Υγεία

Υγεία (11)

Η κατάσταση της πλήρους σωματικής, ψυχικής και κοινωνικής ευεξίας

 

Ο λόγος που κοιμόμαστε, βρίσκεται πολύ πιο πέρα ​​από την απλή αναπλήρωση των ενεργειακών μας επιπέδων, η οποία γίνεται κάθε 12 ώρες. Οι εγκέφαλοί μας αλλάζουν την κατάστασή τους όταν κοιμόμαστε, προκειμένου να καθαρίσουν τα τοξικά παραπροϊόντα της νευρικής δραστηριότητας που απομένουν κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Το παρακάτω άρθρο αποτελεί μετάφραση από τα αγγλικά του άρθρου της Μ. Αγγελή: «Panick Attacks: Treating the Soul – Not the Symptoms» για την Flower Essence Society www.flowersociety.org/Angeli_PanicAttacks.htm

Μετάφραση Μαρκέλλα Καραμαούνα.

                           
               της Μαρίνας Αγγελή, Ψυχίατρος

Η βοήθεια σε ανθρώπους που υποφέρουν από κρίσεις πανικού έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα εύκολη και έχει δώσει πολύ ενθαρρυντικά αποτελέσματα στο διάστημα που ασχολούμαι με το θέμα αυτό. Η πρόγνωση είναι εξαιρετική για όλους όσοι ακολουθούν την θεραπευτική διαδικασία που περιγράφω συνοπτικά στο άρθρο αυτό. Μια 23χρονη κοπέλλα που δέχθηκε θεραπεία για κρίσεις πανικού πριν από ένα χρόνο περίπου σχολίασε: «Την προηγούμενη εβδομάδα έγινα ενός έτους. Ζω μόλις εδώ και ένα χρόνο. Δεν ήταν ζωή αυτό που ζούσα μέχρι πριν ένα χρόνο!»

Δουλεύοντας αρκετά χρόνια με ασθενείς που υποφέρουν από διαταραχή πανικού έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η ανθοθεραπεία, όταν συνδυάζεται με ψυχοθεραπεία, δίνει θαυμάσια αποτελέσματα. Επιφέρει σχεδόν άμεση ανακούφιση από τα συμπτώματα χωρίς να χρειάζεται η λήψη φαρμάκων και οδηγεί σε ουσιαστική θεραπεία των βαθύτερων συναισθηματικών αιτίων που κρύβονται κάτω από το πρόβλημα αυτό.


Ορίζοντας το Σύνδρομο της Κρίσης Πανικού

Η Διαταραχή Πανικού χαρακτηρίζεται από ένα αίσθημα ξαφνικού, αναπάντεχου πανικού που συνοδεύεται από οξύ άγχος. Η τυπική κρίση πανικού περιλαμβάνει συμπτώματα όπως η ταχυκαρδία, η δύσπνοια, η αρρυθμία και η εφίδρωση, που εντείνονται ταχύτατα μέσα σε διάστημα 5-10 λεπτών. Τα συμπτώματα μπορεί να μοιάζουν απειλητικά για τη ζωή του ανθρώπου και προκαλούν μεγάλο φόβο, οδηγώντας σε ακόμη μεγαλύτερη επιδείνωση της κατάστασης. Οι κρίσεις πανικού εμφανίζονται συνήθως σε κλειστούς χώρους, όπως ένα γεμάτο λεωφορείο ή οποιοσδήποτε χώρος από τον οποίο ο άνθρωπος που υποφέρει δεν μπορεί να εξέλθει αμέσως, αν και τα περιστατικά αυτά μπορεί να συμβούν οπουδήποτε και οποτεδήποτε. Η κρίση διαρκεί συνήθως 20-30 λεπτά, έως μία ώρα το πολύ. Σύντομα μετά τις πρώτες μια-δυο κρίσεις αρχίζει να αναπτύσσεται φόβος και ανησυχία μήπως τα επεισόδια επαναληφθούν στο μέλλον. Εξαιτίας του φόβου αυτού, ο άνθρωπος παίρνει προληπτικά μέτρα ώστε να αποφεύγει καταστάσεις που μπορεί να πυροδοτήσουν μια νέα κρίση και αρχίζει να προτιμά συνθήκες που του επιτρέπουν να αισθάνεται ασφαλής.

Πολύ συχνά οι άνθρωποι αυτοί αποφεύγουν να πηγαίνουν σε δημόσιους χώρους εκτός αν συνοδεύονται από κάποιον δικό τους. Φοβούνται ότι μια ξαφνική κρίση πανικού θα τους εκθέσει δημοσίως. Η κατάσταση αυτή είναι γνωστή ώς «αγοραφοβία», και ο επιστημονικός της όρος είναι Διαταραχή Πανικού με Αγοραφοβία. Μπορεί επίσης να αναπτυχθεί κλειστοφοβία, μια κατάσταση στην οποία ο άνθρωπος αποφεύγει κλειστούς χώρους και οχήματα, όπως τα τούνελ, οι γέφυρες, τα ασανσέρ, τα λεωφορεία, τα τραίνα ή τα αεροπλάνα. Αν ένας τέτοιος άνθρωπος αποφασίσει να πάει στο θέατρο ή στον κινηματογράφο, για παράδειγμα, θα προσπαθήσει να καθίσει δίπλα στο διάδρομο ή κατά προτίμηση κοντά στην έξοδο, ώστε να είναι έτοιμος να πεταχτεί έξω μόλις αισθανθεί συμπτώματα πανικού.

Ο άνθρωπος που υποφέρει από κρίσεις πανικού συνήθως επισκέπτεται πολλούς γιατρούς και υποβάλλεται σε πλήθος ιατρικές εξετάσεις, που ποτέ δεν δείχνουν κάτι το παθολογικό.

 

Αντιμετωπίζοντας την κρίση πανικού: Κοιτάζοντας πέρα από τα συμπτώματα

Χρειάστηκε να πειραματιστώ για αρκετό καιρό με διάφορα ανθοϊάματα ώσπου να βρω έναν αποτελεσματικό συνδυασμό για τις κρίσεις πανικού. Στην αρχή επικεντρώθηκα κυρίως στα συμπτώματα, εστιάζοντας την προσοχή μου στον φόβο που εμφανιζόταν και προσπαθώντας να ανακουφίσω αυτόν τον φόβο με ανθοϊάματα. Πειραματίστηκα με όλα τα ιάματα που αφορούν τους φόβους, όπως το Mimulus, το Aspen, το Rock Rose, το Rescue Remedy και άλλα. Προς μεγάλη μου έκπληξη τα ιάματα αυτά δεν βοηθούσαν: η συναισθηματική κατάσταση δεν άλλαζε σχεδόν καθόλου ούτε και τα ψυχοσωματικά συμπτώματα. Από την πείρα μου ήξερα πόσο αποτελεσματικά ήταν τα ανθοϊάματα για τους φόβους. Γιατί λοιπόν δεν βοηθούσαν; Αν το πραγματικό ζήτημα ήταν ο πανικός, γιατί δεν ανταποκρινόταν στα ιάματα;

 

Επιλέγοντας ιάματα για την βαθύτερη συναισθηματική κατάσταση

Σταδιακά κατάλαβα ότι το αίσθημα του πανικού ήταν το αποτέλεσμα και όχι η αιτία του προβλήματος.

Το πρώτο βήμα είναι να καταλάβουμε την συναισθηματική κατάσταση ενός ανθρώπου που βιώνει ακραία εσωτερική ένταση, η οποία καταλήγει σε τεράστιο άγχος έτοιμο να εκραγεί μέσα στο σώμα. Αυτή η «εκρηκτική» φύση των συμπτωμάτων μας οδηγεί να σκεφτούμε το Cherry Plum. Ο άνθρωπος αυτός αδυνατεί πλέον να ανεχθεί την εσωτερική ένταση. Αυτή η απώλεια ελέγχου εκφράζεται ως αναστάτωση στο σώμα, ως χαοτική επιτάχυνση των ζωτικών λειτουργιών, που αυξάνεται σε σημείο έκτακτης ανάγκης.   Πολλές φορές ο άνθρωπος που υποφέρει αισθάνεται κυριολεκτικά ότι χάνει τα λογικά του. Από την άλλη μεριά, το γεγονός ότι τέτοιες κρίσεις συμβαίνουν συχνά σε κλειστούς ή συνωστισμένους χώρους, όπου ο άνθρωπος έχει λίγο ή και καθόλου έλεγχο, θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ενδεικτικό μιας γενικότερης έλλειψης ελέγχου του ατόμου πάνω στην ζωή του. Οι περιοριστικές εξωτερικές συνθήκες μπορεί να αντιπροσωπεύουν μια εσωτερική κατάσταση απελπισίας και συναισθηματικής «ασφυξίας».

 

 

Μπορεί επίσης κανείς να παρατηρήσει έντονη ανυπομονησία στη διάρκεια των κρίσεων και στα μεσοδιαστήματα των επεισοδίων. Ο ασθενής θέλει να βγει από τον κλειστό χώρο αμέσως. Τα ψυχοσωματικά συμπτώματα της ταχυκαρδίας, της δύσπνοιας κ.λπ. είναι συμπτώματα επείγουσας ανάγκης. Επιπλέον, παρατήρησα ότι οι άνθρωποι που υπέφεραν από κρίσεις πανικού ήταν συνεχώς σε μια κατάσταση ανυπομονησίας, παρόλο που οι ίδιοι δεν το συνειδητοποιούσαν. Η ανυπομονησία ήταν η φυσική αντίδραση στην εσωτερική ένταση και δυσαρέσκεια, την οποία δεν μπορούσαν να ανεχθούν. Σαν ηφαιστειακή έκρηξη, η ένταση αυτή απελευθερωνόταν με θεαματικό τρόπο στη διάρκεια μιας κρίσης. Έτσι το επόμενο ανθοΐαμα που σκέφτηκα ήταν το Impatiens.

