα μειονεκτήματά του και ίσως ακόμα και να σκεφτούμε ότι κάποιος άλλος μπορεί να μας θαυμάζει και να επιθυμούσε να έχει μερικές από τις ιδιότητες ή τα γνωρίσματά μας.

Το θάρρος ξεκινά με το να δείχνουμε στους άλλους τον πραγματικό μας εαυτό. Κατά έναν ειρωνικό τρόπο, όταν σταματάμε να προσπαθούμε τόσο σκληρά να αλλάξουμε τον εαυτό μας, μπορούμε να ανοιχτούμε στην περιέργεια, σε εκπλήξεις και απολαύσεις που οδηγούν σε θετικές αλλαγές που αναδύουν προς τα έξω τον καλύτερο εαυτό μας και αυτό που είμαστε ικανοί να επιτύχουμε.

Επομένως, αν έχετε σχέδια να θέσετε νέους στόχους για το 2018, καλό θα ήταν να εξετάσετε το ενδεχόμενο να αφιερώσετε λίγο χρόνο στην καλλιέργεια της αυτοαποδοχής. Η αυτοαποδοχή θα συμβάλει στην επίτευξη εκείνου του είδους προσωπικής εξέλιξης και διαύγειας που σίγουρα θα σας οδηγήσει σε μια βαθύτερη αίσθηση ικανοποίησης και ευχαρίστησης για το νέο έτος.


Πηγή:  psychologynow.gr

  psychcentral.com
Aπόδοση – Επιμέλεια: Psychologynow.gr

 

 

Published in Αυτογνωσία
Τρίτη, 26 Δεκεμβρίου 2017 13:05

Χριστούγεννα... αγκαλιά

 

Χριστούγεννα… Η περίοδος του χρόνου που μας φέρνει όλους πιο κοντά, μας παρακινεί να σκεφτούμε λίγο περισσότερο με την καρδιά και όχι τόσο με το μυαλό. Μαζί με τα λαμπάκια του δέντρου, γίνονται πιο φωτεινές οι καρδιές μας… Με τη ζεστασιά από το τζάκι, ζεσταίνουν τα λόγια που ανταλλάσσουμε με τους γύρω μας…

Θα ήταν όμορφο και θα έκανε τον κόσμο μας ακόμη πιο όμορφο, αν αυτήν την διάθεσή μας να προσφέρουμε, να βοηθήσουμε, να έρθουμε πιο κοντά με τους συνανθρώπους μας, να δώσουμε από το υστέρημά μας, να αγκαλιαστούμε περισσότερο, την διατηρούσαμε καθ’ όλη την διάρκεια της χρονιάς.

Μαζί με τους αγαπημένους μας, μπορούμε να αγκαλιάσουμε λίγο πιο σφιχτά τον εαυτό μας, να τον φροντίσουμε, να αγαπήσουμε όλες τις πτυχές του, να του κάνουμε το δώρο της επαφής μαζί μας. Είναι μία ευκαιρία να αφιερώσουμε χρόνο για να τον γνωρίσουμε καλύτερα, να ανακαλύψουμε τα δυνατά μας σημεία, τα αποθέματά μας, που μπορούμε να ενθυμούμαστε και να αξιοποιούμε στις δύσκολες στιγμές, όταν χάνουμε την πίστη μας στον εαυτό μας.

Χριστούγεννα λοιπόν… Μια αγκαλιά στον κόσμο, μια αγκαλιά στον εαυτό μας…

Νίκη Λιώτη, Ψυχολόγος

 

 

Πηγή: psychologos-liotiniki.com

Published in Αυτογνωσία

 

Το 2017 φτάνει στο τέλος του, με μια… ύπουλη ταχύτητα, όπως τα περισσότερα χρόνια που, περνούν μεν γρήγορα, αλλά έχουν όλο τον χρόνο να μας παιδεύουν κατά τη διάρκειά τους. Κάνοντας απογραφή της χρονιάς, να μερικές συνθήκες και συνήθειες που ευχαρίστως θα τις αφήναμε πίσω μας.

 

Δέκα πράγματα που μπορείτε να αφήσετε καλάθι των αχρήστων του 2017

1. Ο φόβος για αλλαγές

Δεν υπάρχει κάποιος φόβος που να παιδεύει τους ανθρώπους περισσότερο από αυτόν. Κι αυτό γιατί οι αλλαγές είναι αναπόσπαστο μέρος της ζωής μας. Εκεί π.χ. που καθόμαστε άνετοι με τα φιλαράκια μας και τα έχουμε βρει με τον εαυτό μας, ξαφνικά ερωτευόμαστε! Μέχρι να συνηθίσουμε τη νέα κατάσταση, το νέο άνθρωπο και τον καινούριο μας εαυτό ο οποίος αναδύεται από τη σχέση μας, ξαφνικά είμαστε έγκυος! Μέχρι να καταλάβουμε τι έγινε, ξαφνικά αποστειρώνουμε μπιμπερό και αλλάζουμε πάνες στη μία τη νύχτα… μα! Μέχρι χτες, εμείς στη μία τη νύχτα απλά αναρωτιόμασταν ποιο μπαρ είχε σειρά! Οι αλλαγές στη ζωή μας είναι αναπόφευκτες.

