Displaying items by tag: Θλίψη

Οι μέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς ταυτίζονται με χαρά, αγάπη και προσφορά στους αγαπημένους μας ανθρώπους. Αγοράζουμε δώρα, στολίζουμε τα σπίτια μας ετοιμάζοντάς τα για να υποδεχτούμε συγγενείς και φίλους και φοράμε τα γιορτινά μας. Οι δρόμοι αυτές τις μέρες είναι γεμάτοι φώτα, λαμπερά αστέρια και πολύχρωμες γιρλάντες και στα καταστήματα ακούγονται χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Τα Χριστούγεννα μας δίνουν την ευκαιρία να περάσουμε όμορφα, να προσφέρουμε στους άλλους, να βρεθούμε  με αγαπημένα πρόσωπα, να ξεκουραστούμε και να χαρούμε το εορταστικό κλίμα. Ωστόσο, υπάρχουν πολλά άτομα που δυσκολεύονται να βιώσουν αυτό το κλίμα των Χριστουγέννων και νιώθουν έντονη μελαγχολία και μοναξιά. 

 

Τι προκαλεί τη μελαγχολία των Χριστουγέννων και πως μπορούμε να την αποφύγουμε ή να την αντιμετωπίσουμε; 

Η μελαγχολία τις μέρες των Χριστουγέννων είναι  ένα  φαινόμενο  που επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες και μπορεί να έχει διάφορες αιτίες. 

 

•  Σύνδρομο της Εποχιακής Συναισθηματικής Διαταραχής 

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που θλίβονται κατά τη διάρκεια των χειμερινών μηνών, όταν η διάρκεια της ημέρας είναι μικρότερη και συνεπώς η ηλιοφάνεια λιγότερη και παρουσιάζουν συμπτώματα κατάθλιψης και μελαγχολίας. 

Τι να κάνω; 

Όταν νιώσετε ότι η διάθεσή σας «χαλάει» συστηματικά κατά τη διάρκεια των χειμερινών μηνών, ζητήστε συμβουλή από έναν ειδικό (ψυχίατρο ή ψυχολόγο) για να σας προσφέρει επαγγελματική βοήθεια για την πρόληψη της Εποχιακής Συναισθηματικής Διαταραχής και για να σας προτείνει αποτελεσματικούς τρόπους αντιμετώπισής της. 

 

•  Στρες, κούραση και κακή διαχείριση του χρόνου 

Τις ημέρες των Χριστουγέννων παρατηρείται σε πολλούς ανθρώπους αυξημένο επίπεδο στρες και κούρασης. Οι αυξημένες απαιτήσεις που επιβάλλει συνήθως το ίδιο το άτομο στον εαυτό του και σχετίζονται μεταξύ άλλων  με αγορές και προετοιμασίες για φιλικές και οικογενειακές συγκεντρώσεις έχουν ως αποτέλεσμα ένα αυξημένο επίπεδο έντασης που πολύ γρήγορα ξεπερνάει το όριο του «δημιουργικού άγχους» και γίνεται αρνητικό στρες. Το αρνητικό στρες  έχει δυσμενείς επιπτώσεις στη διάθεση και στη λειτουργικότητα του ανθρώπου που το βιώνει  με συνέπεια τη μείωση της αυτοεκτίμησής του. Αποτέλεσμα είναι, μέσα από έναν φαύλο κύκλο, να αυξάνεται ακόμη περισσότερο το άγχος και η δυσλειτουργικότητα του ανθρώπου και να γίνεται εντονότερη η αρνητική του διάθεση. Ακόμα, ιδιαίτερα οι γυναίκες, τείνουν να προγραμματίζουν πολύ περισσότερες δουλειές και δραστηριότητες από ότι είναι εφικτό να διεκπεραιώσουν στο χρόνο που διαθέτουν. Συνεπώς δημιουργείται αρνητικό στρες και μη λειτουργική διαχείριση του χρόνου με αποτέλεσμα να «χαλάει» η διάθεση. 