Το τρίτο εντυπωσιακό χαρακτηστικό στις περιπτώσεις των κρίσεων πανικού είναι ότι ο άνθρωπος δεν φαίνεται να έχει καμία επίγνωση της αιτίας του προβλήματός του. Παρά το γεγονός ότι οι ψυχικές εντάσεις έχουν κορυφωθεί σε σημείο έντονης κατάστασης έκτακτης ανάγκης, το άτομο επιμένει να θεωρεί ότι το πρόβλημά του είναι καθαρά σωματικό. Επομένως, δεν γίνεται κανένας συσχετισμός ανάμεσα στην οξύτητα των συμπτωμάτων και στην υποκείμενη ψυχολογική πραγματικότητα που αφορά την συνολική κατάσταση της ζωής του. Η ιδέα του να επιχειρήσουν μια ψυχολογική ερμηνεία της κατάστασης ποτέ δεν έρχεται στο νου των ανθρώπων που εκδηλώνουν κρίσεις πανικού, ούτε και όταν παρακινηθούν προς κάτι τέτοιο στα πλαίσια ψυχολογικής συμβουλευτικής. Η έλλειψη εσωτερικής κατανόησης καταλήγει σε επιδείνωση των συναισθημάτων πανικού και σε σύγχυση. Όλη αυτή την κατάσταση την εξέλαβα ως ενδεικτική για το ανθοΐαμα Chestnut Bud.

Παρατήρησα επίσης ότι οι άνθρωποι που υποφέρουν από κρίσεις πανικού είναι σχεδόν πάντα εξωστρεφείς προσωπικότητες. Προσπαθούν να αποφύγουν τα προσωπικά προβλήματα και στρέφουν την προσοχή τους σε ευχάριστες ασχολίες για όσο περισσότερο διάστημα γίνεται. Όταν αρχίσουν να ξεσπούν οι κρίσεις πανικού, κρατούν το γεγονός για τον εαυτό τους ή το πολύ για τους οικείους τους. Καταβάλλουν μεγάλη προσπάθεια για να φαίνονται φυσιολογικοί, ακόμη και χαρούμενοι, προς τα έξω. Ο φόβος μήπως εκδηλώσουν τα συμπτώματα της κρίσης πανικού μπροστά στους άλλους φαίνεται να παίζει σημαντικό ρόλο στην εκδήλωση αγοραφοβίας. Για το λόγο αυτό, αποφάσισα να συμπεριλάβω το Agrimony στον συνδυασμό για τις κρίσεις πανικού.

Τα τέσσερα αυτά ανθοϊάματα προκάλεσαν μεγάλες αλλαγές στα άτομα με κρίσεις πανικού, το Cherry Plum ενθαρρύνοντας την συναισθηματική διαφοροποίηση και διευκολύνοντας την επαφή με τον εσώτερο κόσμο των συναισθημάτων, το Chestnut Bud με το να αυξάνει την ενημερότητα όσον αφορά τα αίτια των προσωπικών δυσκολιών και με το Impatiens να προσθέτει ένα ηρεμιστικό αποτέλεσμα και το Agrimony να απελευθερώνει από την ανάγκη του να κρύβει κανείς τα αρνητικά του συναισθήματα.

 

Θέτοντας βαθύτερα ψυχολογικά ερωτήματα

Με την χρήση των ανθοϊαμάτων αυτών, ο άνθρωπος σταδιακά αποκτά την ικανότητα να κοιτάζει μέσα του και να αντιλαμβάνεται πλευρές του ψυχικού του κόσμου που μέχρι τότε ήταν υποσυνείδητες. Αυτή η νέα ενημερότητα δίνει τη δυνατότητα στον θεραπευτή να τον καλέσει να αναρωτηθεί για ερωτήματα όπως: «Υπάρχουν περιστάσεις στη ζωή σου που αισθάνεσαι παγιδευμένος ή πιεσμένος σε σημείο να νιώθεις έτοιμος να εκραγείς; Από τι θα ήθελες να ξεφύγεις στην ζωή σου ή τι θα ήθελες να διαγράψεις; Υπάρχουν καταστάσεις στη ζωή σου όπου αισθάνεσαι εξαρτημένος, αμήχανος, ανίσχυρος ή νιώθεις ότι ασφυκτιάς;»

Κάνοντας τις ερωτήσεις αυτές, γινόταν φανερό ότι οι ασθενείς ένιωθαν όλο και πιο δυσαρεστημένοι με τη ζωή τους για αρκετό διάστημα πριν αρχίσουν οι κρίσεις πανικού. Οι άνθρωποι αυτοί έβρισκαν ουσιαστικά τις συνθήκες της ζωής τους ανυπόφορες, όμως αισθάνονταν ανίκανοι να τις αλλάξουν, ή πίστευαν ότι κάτι τέτοιο δεν θα ήταν σωστό. Οι συνθήκες αυτές αφορούσαν πολύ συχνά στενές σχέσεις, συνήθως με κάποια μέλη της οικογένειας. Τις περισσότερες φορές οι σχέσεις αυτές ήταν με υπερπροστατευτικούς ή καταπιεστικούς γονείς, που συγχρόνως ήταν πολύ εξαρτημένοι από τον ασθενή, είτε ψυχολογικά είτε και υλικά.

Αυτή η περίπλοκη σχέση σήμαινε ότι το άτομο που έπασχε από κρίσεις πανικού ενδιαφερόταν υπερβολικά για κάποιον δικό του άνθρωπο και αισθανόταν υπεύθυνος, νιώθοντας συνήθως ότι υφίσταται κάποια εκμετάλλευση από τον άλλο ή ότι έχει φορτωθεί τα προβλήματά του. Συγχρόνως το άτομο αμφέβαλλε για την ικανότητά του να αντεπεξέλθει χωρίς την βοήθεια του άλλου. Επιπλέον, μερικοί ασθενείς ένιωθαν παγιδευμένοι σε συνθήκες όπως μια δουλειά που δεν τους άρεσε ή ακόμη και σε έναν ολόκληρο τρόπο ζωής που τους συνέθλιβε και φαινόταν αδύνατον να αλλάξει.

Το Red Chestnut ήταν το επόμενο ανθοΐμα που επέλεξα για την υπερβολική ανησυχία και την παγίδευση σε στενές σχέσεις. Παρόλο που η αρνητική κατάσταση του Red Chestnut δεν ήταν αντιληπτή στο αρχικό στάδιο, γινόταν φανερή όταν ο ασθενής ερχόταν αντιμέτωπος με την ανάγκη για δράση. Το πιο συνηθισμένο συναίσθημα είναι: «Ο άνθρωπος αυτός με χρειάζεται. Πώς μπορώ να τον αγνοήσω και να κάνω ό,τι θέλω εγώ;» Το Red Chestnut αποδείχτηκε μια επιλογή καθοριστικής σημασίας για να μπορέσει κανείς να ελευθερωθεί από δυσλειτουργικά πρότυπα στις σχέσεις και να προχωρήσει προς την ψυχική υγεία.

Η βασική φόρμουλα των ιαμάτων Agrimony, Cherry Plum, Chestnut Bud, Impatiens και Red Chestnut

παρέχει σημαντική ανακούφιση από τα συμπτώματα των κρίσεων πανικού μέσα στις πρώτες κιόλας ημέρες. Όταν κανείς χρησιμοποιεί τον συνδυασμό αυτό, οι κρίσεις πανικού είτε μειώνονται αισθητά σε συχνότητα και ένταση ή παύουν τελείως να εμφανίζονται. Προσθέτω επίσης πάντοτε το Gentian στον συνδυασμό, επειδή το άτομο χρειάζεται να προστατευθεί από την απογοήτευση ή την αποθάρρυνση εξαιτίας πιθανών υποτροπών, ειδικά κατά τα αρχικά στάδια. Μερικές φορές, κάποια ιδιαίτερα ευαίσθητα άτομα αισθάνονται «ανησυχία» ή άγχος για λίγες ημέρες όταν αρχίζουν την ανθοθεραπεία. Η κατάσταση αυτή είναι ένα είδος «θεραπευτικής κρίσης» που οφείλεται στην μεγάλη αλλαγή που συμβαίνει στην ενημερότητα του ατόμου. Ένα κατάλληλο ίαμα για να ξεπεραστεί ή να ελαχιστοποιηθεί η δύσκολη αυτή φάση είναι το Star of Bethlehem.

 

Ανακούφιση από τα συμπτώματα και αλλαγές στη συνειδητότητα

Η ανακούφιση από τα συμπτώματα δεν είναι το μόνο όφελος. Ακόμη πιο σημαντική είναι η αλλαγή στην συνειδητότητα. Από την δεύτερη κιόλας συνεδρία οι ασθενείς στρέφουν την προσοχή τους από τα συμπτώματα στις βαθύτερες συνειδητοποιήσεις. Είναι τώρα αρκετά ικανοί να αρχίσουν να αντιλαμβάνονται τι συμβαίνει μέσα τους. Παρόλο που δεν μπορούν ακόμη να χειριστούν τις καταστάσεις με διαφορετικό τρόπο, έρχονται σε επαφή με τα συναισθήματά τους και καταλαβαίνουν τα ψυχολογικά προβλήματα που ευθύνονται για την κατάσταση. Το γεγονός αυτό και μόνο έχει ένα βαθιά ηρεμιστικό και λυτρωτικό αποτέλεσμα. Το Chestnut Bud δίνει μια αίσθηση ασφάλειας και αυτοπεποίθησης, επειδή ο πελάτης μπορεί τώρα να καταλάβει πού ήταν το λάθος και να αναλάβει τον έλεγχο της κατάστασης. Το ωραίο όταν κανείς παίρνει το Chestnut Bud είναι ότι η εξήγηση των συμπτωμάτων έρχεται κατευθείαν από μέσα του, βασισμένη στην δική του εσώτερη αντίληψη, και δεν είναι η εξήγηση κάποιου ειδικού την οποία ο πελάτης καλείται να υιοθετήσει.

Το Cherry Plum δρα ως καταλύτης στη διαδικασία αυτή «λιώνοντας» την εκρηκτική εσωτερική ένταση, εκπαιδεύοντας το άτομο στη γλώσσα των συναισθημάτων και ανοίγοντας το δρόμο για εσωτερικό διάλογο. Το Impatiens ηρεμεί και δίνει χρόνο για την επεξεργασία των συναισθημάτων αντί για την πρόκληση άσκοπου πανικού. Το Agrimony δίνει την ελευθερία να βιώσει και να εκφράσει κανείς με το δικό του τρόπο σκέψεις, συναισθήματα και ανησυχίες που προηγουμένως θεωρούσε «απαράδεκτα» και να εργαστεί με τα ψυχολογικά αυτά θέματα σε ένα θεραπευτικό πλαίσιο. Τέλος, το Red Chestnut απελευθερώνει από δυσλειτουργικές προσκολλήσεις και από φόβους για τους άλλους, έτσι ώστε ο άνθρωπος να μην αισθάνεται πλέον ενοχές προκειμένου να επιχειρήσει αλλαγές στις σχέσεις ή στον τρόπο ζωής του.

