Ζωή

Ζωή (44)

Η συνεχής εξέλιξή μας στο χρόνο μέσω εμπειριών και βιωμάτων 

Ποτέ πριν δεν σκέφτηκα πως θα γνώριζα τον αυτισμό σε ένα τόσο όμορφο πρόσωπο, το οποίο όταν χαμογελάει με ταξιδεύει.

Τόσο απρόσμενα και μαγικά συνάντησα το παιδί, που μου χάρισε ένα μαγικό και μοναδικό δώρο. Γνώρισα τον μαγικό κόσμο του αυτισμό μέσω του ίδιου.

 

O γνωστός και εξαιρετικά ταλαντούχος Σουηδός σκηνοθέτης Ίνγκµαρ Μπέργκµαν έδωσε μια υπέροχη απάντηση στο ερώτημα ποια είναι η διαφορά του παραμυθιού από το ψέμα;

Η διαφορά του παραµυθιού από το ψέµα, είπε, είναι ότι το παραµύθι µπορεί να παραπέµπει σε φανταστικές καταστάσεις αλλά γίνεται γέφυρα µε την πραγµατικότητα, ενώ το ψέµα την αποφεύγει.

Τετάρτη, 10 Ιανουαρίου 2018 18:15

Μείνε δυνατός

Written by

 

Αυτό σκέφτομαι συχνά, να μείνω δυνατός να αντέξω, να μην λυγίσω πρέπει να είμαι δυνατός όχι για μένα αλλά για σένα. Για σένα πρέπει να αντέξω να μην πέσω, να μην κλάψω. Όμως η αλήθεια είναι πως λυγίζω κάθε φορά που σε βλέπω, για αυτό δε θέλω να σε βλέπω, δε θέλω να σκέφτομαι. Θέλω να σταματήσω Τον χρόνο  στο πριν ή έστω στο εδώ και τώρα.  Πονάω που περνάς τόσο δύσκολα πονάω και θυμώνω που χτύπησε εσένα αυτή η 'κατάρα' που λέγεται καρκίνος.  Γιατί σε εσένα; Γιατί αφού είσαι τόσο καλή/ος; Γιατί στον άνθρωπο μου; Γιατί;! 

Αυτή η μαύρη αρρώστια που τρώει τους ανθρώπους. Σε τρώει σιγά σιγά και εγώ δεν μπορώ να κάνω τίποτα. ΤΙΠΟΤΑ αυτή η λέξη είναι συνέχεια στο μυαλό μου. 

Αφήνομαι, θυμώνω, κλαίω και αρνούμαι να δω τo εδώ και τώρα, να σε δω - να με δω, να γνωρίσω εμένα και εσένα ξανά! 

Γιατί; συνέχεια αυτή η ερώτηση μου ξεπηδά από το μυαλό γιατί;;;;

Δεν υπάρχει συνταγή ή έτοιμες λύσεις που μπορεί να δώσει κάποιος σε άτομα τα οποία είναι δίπλα σε "ασθενείς". Κάθε ασθένεια είτε σωματική είτε ψυχική είναι μοναδική, όσο μοναδικό είναι και το άτομο ο ασθενής. Αυτό που είναι ουσιαστικό είναι η αποδοχή της ασθένειας η αποδοχή του συμβάντος. Όσο οδυνηρό όσο επώδυνο και αν είναι. Η αποδοχή του ατόμου που ξεκινάει αυτή τη διαδρομή, η οποία κανείς δεν ξέρει πότε θα τελειώσει ή μέχρι που θα φτάσει, αποδοχή με θετική στάση!  Όταν πολεμάς, δεν πολεμάς κάτι ξένο, αλλά τον ίδιο σου τον εαυτό, Εσένα πολεμάς, αντί να πολεμάς, αποδέξου και φρόντισε με τον τρόπο και όσο μπορείς, εσένα.

