Δευτέρα, 15 Ιανουαρίου 2018 17:57

Μεγαλώνοντας Παιδιά και Γονείς με Όρια...

 

Η θέσπιση ορίων είναι ένας από τους συνήθεις προβληματισμούς των γονιών. Ερωτήματα σαν τα παρακάτω μπορεί να απασχολήσουν το γονιό που προσπαθεί να προσφέρει στο παιδί του τα εφόδια που θα το προετοιμάσουν για την ενήλικη ζωή.

Χρειάζονται τα όρια; Πώς τίθενται τα όρια;

Published in Αυτογνωσία
Σάββατο, 13 Ιανουαρίου 2018 14:29

Δεν Είναι Δουλειά του Παιδιού

 

Πως είναι δυνατόν οι γονείς να ικανοποιήσουν τις ανάγκες των παιδιών τους, όταν δεν είναι σε θέση να ικανοποιούν τις δικές τους;

Published in Αυτογνωσία

 

Όταν γίνεσαι γονιός, η ζωή σου αλλάζει αστραπιαία. Οι ανάγκες σου έρχονται σε δεύτερη μοίρα, όπως και τα θέλω σου. Παραμερίζεις τον προσωπικό εγωισμό, που σε διακατέχει, κάνοντας χώρο στη ζωή σου για το πλάσμα εκείνο που προήλθε από σένα. Του αφιερώνεις τα πάντα, πιο πολλά από όσα πίστευες ότι μπορείς να δώσεις. Δοκιμάζεις και ξεπερνάς τα όρια των φόβων και των δυνατοτήτων σου. Κι όλα αυτά εντελώς ενστικτωδώς. Γίνεται κομμάτι σου και πλέον το νόημα ολόκληρης της ύπαρξής σου.

Είσαι ο πρώτος άνθρωπος που αντικρίζει πριν καλά-καλά η όρασή του γίνει ξεκάθαρη. Αδημονείς να ανοίξει τα μικρά του βλέφαρα ώσπου να μπορέσει με αφοσίωση να παρατηρήσει το πρόσωπό σου. Εκείνα τα χαρακτηριστικά που θα λαμβάνουν χώρο στις πρώτες του εικόνες. Στις πρώτες του μνήμες. Και το έφερες σε αυτόν τον κόσμο γνωρίζοντας πως οι αναμνήσεις που θα χτίσει, θα βασίζονται κυρίως σ’ εσένα.

Αρκεί και μόνο να υποσχεθείς στον εαυτό σου πως από δω και στο εξής θα είσαι πάντα δίπλα του. Ορκισμένος φρουρός και φύλακας. Γιατί το γεγονός της βιολογικής δημιουργίας από μόνο του δεν είναι αρκετό και δε σε καθιστά γονιό. Κανένας δεν κέρδισε αυτό το αξίωμα χωρίς να παλέψει καθημερινά με το σπαθί του. Και το σπαθί του αποτελεί η πολύτιμη παρουσία του στη ζωή του παιδιού του.

Να είσαι η πρώτη του αγκαλιά μέσα στην ημέρα, το φως μέσα στο σκοτάδι τα βράδια που φοβάται να κοιμηθεί. Η επιβράβευσή του όταν πετυχαίνει, μα περισσότερο η ενθάρρυνσή του όταν αποτυγχάνει. Το στήριγμά, που ό,τι κι αν συμβεί θα ξέρει πως θα βρίσκει σε κάθε του επιλογή. Ακούραστα κι αδιάκοπα να συμμετέχεις ενεργά σε κάθε του απόφαση. Χρειάζεται τη συμβουλή σου κι όχι την επίκριση. Έναν σύμμαχο κι όχι έναν τιμωρό.

Το παιδί συναισθάνεται κι αντιλαμβάνεται κάθε είδους συναίσθημα. Σε όποια ηλικία κι αν βρίσκεται η ανάγκη του να καθοδηγείται απ’ τους γονείς του δε σταματά. Όχι μόνο όσο είναι βρέφος. Ένα πιάτο φαγητό κι ένα χέρι να το ταΐζει δεν αποτελούν κάτι ξεχωριστό. Η κάλυψη των βιολογικών του αναγκών είναι απλώς κάτι δεδομένο κι όχι αυτό που αξίζει να κατακτηθεί.

Αν έχεις καταφέρει στο άκουσμα των βημάτων σου, να τρέχει στο κατώφλι να σε αγκαλιάσει, αν όλο λαχτάρα περιμένει τη στιγμή που θα πας κοντά του, τότε έχεις ξεπεράσει το σκαλοπάτι της αγάπης του για σένα.
Το παιδί αυτό έχει την ανάγκη να γελάς μαζί του και να παίζεις με τα παιχνίδια του.
 Να μετράς μαζί του τα αστέρια και να δίνετε σχήμα στα σύννεφα. Γεγονότα σταθμοί όπως το πρώτο του ποδήλατο, οι εφηβικοί του έρωτες είναι τόσο σημαντικά.

Ένα παιδί για να είναι ευτυχισμένο και γεμάτο έχει ανάγκη να του προσφέρεις ψυχικά, όχι υλικά αγαθά. Κανείς ποτέ δεν κέρδισε την αγάπη χαρίζοντας ψεύτικες χαρούμενες κούκλες και γρήγορα κι ακριβά αυτοκινητάκια.

Θα θυμάται τα ατέλειωτα εκείνα βράδια που ξενύχταγες στο πλάι του όταν είχε πυρετό. Το χειροκρότημά σου στο πρώτο του ποίημα στο σχολείο. Το κυνηγητό με την μπάλα που παίζατε στο πάρκο. Τις ατέλειωτες συζητήσεις σας για πράγματα που θέλει να μάθει και που απ’ τις ερμηνείες που εσύ δίνεις στις απορίες του διαμορφώνει άποψη για τα πάντα.

Δεν έχεις το δικαίωμα να παραπονιέσαι πως το παιδί σου δεν αισθάνεται για σένα όπως εσύ θα επιθυμούσες. Αναρωτήσου πόσο πολέμησες για να κερδίσεις κομμάτι απ’ την καρδιά του. Πόσο προσπάθησες για να σου δώσει έστω και λίγες στιγμές της ζωής του να μοιραστείτε μαζί.

Δεν μπορείς να ’χεις, καν, την απαίτηση να ’σαι μέρος της πραγματικότητας ενός ανθρώπου που δε βίωσε μαζί σου ούτε μία απ’ τις πιο σημαντικές του αναμνήσεις. Αρκέσου απλώς στο ότι η ύπαρξή σου είναι αισθητή μέσα στο παλιό οικογενειακό άλμπουμ. Κι ίσως σε λιγοστές μισοσβησμένες εικόνες του παρελθόντος. Σκονισμένες και ξεχασμένες.