 

2. Τη χαμηλή αυτοπεποίθηση

Είναι μία διάσημη κατάσταση του νου μας η οποία δε μας αφήνει να κάνουμε τίποτα, γιατί μας επαναλαμβάνει συνεχώς ότι: «δεν είμαστε αρκετά καλοί» Φυσικά, εμείς μπορούμε και κάνουμε διάφορα πράγματα και έτσι επιβιώνουμε, αλλά δε κάνουμε τα πράγματα που θέλουμε και μας αρέσουν γιατί «οι άλλοι τα κάνουν καλύτερα» ή «δεν είμαστε εμείς για τέτοια» ή «άστο, θα μπλέξουμε». Λοιπόν… ας μπλέξουμε φέτος! Ας γραφτούμε στην τάξη σκηνοθεσίας! Ας πάρουμε σκύλο… και γάτο ταυτόχρονα! Ας πάμε για ορειβασία στον Όλυμπο! Και ας τα κάνουμε όλα αυτά παρέα με τους άλλους που τα κάνουν καλύτερα ή χειρότερα, δεν έχει σημασία.

 

3. Τις ιδέες των άλλων για τον εαυτό μας

Από το κλασικό «είσαι κοντός, δε κάνεις για μπάσκετ» μέχρι το πιο προχωρημένο «δε κάνεις για σχέση» όλες αυτές οι εκτιμήσεις των διάφορων περαστικών απ’ τη ζωή μας τύπων, οι οποίοι δε μπήκαν στον κόπο να σκεφτούν διπλά, πριν ξεστομίσουν την οποιαδήποτε ανακρίβεια πέρασε από το θολό μυαλό τους εκείνη την ώρα, εμείς ας τις γράψουμε σε ένα ωραίο λευκό χαρτί τώρα, και ας τις πετάξουμε να καούν στο τζάκι… στο γκαζάκι… στον αναπτήρα (προσοχή μη κάψουμε το χαλί! Μόνο τις ιδέες που δεν μας κάνουν πια).

 

4. Το κάπνισμα και λοιπές εξαρτήσεις

Υπάρχει κάτι που το ξέρετε ότι θα νιώσετε πολύ καλύτερα αν το κόψετε; Κάπνισμα, φαγητό, ξενύχτια, ποτό; Είναι κάτι απ’ όλα αυτά που σας έχει γίνει ψυχαναγκασμός και «πρέπει» να το κάνετε αλλιώς τρελαίνεστε; Παρά τις βλαβερές συνέπειες στην υγεία σας και στις σχέσεις σας; Ε, αφήστε το πίσω. Μπορεί ν’ ακούγεται τρομακτικό τώρα αλλά δε θα είναι καθόλου έξι μήνες αργότερα, εγγυημένο! Πάρτε την απόφαση, ζητείστε βοήθεια και νιώστε την ελευθερία και την ηρεμία που σας αξίζουν.

 

5. Τις ενοχές

Δείτε για ποιες πράξεις και συμπεριφορές σας νιώθετε ενοχές. Δείτε αν είναι λογικό να νιώθετε ενοχές γι’ αυτές τις πράξεις. Αν ναι, τότε επανορθώστε και μη το ξανακάνετε. Αν έχετε αναπτύξει άσχημη συμπεριφορά απέναντι σε κάποια άτομα ή σε ομάδες ατόμων και νιώθετε τις ενοχές παρά τις όποιες εκλογικεύσεις σας (ναι αλλά κι αυτός μπλα μπλα κ.λ.π.) πάει να πει πως έχετε και εσείς συνείδηση και δεν είστε νεκρός. Αφήστε και αυτές τις συμπεριφορές στο καλάθι των αχρήστων του 2017. Απλά μη το ξανακάνετε. Αν δεν είναι λογικό να νιώθετε ενοχές, αλλά παρ’ όλ’ αυτά νιώθετε, τότε πετάξτε τις κι αυτές στο καλάθι που θα πάρει φεύγοντας το 2017.