Θέλω να σου πω πως σε αγαπώ και είσαι κομμάτι μου, δεν σε πολεμώ  σε αποδέχομαι και θα σε φροντίσω.

Το ταξίδι αυτό που το ονομάζουμε Ζωή, έχει πολλά μονοπάτια, άλλοτε  δύσβατα γεμάτα σύννεφα, άλλοτε γεμάτο λουλούδια και ήλιο, πάντα όμως  το Ουράνιο τόξο βγαίνει, λίγοι το βλέπουν, άλλοι το προσπερνούν.

Εσύ τι θα  επιλέξεις να δεις;

Κάθε βήμα είναι και ένα μάθημα, είναι ένα βήμα για να ανακαλύψουμε το λόγο της ύπαρξής μας.

Θα σου πω κάτι που ήδη ξέρεις: Οι άνθρωποι δεν χάνονται όσο είναι στην καρδιά σου και στο μυαλό σου! 

Ζήσε και χάρισε χαμόγελα τόσο στον εαυτό σου όσο και στους γύρω σου! 

Μείνε δυνατός!

Για να πορευτείς και να ζήσεις το ταξίδι της Ζωής, στάσου με τα μάτια και την καρδιά ανοιχτά, από όποιο μονοπάτι είτε δύσβατο είτε λουλουδάτο περνάς, το Ουράνιο Τόξο θα έρθει, κάτι καινούργιο και όμορφο θα έρθει μείνε δυνατός να το αγκαλιάσεις και να το δεις! 

Θα κλείσουμε με  ένα απόσπασμα  από το βιβλίο «Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΩΝ ΔΑΚΡΥΩΝ» του ΧΟΡΧΕ ΜΠΟΥΚΑΪ – εκδόσεις: opera animus: 

 

«Αυτός είναι ο Χρόνος.

 Και ο Χρόνος, Αγάπη, είναι ο μόνος που μπορεί να σε βοηθήσει όταν ο πόνος της απώλειας σε κάνει να πιστεύεις ότι δεν θα μπορέσεις να συνεχίσεις». 

 

 

δεν ξέρω … 

 

θες ότι μεγαλώνω … 

 

θες ότι γίνομαι μονόχνωτος …

 

όπως εύστοχα με έχει χαρακτηρίσει ένα πολύ αγαπημένο μου πρόσωπο … 

 

θες ότι πάντα είχα και έχω ένα πρόβλημα με τα πρέπει … 

 

θες όλα αυτά μαζί … 

 

ποτέ δεν κατάλαβα όλο αυτό με τις γιορτές … 

 

ποτέ δεν κατάλαβα τον καταναγκασμό να χωρέσουν τα πρέπει … 

 

όλα τα πρέπει του κόσμου … 

 

όλα τα πρέπει των γιορτών … 

 

πρέπει σαν σε ένα πρωτόκολο … 

 

που πρέπει ( ακόμα ένα πρέπει ) να τηρηθεί … 

 

για να γίνουν … 

 

όλα τα πρέπει των γιορτών … 

 

μέσα σε λίγες μέρες … 

 

ναι … 

 

οι γιορτές είναι το όμορφο διάλειμμα από την καθημερινότητα … 

 

όμορφο διάλειμμα … 

 

οι γιορτές είναι εδώ για να σε βγάλουν από την μίζερη καθημερινότητα … 

 

να ξεφύγεις … 

 

να ζήσεις για λίγες ώρες … 

 

για λίγες μέρες ίσως … 

 

ξέγνοιαστα … 

 

διαφορετικά … 

 

ξεχωριστά … 

 

γιατί θα πρέπει …

 

να ακόμα ένα πρέπει … 

 

γιατί θα πρέπει … 

 

αυτό το όμορφο διάλειμμα να γεμίσει από έναν ανελέητο καταναγκασμό των πρέπει … 

 

όχι μόνο τώρα … 

 

τώρα στις δύσκολες ημέρες της κρίσης … 

 

αλλά από παλιά … 

 