Καθώς με το πέρασμα των χρόνων εξοικειώθηκα με περισσότερα ανθοϊάματα, περιέλαβα και κάποια άλλα στους συνδυασμούς που περιέγραψα πιο πάνω. Το Dog Rose (Bauera rubioides) χρησιμοποιείται για την ανησυχία και το φόβο, το Dog Rose of the Wild Forces (Bauera sessiliflora) για την «σωματοποίηση του άγχους» (για να εμποδίσει τις συναισθηματικές εντάσεις να επηρεάσουν τις σωματικές λειτουργίες), και το Emergency Essence για να δίνει κουράγιο στην αντιμετώπιση καταστάσεων που προκαλούν τρόμο στο άτομο. Το Scarlet Pimpernel (Anagallis arvensis) διασφαλίζει την ενεργειακή ισορροπία, καθώς νέες ψυχικές δυνάμεις απελευθερώνονται στην προσωπικότητα εμπλουτίζοντάς την. Το Blackberry (Rubus villosus) απαλύνει και απομακρύνει το φόβο και το άγχος που προέρχονται από την εντύπωση ότι το άτομο ή κάποιος δικός του κινδυνεύει ακόμα και να πεθάνει. Και το Apricot (Prunus armeniaca)* φέρνει χαρά και ανάλαφρη διάθεση όταν η ψυχή νοιώθει να γέρνει κάτω από το βάρος στενάχωρων καταστάσεων και δυσκολιών. Με την προσθήκη των ιαμάτων αυτών, τα συμπτώματα του πανικού εξαφανίζονται από την πρώτη κιόλας εβδομάδα. Δεν έχει χρειαστεί ποτέ να ακολουθήσω ειδική αγωγή όταν ο πανικός συνοδεύεται από συμπτώματα αγοραφοβίας, μια και αυτά υποχωρούν σταδιακά από μόνα τους με τη συνεχιζόμενη γενική αγωγή.

__ __

*Τα Dog Rose, Dog Rose of the Wild Forces και Emergency Essence ανήκουν στην συλλογή των Australian Bush Essences. Τα Pimpernel, Blackberry και Apricot είναι από τη συλλογή Pegasus.

 

Θεραπευτικές στρατηγικές για τις Κρίσεις Πανικού

Παρόλο που τα συμπτώματα των κρίσεων πανικού υποχωρούν τις περισσότερες φορές αμέσως, τα ανθοϊάματα χορηγούνται για αρκετές εβδομάδες ή μήνες. Η διάρκεια εξαρτάται από το διάστημα που χρειάζεται ο άνθρωπος για να επιλύσει τις κύριες βαθύτερες αιτίες και να προχωρήσει στις απαραίτητες αλλαγές στη ζωή του προκειμένου να αισθανθεί δυνατός και ελεύθερος. Κάθε άνθρωπος ακολουθεί το δικό του ρυθμό.

Οι ασθενείς ανταποκρίνονται εντυπωσιακά καλά, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Για παράδειγμα, μια γυναίκα αρνήθηκε να συνεχίσει τη θεραπευτική διαδικασία όταν άρχισε να συνειδητοποιεί τις επιπτώσεις που είχε στη ζωή της η δυσλειτουργική σχέση της με τον σύζυγό της. Ένα μικρό συγκριτικά ποσοστό ασθενών, αν και παρατηρούν θεαματική αλλαγή στα συμπτώματα πανικού μέσα στις πρώτες κιόλας ημέρες, διακόπτουν πρόωρα την θεραπεία. Καθώς τα άτομα αυτά αρχίζουν να συνειδητοποιούν την αληθινή αιτία των προβλημάτων τους, ανησυχούν μήπως απειληθούν οι σχέσεις τους με κάποιους κοντινούς τους ανθρώπους. Μολαταύτα, με την βοήθεια της ανθοθεραπείας, η πλειονότητα των ανθρώπων που υποφέρουν από κρίσεις πανικού βιώνουν την προσωπική μεταμόρφωση και την αλλαγή ως μια εύκολη, συναρπαστική και ευχάριστη διαδιακασία.

Στην πρώτη συνεδρία συνήθως δεν μιλώ πολύ με τους ασθενείς. Το βασικό ζήτημα είναι να μειωθεί ο πανικός και ο άνθρωπος να αρχίσει να συνειδητοποιεί βαθύτερα την κατάσταση. Με τα ανθοϊάματα και οι δύο αυτοί στόχοι επιτυγχάνονται γρήγορα, ενώ η συζήτηση ελάχιστα μπορεί να βοηθήσει σ’ αυτή τη φάση. Στην αρχή λοιπόν, ακούω απλώς το άτομο να περιγράφει τα σωματικά του συμπτώματα και έπειτα του δίνω τα ανθοϊάματα, λέγοντάς του ότι πολύ σύντομα θα νιώσει καλύτερα. Διαβεβαιώνω τον άνθρωπο ότι τα συμπτώματά του, όσο ενοχλητικά κι αν είναι, δεν αποτελούν κίνδυνο για την υγεία του και του λέω ότι θα είμαι στη διάθεσή του σε περίπτωση που θέλει κάτι να ρωτήσει ή αν εμφανίσει κάποιο οξύ σύμπτωμα.

Στην πρώτη συνεδρία πάντα αποφεύγω να ορίσω την επόμενη συνάντηση. Ο θεραπευόμενος εξακολουθεί να αισθάνεται την επιτακτική ανάγκη για άμεση βοήθεια και χρειάζεται τη διαβεβαίωση ότι μπορεί να ξαναέρθει όποτε θελήσει. Επιπλέον, για τους περισσότερους, αυτή είναι η πρώτη φορά που δοκιμάζουν ανθοϊάματα. Το άτομο χρειάζεται ελευθερία για να διαπιστώσει κατά πόσον η θεραπεία αυτή τον βοηθά προτού αποφασίσει να προχωρήσει περισσότερο. Περίπου δύο εβδομάδες αργότερα, επιστρέφει έχοντας συνειδητοποιήσει αρκετά πράγματα για την κατάστασή του, και η ψυχολογική διεργασία μπορεί πλέον να αρχίσει.

 

Η πιθανότητα θεραπευτικής κρίσης

Αν και αρκετά σπάνια, υπάρχει πιθανότητα ο άνθρωπος που υποφέρει από κρίσεις πανικού να εμφανίσει μια ‘θεραπευτική κρίση’ στις πρώτες μέρες που παίρνει τα ανθοϊάματα, καθώς έρχεται σε επαφή με τα καταπιεσμένα του συναισθήματα. Το Star of Bethlehem θα βοηθήσει όσους αντιδρούν με άγχος σε αυτό το στάδιο, εξαφανίζοντας ουσιαστικά το ενδεχόμενο θεραπευτικής κρίσης.

Είναι σημαντικό ωστόσο το άτομο να ενημερωθεί εκ των προτέρων για το ενδεχόμενο μιας θεραπευτικής κρίσης. Ελάχιστοι ήταν αυτοί που δίστασαν να πάρουν τα ανθοϊάματά τους όταν τους έδωσα αυτή την πληροφορία. Η διαβεβαίωση γενικά ότι επίκεινται βαθιές και ουσιαστικές αλλαγές βοηθά τους ανθρώπους να υιοθετήσουν μια θετική και γενναία στάση.

Αν το άτομο εμφανίσει θεραπευτική κρίση, του συστήνω να διακόψει την λήψη των ιαμάτων για μία δύο ημέρες, ή να τα παίρνει λιγότερο συχνά για δύο ή τρεις ημέρες. Στη συνέχεια, η συχνότητα αυξάνεται σταδιακά στο κανονικό.

Ενώ η βελτίωση είναι ορατή στις πρώτες 2-3 ημέρες, οι φόβοι για πιθανή υποτροπή των συμπτωμάτων πανικού χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να υποχωρήσουν. Έχω διαπιστώσει ωστόσο, από συνομιλίες που είχα χρόνια αργότερα με πολλά από τα άτομα αυτά, ότι τα συμπτώματα πανικού δεν εμφανίζονται ποτέ ξανά, ακόμα και αν ο άνθρωπος χρειαστεί να αντιμετωπίσει δυσκολίες στη ζωή του: Τα άτομα διαθέτουν πλέον ένα πολύ καλύτερο επίπεδο ενημερότητας στη σχέση του σώματος με το νου, καθώς και λειτουργικές, ενσυνείδητες στρατηγικές για να διαχειρίζονται τα προβλήματά τους.

 

Βοηθώντας ασθενείς που παίρνουν ήδη φάρμακα

Δεν έχει χρειαστεί ποτέ να χορηγήσω φάρμακα για τις κρίσεις πανικού. Στις περιπτώσεις όπου οι ασθενείς είχαν ξεκινήσει ήδη από πριν να λαμβάνουν κάποια φαρμακευτική αγωγή, τους συνιστώ να μην σταματήσουν τα φάρμακα αμέσως. Κάτι τέτοιο μπορεί να τους προκαλέσει άγχος ή ανασφάλεια. Επιπλέον, τα περισσότερα φάρμακα προκαλούν τις δικές τους παρενέργειες όταν διακόπτονται απότομα. 

Πληροφορώ τον θεραπευόμενο ότι σύντομα δεν θα χρειάζεται πια το φάρμακο. Του προτείνω να λιγοστεύει μόνος του σταδιακά την δοσολογία, στο βαθμό που αισθάνεται καλά. Με τον τρόπο αυτό, ο θεραπευόμενος μειώνει τη δόση του φαρμάκου και τελικά σταματά να το παίρνει, συνήθως μέσα στις επόμενες εβδομάδες.