Τι να κάνω; 

•  Θέστε ρεαλιστικούς στόχους όσον αφορά το «τι είναι εφικτό» να κάνετε στο χρόνο που διαθέτετε.
•  Βάλτε προτεραιότητες - αναρωτηθείτε τι είναι πραγματικά πιο σημαντικό για εσάς.
•  Οργανωθείτε κατάλληλα. 
•  Οργανώστε το χρόνο σας ανάλογα με τις ανάγκες σας και σε συνάρτηση με τα αγαπημένα σας πρόσωπα. 
•  Κάντε λίστες με δραστηριότητες και υποχρεώσεις ανάλογα με  το πόσο σημαντικές είναι. Πρώτα να κάνετε τα σημαντικά και υποχρεωτικά (και όχι τα  πιο εύκολα …) και στη συνέχεια να διαγράψετε ό, τι έχει ολοκληρωθεί. 
•  Μοιραστείτε τις δουλειές με το σύντροφο και τα παιδιά σας.
•  Θυμηθείτε ότι όταν καλείτε φίλους ή συγγενείς στο σπίτι σας, ο κυριότερος σκοπός είναι να περάσετε όμορφα και όχι να παρουσιάσετε ένα τέλειο σπίτι, ένα φανταστικό μπουφέ ή μία υπέροχη οικογένεια.
•  Κρατήστε  χρόνο και αγάπη για τον εαυτό σας για να μπορέσετε να προσφέρετε και στους γύρω σας.
•  Βρείτε τη δική σας ισορροπία ανάμεσα στις διάφορες υποχρεώσεις και τις ευχάριστες για σας δραστηριότητες και την ξεκούραση. 

 

•  Μη ρεαλιστικές φιλοδοξίες και προσδοκίες 

Μία ακόμη αιτία για την εμφάνιση μελαγχολικής διάθεσης κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων είναι το γεγονός ότι οι άνθρωποι τείνουν να έχουν μη ρεαλιστικές φιλοδοξίες και προσδοκίες ιδιαίτερα αυτή την εποχή. Από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης τα Χριστούγεννα προβάλλεται η εικόνα πλήρους ευτυχίας των ανθρώπων με πολλά και ακριβά δώρα, η εικόνα μιας ευτυχισμένης οικογένειας χωρίς έννοιες και προβλήματα και άνθρωποι που περνάνε υπέροχα με πολλούς φίλους σε παραμυθένια σπίτια. Η καθημερινότητα των περισσότερων ανθρώπων δε συμπίπτει όμως με αυτή την εικόνα του ιδανικού και η αντιμετώπιση αυτής της πραγματικότητας οδηγεί πολλούς ανθρώπους στη μελαγχολία.
Τι να κάνω;
 

•  Δεν υπάρχει μόνο ο ένας «ιδανικός» τρόπος να περνάμε τις γιορτινές μέρες όπως θέλουν να μας το επιβάλουν οι διαφημίσεις και οι ταινίες στην τηλεόραση. Αποφορτιστείτε από τον υπερκαταναλωτικό χαρακτήρα των Χριστουγέννων. Χριστούγεννα και γιορτές δε σημαίνουν ότι πρέπει να ξοδευτεί μια ολόκληρη περιουσία για να περάσει κάποιος καλά και δεν είναι απαραίτητο να αγοράσετε ακριβά δώρα ή δώρα για όλους. 
•  Προσπαθήστε να κάνετε τα «δικά σας» Χριστούγεννα, με τα δικά σας «θέλω» σε σχέση πάντα με τα αγαπημένα σας πρόσωπα.

 

•  Αύξηση ενδοοικογενειακών συγκρούσεων 

Ο παραπάνω χρόνος που περνάει η οικογένεια μαζί στις διακοπές των Χριστουγέννων μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τη μεγαλύτερη συνοχή των μελών της, γιατί συμμετέχει όλη η οικογένεια σε αγαπημένες δραστηριότητες, έρχεται πιο κοντά ο ένας με τον άλλο και όλη η οικογένεια περνάει καλά.  Ωστόσο, έρευνες έχουν δείξει ότι στην περίοδο των Χριστουγέννων οι οικογενειακές συγκρούσεις αυξάνονται σε σχέση με τον υπόλοιπο χρόνο.  Αντί να οδηγήσει σε μεγαλύτερη συνοχή, μπορεί και να έχει ως αποτέλεσμα  τη σύγκρουση μέσα στην οικογένεια αν συνδυάζεται με αρνητικό στρες, κούραση και μακρόχρονα άλυτα θέματα σχέσεων ή οικογένειας, οικονομικά προβλήματα και προσωπικά ζητήματα. 

