Συνηθίζουμε να λέμε: "πάνω από όλα η υγεία μας, η υγεία των παιδιών μας!". Και πράγματι η αξία της είναι ανεκτίμητη. Μαζί όμως με τη σωματική υγεία, έρχεται και η ψυχική: νους υγιής εν σώματι υγιεί.

Στο κείμενο αυτό θα προσπαθήσουμε να σταθούμε και να αναδείξουμε την αξία της συναισθηματικής υγείας των παιδιών, καθώς επίσης να διερευνήσουμε πώς θα μπορούσαμε οι γονείς να ευνοήσουμε τη συνθήκη αυτή.

Ας μιλήσουμε πρώτα για τα βασικά. Τις βασικές ανάγκες ενός παιδιού τις οποίες οι γονείς καλούνται να φροντίσουν. Τι έχει ανάγκη ένα παιδί; Ένα ζεστό σπιτικό που αποδέχεται όλα τα μέλη της οικογένειας. Θετικό παράδειγμα. Αρκετή Ανεξαρτησία. Σταθερά και συνεπή όρια.

 

Ενθάρρυνση

Καλλιεργείστε στο παιδί την αυτοπεποίθηση και την αίσθηση ότι αξίζει. Τονίστε τα θετικά του σημεία αντί να συγκεντρώνετε την προσοχή σας στα λάθη του. Αποφύγετε να περνάτε στα παιδιά τις δικές σας προσδοκίες, αυτό που εσείς περιμένετε, γιατί τα παιδιά δεν αποκτούν δικούς τους στόχους, αλλά κάνουν "δικές" τους τις προσδοκίες των μεγάλων.

Πολύ συχνά οι γονείς προβάλλουν παράλογες απαιτήσεις που τα παιδιά είναι αδύνατο να πραγματοποιήσουν (π.χ. να είναι τέλειοι σε ότι μετράει για εμάς — αθλητικά, σχολείο - να έχουν πεντακάθαρο το δωμάτιό τους) και περιμένουν επιτυχίες που είναι πέρα από τις δυνατότητές τους.

Συχνά οι γονείς, χωρίς να το συνειδητοποιούν, καλλιεργούν ανταγωνισμό μεταξύ των αδερφών. Π.χ. μπορεί να επαινούν το παιδί που έχει πετύχει και να αγνοούν ή να επικρίνουν εκείνο που έχει αποτύχει. Συχνά ζητούν την τελειότητα από τα παιδιά τους κι έχουν υπερβολικές φιλοδοξίες για αυτά.

Οι γονείς πρώτοι πρέπει να κάνουν πράξη αυτά που ζητούν από τα παιδιά τους. Για παράδειγμα, δεν μπορεί ο γονιός να ζητά από τα παιδιά να μαζέψουν τα πράγματα τους, ενώ ο ίδιος δεν το κάνει ποτέ.

 

Δεχτείτε τα παιδιά σας όπως είναι, όχι όπως θα έπρεπε να είναι. Δηλαδή με όλες τις ατέλειές τους και τα λάθη τους. Πιστέψτε στα παιδιά σας για να μπορούν να πιστέψουν στον εαυτό τους. Αναγνωρίστε την προσπάθεια και τη βελτίωση, όπως και το τελικό επίτευγμα.

 

Επικοινωνία

Τα παιδιά έχουν ανάγκη να επικοινωνήσουμε μαζί τους, να τα ακούσουμε και να τα συντροφέψουμε με τις κουβέντες μας, πολύ περισσότερο από τις υλικές φροντίδες που τους παρέχουμε. Αυτό σημαίνει ότι ακούω τα συναισθήματα του παιδιού μου, ακόμα και του θυμού, της απογοήτευσης και του φόβου και δεν μπαίνω σε διαδικασία κριτικής, κηρύγματος ή επίκρισης. 

Αφήστε επομένως να εκφράσει τα συναισθήματά του, και ακόμα και αν δεν συμφωνείτε, να μπορείτε να τα δεχτείτε.

Επίσης, πολλές φορές τα παιδιά χρειάζονται βοήθεια για να σκεφτούν διάφορους τρόπους που μπορούν να δράσουν. Οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν στην αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων κι αυτά να διαλέξουν τις λύσεις που τους ταιριάζουν. Δεν πρέπει να συγχέουμε τη διαδικασία για την αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων με τη συμβουλή.

Σκεφτείτε. Όταν λέμε ένα ξερό "κάνε αυτό": (1) δε βοηθάμε τα παιδιά να μάθουν να λύνουν τα προβλήματά τους, αλλά να συνεχίζουν να εξαρτώνται από τους γονείς, (2) πολλά παιδιά αντιδρούν στη συμβουλή και είτε αμφιβάλλουν είτε δεν κάνουν αυτό που τους λένε οι γονείς, (3) αν η συμβουλή δεν φέρει αποτέλεσμα, τότε ποιος θα θεωρηθεί υπεύθυνος;

 

Φυσικές και λογικές συνέπειες (αντί τιμωρίας)

Μια από τις πιο συνηθισμένες μεθόδους που ακολουθούμε για να πειθαρχήσουμε τα παιδιά είναι να τα αμείβουμε όταν υπακούν και να τα τιμωρούμε όταν δείχνουν ανυπακοή. Αυτή είναι μια μέθοδος με την οποία πολλοί σημερινοί γονείς έχουν μεγαλώσει, όμως έχει τα εξής μειονεκτήματα: 

Εμποδίζει τα παιδιά να παίρνουν τις δικές τους αποφάσεις και κατά συνέπεια να υιοθετούν κανόνες θετικής συμπεριφοράς, υπονοεί ότι περιμένουμε την παραδεκτή συμπεριφορά μόνο στα άτομα που εκπροσωπούν την εξουσία, προκαλεί την αντίδραση γιατί προσπαθεί να υποχρεώσει τα παιδιά να συμμορφωθούν.