μπορεί τότε τα πρέπει να ήταν άλλα … 

 

πάντως υπήρχαν … 

 

πρέπει να στολίσω και βαριέμαι … 

 

το άκουσα αυτό , το τελευταίο διάστημα , από δεκάδες ανθρώπους … 

 

τους απάντησα το λογικό … 

 

μη στολίσεις … 

 

αφού βαριέσαι , μη στολίσεις … 

 

με κοίταξαν όλοι … 

 

όταν λέω όλοι το εννοώ … 

 

με το βλέμμα σα να άκουγαν το πιο παράξενο πράγμα του κόσμου να βγαίνει από τα χείλη μου … 

 

όλοι και μου απάντησαν … 

 

πως θα καταλάβω ότι ήρθαν τα χριστούγεννα … 

 

η προφανής απάντηση μου είναι από το ημερολόγιο … 

 

από τον περισσότερο ελεύθερο χρόνο που θα έχεις … 

 

από εκείνες τις ωραίες ταινίες που βλέπουμε κάθε χριστούγεννα … 

 

θα καταλάβεις χριστούγεννα κι ας μην έχεις στολίσει … 

 

όχι όμως … 

 

δεν είναι έτσι … 

 

πρέπει να στολίσουμε … 

 

και από εκεί και κάτω αρχίζει η μακριά λίστα με τα πρέπει … 

 

τα πρέπει των εορτών … 

 

πρέπει να στολίσω … 

 

πρέπει να βγω για ψώνια στην αγορά … 

 

τόσα αυτοκίνητα στο κέντρο τις πόλης τις γιορτινές ημέρες … 

 

για ψώνια … 

 

για ψώνια χωρίς λεφτά … 

 

έτσι … 

 

γιατί πρέπει … 

 

μετά τα δώρα που πρέπει … 

 

όλοι πρέπει να πάρουν δώρα σε όλους … 

 

χωρίς λεφτά πάλι … 

 

αλλά πρέπει … 

 

μετά η έξοδος … 

 

άγχος … 

 

όλοι πρέπει να βγούμε το ίδιο βράδυ στα ίδια μαγαζιά … 

 

γιατί είναι χριστούγεννα … 

 

γιατί πρέπει … 

 

πρέπει να κάνουμε τα ίδια ακριβώς πράγματα … 

 

όλοι μαζί … 

 

ταυτόχρονα … 

 

με τις ίδιες κινήσεις … 

 

κάθε χρόνο … 

 

σαν να ακολουθούμε το μαγικό άστρο των χριστουγέννων στη φάτνη των πρέπει … 

 

μία τεράστια λίστα με πρέπει … 

 

που δεν θέλουμε να κάνουμε … 

 

ποιος άλλωστε θέλει τα πρέπει … 

 

μία τεράστια λίστα με πρέπει … 

 

που δεν θέλουμε να κάνουμε … 

 

που κάθε χρόνια λέμε ότι θα είναι η τελευταία που θα τα κάνουμε … 

 

γιατί δεν περνάμε καλά … 

 

για να έρθει η επόμενη … 

 

να ακολουθήσουμε και πάλι αυτή τη μαγική λίστα με τα πρέπει μας … 

 

κάποια στιγμή οι γιορτές τελειώνουν … 

 

εμείς έχουμε κάνει όλα μας τα πρέπει … 

 

αυτά που πρέπει και αυτά που δεν πρέπει και μας τα έχουν επιβάλει άλλοι … 

 

τα έχουμε κάνει όλα … 

 

όλα θα τα κάνουμε και φέτος … 

 

μετά … 

 

εξουθενωμένοι … 

 

κουρασμένοι … 

 

ταλαιπωρημένοι … 

 

θα αναρωτιόμαστε πότε τελείωσαν οι γιορτές … 

 

για μία ακόμα φορά … 

 

κάναμε στον εαυτό μας … 

 

αυτό που έπρεπε … 

 