Κάποιες φορές, βέβαια, όταν υπάρχουν γερές βάσεις μπορούν τα πράγματα να ανατραπούν. Πιθανότατα με κόπο και προσπάθεια να μπορέσεις να επανορθώσεις σε έναν βαθμό και να καλύψεις τυχόν κενά, που άθελά σου δημιούργησες. Μετανιώνοντας κι αναγνωρίζοντας πως έκανες λάθος, μα θυμήσου πως αρχίζεις πλέον και χτίζεις από το μηδέν. Αξίζει να καταβάλλεις ίσως τη διπλή προσπάθεια για να κερδίσεις το χαμένο χρόνο και να γεφυρώσεις το χάσμα. Γιατί όλοι αξίζουν μια δεύτερη ευκαιρία, αρκεί να την εκμεταλλευτούν νιώθοντας ευγνώμονες που την κέρδισαν.

Κανένας επάνω σε αυτό το σύμπαν δε γεννήθηκε γνωρίζοντας πώς να είναι «καλός γονιός». Η αγάπη και το ένστικτο σε οδηγεί στη γνώση. Γαλουχείσαι και πλάθεσαι μαζί με το μεγάλωμα του παιδιού σου. Κάνοντας λάθη οδηγείσαι στα σωστά. Νιώθοντας τύψεις, αναγνωρίζεις πως ό,τι κι αν συμβεί αμφιβάλλεις και θέλεις πάντα να κάνεις το καλύτερο για το παιδί σου. Συμμετέχεις ενεργά στα βιώματά του.

Με το να μη χάνεις επεισόδιο απ’ το πολύτιμο μεγάλωμά τους, παίρνεις πρωταρχική θέση στη ζωή αλλά και στις αναμνήσεις του. Κι αυτή είναι η μεγαλύτερη επιβράβευση για έναν γονιό.

Γράφει η Μαίρη Νταουξή

 

ΔΕΙΤΕ επίσης το κανάλι μας και τα σχετικά βίντεο με θέμα την Γονεϊκότητα που έχουμε ετοιμάσει και μπορεί να σας φανούν χρήσιμα.

Για το επόμενο εκπαιδευτικό σεμινάριο γονέων δηλώστε συμμετοχή έγκαιρα.

 

Πηγή: themamagers.gr

Published in Αυτογνωσία

 

Τα παιδιά έχουν πολλές ανάγκες. Έρχονται στον κόσμο με δεδομένες απαιτήσεις. Αν κάποιος γονιός νιώθει ήδη κατακλυσμένος από τις δικές του ανικανοποίητες ανάγκες, τότε η αντιμετώπιση των αναγκών του παιδιού του θα θεωρηθεί ανυπέρβλητη. Αυτού του είδους οι γονείς ενδέχεται ν’ αντιμετωπίσουν τον κατακλυσμό των αναγκών του παιδιού τους είτε με το να τις συνθλίψουν με σκληρά λόγια ή πράξεις, ώστε να σταματήσει το παιδί να εκφράζει τις ανάγκες του – είτε με το να γίνουν υπερβολικά απόμακροι, τόσο ψυχροί και αποστασιοποιημένοι, ώστε οι ανάγκες του παιδιού τους να μην εισακούονται καν. Το παιδί αυτό αναπόφευκτα θα υποφέρει από αμέλεια και εγκατάλειψη. Θα μεγαλώσει αρνούμενο τις ίδιες του τις ανάγκες και αργότερα θα απαιτήσει από το παιδί του να του τις ικανοποιήσει.

Είναι ένας περίπλοκος φαύλος κύκλος. Το πρόβλημα θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί με ψυχολογική θεραπεία ή με κάποιο άλλο είδος εξειδικευμένης βοήθειας, που θα διδάξει στο γονιό υγιείς τρόπους αντιμετώπισής των συναισθημάτων του και ικανοποίησης των αναγκών του.

Απόσπασμα από το βιβλίο «ΌΡΙΑ που τελειώνεις ΕΣΥ και αρχίζω ΕΓΩ» της Anne Katherine M.A.,Εκδόσεις Φυτράκη

 

ΔΕΙΤΕ επίσης το κανάλι μας και τα σχετικά βίντεο με θέμα την Γονεϊκότητα που έχουμε ετοιμάσει και μπορεί να σας φανούν χρήσιμα.

 

Published in Αυτογνωσία
 
«Στα κείμενα που ακολουθούν δε θα βρείτε μια ενιαία θεωρία. Είναι περισσότερο μια απόπειρα παιχνιδιάρικου συλλογισμού στο σημείο τομής του ατομικού με το συλλογικό. Μια μικρή προσπάθεια αντίστασης στις Μεγάλες Ιδέες της διαρκούς βελτίωσης, της θετικής σκέψης και του φανατισμού της θεραπευτικής κανονικοποίησης» μας λένε οι ψυχολόγοι Νίκος Ρούσσος και Θοδωρής Δρούλιας.
To Periodiko.gr και ο ιστότοπος ψυχολογίας Innerself.gr συνεργάζονται προσφέροντας
Published in Αυτογνωσία

Οι μέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς ταυτίζονται με χαρά, αγάπη και προσφορά στους αγαπημένους μας ανθρώπους. Αγοράζουμε δώρα, στολίζουμε τα σπίτια μας ετοιμάζοντάς τα για να υποδεχτούμε συγγενείς και φίλους και φοράμε τα γιορτινά μας. Οι δρόμοι αυτές τις μέρες είναι γεμάτοι φώτα, λαμπερά αστέρια και πολύχρωμες γιρλάντες και στα καταστήματα ακούγονται χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Τα Χριστούγεννα μας δίνουν την ευκαιρία να περάσουμε όμορφα, να προσφέρουμε στους άλλους, να βρεθούμε  με αγαπημένα πρόσωπα, να ξεκουραστούμε και να χαρούμε το εορταστικό κλίμα. Ωστόσο, υπάρχουν πολλά άτομα που δυσκολεύονται να βιώσουν αυτό το κλίμα των Χριστουγέννων και νιώθουν έντονη μελαγχολία και μοναξιά. 

 

Τι προκαλεί τη μελαγχολία των Χριστουγέννων και πως μπορούμε να την αποφύγουμε ή να την αντιμετωπίσουμε; 

Η μελαγχολία τις μέρες των Χριστουγέννων είναι  ένα  φαινόμενο  που επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες και μπορεί να έχει διάφορες αιτίες. 

 

•  Σύνδρομο της Εποχιακής Συναισθηματικής Διαταραχής 

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που θλίβονται κατά τη διάρκεια των χειμερινών μηνών, όταν η διάρκεια της ημέρας είναι μικρότερη και συνεπώς η ηλιοφάνεια λιγότερη και παρουσιάζουν συμπτώματα κατάθλιψης και μελαγχολίας. 