 

6. Τις μνησικακίες

Ό,τι κι αν σας έχουν κάνει, όσο κι αν έχει πονέσει, όσο κι αν έχει μπλοκάρει το σύστημα και δε μπορείτε να πάτε παραπέρα, από των άλλων τις πράξεις και συμπεριφορές, τίποτα δε σας φρενάρει περισσότερο από τη μνησικακία. Από το να αναμασάτε ξανά και ξανά, συνειδητά ή μη, το πόσο άκαρδοι είναι, πόσο σκληροί, πόσο χαζοί, πόσο πονηροί κ.λ.π. Δείτε το σαν μόλις να μπήκατε στη ζωή σας και αναλαμβάνετε δράση για να σας βγάλετε από την οποιαδήποτε δύσκολη κατάσταση… ποσώς θα σας ενδιέφερε το ποιος έκανε τι και γιατί. Αυτό που έχει σημασία είναι να προχωρήσετε και να νιώσετε καλά.

 

7. Την αδράνεια

Η αδράνεια μεγαλώνει το φόβο. Είναι το προσάναμμα στο τζάκι του. Σκεφτείτε κάτι που θα θέλατε να κάνετε και μείνετε πέντε λεπτά χωρίς να κάνετε τίποτα προς αυτή την κατεύθυνση. Το σύστημά σας νομίζει πως μάλλον δε θέλετε να το κάνετε –αφού δεν κάνετε τίποτα γι’ αυτό- και αρχίζει και βρίσκει λόγους να μη το κάνετε. Ενώ αν θέλετε π.χ. να πάτε στα νησιά Φίτζι και αρχίζετε να ψάχνετε στο διαδίκτυο για εισιτήρια και ξενοδοχεία, τα χρήματα και ο χρόνος θα έρθουν, διότι το σύστημά σας καταλαβαίνει ότι το εννοείτε, ότι θέλετε να πάτε. Και φροντίζει γι’ αυτό.

 

8. Το «ποτέ»

Περιττή κουβέντα η οποία μας βγάζει ψεύτες σ’ αυτό τον κόσμο τον εφήμερο: «Ποτέ δε θα ψώνιζα τέτοια παπούτσια… χάλια!» Ούτε ένας μήνας δεν έχει περάσει και τα φοράτε καμαρώνοντας. «Εγώ, να βγω με τον Κώστα; Ποτέ!» Και μόλις κλείσατε πέντε χρόνια βίου ευτυχούς και ανθόσπαρτου.

 

9. Το «πάντα»

Μα γιατί μου τυχαίνουν «πάντα» τέτοιες περιπτώσεις; Μα γιατί το κάνεις «πάντα» αυτό; Δε θα πούμε πολλά· απλά διαβάστε τις παραπάνω φράσεις δίχως τη λέξη «πάντα». Και μιας και δε θα ζήσουμε για «πάντα» σ’ αυτό τον κόσμο, ούτε θα είμαστε για πάντα σε αυτό το σπίτι, αλλά ούτε και θα είμαστε για πάντα εικοσιπέντε χρονών, ας το ζήσουμε τώρα όσο καλύτερα μπορούμε γιατί και αυτό –καλό ή κακό- θα περάσει.

 

10. Το παρελθόν

Ας το αφήσουμε πίσω μας συνειδητά. Τα λάθη που κάναμε, τα κάναμε, τέλος. Ότι μπορούμε να διορθώσουμε το διορθώνουμε. Ότι δε μπορούμε, το αποδεχόμαστε ως εμπειρία της ανθρώπινης φύσης, η οποία έχει την ικανότητα να μεταμορφώνεται καλύτερα κι απ’ τους καλύτερους μάγους του Σύμπαντος. Έχουμε την ικανότητα να κάνουμε λάθη γιατί έχουμε το δώρο της ζωής. Έχουμε την ευκαιρία να μαθαίνουμε από τα λάθη μας και να δημιουργούμε νέες γόνιμες συνθήκες ευημερίας. Έχουμε την ευλογία να ομορφαίνουμε. Και έχουμε και την επιλογή να αφήνουμε τα περασμένα πίσω και να δημιουργούμε με τα δεδομένα του παρόντος. Το παρελθόν μας, όσο αλλοπρόσαλλο κι αν μας φαίνεται τώρα, κάποτε ήταν ότι καλύτερο μπορούσαμε να κάνουμε. Και εν τέλει, είναι παρελθόν.

Καλό, ολοκαίνουριο και αποκαλυπτικό 2018!

 

 Πηγή: enallaktikidrasi.com

Published in Αυτογνωσία

Εντελέχεια

Το Εντελέχεια είναι ένας «πολυχώρος» με κατεύθυνση προς την απόκτηση ποιότητας ζωής, ψυχικής ανάτασης, σωματικής υγείας και ευεξίας και προς την ανάπτυξη υγιών διαπροσωπικών σχέσεων, επαφής, αυτογνωσίας.

Τι νέο υπάρχει

16 Ιουλίου 2019

Newsletter

Οι δράσεις μας και οι υπηρεσίες μας θα ανανεώνονται και θα εμπλουτίζονται. Θα χαρούμε να μείνετε κοντά μας!