όχι αυτό που θέλαμε … 

 

ας δοκιμάσουμε για αλλαγή να κάνουμε μία φορά … 

 

όχι αυτό που πρέπει … 

 

αλλά αυτό που πραγματικά θέλουμε … 

 

μπορεί … 

 

να βγούμε λιγότερες πρέπει βόλτες … 

 

μπορεί να πάρουμε λιγότερα πρέπει δώρα … 

 

στο τέλος όμως … 

 

θα έχουμε μείνει εμείς … 

 

εμείς … 

 

και ο ουσιαστικός χρόνος … 

 

μακριά από πρέπει … 

 

εκείνος ο χρόνος που σε κάνει να θες … 

 

να θες να βρίσκεσαι με κάποιον … 

 

να θες να του κάνεις ένα δώρο … 

 

να θες να μιλάς μαζί του … 

 

ακόμα κι αν είμαστε με ένα ευρώ στην τσέπη … 

 

ακόμα κι αν είμαστε αγκαλιά κάτω από μία κουβέρτα στον καναπέ … 

 

ακόμα κι αν το ένα ευρώ που έχουμε δεν φτάνει για δώρο … 

 

ακόμα κι αν δεν υπάρχουν στολίδια και λαμπάκια που αναβοσβήνουν έξω από το μπαλκόνι … 

 

ακόμα κι αν δεν υπάρχει τίποτα από εκείνα τα πρέπει που δείχνουν τις γιορτές … 

 

θα υπάρχει ο καναπές … 

 

η κουβέρτα … 

 

θα υπάρχει το θέλω … 

 

το θέλω να είμαι μαζί σου … 

 

το θέλω να μοιράσω το χρόνο μου μαζί σου … 

 

το θέλω να μοιράσω το φαγητό μου μαζί σου … 

 

όχι το πρέπει …

 

το θέλω … 

 

το θέλω να σε ακούσω … 

 

το θέλω να ακούσω τη φωνή σου που δεν θα χάνεται πίσω από τη βαβούρα των κέντρων διασκέδασης …. 

 

το θέλω να σου πω σ’ αγαπώ … 

 

που θα το ακούσεις … 

 

που δεν θα χάνεται πίσω από το μπλέξαμε σε κίνηση και δεν θα προλάβουμε την αγορά … 

 

το θέλω … 

 

φέτος δεν θέλω τα πρέπει … 

 

φέτος θέλω τα θέλω … 

 

θέλω να μου μιλήσεις και να σε ακούσω κάτω από την κουβέρτα σε αυτόν ακριβώς τον καναπέ … 

 

θέλω να σου πω σ’ αγαπώ και να το ακούσεις … 

 

γιατί του χρόνου μπορεί να μην είσαι εδώ να το ακούσεις … 

 

γιατί του χρόνου μπορεί να μην είμαι εδώ να σου το πω … 


Άκυς Μητσούλης, Σκηνοθέτης

 

 Πηγή: akysmitsoulis.blogspot.gr

Κυριακή, 24 Δεκεμβρίου 2017 07:02

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ!!!!!!!!

Written by
Πέμπτη, 21 Δεκεμβρίου 2017 10:31

Αλεξανδρινό

Written by

 

Αυτό το ανθοΐαμα αφορά στις σκεπτομορφές της ελπίδας, εστιάζοντάς τις περισσότερο σε μια συλλογική ελπίδα για την ανθρωπότητα παρά σε προσωπικές ελπίδες και φόβους.

Μπορεί έτσι κάποιος να βρει καλύτερα τη θέση του μέσα στην κοινωνία, βοηθώντας στη δημιουργία κοινότητας ή δουλεύοντας μαζί με τους άλλους. Αυτό το λουλούδι μπορεί να ενισχύει ενέργειες που ενδυναμώνουν την αγάπη που έχει κάποιος για τους άλλους, για τη φύση, και για την ίδια του την συνειδητότητα. Βοηθά στο να μετακινηθεί κανείς από την προσωπική αγάπη στην αγάπη μέσα από τη συλλογική συνειδητότητα.