Τι να κάνω; 

Όταν νιώσετε ότι η διάθεσή σας «χαλάει» συστηματικά κατά τη διάρκεια των χειμερινών μηνών, ζητήστε συμβουλή από έναν ειδικό (ψυχίατρο ή ψυχολόγο) για να σας προσφέρει επαγγελματική βοήθεια για την πρόληψη της Εποχιακής Συναισθηματικής Διαταραχής και για να σας προτείνει αποτελεσματικούς τρόπους αντιμετώπισής της. 

 

•  Στρες, κούραση και κακή διαχείριση του χρόνου 

Τις ημέρες των Χριστουγέννων παρατηρείται σε πολλούς ανθρώπους αυξημένο επίπεδο στρες και κούρασης. Οι αυξημένες απαιτήσεις που επιβάλλει συνήθως το ίδιο το άτομο στον εαυτό του και σχετίζονται μεταξύ άλλων  με αγορές και προετοιμασίες για φιλικές και οικογενειακές συγκεντρώσεις έχουν ως αποτέλεσμα ένα αυξημένο επίπεδο έντασης που πολύ γρήγορα ξεπερνάει το όριο του «δημιουργικού άγχους» και γίνεται αρνητικό στρες. Το αρνητικό στρες  έχει δυσμενείς επιπτώσεις στη διάθεση και στη λειτουργικότητα του ανθρώπου που το βιώνει  με συνέπεια τη μείωση της αυτοεκτίμησής του. Αποτέλεσμα είναι, μέσα από έναν φαύλο κύκλο, να αυξάνεται ακόμη περισσότερο το άγχος και η δυσλειτουργικότητα του ανθρώπου και να γίνεται εντονότερη η αρνητική του διάθεση. Ακόμα, ιδιαίτερα οι γυναίκες, τείνουν να προγραμματίζουν πολύ περισσότερες δουλειές και δραστηριότητες από ότι είναι εφικτό να διεκπεραιώσουν στο χρόνο που διαθέτουν. Συνεπώς δημιουργείται αρνητικό στρες και μη λειτουργική διαχείριση του χρόνου με αποτέλεσμα να «χαλάει» η διάθεση. 

Τι να κάνω; 

•  Θέστε ρεαλιστικούς στόχους όσον αφορά το «τι είναι εφικτό» να κάνετε στο χρόνο που διαθέτετε.
•  Βάλτε προτεραιότητες - αναρωτηθείτε τι είναι πραγματικά πιο σημαντικό για εσάς.
•  Οργανωθείτε κατάλληλα. 
•  Οργανώστε το χρόνο σας ανάλογα με τις ανάγκες σας και σε συνάρτηση με τα αγαπημένα σας πρόσωπα. 
•  Κάντε λίστες με δραστηριότητες και υποχρεώσεις ανάλογα με  το πόσο σημαντικές είναι. Πρώτα να κάνετε τα σημαντικά και υποχρεωτικά (και όχι τα  πιο εύκολα …) και στη συνέχεια να διαγράψετε ό, τι έχει ολοκληρωθεί. 
•  Μοιραστείτε τις δουλειές με το σύντροφο και τα παιδιά σας.
•  Θυμηθείτε ότι όταν καλείτε φίλους ή συγγενείς στο σπίτι σας, ο κυριότερος σκοπός είναι να περάσετε όμορφα και όχι να παρουσιάσετε ένα τέλειο σπίτι, ένα φανταστικό μπουφέ ή μία υπέροχη οικογένεια.
•  Κρατήστε  χρόνο και αγάπη για τον εαυτό σας για να μπορέσετε να προσφέρετε και στους γύρω σας.
•  Βρείτε τη δική σας ισορροπία ανάμεσα στις διάφορες υποχρεώσεις και τις ευχάριστες για σας δραστηριότητες και την ξεκούραση. 

 

•  Μη ρεαλιστικές φιλοδοξίες και προσδοκίες 

Μία ακόμη αιτία για την εμφάνιση μελαγχολικής διάθεσης κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων είναι το γεγονός ότι οι άνθρωποι τείνουν να έχουν μη ρεαλιστικές φιλοδοξίες και προσδοκίες ιδιαίτερα αυτή την εποχή. Από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης τα Χριστούγεννα προβάλλεται η εικόνα πλήρους ευτυχίας των ανθρώπων με πολλά και ακριβά δώρα, η εικόνα μιας ευτυχισμένης οικογένειας χωρίς έννοιες και προβλήματα και άνθρωποι που περνάνε υπέροχα με πολλούς φίλους σε παραμυθένια σπίτια. Η καθημερινότητα των περισσότερων ανθρώπων δε συμπίπτει όμως με αυτή την εικόνα του ιδανικού και η αντιμετώπιση αυτής της πραγματικότητας οδηγεί πολλούς ανθρώπους στη μελαγχολία.
Τι να κάνω;
 

•  Δεν υπάρχει μόνο ο ένας «ιδανικός» τρόπος να περνάμε τις γιορτινές μέρες όπως θέλουν να μας το επιβάλουν οι διαφημίσεις και οι ταινίες στην τηλεόραση. Αποφορτιστείτε από τον υπερκαταναλωτικό χαρακτήρα των Χριστουγέννων. Χριστούγεννα και γιορτές δε σημαίνουν ότι πρέπει να ξοδευτεί μια ολόκληρη περιουσία για να περάσει κάποιος καλά και δεν είναι απαραίτητο να αγοράσετε ακριβά δώρα ή δώρα για όλους. 
•  Προσπαθήστε να κάνετε τα «δικά σας» Χριστούγεννα, με τα δικά σας «θέλω» σε σχέση πάντα με τα αγαπημένα σας πρόσωπα.

 

•  Αύξηση ενδοοικογενειακών συγκρούσεων 

Ο παραπάνω χρόνος που περνάει η οικογένεια μαζί στις διακοπές των Χριστουγέννων μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τη μεγαλύτερη συνοχή των μελών της, γιατί συμμετέχει όλη η οικογένεια σε αγαπημένες δραστηριότητες, έρχεται πιο κοντά ο ένας με τον άλλο και όλη η οικογένεια περνάει καλά.  Ωστόσο, έρευνες έχουν δείξει ότι στην περίοδο των Χριστουγέννων οι οικογενειακές συγκρούσεις αυξάνονται σε σχέση με τον υπόλοιπο χρόνο.  Αντί να οδηγήσει σε μεγαλύτερη συνοχή, μπορεί και να έχει ως αποτέλεσμα  τη σύγκρουση μέσα στην οικογένεια αν συνδυάζεται με αρνητικό στρες, κούραση και μακρόχρονα άλυτα θέματα σχέσεων ή οικογένειας, οικονομικά προβλήματα και προσωπικά ζητήματα. 