 

Marina Angeli: "Panick Attacks: Treating the Soul – Not the Symptoms": www.flowersociety.org/Angeli_PanicAttacks.htm

 

 

 

Πως τα ανθοϊάματα μπορούν να βοηθήσουν

 

Από Μαρίνα Αγγελή, Ψυχίατρο

 

Η ψυχοσωματική έρευνα 

 

Πριν από πολλά χρόνια, σαν νεαρή ειδικευόμενη, είχα έρθει για πρώτη φορά σε επαφή με τις εντυπωσιακές ερευνητικές εργασίες των Drs.Bahnson C.B. και Bahnson M.B. πάνω στην ψυχοσωματική διάσταση του καρκίνου. Χρόνια αργότερα και έχοντας ήδη πια την εμπειρία της θεραπείας με ανθοϊάματα, άρχισα να εξετάζω στο νου μου το ενδεχόμενο του να χρησιμοποιηθούν ανθοϊάματα για τις αρνητικές ψυχονοητικές καταστάσεις που οι Drs.Bahnson & Bahnson είχαν συσχετίσει με την εμφάνιση του καρκίνου. Την ίδια περίπου εποχή είχα ακούσει για τη θεραπευτική προσέγγιση του Δρ.Carl O Simonton και της συζύγου του Stephanie Matthews-Simonton, για μια ολιστική θεραπεία του καρκίνου, προσέγγιση που παρουσιάζεται στο βιβλίο τους ‘Γίνε Ξανά Καλά’. Τα ευρήματά τους, όπως και τα ευρήματα άλλων θεραπευτών, φαίνονταν να επιβεβαιώνουν το ψυχονοητικό ‘προφίλ’ του καρκίνου που είχε ήδη προταθεί μέσα από τη θαυμάσια εργασία των Bahnson. 

 

Συστήνοντας ανθοϊάματα για ψυχολογική ανακούφιση σε ανθρώπους που είχαν εμφανίσει καρκίνο, προσπαθούσα ταυτόχρονα να διακρίνω κατά πόσον το υποτιθέμενο «καρκινικού τύπου» ψυχολογικό προφίλ ήταν παρόν σ’ αυτούς. Βρήκα ότι πάντα ήταν. Τα ανθοϊάματα αποδείχθηκαν ιδιαίτερα βοηθητικά στο να κάνουν τους ανθρώπους να αισθανθούν πολύ καλύτερα ψυχολογικά. Το πιο σημαντικό, φαίνονταν να επιφέρουν μια βαθιά αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο οι καρκινοπαθείς διαχειρίζονταν τα προβλήματά τους, επιτρέποντας πολύ πιο υγιή σχήματα συμπεριφοράς αναφορικά με τον τύπο του ψυχολογικού στρες που έχει συσχετιστεί με τον καρκίνο. Το είδος των αλλαγών στην ψυχοσωματική ισορροπία φαίνονταν να επενεργεί πολύ θετικά στην κατεύθυνση του να δώσει δύναμη στον οργανισμό, να αποκαταστήσει σε ένα βαθύ, ασυνείδητο επίπεδο την ‘θέληση για ζωή’ στο άτομο, να βοηθήσει στο να ανταποκριθεί κάποιος θετικά στις ιατρικές θεραπείες και να προχωρήσει προς την ίαση. Ταυτόχρονα, οι βαθιές αλλαγές στη συνειδητότητα που επέρχονταν στο άτομο φαίνονταν ένα θαυμάσιο συντελεστικό μέσον στην προσπάθεια του να προληφθούν μελλοντικές επανεμφανίσεις του συγκεκριμένου προβλήματος υγείας. 

 

Τι «προκαλεί τον καρκίνο»; 

 

Όπως γνωρίζουμε, το σώμα μας παράγει καθημερινά ένα πλήθος από καρκινικά κύτταρα, τα οποία όμως το αμυντικό μας σύστημα καταστρέφει και έτσι μας κρατά υγιείς. Στην περίπτωση εμφάνισης καρκίνου, το αμυντικό σύστημα σταματά να το κάνει αυτό κι έτσι τα καρκινικά κύτταρα συσσωρεύονται και δημιουργούν όγκους, οι οποίοι τελικά μπορεί να κυριαρχούν σε όλο τον οργανισμό. Η λεγόμενη ‘αιτία του καρκίνου’ θεωρείται άγνωστη, τη στιγμή που αμέτρητοι δυνητικά επικίνδυνοι παράγοντες, όπως διάφορες τροφές ή άλλα υλικά, η περιβαλλοντική ρύπανση, ανθυγιεινές συνθήκες ζωής, η κληρονομικότητα και τα περίφημα ‘γονίδια του καρκίνου’ κλπ. που συνήθως ενοχοποιούνται για το πρόβλημα αυτό, θα πρέπει μάλλον να αντιμετωπίζονται σαν προδιαθεσικοί παράγοντες παρά σαν αιτίες καθαυτές, πράγμα που μπορεί να εξηγεί το γιατί ένα ποσοστό μόνον και όχι το σύνολο των ανθρώπων που εκτίθενται σε αυτούς τους κινδύνους αναπτύσσουν τελικά καρκίνο, όπως επίσης και το γιατί δεν μπορεί να γίνει πρόβλεψη για το αν, πότε και κάτω από ποιές συνθήκες η αρρώστια θα επανεμφανιστεί. Ανάλογα, οι υπάρχουσες θεραπείες, όπως η χειρουργική, η ακτινοθεραπεία, η χημειοθεραπεία κλπ, αποτυγχάνουν να θεραπεύσουν το σύνολο των πασχόντων από την ίδια μορφή, ίδιο στάδιο κλπ καρκίνου και η πρόγνωση παραμένει εν πολλοίς άγνωστη. Αν η θεραπεία του καρκίνου εξαρτιόνταν αποκλειστικά από αυτές τις θεραπείες, τότε γιατί κάποιοι άνθρωποι απαντούν θετικά σ’ αυτές ενώ άλλοι δεν βοηθιούνται τελικά; 

 

Τέτοια φαινόμενα θα μπορούσαν να θεωρηθούν σαν καθαρές ενδείξεις του ότι, παράλληλα με τους πολλούς υλικούς παράγοντες που επηρεάζουν άμεσα το ανθρώπινο σώμα, και κάποιοι άλλοι παράγοντες θα πρέπει να παίζουν ένα πολύ σημαντικό ρόλο στη δημιουργία όπως και στην πιθανή επανεμφάνιση ενός καρκίνου στον ανθρώπινο οργανισμό. 

 

Υπάρχει ένας ιδιαίτερης σημασίας τομέας της ανθρώπινης πραγματικότητας που μπορεί να δώσει ζωτικής σημασίας πληροφορίες κατά τη διαδικασία κατανόησης της ασθένειας αυτής : ο τομέας της υποκείμενης ψυχο-νοητικής κατάστασης του ατόμου που γίνεται τελικά καρκινοπαθής. Αν και πολύ σημαντικές έρευνες έγιναν στον τομέα αυτόν τις προηγούμενες δεκαετίες, τα ευρήματα δεν έχουν ακόμη προσελκύσει την αρμόζουσα προσοχή ούτε της επιστημονικής κοινότητας ούτε του κοινού. 

 

Κάποιοι από μας είμαστε ίσως εξοικειωμένοι με θεωρίες περί μιας ‘προσωπικότητας καρκινοπαθούς’, μιας προσωπικότητας που προδιαθέτει σε καρκίνο. Αν και μπορεί να υπάρχει αλήθεια σε αυτές τις θεωρίες, η ζωή δείχνει πως είναι μάλλον καλύτερο να μιλάμε για μια συγκεκριμένη ‘ψυχονοητική κατάσταση’ στην περίπτωση αυτή παρά για ένα τύπο προσωπικότητας. Φαίνεται πως ο καθένας μπορεί να βρεθεί να βιώνει ένα ‘καρκινικού τύπου στρες’ σε κάποια στιγμή της ζωής του, κάτω από ορισμένες συνθήκες. 

 

Προσδιορίζοντας την «ψυχολογία του καρκίνου» 

 

Καθώς θα προσπαθήσουμε να περιγράψουμε τα διάφορα επί μέρους στοιχεία της τυπικής ‘ψυχολογίας του καρκίνου’, όπως αυτή έχει παρατηρηθεί σε ανθρώπους σε καρκινικά ή προ-καρκινικά στάδια, θα πρέπει να διευκρινίσουμε ότι στις περισσότερες περιπτώσεις μιλάμε για υποσυνείδητες συγκινήσεις και νοητικές στάσεις, οι οποίες όμως συνήθως αναγνωρίζονται και συνειδητοποιούνται αμέσως από τον πάσχοντα όταν γίνει αναφορά σ’ αυτές. Όλα και όχι απλά κάποια μεμονωμένα συναισθήματα από αυτά που περιγράφονται πιο κάτω, συνυπάρχουν ταυτόχρονα στις περιπτώσεις αυτές, συναισθήματα τα οποία στη μεμονωμένη τους μορφή είναι συνηθισμένα και ο περισσότερος κόσμος τα βιώνει συχνά .

Σοκ: Η έρευνα έχει καταδείξει ότι περίπου 6-18 μήνες πριν διαγνωστεί ο καρκίνος, το άτομο συνειδητά ή μερικές φορές και υποσυνείδητα έχει βιώσει ένα ή και περισσότερα σοβαρά σοκ σε ένα τομέα μείζονος σημασίας για τη ζωή του.

Θλίψη και απελπισία: Από τότε το άτομο ζει σε βαθιά θλίψη, απελπισία και απόγνωση, έχοντας βιώσει την απώλεια ενός βασικού στοιχείου ψυχικής αυτοσυντήρησης. 

Έλλειψη ελπίδας: Το άτομο θεωρεί ότι δεν θα υπάρξει τέλος σ’ αυτό το προσωπικό του μαρτύριο.

Αίσθημα ανημπόριας: Το άτομο νοιώθει μόνο του στο να αντιμετωπίσει αυτή την κατάσταση. Καμία βοήθεια δεν μπορεί να έρθει από πουθενά, καθώς οι άλλοι είτε δεν καταλαβαίνουν τι συμβαίνει, είτε δεν μπορούν είτε δεν ενδιαφέρονται να βοηθήσουν.

Πικρία: Απωθημένα συναισθήματα βαθιάς πίκρας και μια αίσθηση του ατόμου ότι αδικείται από κάποιους σημαντικούς γι’ αυτόν/ήν ανθρώπους ή καταστάσεις αποτελούν μέρος της συναισθηματικής συμπλοκότητας της κατάστασης. 

Ανήμπορος θυμός: Σαν αποτέλεσμα του να αισθάνεται το άτομο θύμα αδικίας, υπάρχει μέσα του καταπιεσμένος σιωπηλός θυμός και οργή μαζί με μια αίσθηση απόλυτης ανημπόριας προκειμένου να αντιδράσει. Το άτομο νοιώθει ότι ‘νικήθηκε’. 