Είναι ένα σπουδαίο ελιξίριο όταν δύο άνθρωποι επιθυμούν να γνωριστούν καλύτερα, έτσι ώστε να αφήσουν πίσω τους παλιές λανθασμένες εικόνες και να φτάσουν στην καρδιά της σχέσης τους. Από τη σειρά Pegasus

 

 

Πηγή

Τα Χριστούγεννα είναι μια ειδική περίοδος εορτασμού. Είναι ο καιρός πολλών οικογενειακών επισκέψεων, συναντήσεων… Πολλές συναντήσεις μπορεί να φέρουν στην επιφάνεια τα θαμμένα παράπονα και πικρίες.

Η οικογένεια είναι τόσο σημαντική και τα Χριστούγεννα δεν είναι ο καλύτερος χρόνος για να ξεθάψουμε οποιαδήποτε δυσαρέσκεια ή πικρία προς τα άλλα μέλη της οικογένειάς μας. Γι’αυτό προετοιμαστείτε κατάλληλα. Γιατί; Μα για να τα απολαύσετε όλοι! Είναι Χριστούγεννα!!!

Τα ανθοϊάματα μπορούν να σας βοηθήσουν. Να σας προετοιμάσουν κατάλληλα. Χρησιμοποιήστε:

·        Bluebell: όταν υπάρχουν συναισθήματα που δεν εκφράζονται.

·        Boab: όταν υπάρχει επανάληψη και εμπλοκή στα οικογενειακά πρότυπα και συμπεριφορές

·        Bush Gardenia: όταν θέλουμε να στρέψουμε προσοχή ένας προς τον άλλον

·        Bauhinia: ενθαρρύνει το άνοιγμα σε νέες ιδέες και τρόπους να κάνουμε πράγματα

·        Dagger Hakea: για δυσαρέσκεια (θυμός, πικρία,…) προς τα μέλη της οικογένειας

·        Dog Rose of the Wild Forces: σε περιόδους μαζικής φρενίτιδας ή πανικού

·        Red Chestnut: όταν υπάρχει ανησυχία για τα άλλα μέλη της οικογένειας

·        Cherry Plum: όταν θέλουμε λίγο πιο πολύ αυθορμητισμό, λιγότερο έλεγχο

·        Impatience: να χαμηλώσουμε την φρενίτιδα και να χαλαρώσουμε

·        Holly: άνοιγμα καρδιάς. ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!!!

 

Πηγή 

 

Έφυγες  ξαφνικά.

Δεν το θέλω, να πιστέψω πως δε θα σε ξαναδώ, δε θα σε αγγίξω, δε θα είσαι εκεί να με στηρίζεις να μου δίνεις την αγάπη σου χωρίς να ζητάς ανταλλάγματα, απλά και μόνο επειδή είμαι εγώ.

Δεν μπορώ και δε θέλω να το πιστέψω. Υπάρχεις, ζεις , είσαι εδώ, θα είσαι εδώ, μα έχουμε να ζήσουμε τόσα πολλά ακόμη.

Είχα τόσα πολλά να σου πώ, να ζήσουμε, να κάνουμε μαζί. Δε θυμώνω με το γιατί συνέβη, ούτε ρωτάω πια γιατί έφυγες. Θυμώνω με τον εαυτό μου, που δεν αφιέρωσα περισσότερο χρόνο μαζί σου, που εκείνες τις φορές που έλεγα βαριέμαι ή είμαι κουρασμένη, δεν ήρθα να πάμε μια βόλτα, να παίξουμε, απλά σε άφηνα.

Με εμένα θυμώνω που δεν σε προστάτευσα, δεν σου έδωσα πράγματα, δεν σου έδωσα «τη θέση» στη ζωή μου αλλά και δεν αφιέρωσα τον χρόνο μου σε εσένα.