 

•  Αίσθημα μοναξιάς 

Άνθρωποι που ζουν μόνοι νιώθουν ιδιαίτερη μοναξιά  τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά. Αλλά και άτομα που δε μπορούν να βρίσκονται με συγγενείς και φίλους για διάφορους λόγους π.χ. μεγάλη απόσταση, ρήξη στις σχέσεις ή ασθένεια, βιώνουν αισθήματα μοναξιάς και θλίβονται. Επίσης τα ηλικιωμένα άτομα μελαγχολούν αυτές τις ημέρες γιατί θυμούνται τον «παλιό καλό καιρό» με αγαπημένα τους πρόσωπα που δεν είναι πια μαζί τους για να γιορτάσουν. Πολλοί φίλοι τους δε βρίσκονται πια στη ζωή και τα ενήλικά τους παιδιά μπορεί να βρίσκονται μακριά ή να είναι απασχολημένα με τις δικές τους υποχρεώσεις. 

Τι να κάνω; 

•  Απευθυνθείτε σε άτομα που βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση με τη δική σας. Καλέστε τα στο σπίτι σας, οργανώστε ένα ταξίδι, μια βόλτα ή ένα τραπέζι μαζί.
•  Προσπαθήστε να φέρετε τα ηλικιωμένα μέλη της οικογένειας στο σπίτι σας και κάντε τα να αισθανθούν χρήσιμα και επιθυμητά δίνοντάς τους τη δυνατότητα να συμμετέχουν σε απλές ομαδικές δραστηριότητες όπως ο στολισμός του σπιτιού ή η προετοιμασία των χριστουγεννιάτικων γλυκών και εδεσμάτων. 

 

 Τα «πρέπει» 

Τις ημέρες των Χριστουγέννων κατακλυζόμαστε από πολλά «πρέπει» που αγχώνουν και φέρνουν θλίψη όπως: 

«Πρέπει να αγοράσω ακριβά δώρα».
«Πρέπει το σπίτι μου να είναι τέλειο».
«Πρέπει να φτιάξω πολλά γλυκά».
«Πρέπει το χριστουγεννιάτικο τραπέζι να έχει πολλά φαγητά για να είμαι καλή νοικοκυρά και μητέρα».
«Πρέπει να έχω καλή διάθεση τα Χριστούγεννα».
«Πρέπει να φορέσω ακριβά ρούχα για να φανεί ότι τα έχω καταφέρει στη ζωή μου». 

Τι να κάνω; 

•  Αναθεωρήστε  μερικά από τα «πρέπει να…» που νομίζετε ότι σας επιβάλλουν ή που επιβάλλετε εσείς στον ίδιο τον εαυτό σας και αντικαταστήστε τα με «θέλω να…» ή διαγράψτε τα αν καταλήγετε στο συμπέρασμα ότι δε σας αντιπροσωπεύουν. 
•  Αντικαταστήστε μερικά «δεν μπορώ να …» με περισσότερα «επιλέγω να μη …». Με αυτό τον τρόπο παίρνετε έναν πιο ενεργητικό ρόλο στη διαμόρφωση της ζωής σας και την οδηγείτε εσείς εκεί που θέλετε.
•  Βάλτε τις δικές σας προτεραιότητες στη ζωή σας. Αυτό που είναι σημαντικό για κάποιο άλλο άτομο, δεν είναι απαραιτήτως σημαντικό και για σας.
•  Βρείτε τη δύναμη στο να είστε «διαφορετικοί» παρά τα «πρέπει» των άλλων.

•  Αναμνήσεις και ο συμβολισμός της αλλαγής του χρόνου
 

Κάποιοι άνθρωποι θλίβονται αυτές τις μέρες καθώς θυμούνται πώς πέρασαν κάποιες άλλες γιορτές με ανθρώπους που τώρα  δεν είναι πια κοντά τους. Επίσης για πολλούς ανθρώπους οι μέρες της αλλαγής του χρόνου είναι μια περίοδος αυτοκριτικής και αξιολόγησης του εαυτού τους. Σκέφτονται  τι έχουν πετύχει στο χρόνο που πέρασε αλλά πολύ πιο έντονα τι δεν έχουν πετύχει και τι δεν έχουν κάνει. Βυθίζονται σε λάθη που έχουν κάνει και χαμένες ευκαιρίες και αγχώνονται για ένα αβέβαιο μέλλον. 

Τι να κάνω; 

•  Προσπαθήστε να βλέπετε το χτες σα θησαυρό που θα είναι πάντα δικός σας και που δε μπορεί να σας πάρει κανείς ποτέ και όχι σαν κάτι που δεν υπάρχει πια. 
•  Αντί να βυθίζεστε στο παρελθόν που δεν αλλάζει, κοιτάξτε το σήμερα και τους ανθρώπους που σας αγαπούν και σας νοιάζονται. Δείτε την αλλαγή του χρόνου σαν αφετηρία για να βάλετε καινούργιους, ίσως και καταλληλότερους στόχους, και όχι σαν το τέλος μιας χρονιάς που δεν πετύχατε αυτό που θέλατε. 
•  Δείτε τα λάθη που έχετε κάνει σαν εποικοδομητικούς σταθμούς στην περαιτέρω προσωπική σας εξέλιξη με αισιοδοξία για το μέλλον. 

Καρόλα Folle-Αλέπη, Ψυχολόγος - Παιδοψυχολόγος
Πτυχιούχος Ψυχολογίας - Πανεπιστημίου Marburg - Γερμανίας

www.carola-alepi.gr

Επιμέλεια άρθρου υγείας: Συντακτική Ομάδα Υγείαonline 

 

Πηγή: ygeiaonline.gr

Published in Αυτογνωσία
Σάββατο, 23 Δεκεμβρίου 2017 20:04

Η ψυχολογία των Χριστουγέννων

 

Τα Χριστούγεννα είναι συνυφασμένα στο μυαλό μας με εικόνες, ευωδιές και συναισθήματα, αλλά και στιγμές οικογενειακής θαλπωρής, ξεγνοιασιάς και προσφοράς. Για τους περισσότερους, η μαγεία των Χριστουγέννων δημιουργεί αίσθηση ευφορίας και αισιοδοξίας, ενεργοποιώντας ξανά μια ξεχασμένη αίσθηση παιδικής ανεμελιάς. Δυστυχώς, όμως, για κάποιους συνανθρώπους μας η έναρξη των γιορτών σηματοδοτείται από την εμφάνιση καταθλιπτικής συμπτωματολογίας και άγχους.

