O γνωστός και εξαιρετικά ταλαντούχος Σουηδός σκηνοθέτης Ίνγκµαρ Μπέργκµαν έδωσε μια υπέροχη απάντηση στο ερώτημα ποια είναι η διαφορά του παραμυθιού από το ψέμα;

Η διαφορά του παραµυθιού από το ψέµα, είπε, είναι ότι το παραµύθι µπορεί να παραπέµπει σε φανταστικές καταστάσεις αλλά γίνεται γέφυρα µε την πραγµατικότητα, ενώ το ψέµα την αποφεύγει.

Published in Ζωή
Τρίτη, 26 Δεκεμβρίου 2017 13:05

Χριστούγεννα... αγκαλιά

 

Χριστούγεννα… Η περίοδος του χρόνου που μας φέρνει όλους πιο κοντά, μας παρακινεί να σκεφτούμε λίγο περισσότερο με την καρδιά και όχι τόσο με το μυαλό. Μαζί με τα λαμπάκια του δέντρου, γίνονται πιο φωτεινές οι καρδιές μας… Με τη ζεστασιά από το τζάκι, ζεσταίνουν τα λόγια που ανταλλάσσουμε με τους γύρω μας…

Θα ήταν όμορφο και θα έκανε τον κόσμο μας ακόμη πιο όμορφο, αν αυτήν την διάθεσή μας να προσφέρουμε, να βοηθήσουμε, να έρθουμε πιο κοντά με τους συνανθρώπους μας, να δώσουμε από το υστέρημά μας, να αγκαλιαστούμε περισσότερο, την διατηρούσαμε καθ’ όλη την διάρκεια της χρονιάς.

Μαζί με τους αγαπημένους μας, μπορούμε να αγκαλιάσουμε λίγο πιο σφιχτά τον εαυτό μας, να τον φροντίσουμε, να αγαπήσουμε όλες τις πτυχές του, να του κάνουμε το δώρο της επαφής μαζί μας. Είναι μία ευκαιρία να αφιερώσουμε χρόνο για να τον γνωρίσουμε καλύτερα, να ανακαλύψουμε τα δυνατά μας σημεία, τα αποθέματά μας, που μπορούμε να ενθυμούμαστε και να αξιοποιούμε στις δύσκολες στιγμές, όταν χάνουμε την πίστη μας στον εαυτό μας.

Χριστούγεννα λοιπόν… Μια αγκαλιά στον κόσμο, μια αγκαλιά στον εαυτό μας…

Νίκη Λιώτη, Ψυχολόγος

 

 

Πηγή: psychologos-liotiniki.com

Published in Αυτογνωσία

 

Μια Τετάρτη πριν έξι μήνες μπήκα στο γραφείο της Μίνας. Το μόνο που θυμάμαι πολύ έντονα από εκείνο το μεσημέρι είναι να με ρωτάει για ποιο λόγο πήγα να τη βρω κι εγώ να απαντάω ότι θέλω να μου πει αν είμαι τρελή.

Δύο βδομάδες πριν είχα αρχίσει να έχω έντονες κρίσεις πανικού και άγχους. Βέβαια τότε δεν το είχα αντιληφθεί. Κάτι άρχισε να με ενοχλεί στο λαιμό μου και ένιωθα πως ότι κι αν πήγαινα να φάω μου σταματούσε εκεί. Σταμάτησα να τρώω. Η μάλλον για να φάω μια μπουκιά ήθελα να έχω κάποιον μαζί μου για να νιώθω ασφάλεια. Τις νύχτες δεν κοιμόμουν. Ώρες ατελείωτες στριφογύριζα στο κρεβάτι μου. Δεν μπορούσα να ανασάνω. Ούτε τα βράδια ούτε κατά τη διάρκεια της ημέρας. Έκλαιγα συνεχώς και ήθελα να σταματήσει αμέσως όλο αυτό. Βέβαια τίποτα δεν σταμάτησε έτσι απλά. Τα συμπτώματά μου γινόταν όλο και πιο έντονα. Η δουλειά μου με ενοχλούσε πολύ για αυτό και μείωσα αρκετά τις ώρες εργασίας μου. Οι γονείς μου με ενοχλούσαν γιατί δεν καταλάβαιναν τίποτα. Ο τότε σύντροφός μου με ενοχλούσε για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Οι φίλοι μου δεν είχαν ιδέα τι περνάω. Και σε όποιους κάτι ανέφερα δεν μπορούσαν επίσης να αντιληφθούν πόσο έντονο ήταν όλο αυτό. Προσπαθούσα βέβαια κι εγώ κάποιες φορές να το κρύβω σαν να είναι κάποιο έγκλημα. Ο πολύς κόσμος με ενοχλούσε. Η πολύ φασαρία επίσης. Δεν ήθελα να βγαίνω από το σπίτι για πολλές ώρες και να είμαι κάπου μακριά γιατί νόμιζα πως κάτι κακό θα μου συμβεί. Ήθελα να είμαι με ανθρώπους που θα νιώθω ασφάλεια σε περίπτωση που πάθω κάτι. Είχα συνεχώς το μυαλό μου στους γύρω μου μην τυχόν πάθουν κάτι αυτοί. Νόμιζα ότι δεν μπορούσα να διαχειριστώ τίποτα από όλα αυτά. Ένιωθα πραγματικά ώρες ώρες πως τρελαίνομαι. Έκλαιγα συνέχεια και αναρωτιόμουν γιατί σε μένα. Κι όλο αυτό γινόταν ένας φαύλος κύκλος. Οι κρίσεις πανικού δεν σταματούσαν. Τις ένιωθα πιο έντονες. Όλο αυτό με ενοχλούσε πολύ κι έτσι αποφάσισα να δράσω. Πήγα και βρήκα αρχικά τη Νατάλια γιατί ήθελα κάτι άμεσο. Μου πρότεινε το βιοσυντονισμό και το κάναμε. Είχα αρχίσει να καταλαβαίνω κάποια διαφορά όσον αφορά το υπερβολικό μου άγχος. Έπειτα ξεκίνησα συνεδρίες με τη Μίνα και συνεχίζω και θα συνεχίσω! Εκείνο το μήνα έτυχε να είναι προγραμματισμένη μια συστημική αναπαράσταση ( δεν θα μιλήσω για αυτό τώρα. Δεν υπάρχουν λόγια. Είναι ΜΑΓΕΙΑ. Είναι μια ΜΟΝΑΔΙΚΉ εμπειρία). Παρακολούθησα οπότε και το διήμερο της συστημικής. Ήμουν αποφασισμένη ότι δεν θα αφήσω τίποτα στην τύχη του. Ότι θα βοηθήσω τον εαυτό μου και θα βρω τι είναι αυτό που συμβαίνει. 