Ενοχή: Το να αναλάβει δράση για να απελευθερωθεί από τη συγκεκριμένη ψυχολογική συγκυρία φαίνεται αδύνατον, είτε λόγω πρακτικών ή ηθικών υποχρεώσεων, είτε λόγω δεσμών αγάπης με τα άτομα που ενέχονται είτε λόγω άλλης μορφής εμποδίων. Το να απομακρυνθεί αφήνοντας πίσω του αυτά και αυτούς που το ‘πνίγουν’ σε αφόρητο πόνο και πίκρα θα έκανε το άτομο να νοιώθει ένοχο, επειδή πχ θα θεωρούσε ότι δεν παρέμεινε ‘πιστό’ σ’ αυτούς που αγαπά, ότι φέρθηκε χωρίς ‘αγάπη’, ή ‘ανεύθυνα’, ή με ‘σκληρότητα’ κλπ. Συχνά, η ενοχή και ο θυμός μπορεί να βιώνονται ταυτόχρονα, όταν το άτομο θεωρεί τις ειδικές αυτές στρεσσογόνες καταστάσεις της ζωής του σαν ‘τιμωρία’ για τα λάθη του στον συγκεκριμένο τομέα.

Απουσία έκφρασης των αρνητικών συναισθημάτων: Είτε από φόβο, ενοχή, σύγχυση ή απλά από απελπισία, το άτομο δεν βρίσκει διέξοδο να εκφράσει τα πληγωμένα του συναισθήματα. Αντίθετα μάλιστα, τα ‘τοξικά’ αυτά αρνητικά συναισθήματα συσσωρεύονται μέσα του. Το άτομο κυριολεκτικά ‘σηκώνει το σταυρό του’.

Το άτομο αισθάνεται ότι έχει παγιδευτεί : Σαν αποτέλεσμα όλων των παραπάνω, το άτομο νοιώθει ότι έχει εγκλωβιστεί σε μια τρομερή ψυχική φυλακή, από την οποία δεν υπάρχει διέξοδος.

Εξάντληση: Η παρατεταμένη, βαριά ψυχική πίεση καταλήγει τελικά σε βαρύτατη εξάντληση, σωματική και ψυχική. Κάτω από το ειδικό αυτό στρες, το άτομο δεν μπορεί να βρει καμία ανάπαυση, καμιά εσωτερική ‘λιακάδα’, καθόλου ‘αέρα’ για τον ψυχισμό να αναπνεύσει και να ανανεωθεί. Η ζωή γίνεται ‘ένα ασήκωτο βάρος’.

Κατάθλιψη: Εξ αιτίας της συγκεκριμένης ψυχολογικής κατάστασης, το άτομο βαθιά μέσα του δεν μπορεί να βρει καμία χαρά, καμία γλυκύτητα στη ζωή, κανένα λόγο που πραγματικά θα τον ‘τραβούσε’ να ζήσει. 

Παραίτηση: Φαίνεται σαν να μη μπορεί να γίνει τίποτε. Αν και το άτομο μοιάζει να εξακολουθεί να προσπαθεί και να αγωνίζεται, βαθιά μέσα του παραιτείται και ‘υποκύπτει στη μοίρα του’.

Ασυνείδητη επιθυμία του ατόμου να πεθάνει: Παρά την συνειδητή διάθεση του ατόμου να ζήσει, την έγνοια για τους αγαπημένους του που το ωθεί να παραμείνει στη ζωή, την επιθυμία εκπλήρωσης στόχων κλπ, το άτομο σε προκαρκινική φάση βαθιά μέσα του θα ήθελε να πεθάνει. Εξ αιτίας αυτής της μη-συνειδητής επιθυμίας να μη συνεχίσει άλλο να ζει, ο καρκίνος έχει χαρακτηριστεί από ορισμένους ερευνητές σαν ‘ένας ευγενικός τρόπος να αυτοκτονήσει κάποιος’.

Γλυκύτητα, ήρεμη αποδοχή της απελπισίας: Λίγο πριν την εμφάνιση του καρκίνου (και κάποιες φορές και κατά τη διάρκεια της ασθένειας), το άτομο φαίνεται συνήθως πολύ ‘ήσυχο’ και παραιτημένο, με μια στωική αποδοχή της μοίρας και των βασάνων του, σαν να μη θέλει ή να μην έχει πια τη δύναμη να αγωνίζεται και να διεκδικεί να αλλάξει κάτι σ’ αυτά που τον βαραίνουν. 

 

Διαλέγοντας ανθοϊάματα για τον καρκίνο 

 

Ο σκοπός αυτού του άρθρου δεν είναι τόσο το να προτείνει μια φόρμουλα ανθοϊαμάτων σε σχέση με τον καρκίνο, αλλά κυρίως το να εισηγηθεί την ιδέα ότι τα ανθοϊάματα μπορούν να προσφέρουν μεγάλη ψυχολογική υποστήριξη ως προς τους συναισθηματικούς παράγοντες που έχουν στατιστικά φανεί να συνδέονται με την έκπτωση των φυσικών αμυντικών μηχανισμών του σώματος, αμυντικών μηχανισμών οι οποίοι κάτω από φυσιολογικές συνθήκες είναι σε θέση να αντιπαλεύουν τον καρκίνο στον οργανισμό. Σαν παραδείγματα τέτοιων ανθοϊαμάτων θα αναφέρω ορισμένα για κάθε ‘συναισθηματικό συστατικό’ του συγκεκριμένου ψυχικού προφίλ που περιγράφτηκε πιο πάνω. Το ανθοΐαμα Aloe Vera (Aloe barbadensis, Pegasus essences) συστήνεται (Flower Essences and Vibrational Healing του Gurudas) σαν σημαντικό ενισχυτικό στην πάλη του οργανισμού για προσωπική επιβίωση. Το Spiderwort (Pegasus) θα βοηθήσει στην άμεση αντιστροφή της ‘βαριάς’ αρνητικότητας στη διάθεση, το Hyssop (Pegasus) στην απάλειψη της συνειδητής ή ασυνείδητης ενοχής και στην ανακούφιση της ψυχής του ατόμου. Το Apricot (επίσης Pegasus) θα δώσει μια διάθεση ‘ελαφράδας’ και πιο χαρωπής διάθεσης στον τρόπο που το άτομο βιώνει τη ζωή. Τα Ιάματα Bach Willow και Oak θα απαλύνουν τα αισθήματα πικρίας και ψυχικού βάρους αντίστοιχα, ενώ το Gorse θα ανακουφίσει από την απελπισία που χαρακτηρίζει το όλο συγκινησιακό πλέγμα, ανοίγοντας ψυχικό χώρο για τα θαυμάσια Wild Rose (Bach) και Kapok Bush (Australian Bush) που θα τονώσουν την διάθεση του ατόμου να μην παραιτηθεί, αλλά πραγματικά να θελήσει να συνεχίσει να ζει. Το Dagger Hakea (Australian Bush) είναι ανεκτίμητο στο να απομακρύνει από την ψυχή την ‘τοξική’ πικρία και τον ανήμπορο θυμό που συνήθως έχει προκαλέσει η συμπεριφορά συγκεκριμένων ανθρώπων στο περιβάλλον του ατόμου, ενώ την διαδικασία αυτή θα υποστηρίξει σημαντικά το Mt.Devil (Australian Bush) -ή το αντίστοιχο Holly (Bach). 

 

Η ψυχική κάλυψη που φαίνεται να προσφέρει ένας τέτοιος σφαιρικός συνδυασμός αποδεικνύεται ικανοποιητική και η ανακούφιση και η ψυχική ενδυνάμωση που έχει αναφερθεί σε όλες τις περιπτώσεις είναι μεγάλη. 

 

Έχει μεγάλη σημασία το να θυμόμαστε ότι ο λόγος που προσπαθούμε να απομακρύνουμε την πικρία, τον θυμό και τα αρνητικά γενικά συναισθήματα από τον ψυχισμό είναι αποκλειστικά και μόνον για να απελευθερώσουμε την ψυχή από ένα συναισθηματικό βάρος που δημιουργεί απόγνωση, όχι το να κάνουμε τον ασθενή να συμπεριφέρεται ‘ωραία και καλά’. Αντιθέτως μάλιστα, ανθοϊάματα που θα βοηθήσουν στο να απομακρυνθεί η ενοχή προκειμένου να εκφραστεί ο θυμός και άλλα αρνητικά συναισθήματα είναι μεγάλης σημασίας εδώ. Απομακρύνοντας την πικρία, την οργή και ταυτόχρονα την ενοχή, η ψυχή απαλλάσσεται από μια αβάσταχτα οδυνηρή πίεση ενώ διατηρεί την επίγνωση των συγκεκριμένων στρεσσογόνων συνθηκών που συνετέλεσαν στην δημιουργία του προβλήματος.

 

Στη συνέχεια και στο βαθμό που η υποκείμενη επικίνδυνη ψυχο-νοητική κατάσταση έχει μεταβληθεί και εξισορροπηθεί σε σημαντικό βαθμό, διάφορα άλλα ανθοϊάματα μπορεί να χρησιμοποιηθούν για να βοηθήσουν στις κατά περίπτωση διαφορετικές όψεις αντιμετώπισης της ψυχικής διάστασης του προβλήματος. 

 

Στα πλαίσια μιας ολιστικής αντίληψης, είναι ίσως σκόπιμη η εξοικείωση με τα υπάρχοντα αυτά ψυχολογικά δεδομένα και η ‘προληπτική’ φροντίδα της ψυχής σε κάθε περίπτωση που μπορεί να βρίσκουμε τον εαυτό μας ‘εγκλωβισμένο’ σε ανάλογα ψυχικά αδιέξοδα, με σκοπό την αποφυγή του συγκεκριμένου τύπου ψυχικής επιβάρυνσης. Για το σκοπό αυτό θα μπορούσαμε κάποια στιγμή να επανέλθουμε στο θέμα με παραδείγματα και μεγαλύτερη ανάλυση της ψυχολογικής εικόνας που περιγράψαμε. 