 

•  Αίσθημα μοναξιάς 

Άνθρωποι που ζουν μόνοι νιώθουν ιδιαίτερη μοναξιά  τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά. Αλλά και άτομα που δε μπορούν να βρίσκονται με συγγενείς και φίλους για διάφορους λόγους π.χ. μεγάλη απόσταση, ρήξη στις σχέσεις ή ασθένεια, βιώνουν αισθήματα μοναξιάς και θλίβονται. Επίσης τα ηλικιωμένα άτομα μελαγχολούν αυτές τις ημέρες γιατί θυμούνται τον «παλιό καλό καιρό» με αγαπημένα τους πρόσωπα που δεν είναι πια μαζί τους για να γιορτάσουν. Πολλοί φίλοι τους δε βρίσκονται πια στη ζωή και τα ενήλικά τους παιδιά μπορεί να βρίσκονται μακριά ή να είναι απασχολημένα με τις δικές τους υποχρεώσεις. 

Τι να κάνω; 

•  Απευθυνθείτε σε άτομα που βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση με τη δική σας. Καλέστε τα στο σπίτι σας, οργανώστε ένα ταξίδι, μια βόλτα ή ένα τραπέζι μαζί.
•  Προσπαθήστε να φέρετε τα ηλικιωμένα μέλη της οικογένειας στο σπίτι σας και κάντε τα να αισθανθούν χρήσιμα και επιθυμητά δίνοντάς τους τη δυνατότητα να συμμετέχουν σε απλές ομαδικές δραστηριότητες όπως ο στολισμός του σπιτιού ή η προετοιμασία των χριστουγεννιάτικων γλυκών και εδεσμάτων. 

 

 Τα «πρέπει» 

Τις ημέρες των Χριστουγέννων κατακλυζόμαστε από πολλά «πρέπει» που αγχώνουν και φέρνουν θλίψη όπως: 

«Πρέπει να αγοράσω ακριβά δώρα».
«Πρέπει το σπίτι μου να είναι τέλειο».
«Πρέπει να φτιάξω πολλά γλυκά».
«Πρέπει το χριστουγεννιάτικο τραπέζι να έχει πολλά φαγητά για να είμαι καλή νοικοκυρά και μητέρα».
«Πρέπει να έχω καλή διάθεση τα Χριστούγεννα».
«Πρέπει να φορέσω ακριβά ρούχα για να φανεί ότι τα έχω καταφέρει στη ζωή μου». 

Τι να κάνω; 

•  Αναθεωρήστε  μερικά από τα «πρέπει να…» που νομίζετε ότι σας επιβάλλουν ή που επιβάλλετε εσείς στον ίδιο τον εαυτό σας και αντικαταστήστε τα με «θέλω να…» ή διαγράψτε τα αν καταλήγετε στο συμπέρασμα ότι δε σας αντιπροσωπεύουν. 
•  Αντικαταστήστε μερικά «δεν μπορώ να …» με περισσότερα «επιλέγω να μη …». Με αυτό τον τρόπο παίρνετε έναν πιο ενεργητικό ρόλο στη διαμόρφωση της ζωής σας και την οδηγείτε εσείς εκεί που θέλετε.
•  Βάλτε τις δικές σας προτεραιότητες στη ζωή σας. Αυτό που είναι σημαντικό για κάποιο άλλο άτομο, δεν είναι απαραιτήτως σημαντικό και για σας.
•  Βρείτε τη δύναμη στο να είστε «διαφορετικοί» παρά τα «πρέπει» των άλλων.