Το να αποφασίσει κάποιος να δουλέψει τον εαυτό του είναι το πιο όμορφο δώρο που μπορεί να του χαρίσει. Έξι μήνες πριν ξεκίνησα μια συνεργασία με το Εντελέχεια και όποιους το απαρτίζουν και συνεργάζονται. Είναι η πιο σωστή απόφαση που έχω πάρει έως τώρα στη ζωή μου. Έξι μήνες μετά έχω κάνει αρκετά σημαντικές αλλαγές στη ζωή μου. Έμαθα να ακούω τον εαυτό μου και να τον φροντίζω. Να μην είμαι αυστηρή μαζί του. Να καταλαβαίνω ποτέ έχω ανάγκες. Πότε πρέπει να πω όχι. Πότε να δίνω σημασία σε πράγματα και πότε όχι. Έκανα αρκετή προσπάθεια να "φτιάξω" τη σχέση μου με τους γύρω μου. Ήρθα πιο κοντά στους γονείς μου που το είχα ανάγκη και απομάκρυνα άλλους ανθρώπους που δεν μου ταίριαζαν. Πάτησα πολύ γερά στα πόδια μου αν και πολλές φορές φοβόμουν. Η δουλειά μου σταμάτησε πλέον να με ενοχλεί. Απεναντίας την είδα και πάλι ως διασκέδαση και δημιουργία. Ξεκίνησα να ασχολούμαι και με άλλα πράγματα που με "γεμίζουν"!

Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι πως πρέπει να ακούμε τον εαυτό μας. Να ακούμε το σώμα μας. Τίποτα δεν γίνεται τυχαία. Οι κρίσεις άγχους και πανικού εμφανίζονται για να μας πούνε κάτι. Εγώ αποφάσισα να τις ακούσω και πραγματικά δεν το μετάνιωσα στιγμή. Αποφάσισα να δουλέψω με τον εαυτό μου και είναι υπέροχο όλο αυτό. 

Πολλές φορές μπορεί να νιώσω ανασφάλεια ή φόβο αλλά δεν τρομάζω πια. Θέλει "γερά κότσια " η διαδικασία της ψυχοθεραπείας. Το να θεραπεύσεις την ψυχούλα σου! Πολλοί δεν τα έχουν. Πολλοί φοβούνται. Αλλά πραγματικά αξίζει να κάνεις αυτό το δώρο στην ψυχή σου. Όποιος κι αν είσαι. Όποια κι αν είσαι. 

 

Θέλω να πω ένα τεράστιο ευχαριστώ στη Μίνα και τη Νατάλια. Δύο υπέροχες γυναίκες που έχουν απίστευτη αγάπη για αυτό που κάνουν και για το λόγο αυτό σε κάνουν να νιώθεις τόσο όμορφα που τις γνώρισες. Επίσης ένα μεγάλο μπράβο στην Έφη Κονταξή για τις μαγευτικές συστημικές αναπαραστάσεις που συντονίζει/οργανώνει/δημιουργεί. Νομίζω καμία δεν είναι πιο κατάλληλη από αυτή. Η αγάπη για αυτό που κάνει βγαίνει προς τα έξω! 

 

Ευχαριστώ πολύ

Από καρδιάς!

 

 

Μ.Γ. (27/10/17)

 

Published in Αυτογνωσία
Κυριακή, 06 Αυγούστου 2017 16:12

Ένα παιδί μπορεί να είναι μόνο ένα δώρο

 

Ένα παιδί μπορεί να είναι μόνο ένα δώρο. Δεν είναι καλό να θέλουν οι άνθρωποι ν' αποκτήσουν παιδί με το ζόρι, από ναρκισσισμό ή και επιθυμία για δύναμη. Όποιος δεν είναι πρόθυμος να υποφέρει και ν' αφήσει αργότερα τα παιδιά να γίνουν ανεξάρτητα, δεν μπορεί να κάνει παιδιά - κι αν κάνει, θα το πληρώσει με μεγάλα βάσανα.

 

Ute Auhagen - Stephanos, ¨ΥΠΟΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑ: Όταν η ψυχή λέει ΟΧΙ!¨

 

 

Published in Ζωή

Εντελέχεια

Το Εντελέχεια είναι ένας «πολυχώρος» με κατεύθυνση προς την απόκτηση ποιότητας ζωής, ψυχικής ανάτασης, σωματικής υγείας και ευεξίας και προς την ανάπτυξη υγιών διαπροσωπικών σχέσεων, επαφής, αυτογνωσίας.

Τι νέο υπάρχει

Newsletter

Οι δράσεις μας και οι υπηρεσίες μας θα ανανεώνονται και θα εμπλουτίζονται. Θα χαρούμε να μείνετε κοντά μας!