 

Θα πρέπει ακόμα να τονίσουμε ότι, καθώς η κοινωνία μας έχει σταθεί μέχρις στιγμής με μεγάλη επιφυλακτικότητα απέναντι σε οποιαδήποτε ερευνητική προσπάθεια εναλλακτικής αντιμετώπισης του καρκίνου, άρα και της δυνατότητας αντίστοιχης σοβαρής επιστημονικής της τεκμηρίωσης, είναι μεγάλης σημασίας το να διευκρινίζουμε ότι σε καμία περίπτωση η όποια βοήθεια στο ψυχοσωματικό υπόστρωμα δεν αντιβαίνει ούτε αντικαθιστά τις υπάρχουσες ιατρικές θεραπείες. Με το δεδομένο αυτό, η ολιστική αντίληψη καλεί σε φροντίδα και ίαση της ψυχής και του νου, παράλληλα με την θεραπεία του σώματος. 

 

Για τους ανθρώπους που ήδη κάνουν ή έχουν υποβληθεί σε θεραπεία για καρκίνο, ο συνδυασμός Yarrow Environmental Solution της Flower Essence Society και το Crab Apple του Bach φαίνονται χρήσιμα στο να βοηθήσουν το σώμα να ‘καθαριστεί’ μετά την ακτινοθεραπεία και την χημειοθεραπεία αντίστοιχα, ενώ ανθοϊάματα όπως τα Crab Apple, Star of Bethlehem, Rescue, Gentian, φαίνεται να βοηθούν τον οργανισμό να συνέλθει ευκολότερα από τις παρενέργειες αυτών των θεραπειών. 

 

Το άρθρο αυτό αποτελεί μετάφραση-διασκευή μέρους του άρθρου της Μ. Αγγελή «The Soul Dimension of Cancer: How Flower Essence Therapy Can Help» (Flower Essence Society: http://www.flowersociety.org/angeli-cancer.html

 

 

 

Δυστυχώς, υπάρχει ακόμα μεγάλη παρανόηση όσον αφορά στο θέμα της κατάθλιψης. Όταν κάποιος έχει διαγνωστεί με μείζονα κατάθλιψη, υπάρχει ένα συγκεκριμένο υπόβαθρο χημικής και νευρολογικής ανισορροπίας στον εγκέφαλό του. Όπως και άλλες πολλές ασθένειες ή χρόνιες παθήσεις, η κατάθλιψη χρειάζεται προσπάθεια για να θεραπευτεί και το άτομο πρέπει να βρει τρόπους να τη διαχειριστεί, όσο καλύτερα μπορεί. Αν έχετε ένα φίλο ή ένα μέλος της οικογένειας που αντιμετωπίζει πρόβλημα κατάθλιψης, χρειάζεται να είστε προσεκτικοί με το τι ακριβώς τους λέτε. Το σίγουρο είναι ότι η κατανόηση των συναισθημάτων ενός τέτοιου ατόμου αποτελεί μια δύσκολη υπόθεση.

10 πράγματα που καλύτερα να αποφεύγετε να αναφέρετε, αφού πολύ απλά, δεν βοηθούν.

1. Προσπάθησε να σκεφτείς θετικά

Η μείζονα κατάθλιψη δεν αποτελεί μόνο ένα ψυχολογικό πρόβλημα. Οι έρευνες υποδεικνύουν ότι ψυχικές διαταραχές όπως η κατάθλιψη, προκαλούνται από ηλεκτροχημικές ανισορροπίες στον εγκέφαλο. Ένα άτομο που υποφέρει από κατάθλιψη λοιπόν δεν μπορεί να ελέγξει το πώς νιώθει. Το να προσπαθεί να κάνει θετικές σκέψεις δεν πρόκειται να απομακρύνει το μαύρο σύννεφο της κατάθλιψης. Εναλλακτικά, πείτε του πόσο δύσκολο πρέπει να είναι, να μην μπορεί να νιώσει θετικά, ακόμα και αν το θέλει. Αναγνωρίζοντας την κατάθλιψη του φίλου σας, του δείχνετε ότι την παίρνετε στα σοβαρά.

2. Ξέρω πώς νιώθεις

Αν μιλάτε με κάποιον που περνά μια καταθλιπτική περίοδο στη ζωή του, αυτή η δήλωση θα ακουστεί σαν να τον/την πατρονάρετε. Το να νιώθει κάποιος μελαγχολία ως ένας υγιής άνθρωπος και το να πάσχει από μείζονα κατάθλιψη αποτελούν δύο τελείως διαφορετικά πράγματα. Η μείζονα κατάθλιψη δεν αναφέρεται απλά σε μια μικρή, σύντομη φάση· μπορεί ορισμένες φορές να διαρκέσει μήνες ή και χρόνια. Αντιθέτως, δηλώστε ότι συμπάσχετε και το κατανοείτε, καθώς κι εσείς έχετε περάσει τέτοιες καταστάσεις κάποιες φορές, κατά τις οποίες νιώθατε απαίσια και δεν μπορείτε καν να φανταστείτε πόσο δύσκολο πρέπει να είναι γι’ αυτόν/αυτή.

3. Εσύ φταις

Θα λέγατε σε κάποιον που έχει υψηλό πυρετό, ότι είναι δικό του λάθος; Το ίδιο ισχύει και με την κατάθλιψη. Αυτά τα άτομα δεν έχουν τον έλεγχο των συναισθημάτων τους και οι επιστήμονες τώρα ανακαλύπτουν ότι οι διαταραχές διάθεσης είναι ένα αποτέλεσμα γενετικής προδιάθεσης, αλλά και κοινωνικών παραγόντων. Αντί λοιπόν να κατηγορείτε ένα άτομο, πείτε του πόσο γενναίο θεωρείτε ότι είναι που συνεχίζει να παλεύει.

4. Γιατί δεν αλλάζεις τον τρόπο ζωής σου;

Μην προσπαθήσετε να κατηγορήσετε τον τρόπο ζωής του φίλου σας για την κατάσταση του. Αν και ο τρόπος ζωής μπορεί βεβαίως να επηρεάσει τη διάθεση του, ένα άτομο με κατάθλιψη μπορεί να νιώθει έτσι ασχέτως των εξωτερικών καταστάσεων. Μια συζήτηση για τις επιλογές της ζωής του μπορεί να είναι μια καλή ιδέα, όταν ο φίλος σας νιώσει καλύτερα. Ωστόσο, αν βρίσκεται σε καταθλιπτική κατάσταση, το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε είναι να προσφέρετε στήριξη. Μόλις νιώσει καλύτερα, τότε μπορείτε να μιλήσετε για τα βήματα που μπορεί και μπορείτε να πάρετε για την ενεργή αντιμετώπιση της κατάθλιψης με τον καλύτερο πιθανό τρόπο.

5. Θα περάσει

Ποτέ δεν είναι καλή ιδέα να πείτε σε κάποιον που εμφανίζει κατάθλιψη ότι τα πράγματα και οι δυσκολίες θα περάσουν. Η κατάθλιψη, επαναλαμβάνουμε, δεν είναι μια φάση· είναι μια ιατρική πάθηση που πρέπει να διαχειριστεί κάποιος με κουράγιο. Ακόμα και αν δεν είστε σίγουροι ότι ο φίλος σας έχει μείζονα κατάθλιψη, μιλήστε του για την πιθανή επίσκεψη σε έναν ειδικό, πείτε του ότι θα είστε δίπλα του και ενθαρρύνετε τον να φανεί γενναίος.

6. Η κατάθλιψη είναι καλύτερη από…

Δε βιώνουν όλοι με τον ίδιο τρόπο μια δεδομένη κατάσταση. Μπορεί να βρείτε παρηγοριά στο γεγονός ότι η δική σας συγκεκριμένη κατάσταση είναι καλύτερη από μια άλλη που γνωρίζετε ότι κάποιος περνά. Αλλά όταν αναφέρετε σε ένα καταθλιπτικό άτομο ότι η ιατρική του πάθηση είναι καλύτερη από άλλα προβλήματα από τα οποία υποφέρουν άλλοι άνθρωποι, ουσιαστικά αυτό που καταφέρνετε είναι να κάνετε το άτομο που έχετε απέναντι σας να νιώθει ότι η ασθένεια του είναι φανταστική, ότι δεν υπάρχει στην πραγματικότητα. Αντί λοιπόν γι’ αυτό, εκφράστε ανησυχία και πείτε του ότι καταλαβαίνετε ότι μπορεί να είναι δύσκολο για αυτόν που το περνά.

7. Έχεις δοκιμάσει τη γυμναστική;

Ναι, η άσκηση απελευθερώνει ενδορφίνες, οι οποίες μας κάνουν να νιώθουμε όμορφα, αλλά σίγουρα δεν αποτελεί και λύση για την κατάθλιψη. Η γυμναστική αποτελεί έναν υπέροχο τρόπο να διατηρήσουμε την υγεία μας, αλλά δεν είναι θεραπεία για μια προϋπάρχουσα ιατρική πάθηση. Η κατάθλιψη χρειάζεται ιατρική φροντίδα και περιλαμβάνει ψυχοθεραπεία και, σε ορισμένες περιπτώσεις, φαρμακευτική αγωγή. Αντί να προτείνετε επομένως την άσκηση ως λύση, προσκαλέστε τον φίλο σας να σας συνοδεύσει σε μια βόλτα ή στο καθημερινό σας τρέξιμο.

8. Ανησυχείς για το τίποτα

Οι άνθρωποι που πάσχουν από κατάθλιψη ταλαντεύονται στα άκρα όσον αφορά στα συναισθήματα. Όταν τους λέτε ότι τα προβλήματα τους δεν είναι αρκετά σημαντικά, μπορεί να νιώθουν παραγκωνισμένοι, κάτι που μόνο να επιδεινώσει μπορεί την κατάσταση. Αν και μπορεί να θεωρείτε ότι τα προβλήματα κάποιου δεν είναι τόσο σοβαρά, αυτό το γεγονός δεν πρόκειται να αλλάξει το πώς εκείνο το άτομο νιώθει. Αντιθέτως, βεβαιώστε το ότι καταλαβαίνετε και ότι θα είστε ένας μη-επικριτικός ακροατής, σε περίπτωση που θέλει να σας μιλήσει.

9. Να είσαι ευγνώμων

Ένα άτομο που αντιμετωπίζει κατάθλιψη δεν νιώθει απλά αδιάθετο· έχει να παλέψει με μια ασθένεια που επηρεάζει το πώς νιώθει και βιώνει τη ζωή σε όλες της τις εκφάνσεις. Αν και η ευγνωμοσύνη αποτελεί έναν σπουδαίο τρόπο ανάπτυξης μιας θετικής ματιάς, ένα τέτοιο άτομο δεν είναι καταθλιπτικό, επειδή δεν νιώθει ευγνώμον. Επιδείξτε ενσυναίσθηση στον φίλο σας, λέγοντας του πόσο απαίσιο πρέπει να είναι να μην μπορεί να έχει έλεγχο πάνω στα συναισθήματα του. προσφέρετε στήριξη με οποιονδήποτε τρόπο μπορείτε.