Αντί για αμοιβή και τιμωρία, η εναλλακτική πρόταση είναι οι Φυσικές και Λογικές συνέπειες, η οποία είναι μια μέθοδος που παρουσιάζει ορισμένα πλεονεκτήματα σε σχέση με την προηγούμενη. Ποια η διαφορά; Εξηγούμε στο παιδί "γιατί" κάτι δεν μπορεί να γίνει, ώστε να είναι καθαρό το "γιατί", και το συνδέουμε μόνο με αυτό που συμβαίνει τη δεδομένη στιγμή.

Για παράδειγμα, "δεν μπορείς να δεις τηλεόραση δυνατά γιατί είναι μεσημέρι και η μητέρα σου κι εγώ θέλουμε να κοιμηθούμε", αντί του... "δεν θα δεις τηλεόραση επειδή προχθές δεν έφαγες το φαΐ σου". Αυτό βοηθάει το παιδί να σέβεται και να αντιληφθεί πως υπάρχουν κάποιες λογικές και φυσικές συνέπειες για τα πράγματα που κάνουμε.

 

Όρια

Τα όρια δίνουν στο παιδί την αίσθηση της ασφάλειας. Θέστε δίκαια όρια και φροντίστε αυτά να τηρούνται. Χρειάζεται να είστε συνεπείς (τηρείτε την ίδια στάση κάθε φορά που το όριο παραβιάζεται) και σταθεροί (ένα όριο δεν αλλάζει παρά μόνο όταν αυτό απαιτείται, επειδή το παιδί μεγαλώνει), αλλά ποτέ υπερβολικοί.

Αγάπη, εμπιστοσύνη, επικοινωνία, ζεστασιά... Λέξεις, έννοιες, αξίες, που αποκτούν τεράστια σημασία στην εφαρμογή τους, στην έμπρακτη μετουσίωσή τους, ενώ παραμένουν όμορφα λόγια όταν είναι μόνο θεωρίες...

Ας το προσπαθήσουμε, ας το κάνουμε πράξη!

 

Γιάννης Ξηντάρας, Ψυχολόγος - Σύμβουλος Γάμου. Απόφοιτος Πανεπιστημίου Αθηνών και Strathclyde University. Μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Ελληνικής Προσωποκεντρικής και Βιωματικής Εταιρείας, τ.συνεργ. στο Νοσοκομείο Παίδων "Αγία Σοφία", μέλος της Ελληνικής Εταιρίας Εφηβικής Ιατρικής και του Ευρωπαϊκού Συλλόγου Ψυχοθεραπείας, επιστημονικός υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης "Επαφή". www.xidaras.gr - www.paidi-efivos.gr - www.simvouleftikigamou.gr

 

Πηγή:  pathfinder.gr

 

ΔΕΙΤΕ επίσης το κανάλι μας και τα σχετικά βίντεο με θέμα την Γονεϊκότητα που έχουμε ετοιμάσει και μπορεί να σας φανούν χρήσιμα.

Published in Αυτογνωσία

 

Τα παιδιά έχουν πολλές ανάγκες. Έρχονται στον κόσμο με δεδομένες απαιτήσεις. Αν κάποιος γονιός νιώθει ήδη κατακλυσμένος από τις δικές του ανικανοποίητες ανάγκες, τότε η αντιμετώπιση των αναγκών του παιδιού του θα θεωρηθεί ανυπέρβλητη. Αυτού του είδους οι γονείς ενδέχεται ν’ αντιμετωπίσουν τον κατακλυσμό των αναγκών του παιδιού τους είτε με το να τις συνθλίψουν με σκληρά λόγια ή πράξεις, ώστε να σταματήσει το παιδί να εκφράζει τις ανάγκες του – είτε με το να γίνουν υπερβολικά απόμακροι, τόσο ψυχροί και αποστασιοποιημένοι, ώστε οι ανάγκες του παιδιού τους να μην εισακούονται καν. Το παιδί αυτό αναπόφευκτα θα υποφέρει από αμέλεια και εγκατάλειψη. Θα μεγαλώσει αρνούμενο τις ίδιες του τις ανάγκες και αργότερα θα απαιτήσει από το παιδί του να του τις ικανοποιήσει.

Είναι ένας περίπλοκος φαύλος κύκλος. Το πρόβλημα θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί με ψυχολογική θεραπεία ή με κάποιο άλλο είδος εξειδικευμένης βοήθειας, που θα διδάξει στο γονιό υγιείς τρόπους αντιμετώπισής των συναισθημάτων του και ικανοποίησης των αναγκών του.

Απόσπασμα από το βιβλίο «ΌΡΙΑ που τελειώνεις ΕΣΥ και αρχίζω ΕΓΩ» της Anne Katherine M.A.,Εκδόσεις Φυτράκη

 

ΔΕΙΤΕ επίσης το κανάλι μας και τα σχετικά βίντεο με θέμα την Γονεϊκότητα που έχουμε ετοιμάσει και μπορεί να σας φανούν χρήσιμα.

 

Published in Αυτογνωσία

Εντελέχεια

Το Εντελέχεια είναι ένας «πολυχώρος» με κατεύθυνση προς την απόκτηση ποιότητας ζωής, ψυχικής ανάτασης, σωματικής υγείας και ευεξίας και προς την ανάπτυξη υγιών διαπροσωπικών σχέσεων, επαφής, αυτογνωσίας.

Τι νέο υπάρχει

Newsletter

Οι δράσεις μας και οι υπηρεσίες μας θα ανανεώνονται και θα εμπλουτίζονται. Θα χαρούμε να μείνετε κοντά μας!