Ξέρεις πως σε αγαπάω, ξέρω πως με αγαπούσες και με αγαπάς. Στεναχωριέμαι, κλαίω, πονάω, νιώθω άδεια. Σκέφτομαι πως έζησες ελεύθερος, αλλά και πως φοβήθηκες και ήσουν μόνος. Αχ, πονάω αλλά χαίρομαι που σε γνώρισα, μου έμαθες πολλά, μου έμαθες την άνευ όρων αγάπη, τη φροντίδα, τα χάδια, τις αγκαλιές, το παιχνίδι.

Συγγνώμη που δεν έκανα όσα μπορούσα, συγγνώμη που σε άφηνα, Συγγνώμη που δεν ήμουν εκεί για σένα, συγγνώμη που δε σε προστάτευσα.

Συγγνώμη….

Είσαι και θα συνεχίσεις να είσαι στην καρδιά μου και στο μυαλό.

Καλό Ταξίδι Λιοντάρι μου.

Καλό ταξίδι Τζακ.

Υ.Γ.: Η μέρα έχεις 24 ώρες, να βρούμε χρόνο να αφιερώνουμε στα αγαπημένα μας πρόσωπα, να γελάμε και να περνάμε ποιοτικό χρόνο χωρίς καβγάδες, αλλά χαμόγελα, αγκαλιές και βόλτες. Κανείς δεν ξέρει πότε θα «φύγει», ας αδράξουμε τη στιγμή για να ζει αιώνια μέσα μας, στην καρδιά και στο μυαλό μας.

 

Το αφιερώνω σε όλους όσους έφυγαν Βιαστικά από κοντά μας.

Στον Στέλιο,

Στον Απόστολο, τη Λεβεντιά μου

Στο Αγαπημένο μου Λιοντάρι, τον Τζακ μου.

 

Αποστολία Ευρ. Χαρμάνη MA, MSc, PhD©

Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας- Συνθετική Ψυχοθεραπεύτρια,

Ειδική Παιδαγωγός

Παρασκευή, 27 Οκτωβρίου 2017 21:28

τα όχι που δεν λέμε

Written by

 

Τα όχι που δεν λέμε είναι βαρίδια στα πόδια μας και τόνοι στις πλάτες μας που τις λυγίζουν. Κάποιοι από εμάς είναι πιο δυνατοί και αντέχουν κάπως παραπάνω, άλλοι υποκύπτουν ευκολότερα, πάντως όλων οι ώμοι είναι σκυφτοί. Από κεκτημένη ταχύτητα είμαστε συχνά έτοιμοι να πούμε ναι (ή όχι) που δεν θέλουμε, να κάνουμε υπομονή, να αντέξουμε λίγο ακόμα, να υπομείνουμε κι άλλο και τελικά ξεχνάμε να ζούμε.

Είμαστε οι επιλογές και οι αντιφάσεις μας και μια ζωή παλεύουμε να συμφιλιωθούμε με τις πρώτες και να επιλύσουμε τις δεύτερες και μοιάζουμε λίγο με το Σίσυφο.  Κάποιοι καταφέρνουν να κάνουν ρήξεις και τομές και να αφήσουν την πέτρα που χωρίς λόγο κουβαλάνε, ακριβώς γιατί κάποια στιγμή έρχεται η επιφοίτηση και τους φανερώνει πως αυτή η ανηφόρα δεν έχει πια νόημα. Είναι αυτοί που έχουν ανοιχτά αυτιά και μάτια να ακούσουν και να δουν την απλή κοινή λογική που τους φανερώθηκε με επιφοίτηση.

Όλοι ερχόμαστε τουλάχιστον μία φορά στη ζωή μας αντιμέτωποι με ένα όχι που πρέπει να ειπωθεί, με ένα ναι που μοιάζει δύσκολο όσο και αυτονόητο. Που πρέπει να αποφασίσουμε με ποιους θα πάμε και ποιους θα αφήσουμε.