 

Κύρια αίτια αυτών των «αρνητικών» συναισθημάτων είναι οι αυξημένες συναισθηματικές προσδοκίες των ημερών καθώς και η ύπαρξη μη ρεαλιστικών στόχων. Η εμπορευματοποίηση των εορτών από τα ΜΜΕ έχουν καλλιεργήσει μέσα μας ψευδείς και διαστρεβλωμένες εικόνες σε σχέση με τη λαμπρότητα που θα έπρεπε να χαρακτηρίζει αυτές τις μέρες, με αποτέλεσμα να εντείνεται το άγχος  και η αίσθηση της μοναξιάς. Η οικονομική κρίση και όλη η καταστροφολογία που τη συνοδεύει πυροδοτεί ακόμη περισσότερο συναισθήματα απόγνωσης, θλίψης ανεπάρκειας αλλά και ενοχών για τη δυσκολία μας να συμμετέχουμε στο εορταστικό κλίμα. Πιο επιρρεπείς στην «κατάθλιψη των Χριστουγέννων» είναι όσοι στερούνται την οικογένεια και τους φίλους τους, άνεργοι, ασθενείς και όσοι πενθούν την απώλεια  αγαπημένων προσώπων.

 

Christmas shopping mania

Στις γιορτές, η καταναλωτική μανία παίρνει συχνά τη μορφή εθισμού και εμμονής για ακριβά δώρα για τους γύρω μας, ρούχα για «ιδιαίτερες» εμφανίσεις, ακριβές επιλογές τροφίμων για το εορταστικό τραπέζι αλλά και για τη χριστουγεννιάτικη διακόσμηση. Παρασυρόμαστε από το εορταστικό κλίμα των ημερών, με τη δικαιολογία ότι τα Χριστούγεννα έρχονται μόνο μια φορά το χρόνο. Θέλουμε να προσφέρουμε στους γύρω μας το καλύτερο αλλά και να εντυπωσιάσουμε. Ιδιαίτερα, οι γυναίκες έχουν μάθει να ταυτίζουν την προσφορά με την αίσθηση της αξίας τους. Όσο πιο πολλά και ακριβά είναι τα δώρα που προσφέρουν τόσο μεγαλύτερη είναι και η αίσθηση της ικανοποίησης που αισθάνονται. Συχνά, πίσω από την καταναλωτική μανία υποβόσκουν βαθύτερα συναισθηματικά κενά, ανεκπλήρωτες επιθυμίες και αίσθηση ανεπάρκειας και ανασφάλειας. Οι ακατάπαυστες αγορές, συνήθως, λειτουργούν ως μέθοδος αντιστάθμισης έντονων και «αρνητικών» συναισθημάτων, καθώς το άτομο νιώθει βραχυπρόθεσμα μια αίσθηση πληρότητας και ευφορίας που όμως τελικά, μακροπρόθεσμα, το εγκλωβίζει σε ένα βασανιστικό ατέρμονο φαύλο κύκλο επανάληψης.

Φέτος, τα Χριστούγεννα, ας εφαρμόσουμε κάποιους πρακτικούς τρόπους ελέγχου των κοινωνικών επιταγών και του τεχνητού καταναλωτισμού:

·         Αναθεωρούμε τον τρόπο ζωής μας και δίνουμε προτεραιότητα στις διαπροσωπικές σχέσεις, αφιερώνοντας χρόνο στην οικογένεια και στους αγαπημένους μας ανθρώπους.

·        Επαναπροσδιορίζουμε τις ανάγκες μας. Παραμερίζουμε τα κοινωνικά «πρέπει»  και δίνουμε χώρο στα προσωπικά «θέλω» και στις επιθυμίες μας. Σκεφτόμαστε τι είναι αυτό που θα μας ευχαριστούσε να κάνουμε και το εντάσσουμε στο πρόγραμμά μας.

·         Βάζουμε προτεραιότητες και διαχειριζόμαστε καλύτερα το χρόνο μας, θέτοντας ρεαλιστικούς βραχυπρόθεσμους στόχους.

·         Κάνουμε συμβολικά δώρα, που τα συνοδεύουμε με όμορφες, χειροποίητες κάρτες γεμάτες ευχές και λόγια αγάπης. Άλλωστε, τη μεγαλύτερη αξία δεν έχουν τα δώρα που προσφέρουμε, αλλά η αγάπη και ο σεβασμός που συνοδεύουν τη χειρονομία μας.

Καλές Γιορτές!

 

Νατάσσα Νικολακάκου
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια (
BA, MSc)
www.psytherapy.gr

 

 

Πηγή: intelecto.gr

Published in Αυτογνωσία

 

Ανέκαθεν οι γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς χαρακτηρίζονταν από έντονη συναισθηματική φόρτιση. Οι περισσότεροι τις ταυτίζουν με συναισθήματα χαράς, ελπίδας, αγάπης, ζεστασιάς, αισιοδοξίας, γιατί θα έρθουν κοντά με αγαπημένα πρόσωπα, θα προσφέρουν και θα πάρουν φροντίδα και αναγνώριση, θα διασκεδάσουν, θα απολαύσουν αγαπημένα φαγητά και γλυκά.

Τα Χριστούγεννα ασφαλώς είναι μια σπουδαία οικογενειακή γιορτή, αφιερωμένη περισσότερο στα παιδιά. Οι μέρες των σχολικών διακοπών, η μαγεία του στολισμού και όλες αυτές οι προετοιμασίες, τα ήθη και τα έθιμα, σημαδεύουν ανεξίτηλα την παιδική ζωή με υπέροχες, νοσταλγικές αναμνήσεις.
Παραδόσεις, λοιπόν, χριστουγεννιάτικες, αν και εκφράζονται με διαφορετικούς τρόπους και συνήθειες, έχουν μια παγκόσμια κυρίαρχη τελετουργική έκφραση: τη συνάντηση των περισσότερων μελών της ευρείας οικογένειας γύρω από το χριστουγεννιάτικο τραπέζι.
Υπάρχει, όμως, και μία μεγάλη αριθμητικά μερίδα ανθρώπων, που οι συγκεκριμένες γιορτές τούς δυσκολεύουν πολύ και τους φορτίζουν με άγχος, νεύρα, θλίψη και μελαγχολία.