•  Αναμνήσεις και ο συμβολισμός της αλλαγής του χρόνου
 

Κάποιοι άνθρωποι θλίβονται αυτές τις μέρες καθώς θυμούνται πώς πέρασαν κάποιες άλλες γιορτές με ανθρώπους που τώρα  δεν είναι πια κοντά τους. Επίσης για πολλούς ανθρώπους οι μέρες της αλλαγής του χρόνου είναι μια περίοδος αυτοκριτικής και αξιολόγησης του εαυτού τους. Σκέφτονται  τι έχουν πετύχει στο χρόνο που πέρασε αλλά πολύ πιο έντονα τι δεν έχουν πετύχει και τι δεν έχουν κάνει. Βυθίζονται σε λάθη που έχουν κάνει και χαμένες ευκαιρίες και αγχώνονται για ένα αβέβαιο μέλλον. 

Τι να κάνω; 

•  Προσπαθήστε να βλέπετε το χτες σα θησαυρό που θα είναι πάντα δικός σας και που δε μπορεί να σας πάρει κανείς ποτέ και όχι σαν κάτι που δεν υπάρχει πια. 
•  Αντί να βυθίζεστε στο παρελθόν που δεν αλλάζει, κοιτάξτε το σήμερα και τους ανθρώπους που σας αγαπούν και σας νοιάζονται. Δείτε την αλλαγή του χρόνου σαν αφετηρία για να βάλετε καινούργιους, ίσως και καταλληλότερους στόχους, και όχι σαν το τέλος μιας χρονιάς που δεν πετύχατε αυτό που θέλατε. 
•  Δείτε τα λάθη που έχετε κάνει σαν εποικοδομητικούς σταθμούς στην περαιτέρω προσωπική σας εξέλιξη με αισιοδοξία για το μέλλον. 

Καρόλα Folle-Αλέπη, Ψυχολόγος - Παιδοψυχολόγος
Πτυχιούχος Ψυχολογίας - Πανεπιστημίου Marburg - Γερμανίας

www.carola-alepi.gr

Επιμέλεια άρθρου υγείας: Συντακτική Ομάδα Υγείαonline 

 

Πηγή: ygeiaonline.gr

Published in Αυτογνωσία
Σάββατο, 23 Δεκεμβρίου 2017 20:04

Η ψυχολογία των Χριστουγέννων

 

Τα Χριστούγεννα είναι συνυφασμένα στο μυαλό μας με εικόνες, ευωδιές και συναισθήματα, αλλά και στιγμές οικογενειακής θαλπωρής, ξεγνοιασιάς και προσφοράς. Για τους περισσότερους, η μαγεία των Χριστουγέννων δημιουργεί αίσθηση ευφορίας και αισιοδοξίας, ενεργοποιώντας ξανά μια ξεχασμένη αίσθηση παιδικής ανεμελιάς. Δυστυχώς, όμως, για κάποιους συνανθρώπους μας η έναρξη των γιορτών σηματοδοτείται από την εμφάνιση καταθλιπτικής συμπτωματολογίας και άγχους.

 

Κύρια αίτια αυτών των «αρνητικών» συναισθημάτων είναι οι αυξημένες συναισθηματικές προσδοκίες των ημερών καθώς και η ύπαρξη μη ρεαλιστικών στόχων. Η εμπορευματοποίηση των εορτών από τα ΜΜΕ έχουν καλλιεργήσει μέσα μας ψευδείς και διαστρεβλωμένες εικόνες σε σχέση με τη λαμπρότητα που θα έπρεπε να χαρακτηρίζει αυτές τις μέρες, με αποτέλεσμα να εντείνεται το άγχος  και η αίσθηση της μοναξιάς. Η οικονομική κρίση και όλη η καταστροφολογία που τη συνοδεύει πυροδοτεί ακόμη περισσότερο συναισθήματα απόγνωσης, θλίψης ανεπάρκειας αλλά και ενοχών για τη δυσκολία μας να συμμετέχουμε στο εορταστικό κλίμα. Πιο επιρρεπείς στην «κατάθλιψη των Χριστουγέννων» είναι όσοι στερούνται την οικογένεια και τους φίλους τους, άνεργοι, ασθενείς και όσοι πενθούν την απώλεια  αγαπημένων προσώπων.