Αλλά πάντα η ζωή αλλάζει, δίχως να κοιτάζει τη δικιά μας μελαγχολία.

 

 

Πηγή: krotkaya.wordpress.com

 

Θα μπορούσε να υπάρχει ένα πολυδιάστατο σύμπαν στον εγκέφαλό μας; Θα μπορούσε! Τουλάχιστον, αυτό ακριβώς ισχυρίζονται κάποιοι επιστήμονες και ερευνητές και αυτό που βρήκαν δεν ανήκει καθόλου στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας. Βρίσκεται απλά στον εγκέφαλό μας και είναι πραγματικό.

Αλλά περί τίνος ακριβώς πρόκειται; Οι ερευνητές, λοιπόν, χρησιμοποιώντας τη μαθηματική μέθοδο της Αλγεβρικής Τοπολογίας, μπόρεσαν να «χαρτογραφήσουν» τις δομές και τους χώρους στο εσωτερικό των δικτύων που υπάρχουν στον εγκέφαλό μας. Αυτές οι δομές και οι χώροι ουσιαστικά δημιουργούνται, λόγω του τρόπου που οι 86 δισεκατομμύρια νευρώνες μας μεταφέρουν πληροφορίες από κύτταρο σε κύτταρο. Αυτές οι πληροφορίες που διατρέχουν εκείνα τα μονοπάτια είναι που σας επιτρέπουν να σκέφτεστε, και να διαβάζετε αυτή τη στιγμή το παρόν άρθρο. Και είναι ένα πολύ πολύ μικρό παρακλάδι ενός τεράστιου δικτύου συνδέσεων, σαν τα κλαδιά ενός δέντρου. Αυτό το δίκτυο είναι που δημιουργεί τα πολυδιάστατα σύμπαντα που προαναφέραμε.

Το Blue Brain project και ο εγκέφαλος

Η συγκεκριμένη έρευνα είναι μέρος του Blue Brain Project, το οποίο σχεδιάστηκε από μια ολόκληρη ομάδα διεθνών επιστημόνων. Ήταν η πρώτη φορά που έγινε δυνατός ο προσδιορισμός των πραγματικών δομών μέσω της χρήσης της Αλγεβρικής Τοπολογίας. Δημοσιευμένη στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Frontiers in Computational Neuroscience, στη μελέτη χρησιμοποιηθήκαν εξαιρετικά πολύπλοκα υπολογιστικά μοντέλα και υπολογιστές για να καταφέρουν να πάρουν αυτές τις εικόνες, αλλά στην ουσία βασίστηκαν στην πραγματική παρατήρηση των κινήσεων των πληροφοριών στο εσωτερικό των νευρωνικών κυττάρων.

Καθώς οι πληροφορίες διαπερνούν τα κύτταρα, δημιουργούνται δομές, μέσω αλληλοδιαπλεκόμενων, ενοποιημένων γεωμετρικών σχημάτων. Ο υπεύθυνος του Blue Brain Project, Henry Markram, αναφέρει σχετικά με τα ευρήματα: «Ανακαλύψαμε έναν κόσμο που ποτέ πριν δεν είχαμε φανταστεί. Αποκαλύψαμε πολλές δεκάδες εκατομμύρια τέτοιων αντικειμένων ακόμα και σε μια μικρή κουκκίδα του εγκεφάλου, που έχουν μέχρι και επτά διαστάσεις. Ωστόσο, σε κάποια δίκτυα, ανακαλύψαμε ακόμα και δομές σε 11 διαστάσεις».

Για να καταλάβουμε λίγο καλύτερα, κάθε νευρώνας που υπάρχει στον εγκέφαλό σας μπορεί να επικοινωνήσει με εκείνον που βρίσκεται δίπλα του. Όταν επικοινωνεί, το κάνει με έναν τρόπο που δημιουργεί ένα «αντικείμενο», που τα μαθηματικά και η τεχνολογία μπορούν να εντοπίσουν. Αν υπάρχουν κι άλλοι νευρώνες που «συμμετέχουν» σε αυτή την επικοινωνία, θα εμφανιστούν κι άλλες «διαστάσεις».