 

Γιατί;
Η απάντηση είναι πολυδιάστατη.
Βρίσκεται στον συμβολισμό της γιορτής των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, και στους τρόπους με τους οποίους υποδεχόμαστε ψυχικά αυτές τις γιορτές.
Στις προσδοκίες που έχουμε από τον εαυτό μας και τους άλλους.
Στα πρακτικά, ψυχικά, και υπαρξιακά κωλύματα που μας συνδέουν με τα Χριστούγεννα, αλλά κυρίως στις γνωστές, και στις λιγότερο γνωστές και σε εμάς τους ίδιους, στάσεις που έχουμε απέναντι στα παραπάνω.
Οι προσδοκίες των άλλων από εμάς, η κυριαρχία των «πρέπει» και τα ανεπίγνωστα «θέλω».
Οι γιορτές συνοδεύονται από αρκετές τελετουργικές εκδηλώσεις και συνήθειες. Από εσωτερικευμένες «φωνές» και επιταγές.
«Τι πρέπει να κάνω για να περάσω καλά; Τι πρέπει να κάνω για να περάσουν καλά οι άλλοι; Τι περιμένουν τα μέλη της οικογένειάς μου από μένα; Τι οφείλω να αγοράσω στα παιδιά, στους γονείς, στα αδέρφια; Τι πρέπει να φορέσω για ξεχωρίσω;/ να περάσω απαρατήρητη;/ πως πρέπει να φερθώ στο πάρτι; Πως θα τα καταφέρω να μείνουν όλοι ευχαριστημένοι; Θέλω να είμαι σωστή απέναντι σε όλους… κ.λ.π.
Όταν τις γιορτές τις συνδέουμε με αμέτρητα «πρέπει» και καταναγκασμούς,
 όταν υπερφορτώνουμε το πρόγραμμά μας με πάρα πολλές υποχρεώσεις και δεν φροντίζουμε καθόλου τον εαυτό μας, όταν δεν ακούμε τα προσωπικά μας «θέλω» και τις πραγματικές μας ανάγκες, είναι αναμενόμενο να θέλουμε να περάσουν σαν νερό αυτές οι δύο εορταστικές εβδομάδες, για να «γλυτώσουμε από τα βασανιστήρια».
Ακόμα κι αν κάποιος είναι αποφασισμένος ότι δεν τον αφορά το κυνήγι του υπερκαταναλωτισμού των γιορτών, και δεν επιθυμεί να ενδώσει σ' αυτόν, είναι πολύ δύσκολο να μην επηρεαστεί από την μαζική προσδοκία των γιορτινών ημερών.
Γιατί οι γιορτές αυτό δημιουργούν: προσδοκίες.
 Και ακόμα και η άρνηση του εορτασμού ή και η θλίψη και η μελαγχολία που προκύπτει συχνά από αυτές δεν παύουν να είναι μια αντίδραση στην ασφυκτική πίεση που μας ασκούν οι εσωτερικευμένες φωνές, οι προσδοκίες που έχουμε από τότε που ήμασταν μικρά παιδιά «καταπιεί» και ορίζουν τι χρειάζεται να γίνει μέσα στις γιορτές για να πάνε τα πράγματα «όπως πρέπει», αλλά όχι κατ’ ανάγκη όπως χρειάζεται για να είμαστε χαρούμενοι…

Οι οικογενειακές παρεξηγήσεις
Συχνά στις οικογενειακές συγκεντρώσεις μέσα στις γιορτές (ειδικά αυτές που γίνονται «κατ’ ανάγκην», και όταν οι άνθρωποι έχουν να βρεθούν καιρό) αναδύονται δυσάρεστα συναισθήματα για άλλα πρόσωπα της οικογένειας και πολλές φορές μέσα από κουβέντες προκύπτουν παρεξηγήσεις που καταλήγουν και σε τσακωμούς.
Οι άνθρωποι που έχοντας οι ίδιοι «χαθεί» μέσα στην καθημερινότητα του χρόνου που τελειώνει, κι έχοντας χαθεί -σχεσιακά μιλώντας- και με τους δικούς τους, περιμένουν τις γιορτές για να συσφίξουν τις σχέσεις τους.
Ελπίζουν ότι θα αποκαταστήσουν μέσα σε λίγες μέρες ό,τι έχασαν, παρασυρμένοι στην λήθη της καθημερινότητας, όλες τις προηγούμενες μέρες του χρόνου.
Ελπίζουν πως η μονότονη και άδεια τους ζωή θα γεμίσει, θα αλλάξει, θα μεταμορφωθεί, όπως μεταμορφώνονται οι δρόμοι και οι πλατείες που στολίζονται με φώτα και λαμπιόνια..
Η ελπίδα όμως δημιουργεί άγχος. Ο φόβος για αποτυχία και για -ακόμα μεγαλύτερη- μοναξιά μεγαλώνει, μαζί με τις προσδοκίες που έχουμε «να είναι φέτος όλα διαφορετικά…». Γι αυτό μεγαλώνει και η ένταση στις διαπροσωπικές σχέσεις, και κυρίως στις σχέσεις ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας, αφού σε αυτές τις σχέσεις μας εναπόκεινται οι μεγαλύτερες προσδοκίες μας για ψυχική αποκατάσταση κι ευτυχία.
Απ’ την μια, συχνά άτομα, μέλη μιας οικογένειας, περιμένοντας υποσυνείδητα ότι θα απογοητευτούν και δεν θα βρουν την θαλπωρή και την φροντίδα που επιθυμούν στο οικείο τους περιβάλλον και στις κοντινές φιλικές τους σχέσεις, δημιουργούν εντάσεις και τσακωμούς, ώστε να επαληθευτεί η προϋπάρχουσα αίσθηση απογοήτευσης και ματαίωσης.
Από την άλλη, όσο κανείς επιθυμώντας την διαπροσωπική συνεύρεση, κι έχοντας την ανάγκη της αγκαλιάς –συμβολικής και φυσικής- του άλλου, προσπαθεί να τον πλησιάσει, μέσα στο κλίμα της «ζεστασιάς» των γιορτινών ημερών, τόσο μπορεί να αισθάνεται αυτό το πλησίασμα σαν κάτι επικίνδυνο, αφού ενέχει την πιθανότητα της ματαίωσης, και μπορεί να ανατρέψει την –ούτως ή άλλως- προβληματική του ψυχική ισορροπία.
Το βασικό πρόβλημα σ’ αυτήν την περίπτωση είναι
 πως συνήθως δεν έχει επίγνωση των συναισθημάτων του ο άνθρωπος που φοβάται την εγγύτητα.
Κι έτσι, βιώνει το κάλεσμα στην εγγύτητα -που ούτως ή άλλως εμπεριέχουν αυτές οι γιορτές- ως ασφυκτικό και απαιτητικό, ιδιαίτερα αν προϋπάρχει σύγχυση στην δομή της προσωπικότητάς του, και της οικογένειάς του.
Στο τέλος της ημέρας, ακόμα κι αν ο άνθρωπος βρει την ιδανική κατάσταση που ψάχνει στο εορταστικό περιβάλλον της οικογένειάς του, της συντροφικής ή της φιλικής του σχέσης υπάρχει πάντοτε ο υποσυνείδητος φόβος ότι θα την χάσει, και θα βρεθεί πάλι απογοητευμένος και μόνος.
Έτσι, συχνά πολλά άτομα έχουν την τάση να δημιουργούν διαπροσωπικές εντάσεις αυτήν την περίοδο. Εντάσεις που λειτουργούν στην συνείδηση τους ως «ζώνη ασφαλείας», η οποία θέτει μια εσωτερική απόσταση ανάμεσα στον εαυτό τους και τον άλλον άνθρωπο. Ώστε να μην απογοητευτούν σε περίπτωση που το πλησίασμα δεν πετύχει.