 

Christmas shopping mania

Στις γιορτές, η καταναλωτική μανία παίρνει συχνά τη μορφή εθισμού και εμμονής για ακριβά δώρα για τους γύρω μας, ρούχα για «ιδιαίτερες» εμφανίσεις, ακριβές επιλογές τροφίμων για το εορταστικό τραπέζι αλλά και για τη χριστουγεννιάτικη διακόσμηση. Παρασυρόμαστε από το εορταστικό κλίμα των ημερών, με τη δικαιολογία ότι τα Χριστούγεννα έρχονται μόνο μια φορά το χρόνο. Θέλουμε να προσφέρουμε στους γύρω μας το καλύτερο αλλά και να εντυπωσιάσουμε. Ιδιαίτερα, οι γυναίκες έχουν μάθει να ταυτίζουν την προσφορά με την αίσθηση της αξίας τους. Όσο πιο πολλά και ακριβά είναι τα δώρα που προσφέρουν τόσο μεγαλύτερη είναι και η αίσθηση της ικανοποίησης που αισθάνονται. Συχνά, πίσω από την καταναλωτική μανία υποβόσκουν βαθύτερα συναισθηματικά κενά, ανεκπλήρωτες επιθυμίες και αίσθηση ανεπάρκειας και ανασφάλειας. Οι ακατάπαυστες αγορές, συνήθως, λειτουργούν ως μέθοδος αντιστάθμισης έντονων και «αρνητικών» συναισθημάτων, καθώς το άτομο νιώθει βραχυπρόθεσμα μια αίσθηση πληρότητας και ευφορίας που όμως τελικά, μακροπρόθεσμα, το εγκλωβίζει σε ένα βασανιστικό ατέρμονο φαύλο κύκλο επανάληψης.

Φέτος, τα Χριστούγεννα, ας εφαρμόσουμε κάποιους πρακτικούς τρόπους ελέγχου των κοινωνικών επιταγών και του τεχνητού καταναλωτισμού:

·         Αναθεωρούμε τον τρόπο ζωής μας και δίνουμε προτεραιότητα στις διαπροσωπικές σχέσεις, αφιερώνοντας χρόνο στην οικογένεια και στους αγαπημένους μας ανθρώπους.

·        Επαναπροσδιορίζουμε τις ανάγκες μας. Παραμερίζουμε τα κοινωνικά «πρέπει»  και δίνουμε χώρο στα προσωπικά «θέλω» και στις επιθυμίες μας. Σκεφτόμαστε τι είναι αυτό που θα μας ευχαριστούσε να κάνουμε και το εντάσσουμε στο πρόγραμμά μας.

·         Βάζουμε προτεραιότητες και διαχειριζόμαστε καλύτερα το χρόνο μας, θέτοντας ρεαλιστικούς βραχυπρόθεσμους στόχους.

·         Κάνουμε συμβολικά δώρα, που τα συνοδεύουμε με όμορφες, χειροποίητες κάρτες γεμάτες ευχές και λόγια αγάπης. Άλλωστε, τη μεγαλύτερη αξία δεν έχουν τα δώρα που προσφέρουμε, αλλά η αγάπη και ο σεβασμός που συνοδεύουν τη χειρονομία μας.

Καλές Γιορτές!

 

Νατάσσα Νικολακάκου
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια (
BA, MSc)
www.psytherapy.gr

 

 

Πηγή: intelecto.gr

Published in Αυτογνωσία

 

Ανέκαθεν οι γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς χαρακτηρίζονταν από έντονη συναισθηματική φόρτιση. Οι περισσότεροι τις ταυτίζουν με συναισθήματα χαράς, ελπίδας, αγάπης, ζεστασιάς, αισιοδοξίας, γιατί θα έρθουν κοντά με αγαπημένα πρόσωπα, θα προσφέρουν και θα πάρουν φροντίδα και αναγνώριση, θα διασκεδάσουν, θα απολαύσουν αγαπημένα φαγητά και γλυκά.