10. Κανείς δεν είπε ότι η ζωή είναι εύκολη

Όταν κάνετε αυτή τη διαπίστωση, υπονοείτε ότι ο φίλος σας, που υποφέρει, έχει πλήρη έλεγχο του τι συμβαίνει στον εγκέφαλο του. Ο φίλος σας μάλλον θα έχει επαναλάβει πολλές φορές στο μυαλό του την ίδια φράση, και όταν το κάνετε κι εσείς, τον βυθίζετε σε ένα αρνητικό γαϊτανάκι σκέψεων. Αντί γι’ αυτό, πείτε του ότι η ζωή μπορεί να αποδειχθεί ιδιαιτέρως σκληρή, αλλά εσείς είστε εκεί για να βοηθήσετε, σε περίπτωση που το χρειαστεί.

 

Πηγή  

 

Πάσχουμε οι Έλληνες από κατάθλιψη και γιατί προσφεύγουμε στη φαρμακολογία;

 

Τα εντυπωσιακά νούμερα των στατιστικών προσφέρουν μια ηδονή σε αυτούς που τα διαβάζουν. Εντυπωσιάζουν, ακόμη και εάν είναι ενδεικτικά μιας καθ' όλα αρνητικής κατάστασης που χαρακτηρίζει μια κοινωνία, πόσο μάλιστα εάν αφορούν τη ψυχική μας υγεία. Τα χρόνια της κρίσης η κατάθλιψη και άλλες ψυχικές νόσοι αυξήθηκαν. Αυτό είναι μια διαπίστωση; Ή μια φήμη που την έχουμε πιστέψει όλοι μας; Το ακούμε από τον φίλο, τον συγγενή, τον γείτονα. Ίσως να το λέμε και εμείς. «Είμαι πολύ αγχωμένος», «δεν μπορώ να χαρώ με τίποτα» και άλλα συναφή. Επίσης, εκτός από την εξοικείωση με ψυχιατρικούς όρους, μάθαμε να μιλάμε και σαν φαρμακοποιοί. Νέες λέξεις όπως Ladose, Xanax, εντάχθηκαν στο καθημερινό μας λεξιλόγιο. Ακόμη και η γιαγιά στην επαρχία μπορεί να μιλήσει άνετα με όρους φαρμακολογίας, ενίοτε να κάνει και διαγνώσεις.

Όμως, τι πραγματικά συμβαίνει στην Ελλάδα; Πράγματι η πλειονότητα του πληθυσμού υποφέρει από κατάθλιψη και άλλες αγχώδεις διαταραχές; Από πού προκύπτει αυτό; Πόσο σοβαρά είναι τα πράγματα και πόσο εύκολα προσφεύγουμε στη φαρμακολογία;

Μια ζοφερή εικόνα μας δίνει ο κ. Νικόλαος Θωμαΐδης, ο επικεφαλής του τμήματος Αναλυτικής Χημείας του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και επικεφαλής της επιδημιολογικής έρευνας η οποία κατέγραψε, βάσει των ευρημάτων στα λύματα της Αθήνας που καταλήγουν στην Ψυττάλεια, μια μεγάλη αύξηση ψυχοφαρμάκων και άλλων παράνομων ουσιών. Επί πέντε χρόνια, από το 2010 έως το 2015, εφάρμοσε μια μεθοδολογία που ονομάζεται «sewage epidemiology» δηλαδή επιδημιολογία λυμάτων προκειμένου καταγράψει την ποσότητα που οι πολίτες κατανάλωσαν σε φάρμακα και ναρκωτικά. Η έρευνα δημοσιεύθηκε το 2016 και τα ευρήματα ήταν εντυπωσιακά. Οι δειγματοληψίες ήταν σταθερές μια εβδομάδα κάθε μήνα επί πέντε συνεχή χρόνια.

Εκτός από τη δραματική αύξηση των ναρκωτικών ουσιών, καταγράφηκε και αύξηση στη χρήση ψυχοφαρμάκων. 

Ειδικότερα, υπήρξε μια αύξηση κατά 35 φορές στα αντιψυχωσικά, κατά 19 φορές στις ηρεμιστικές ουσίες βενζοδιαζεπίνες και κατά 11 φορές στα αντικαταθλιπτικά. Στα αντικαταθλιπτικά, μεγάλη αύξηση έχει η ουσία citalopram, με 5150 αρχικά δόσεις το 2010 και 116.416 δόσεις το 2014, αυξημένη κατά 22 φορές. Ταυτόχρονα, ένα άλλο συστατικό, η οξαζεπάμη αυξήθηκε από 9400 δόσεις το 2010 σε 200.004 δόσεις, δηλαδή μια αύξηση κατά 23 φορές πάνω.

Τα δείγματα ήταν μόνο από την Αττική, αλλά τα αποτελέσματα είναι ενδεικτικά δεδομένου ότι εδώ ζει το 40% του πληθυσμού της χώρας.

Αυτές οι αυξήσεις, όπως επισημαίνει ο ίδιος, συμπίπτουν με τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης, όπως τη μείωση του βιοτικού επιπέδου και την ανεργία. Προσθέτει δε πως η συλλογή δειγμάτων συνεχίζεται και από τα μέχρι τώρα στοιχεία εξακολουθούν να καταγράφονται μεγάλα ποσοστά κατανάλωσης ψυχοφαρμάκων, όμως με μια σταθεροποιητικά τάση.

 

Tι συμβαίνει με την καταγραφή και τα επίσημα στοιχεία για την κατανάλωση ψυχοφαρμάκων;

Στο ερώτημά μας για το εάν υπήρξε αντίδραση από το αρμόδιο Υπουργείο απάντησε στη HuffPost Greece, πως παρότι επρόκειτο για ένα πρόγραμμα αριστείας το υπουργείο δεν αντέδρασε στα ευρήματα, εκτός από την εθνική συντονίστρια για τα ναρκωτικά. Επιπλέον τόνισε πως αν και ζήτησε στοιχεία από τον ΕΟΠΥΥ για την κατανάλωση ψυχοφαρμάκων προκειμένου να συγκρίνουν τα στοιχεία, ο Οργανισμός δεν τα έδωσε, ενώ εκφράζει την βεβαιότητα πως εάν είχε τα στοιχεία του ΕΟΠΥΥ, τα αποτελέσματα θα αναθεωρούνταν προς τα πάνω.

Η HuffPost Greece στην επικοινωνία που είχε με διάφορους φορείς άκουσε επανειλημμένα την άρνηση του ΕΟΠΥΥ να δώσει τα συγκεκριμένα στοιχεία. Σε αντίστοιχο αίτημα που εστάλη και από τον γράφοντα, ο ΕΟΠΥΥ, μέχρι και την ώρα που γραφόταν αυτό το κείμενο, δεν είχε απαντήσει αλλά δεσμεύτηκε να αποστείλει τα σχετικά στοιχεία.

«Δεν υπάρχουν επιδημιολογικές μελέτες και ουσιαστική καταγραφή» δηλώνει στη HuffPost Greece ο κ. Απόστολος Βούρδας, παιδοψυχίατρος, διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών, μέλος του Βασιλικού Κολλεγίου των Ψυχιάτρων του Ηνωμένου Βασιλείου και Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Ψυχιατροδικαστικής Εταιρείας .

Ο ίδιος μεταφέρει την αίσθηση που του περιγράφουν συνάδελφοι του από τον δημόσιο τομέα, όπου υπάρχει έλλειψη προσωπικού και υποστελέχωση, με αποτέλεσμα να πάσχουν οι υπηρεσίες την ώρα που πολλοί συνάνθρωποί μας αντιμετωπίζουν προβλήματα.

Αντίστοιχα και ο κ. Θωμαΐδης περιγράφει τις δύσκολες συνθήκες στην έρευνα που αντιμετωπίζουν στο Πανεπιστήμιο, λέγοντας πως οι περικοπές, η αποχώρηση μεγάλου μέρους του προσωπικού λόγω συνταξιοδότησης και η μη αναπλήρωσή του είχα ως αποτέλεσμα μια δραματική και βίαιη μείωση του επιπέδου εργασίας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι εναπομείναντες εργαζόμενοι να υφίστανται μια αφόρητη πίεση με επιπτώσεις στην υγεία τους.

«Αποκτούμε υπέρταση, άσθμα» λέει και τονίζει πως αυτό που συνέβη σε αυτή την μικροκλίμακα, είναι κάτι αντίστοιχο με αυτό που συμβαίνει σε όλη την κοινωνία με την αλλαγή των εργασιακών συνθηκών. «Ο καθένας το εκδηλώνει με διάφορες ασθένειες και αυτό αποτυπώνεται και στην αύξηση των φαρμάκων που καταναλώνονται».

Αξίζει να σημειωθεί ότι στα δείγματα που λήφθηκαν από τα λύματα στην Ψυτάλλεια καταγράφηκε αύξηση στην χρήση αντιυπερτασικών κατά 11 φορές, ενώ η χρήση φαρμάκων κατά του έλκους υπερδιπλασιάστηκε.

 

«Είναι η αίσθηση του αδιεξόδου και του αβοήθητου, ότι δηλαδή δεν έχω βοήθεια, δεν υπάρχει ελπίδα και το δεύτερο αφορά στην διαταραχή της κοινωνικής συνοχής. Αυτά τα δύο είναι πιο σημαντικά από τη μείωση του εισοδήματος»

 

Από την πλευρά του ο κ. Βούρδας, παραδέχεται ότι η ελληνική κοινωνία αγωνιά και ότι πράγματι υπάρχουν ζητήματα που αφορούν την ψυχική υγεία του πληθυσμού. Γνωρίζουμε, σχολιάζει, από διεθνείς επιδημιολογικές μελέτες πως δύσκολες κοινωνικοοικονομικές καταστάσεις οδηγούν σε καταθλίψεις και άλλες διαταραχές της συμπεριφοράς. Τέτοια φαινόμενα σχεδόν διπλασιάζονται σε περιόδους κρίσης.