Συγγραφή Άρθρου: Γρηγόρης Βασιλειάδης - Ψυχολόγος

 

Προτεινόμενη βιβλιογραφία
Διαβάστε το
best seller βιβλίο αυτογνωσίας & αυτοβοήθειας: «Το Ψυχοθεραπευτικό Ταξίδι: Από τον φόβο της σκιάς, στο φως της επίγνωσης», του Dr. Γρηγόρη Βασιλειάδη, Ψυχολόγου – Συστημικού – Υπαρξιακού Ψυχοθεραπευτή και Ψυχοθεραπευτή Ομάδας. 

 

 Πηγή: e-psychology.gr

Published in Αυτογνωσία
Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017 22:35

Μασάζ για παιδιά με ειδικές ανάγκες

 

Στο άκουσμα μια διάγνωσης για το παιδί τους οι γονείς έρχονται αντιμέτωποι με δύσκολα και αντικρουόμενα συναισθήματα. Οι  προσπάθειες αλληλεπίδρασης και επικοινωνίας με το παιδί  με ειδικές ανάγκες μπορεί να πέσουν στο κενό καθώς το μωρό ίσως δυσκολευτεί να ανταποκριθεί στο χαμόγελο των γονιών, να ανταποδώσει το ζεστό βλέμμα, να επιστρέψει τα χαμόγελα. Είναι η στιγμή που οι γονείς νιώθουν ματαίωση και βαθιά θλίψη αλλά συγχρόνως τρέφουν ελπίδες πως το δικό τους παιδί θα τα καταφέρει να ξεπεράσει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει. Το αποτέλεσμα είναι να μην μπορούν να προσεγγίσουν,  να επικοινωνήσουν και κατά συνέπεια να δεθούν μαζί του.

Οι προσπάθειες για κατάκτηση νέων δεξιοτήτων είναι συνεχείς καθώς και η κόπωση και η απογοήτευση που τις συνοδεύουν. Παιδί και γονείς βρίσκονται σε μια μόνιμη ένταση να κατακτήσουν πράγματα αυτονόητα για όλους τους υπόλοιπους. Κάθε φορά λοιπόν που το παιδί δεν τα καταφέρνει οι γονείς αισθάνονται ανεπαρκείς και ένοχοι. Τα μαθήματα βρεφικού μασάζ θα βοηθούσαν τους γονείς και το παιδί να έρθουν πιο κοντά, να επικοινωνήσουν και να συνδεθούν. Είναι μια όμορφη και χαλαρή ώρα καθώς ο στόχος δεν είναι να κατακτήσει μια νέα δεξιότητα το παιδί, να αναμετρηθεί ή να συγκριθεί με άλλα παιδιά. Κατά τη διάρκεια των μαλάξεων το παιδί εισπράττει κυρίως το μήνυμα του στοργικού αγγίγματος και της άνευ όρων αγάπης και αποδοχής από τους γονείς.

Οι γονείς μέσα από το μασάζ μαθαίνουν πώς να διαβάζουν και να αναγνωρίζουν καλύτερα τις αντιδράσεις του παιδιού τους ενώ οι ορμόνες που παράγονται βοηθούν να μειωθεί το στρες και να χαλαρώσουν. Έτσι καλύπτουν καλύτερα τις ανάγκες του, ενώ αισθάνονται αυτοπεποίθηση και δύναμη να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις που έρχονται. Στα μαθήματα αρχηγός είναι το ίδιο το παιδί που ανάλογα με τις ανάγκες του μας καθοδηγεί για την πορεία του μαθήματος. Ο σεβασμός προς την προσωπικότητα και τις ανάγκες του παιδιού είναι δεδομένος.

 

Το μασάζ κατά τη διάρκεια των μαθημάτων γίνεται αποκλειστικά και μόνο από τους γονείς ή κάποιο άλλο πολύ κοντινό πρόσωπο του παιδιού. Αν έχετε παιδί έως 7 ετών με ειδικές ανάγκες ή αναπτυξιακές διαταραχές, δηλώστε συμμετοχή στα Μαθήματα Βρεφικού Μασάζ.

Published in Ευεξία

 

Συνέντευξη του Θάνου Ασκητή

 

Πόσο σημαντική είναι η μητρότητα σε μια γυναίκα;

Aν και είναι αλήθεια πως η γυναίκα έχει ταυτιστεί με την γονιμότητα και τη μητρότητα δεν θα μπορούσαμε να πούμε πως υπάρχει μια ξεκάθαρη απάντηση στην παραπάνω ερώτηση.

Κάποιες γυναίκες θεωρούν τη μητρότητα τον κυριότερο στόχο της ζωής τους και αισθάνονται πληρότητα και απόλυτη ευτυχία, βιώνοντας αυτόν τον ρόλο. Από την άλλη πλευρά, για κάποιες άλλες ο ρόλος της μητέρας δεν είναι προτεραιότητα αλλά μία κατάσταση στην οποία προσαρμόζονται ευχάριστα, χωρίς να βλέπουν τη μητρότητα ως σκοπό ζωής.

Μία άλλη μερίδα γυναικών φαίνεται ότι δεν βάζει τη μητρότητα ως προτεραιότητα. Η επαγγελματική και κοινωνική καταξίωση φαίνεται να παίζουν πρωταρχικό ρόλο στη ζωή τους, γεγονός που φαίνεται από την αύξηση του ορίου ηλικίας όπου η σύγχρονη γυναίκα μένει έγκυος για πρώτη φορά.

Η μητρότητα είναι ένα γεγονός που φέρνει αναμφισβήτητα πολλές και σημαντικές αλλαγές στη ζωή μιας γυναίκας. Το πώς θα βιώσει η ίδια το ρόλο αυτό εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως η σχέση της με το σύζυγο-σύντροφο της, τις συνθήκες της ζωής της, την ηλικία της κ.α.

 

Πώς μπορεί να αλλάξει η μητρότητα τη ζωή μιας γυναίκας;

Η αλήθεια είναι ότι η ζωή μιας γυναίκας που γίνεται μητέρα αρχίζει να αλλάζει από την περίοδο της εγκυμοσύνης. Τα πρώτα συμπτώματα (ναυτίες, αδιαθεσίες), οι αλλαγές στο σώμα της, καθώς και η αλλαγή της διάθεσης της κατά την εγκυμοσύνη ανοίγουν έναν νέο κύκλο ζωής για εκείνην.