Αφού χρησιμοποίησαν ηλεκτρονικούς υπολογιστές για να εμφανίσουν τις παραπάνω εικόνες, οι επιστήμονες ύστερα εξέτασαν πραγματικό εγκεφαλικό ιστό, για να επιβεβαιώσουν τα ευρήματά τους. Αυτό που επίσης βρήκαν ήταν ότι διαφορετικά ερεθίσματα μπορούσαν να κάνουν αυτή την επικοινωνία μεταξύ νευρώνων να δημιουργήσει ακόμα περισσότερες διαστάσεις, ανάλογα με τα ερεθίσματα.

«Η παρουσία πολλών διαστάσεων, όταν ο εγκέφαλος επεξεργάζεται πληροφορίες, υποδεικνύει ότι οι νευρώνες αντιδρούν στα ερεθίσματα με έναν εντυπωσιακά οργανωμένο τρόπο», σημειώνει ο Ran Levi, ερευνητής του project. «Είναι σαν ο εγκέφαλος να απαντά σε μια πρόκληση, κατασκευάζοντας ένα πύργο πολυδιάστατων κύβων, ξεκινώντας με μία γραμμή (1D), τετράγωνα (2D), κύβους (3D) και ύστερα με πιο πολύπλοκες γεωμετρίες 4D, 5D κλπ. Η ακολουθία της δραστηριότητας μέσα στον εγκέφαλο μοιάζει με ένα πολυδιάστατο κάστρο της άμμου που έχει την ικανότητα να παίρνει μορφή από την άμμο και μετά να διαλύεται».

Το πιο ενδιαφέρον από όλα αυτά όμως είναι ότι η πραγματικότητα είναι τελικά εκείνη που προσδιορίζει και υπαγορεύει τι είδους διαστάσεις και σχήματα θα εμφανιστούν στον εγκέφαλό σας. Εσείς καθοδηγείτε τη φύση του σύμπαντος μέσα στο οποίο ζείτε.

Ο καθηγητής Cees van Leeuwen από το Βέλγιο, που συμμετέχει στο Blue Brain Project δήλωσε ότι: «Εκτός από τη φυσική, οι πολυδιάστατοι χώροι χρησιμοποιούνται ευρέως πια για να αναπαραστήσουν τις πολύπλοκες δομές ή συνθήκες των συστημάτων… Ο χώρος είναι απλά ο συνδυασμός όλων των βαθμών ελευθερίας που έχει το σύστημα και η κατάστασή του αναπαριστά τις αξίες που αυτοί οι βαθμοί ελευθερίας κατέχουν στην πραγματικότητα».

Αν κάποιος λοιπόν σας πει ότι δεν υπάρχουν άλλες διαστάσεις, μπορείτε να διαφωνήσετε, φέρνοντας αυτό το παράδειγμα. Μπορείτε να τους αιφνιδιάσετε, δείχνοντάς τους τι υπάρχει μέσα στο κεφάλι τους. Και αν δεν πειστούν; Δείξτε τους το παρακάτω βίντεο:

 

 

Πηγή: enallaktikidrasi.com

Σελίδα 1 από 4

Εντελέχεια

Το Εντελέχεια είναι ένας «πολυχώρος» με κατεύθυνση προς την απόκτηση ποιότητας ζωής, ψυχικής ανάτασης, σωματικής υγείας και ευεξίας και προς την ανάπτυξη υγιών διαπροσωπικών σχέσεων, επαφής, αυτογνωσίας.

Τι νέο υπάρχει

Newsletter

Οι δράσεις μας και οι υπηρεσίες μας θα ανανεώνονται και θα εμπλουτίζονται. Θα χαρούμε να μείνετε κοντά μας!