Τα Χριστούγεννα ασφαλώς είναι μια σπουδαία οικογενειακή γιορτή, αφιερωμένη περισσότερο στα παιδιά. Οι μέρες των σχολικών διακοπών, η μαγεία του στολισμού και όλες αυτές οι προετοιμασίες, τα ήθη και τα έθιμα, σημαδεύουν ανεξίτηλα την παιδική ζωή με υπέροχες, νοσταλγικές αναμνήσεις.
Παραδόσεις, λοιπόν, χριστουγεννιάτικες, αν και εκφράζονται με διαφορετικούς τρόπους και συνήθειες, έχουν μια παγκόσμια κυρίαρχη τελετουργική έκφραση: τη συνάντηση των περισσότερων μελών της ευρείας οικογένειας γύρω από το χριστουγεννιάτικο τραπέζι.
Υπάρχει, όμως, και μία μεγάλη αριθμητικά μερίδα ανθρώπων, που οι συγκεκριμένες γιορτές τούς δυσκολεύουν πολύ και τους φορτίζουν με άγχος, νεύρα, θλίψη και μελαγχολία.

 

Γιατί;
Η απάντηση είναι πολυδιάστατη.
Βρίσκεται στον συμβολισμό της γιορτής των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, και στους τρόπους με τους οποίους υποδεχόμαστε ψυχικά αυτές τις γιορτές.
Στις προσδοκίες που έχουμε από τον εαυτό μας και τους άλλους.
Στα πρακτικά, ψυχικά, και υπαρξιακά κωλύματα που μας συνδέουν με τα Χριστούγεννα, αλλά κυρίως στις γνωστές, και στις λιγότερο γνωστές και σε εμάς τους ίδιους, στάσεις που έχουμε απέναντι στα παραπάνω.
Οι προσδοκίες των άλλων από εμάς, η κυριαρχία των «πρέπει» και τα ανεπίγνωστα «θέλω».
Οι γιορτές συνοδεύονται από αρκετές τελετουργικές εκδηλώσεις και συνήθειες. Από εσωτερικευμένες «φωνές» και επιταγές.
«Τι πρέπει να κάνω για να περάσω καλά; Τι πρέπει να κάνω για να περάσουν καλά οι άλλοι; Τι περιμένουν τα μέλη της οικογένειάς μου από μένα; Τι οφείλω να αγοράσω στα παιδιά, στους γονείς, στα αδέρφια; Τι πρέπει να φορέσω για ξεχωρίσω;/ να περάσω απαρατήρητη;/ πως πρέπει να φερθώ στο πάρτι; Πως θα τα καταφέρω να μείνουν όλοι ευχαριστημένοι; Θέλω να είμαι σωστή απέναντι σε όλους… κ.λ.π.
Όταν τις γιορτές τις συνδέουμε με αμέτρητα «πρέπει» και καταναγκασμούς,
 όταν υπερφορτώνουμε το πρόγραμμά μας με πάρα πολλές υποχρεώσεις και δεν φροντίζουμε καθόλου τον εαυτό μας, όταν δεν ακούμε τα προσωπικά μας «θέλω» και τις πραγματικές μας ανάγκες, είναι αναμενόμενο να θέλουμε να περάσουν σαν νερό αυτές οι δύο εορταστικές εβδομάδες, για να «γλυτώσουμε από τα βασανιστήρια».
Ακόμα κι αν κάποιος είναι αποφασισμένος ότι δεν τον αφορά το κυνήγι του υπερκαταναλωτισμού των γιορτών, και δεν επιθυμεί να ενδώσει σ' αυτόν, είναι πολύ δύσκολο να μην επηρεαστεί από την μαζική προσδοκία των γιορτινών ημερών.
Γιατί οι γιορτές αυτό δημιουργούν: προσδοκίες.
 Και ακόμα και η άρνηση του εορτασμού ή και η θλίψη και η μελαγχολία που προκύπτει συχνά από αυτές δεν παύουν να είναι μια αντίδραση στην ασφυκτική πίεση που μας ασκούν οι εσωτερικευμένες φωνές, οι προσδοκίες που έχουμε από τότε που ήμασταν μικρά παιδιά «καταπιεί» και ορίζουν τι χρειάζεται να γίνει μέσα στις γιορτές για να πάνε τα πράγματα «όπως πρέπει», αλλά όχι κατ’ ανάγκη όπως χρειάζεται για να είμαστε χαρούμενοι…