Η στενή σχέση μητέρας - παιδιού και η προσοχή που χρειάζεται να του δίνει όταν είναι νεογέννητο μπορεί να ακούγεται κάτι το αυτονόητο. Παρόλα αυτά η νέα μητέρα, έχοντας βιώσει όλα τα δύσκολα στάδια που εμπεριέχει η εγκυμοσύνη σε βιολογικό και ψυχολογικό επίπεδο, νιώθει συχνά μελαγχολικά μετά τη γέννα και δεν αισθάνεται τη χαρά που πίστευε ότι θα της φέρει ο ερχομός του παιδιού της. Κάθε νέα μητέρα πρέπει να γνωρίζει ότι τα συναισθήματα αυτά είναι απολύτως φυσιολογικά και δεν χρειάζεται να την οδηγούν σε ενοχές. Το περιβάλλον της είναι σημαντικό να δείξει κατανόηση και να είναι υποστηρικτικό, κυρίως ο σύντροφος και πατέρας του παιδιού της.

Η μειωμένη διάθεση που μπορεί να έχει μια γυναίκα κατά την εγκυμοσύνη ή τη λοχεία δεν πρέπει να συγχέεται με την επιλοχία κατάθλιψη που συχνά παρουσιάζεται στις νέες μητέρες. Στις περιπτώσεις αυτές είναι σημαντικό να υπάρχει παρέμβαση ειδικού ψυχικής υγείας.

 

Πώς προσαρμόζεται η γυναίκα στις αλλαγές που φέρνει η μητρότητα στη ζωή της;

Η μητρότητα είναι ένα καθοριστικό στάδιο στη ζωή μιας γυναίκας. Η μετάβαση σε αυτό έχει μια βασική ιδιαιτερότητα αντίθετα με άλλα στάδια στη ζωή της όπως είναι η επισημοποίηση μιας σχέσης. Η ιδιαιτερότητα αυτή είναι η απόλυτη δέσμευση. Μια παντρεμένη γυναίκα μπορεί να επιλέξει κάποια δεδομένη στιγμή να σταματήσει να είναι παντρεμένη, μια μητέρα δεν μπορεί να κάνει κάτι αντίστοιχο.

Η φροντίδα του παιδιού γίνεται προτεραιότητα 24 ώρες το 24ωρο και η σχέση της με το σύζυγο αλλάζει εκ των πραγμάτων. Καλούνται πλέον και οι δύο να προσαρμοστούν σε νέες συνθήκες και δεδομένα. Ο ερχομός του παιδιού είναι ένα ευτυχές γεγονός που φέρνει πολλές αλλαγές. Η μητέρα κοιμάται λιγότερες ώρες, πρέπει να προσέχει τη διατροφή της και να φροντίζει το μωρό με αφοσίωση. Με το πέρασμα των χρόνων και όσο το παιδί μεγαλώνει οι ευθύνες και οι απαιτήσεις αλλάζουν, καλείται λοιπόν σε κάθε φάση της ζωής του παιδιού να προσαρμοστεί στις διαφορετικές ανάγκες του. Το γεγονός αυτό δεν αλλάζει μόνο τις προτεραιότητες της αλλά και την ίδια. Είναι αδιαμφισβήτητο βέβαια ότι αλλαγές που φέρνει παρά τις δυσκολίες που μπορεί να εμπεριέχουν, μπορούν να οδηγήσουν τη γυναίκα σε μία ψυχική πληρότητα και ισορροπία.

 

Πόσο σημαντικός είναι ο θηλασμός και τι αντίκτυπο έχει στη σεξουαλική ζωή της γυναίκας;

Για τους πρώτους 6 μήνες της ζωής του βρέφους, η αποκλειστική τροφή του πρέπει να είναι το γάλα. Το μητρικό γάλα περιέχει όλα τα θρεπτικά στοιχεία που χρειάζεται ο ανθρώπινος οργανισμός και γι' αυτό θεωρείται αναντικατάστατο.

Το όφελος του θηλασμού για την ψυχολογική ανάπτυξη του βρέφους είναι επίσης μεγάλο. Το παιδί που θηλάζει δέχεται άμεσα την αγάπη, τη στοργή, αποκτά αίσθημα ασφάλειας και όλα τα απαραίτητα εφόδια που το βοηθούν να χτίσει και να αποκτήσει την εμπιστοσύνη στον εαυτό του. Ο μαστός αποτελεί για το νεογέννητο το πρωταρχικό σημείο αναφοράς για να βρει την θέση του στο περιβάλλον μέσα στο οποίο γεννιέται. Όταν ο θηλασμός δεν υφίσταται, το νεογέννητο αρχίζει να βιώνει πολύ περισσότερο συνθήκες έλλειψης, εξάρτησης και φόβου. Τα πλεονεκτήματα για τις μητέρες που θηλάζουν είναι πολλά, καθώς έχει φανεί ότι έχουν μεγαλύτερη αυτοεκτίμηση, αναπτύσσουν γρηγορότερα δεσμό με το μωρό τους, εγκαταλείπουν τα μωρά τους σπανιότερα.

Η περίοδος όμως του θηλασμού διαταράσσει και την ισορροπία που υπήρχε μέχρι πρότινος στο ζευγάρι, καθώς ο άνδρας έρχεται πια σε δεύτερο ρόλο στη ζωή της γυναίκας. Ενώ η σεξουαλικότητά της, που την πρώτη περίοδο είχε μειωθεί, σιγά-σιγά επανέρχεται, οι ώρες που αφιερώνει στο νεογέννητο παιδί μπορεί να δημιουργήσουν την αίσθηση του παραγκωνισμού στον άνδρα, ο οποίος πρέπει με τη σειρά του να δείξει υπομονή και ανοχή στην νέα αυτή κατάσταση.

 

Για περισσότερες πληροφορίες δείτε την συμβουλευτική ομάδα, ΜΑΖΙΦΡΟΝΤΙΔΑ και ΠΟΡΕΙΑ

 

ΔΕΙΤΕ επίσης το κανάλι μας και τα σχετικά βίντεο με θέμα την Γονεϊκότητα που έχουμε ετοιμάσει και μπορεί να σας φανούν χρήσιμα.

 

 

Πηγή: mothersblog.gr 

Published in Αυτογνωσία

Εντελέχεια

Το Εντελέχεια είναι ένας «πολυχώρος» με κατεύθυνση προς την απόκτηση ποιότητας ζωής, ψυχικής ανάτασης, σωματικής υγείας και ευεξίας και προς την ανάπτυξη υγιών διαπροσωπικών σχέσεων, επαφής, αυτογνωσίας.

Τι νέο υπάρχει

Newsletter

Οι δράσεις μας και οι υπηρεσίες μας θα ανανεώνονται και θα εμπλουτίζονται. Θα χαρούμε να μείνετε κοντά μας!