Οι οικογενειακές παρεξηγήσεις
Συχνά στις οικογενειακές συγκεντρώσεις μέσα στις γιορτές (ειδικά αυτές που γίνονται «κατ’ ανάγκην», και όταν οι άνθρωποι έχουν να βρεθούν καιρό) αναδύονται δυσάρεστα συναισθήματα για άλλα πρόσωπα της οικογένειας και πολλές φορές μέσα από κουβέντες προκύπτουν παρεξηγήσεις που καταλήγουν και σε τσακωμούς.
Οι άνθρωποι που έχοντας οι ίδιοι «χαθεί» μέσα στην καθημερινότητα του χρόνου που τελειώνει, κι έχοντας χαθεί -σχεσιακά μιλώντας- και με τους δικούς τους, περιμένουν τις γιορτές για να συσφίξουν τις σχέσεις τους.
Ελπίζουν ότι θα αποκαταστήσουν μέσα σε λίγες μέρες ό,τι έχασαν, παρασυρμένοι στην λήθη της καθημερινότητας, όλες τις προηγούμενες μέρες του χρόνου.
Ελπίζουν πως η μονότονη και άδεια τους ζωή θα γεμίσει, θα αλλάξει, θα μεταμορφωθεί, όπως μεταμορφώνονται οι δρόμοι και οι πλατείες που στολίζονται με φώτα και λαμπιόνια..
Η ελπίδα όμως δημιουργεί άγχος. Ο φόβος για αποτυχία και για -ακόμα μεγαλύτερη- μοναξιά μεγαλώνει, μαζί με τις προσδοκίες που έχουμε «να είναι φέτος όλα διαφορετικά…». Γι αυτό μεγαλώνει και η ένταση στις διαπροσωπικές σχέσεις, και κυρίως στις σχέσεις ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας, αφού σε αυτές τις σχέσεις μας εναπόκεινται οι μεγαλύτερες προσδοκίες μας για ψυχική αποκατάσταση κι ευτυχία.
Απ’ την μια, συχνά άτομα, μέλη μιας οικογένειας, περιμένοντας υποσυνείδητα ότι θα απογοητευτούν και δεν θα βρουν την θαλπωρή και την φροντίδα που επιθυμούν στο οικείο τους περιβάλλον και στις κοντινές φιλικές τους σχέσεις, δημιουργούν εντάσεις και τσακωμούς, ώστε να επαληθευτεί η προϋπάρχουσα αίσθηση απογοήτευσης και ματαίωσης.
Από την άλλη, όσο κανείς επιθυμώντας την διαπροσωπική συνεύρεση, κι έχοντας την ανάγκη της αγκαλιάς –συμβολικής και φυσικής- του άλλου, προσπαθεί να τον πλησιάσει, μέσα στο κλίμα της «ζεστασιάς» των γιορτινών ημερών, τόσο μπορεί να αισθάνεται αυτό το πλησίασμα σαν κάτι επικίνδυνο, αφού ενέχει την πιθανότητα της ματαίωσης, και μπορεί να ανατρέψει την –ούτως ή άλλως- προβληματική του ψυχική ισορροπία.
Το βασικό πρόβλημα σ’ αυτήν την περίπτωση είναι
 πως συνήθως δεν έχει επίγνωση των συναισθημάτων του ο άνθρωπος που φοβάται την εγγύτητα.
Κι έτσι, βιώνει το κάλεσμα στην εγγύτητα -που ούτως ή άλλως εμπεριέχουν αυτές οι γιορτές- ως ασφυκτικό και απαιτητικό, ιδιαίτερα αν προϋπάρχει σύγχυση στην δομή της προσωπικότητάς του, και της οικογένειάς του.
Στο τέλος της ημέρας, ακόμα κι αν ο άνθρωπος βρει την ιδανική κατάσταση που ψάχνει στο εορταστικό περιβάλλον της οικογένειάς του, της συντροφικής ή της φιλικής του σχέσης υπάρχει πάντοτε ο υποσυνείδητος φόβος ότι θα την χάσει, και θα βρεθεί πάλι απογοητευμένος και μόνος.
Έτσι, συχνά πολλά άτομα έχουν την τάση να δημιουργούν διαπροσωπικές εντάσεις αυτήν την περίοδο. Εντάσεις που λειτουργούν στην συνείδηση τους ως «ζώνη ασφαλείας», η οποία θέτει μια εσωτερική απόσταση ανάμεσα στον εαυτό τους και τον άλλον άνθρωπο. Ώστε να μην απογοητευτούν σε περίπτωση που το πλησίασμα δεν πετύχει.

Συγγραφή Άρθρου: Γρηγόρης Βασιλειάδης - Ψυχολόγος

 

Προτεινόμενη βιβλιογραφία
Διαβάστε το
best seller βιβλίο αυτογνωσίας & αυτοβοήθειας: «Το Ψυχοθεραπευτικό Ταξίδι: Από τον φόβο της σκιάς, στο φως της επίγνωσης», του Dr. Γρηγόρη Βασιλειάδη, Ψυχολόγου – Συστημικού – Υπαρξιακού Ψυχοθεραπευτή και Ψυχοθεραπευτή Ομάδας. 

 

 Πηγή: e-psychology.gr

Published in Αυτογνωσία
Παρασκευή, 11 Αυγούστου 2017 18:57

Ο πόνος είναι μέρος του θηλυκού

 

Όμως, ο πόνος είναι μέρος του θηλυκού. Ξεχνάμε πως μέχρι τον αιώνα μας η γέννα συνοδευόταν συχνά από θάνατο· έτσι, οι γυναίκες των Αζτέκων που πέθαιναν στη γέννα, τιμούντο όπως οι πολεμιστές που πέθαιναν στη μάχη.

......……………......……………......……………

Η γυναικεία ζωή ήταν στην πραγματικότητα μια αλυσίδα από γέννες, που συνοδεύονταν από αληθινούς θανάτους - ένας φυσικός κύκλος που την κράταγε εστιασμένη στην άγρια κακοβουλία της πραγματικότητας, με την αίσθηση πως βρίσκεται στο χείλος της αβύσσου. 

......……………......……………......……………

Εδώ ο πόνος αποτελεί έναν αρχέγονο δρόμο. Είναι θυσία της δραστηριότητας που, όταν γίνει αποδεκτός σαν αναπόφευκτος, μπορεί να οδηγήσει στην αναγέννηση και τη φώτιση. Υπονοεί την ύπαρξη στο σκοτεινότερο επίπεδό της - μια αίσθηση απώλειας των πάντων, ακόμη και της ικανότητας για δράση, μια απώλεια τόσο βαθιά όπου τα πάντα χάνουν τη σημασία τους, μια κατάσταση που έχει «ξεπεράσει τα όρια της θλίψης». Είναι ο τόπος αποδυνάμωσης της χαοτικής μουδιασμένης και ανεκδήλωτης συγκίνησης, η μοναχική μανιασμένη θλίψη της αποδυνάμωσης και η ακατεύναστη απώλεια και νοσταλγία, ένας διαβολικός τόπος όπου όλα όσα ξέρουμε να κάνουμε είναι άχρηστα (έτσι δεν υπάρχει κάποια γνωστή διέξοδος από την απόγνωση). Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να υπομείνουμε, ελάχιστα συνειδητές, μόλις επιζώντας από τον πόνο και την αποδυνάμωση, κρεμασμένες από τη ζωή, ακινητοποιημένες, μέχρις ότου -και αν επέλθει κάποια εξιλέωση μέσα από μια νέα σοφία. 

 

 

Φωτογραφία: Crying Madonna από foxi1309

Sylvia Brinton Perera, Κάθοδος στη Θεά: ένα ταξίδι γυναικείας αυτογνωσίας

 

 

Published in Αυτογνωσία

Εντελέχεια

Το Εντελέχεια είναι ένας «πολυχώρος» με κατεύθυνση προς την απόκτηση ποιότητας ζωής, ψυχικής ανάτασης, σωματικής υγείας και ευεξίας και προς την ανάπτυξη υγιών διαπροσωπικών σχέσεων, επαφής, αυτογνωσίας.

Τι νέο υπάρχει

16 Ιουλίου 2019

Newsletter

Οι δράσεις μας και οι υπηρεσίες μας θα ανανεώνονται και θα εμπλουτίζονται. Θα χαρούμε να μείνετε κοντά μας!