«Υπάρχουν πολλοί μετανάστες με παιδιά που έχουν ανάγκες, και το αναφέρω καθώς είναι ένα σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού. Επίσης υπάρχει και ο γηγενής πληθυσμός που βρίσκεται αντιμέτωπος με αδιέξοδα που έχουν προκύψει εξαιτίας της οικονομικής κρίσης» λέει και διευκρινίζει, πως για τους Έλληνες οι δυσκολίες έχουν αυξηθεί και φαίνεται μέσα στην οικογένεια με διάφορους τρόπους. Για παράδειγμα μπορεί το εισόδημα να έχει μειωθεί, καθώς ένας από τους δύο γονείς να έχει χάσει τη δουλειά του ή ένα παιδί από εκεί που πήγαινε στο ιδιωτικό σχολείο, να βρεθεί στο δημόσιο. Άλλοι έχουν χάσει τα σπίτια τους.


Γιατί το ρήγμα στη κοινωνική συνοχή ευθύνεται για τα ψυχολογικά προβλήματα περισσότερο από το οικονομικό ζήτημα

Υπάρχουν δυσκολίες, παραδέχεται ο κ. Βούρλας και υπογραμμίζει πως υπάρχουν δύο παράγοντες που συνδέονται περισσότερο με τα ψυχολογικά προβλήματα και την κατάθλιψη και δεν είναι το οικονομικό ζήτημα αυτό που κυριαρχεί.

«Είναι η αίσθηση του αδιεξόδου και του αβοήθητου, ότι δηλαδή δεν έχω βοήθεια, δεν υπάρχει ελπίδα και το δεύτερο αφορά στην διαταραχή της κοινωνικής συνοχής. Αυτά τα δύο είναι πιο σημαντικά από τη μείωση του εισοδήματος. Στην Ελλάδα παλαιότερα ήταν πολύ δύσκολα τα πράγματα και δεν είχαμε αυτά τα ψυχολογικά προβλήματα».

Στο ερώτημα πως εννοεί την κοινωνική συνοχή, απαντά πως κάποτε υπήρχε η αίσθηση ότι όλοι ανήκουμε σε μια ομάδα, σ' ένα σύνολο και όλοι μαζί θα τα καταφέρουμε.

Αναπόφευκτα κάνω την παρατήρηση πως η διαστροφή αυτής της ιδέας προϋπήρξε της οικονομικής κρίσης, προκλήθηκε την εποχή της ευμάρειας όπου κυριάρχησε ένα ατομικιστικό και ηδονιστικό μοντέλο.

«Αυτή η κοινωνική συνοχή σε επίπεδο γειτονιάς, δήμου, σταδιακά περιορίστηκε, είμαστε αρκετά εγωιστές ως χαρακτήρες στην Ελλάδα» αναφέρει και προσθέτει: «Επιπλέον όταν ο μπαμπάς, η μαμά, ή οι παππούδες ασχολούνται αρκετά με τα οικονομικά και όταν λείπουν και πολλές ώρες από το σπίτι, αναπόφευκτα μειώνεται ο ποιοτικός χρόνος και η συνοχή της οικογένειας. Αυτό που έχει φανεί ότι είναι παράγοντας κινδύνου για δυσκολίες στα παιδιά, είτε σε επίπεδο συναισθήματος, είτε διαγωγής, είναι η έλλειψη ποιοτικού χρόνου και επικοινωνίας. Δεν αρκεί να είσαι δίπλα στο παιδί, αλλά να συμμετέχεις σε μια διάδραση ποιοτική και ουσιαστική».

Ωστόσο, αδιαμφισβήτητα, η καθημερινή πίεση είναι μεγάλη και η δυσκολία διαχείρισης της καθημερινότητας εξαιρετικά δύσκολη. Από τα συμφραζόμενα δεν υπάρχει αμφιβολία ότι περισσότεροι άνθρωποι απ' ότι στο παρελθόν έχουν εμφανίσει κατάθλιψη ή είναι υποψιασμένοι αναφορικά με τα συμπτώματα της κατάθλιψης. Παράλληλα, έχουν προκύψει και νέοι όροι όπως η Γενικευμένη Αγχώδης Διαταραχή, της οποίας αν διαβάσει κανείς τα συμπτώματα θεωρεί ότι πάσχει από αυτή. Άλλωστε σ' ένα αστικό περιβάλλον, όπως αυτό έχει δημιουργηθεί, το άγχος είναι μέρος της ζωής μας. Άρα τι γίνεται σε αυτή την περίπτωση; Εάν δεν επισκεφθεί κανείς τον ειδικό, λόγω του ότι κοστίζει, ή επειδή το σύστημα υγείας δεν έχει την υποδομή για άτομα που βιώνουν αυτά τα συμπτώματα, καταφεύγει στον φαρμακοποιό της γειτονιάς για να προμηθευτεί το αντικαταθλιπτικό που κάποιος συγγενής ή γείτονας του υπέδειξε. Δεν χρειάζεται συνταγή γιατρού.

«Είναι μια γρήγορη λύση ακόμη και για κάποιον που έχει μια ελαφριάς μορφή κατάθλιψης, ή είναι ιδιαίτερα αγχωμένος σε κάποια φάση της ζωής του» λέει ο κ. Γιώργος Παπαχαρίσης, φαρμακοποιός και συγγραφέας του βιβλίου «Σύγχρονη Φαρμακολογία». Ο ίδιος εκτιμά ότι οι πωλήσεις αντικαταθλιπτικών έχουν αυξηθεί κατά τουλάχιστον 45% από την αρχή της οικονομικής κρίσης. Είναι πολύ εύκολο να πάρει κάποιος ένα από αυτά τα φάρμακα και συνήθως πρόκειται για παραγωγικές ηλικίες, 30 με 45 ετών.

 

«Γράφουν φάρμακα στο βιβλιάριο της γιαγιάς για να αποφύγουν το στίγμα, και μετά τα χάπια μοιράζονται μεταξύ της οικογένειας κατά βούληση»

 

Η κουλτούρα του Quick Fix: Όταν τα αντικαταθλιπτικά χάπια θεωρούνται η εύκολη λύση

Την ίδια τοποθέτηση κάνει και η φαρμακοποιός Μ.Σ από την Εύβοια η οποία αναφέρει πως πολλοί είναι αυτοί που αρχικά ζητούν κάποια φυτικά χάπια για να μπορέσουν να κοιμηθούν. Δεν περνάει πολύς καιρός και ανεβαίνουν κατηγορία. Συνήθως μαθαίνουν γι' αυτά από κάποιον γνωστό.

«Εμείς τους ρωτάμε εάν τους τα έχει γράψει γιατρός και κρίνουμε κατά περίπτωση. Ωστόσο υπάρχουν και αυτοί που γράφουν φάρμακα στο βιβλιάριο της γιαγιάς για να αποφύγουν το στίγμα, και μετά τα χάπια μοιράζονται μεταξύ της οικογένειας κατά βούληση» λέει η ίδια και σημειώνει πως ακόμη και χάπια που θέλουν συνταγή γιατρού, χάπια που είναι εθιστικά και κοστίζουν λιγότερο από δύο ευρώ βρίσκονται σχεδόν σε κάθε σπίτι στην επαρχία.

«Είναι μια εύκολη λύση που στοχεύει στην ταχεία επίλυση του προβλήματος. Αντί κάποιος να πάει στον ψυχίατρο, που μπορεί να κοστίσει πάνω από 60 ευρώ, έρχεται στο φαρμακείο και παίρνει ένα κουτί αντικαταθλιπτικά και κερδίζει και από το ασφαλιστικό του ταμείο κάποιο ποσό με αποτέλεσμα με λιγότερο από 60 ευρώ να κάνει τη δουλειά του» λέει η Μ.Σ.

«Είμαι αντίθετος στο να βλέπω το χάπι ως εύκολη λύση. Υπάρχουν λύσεις που είναι αποδοτικές και λύσεις που δεν είναι αποδοτικές. Αυτό που συμβαίνει με τα χάπια και όλοι το ξέρουμε είναι ότι κάποιος θα τα πάρει, αλλά δεν θα τα πάρει σωστά, γιατί και η φαρμακοθεραπεία έχει τη διάρκειά της. Μια θεραπεία μπορεί να είναι αποδοτική αρκετό καιρό μετά την παρέλευση των πρώτων συμπτωμάτων. Εκεί εντοπίζεται και ένα από τα προβλήματα. Κάποιος θα τα πάρει για λίγο διάστημα και μετά δεν θα συνεχίσει, είτε γιατί πιέζεται οικονομικά, είτε διότι δεν θέλει να φαίνεται στο βιβλιάριό του ότι παίρνει ψυχοφάρμακα», συμπληρώνει ο κ. Απόστολος Βούρδας.

 

Τι γίνεται με τα παιδιά που αντιμετωπίζουν προβλήματα ψυχικής υγείας;

Εκτός όμως των ενηλίκων υπάρχουν και τα παιδιά που με τον ένα ή άλλο τρόπο πλήττονται από την κρίση. Ο κ. Βούρδας αναφέρει ότι ο δημόσιος τομέας δεν προσφέρει ψυχοθεραπείες ή προσφέρει πολύ λίγες γιατί δεν υπάρχει το προσωπικό. Μπορεί να κάνει διαγνώσεις και μετά οι θεραπείες να γίνονται από ιδιωτικά κέντρα. Άρα υπάρχει μια πρακτική δυσκολία. Το δημόσιο δεν έχει προσωπικό για να κάνει ψυχοθεραπείες, αυτές τις αναλαμβάνουν ιδιωτικοί φορείς η ποιότητα των οποίων δεν ελέγχεται και οι γονείς είναι άγνωστο πότε θα πάρουν από τα ταμεία ένα μέρος των χρημάτων που έχουν καταβάλει.

Μιλώντας για τα παιδιά, ο κ. Βούρδας, δημιουργός επίσης του προγράμματος, Θετικοί γονείς – Χαρούμενα Παιδιά, το οποίο πραγματοποιείται με δωρεά από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, αναφέρει ότι σε αντίθεση με αυτό που συμβαίνει στις ΗΠΑ, δηλαδή της υπερσυνταγογράφησης ψυχοφαρμάκων στα παιδιά, στην Ελλάδα ισχύει το αντίθετο, δηλαδή υπάρχει υποσυνταγογράφηση, καθώς ιστορικά στη χώρα μας δινόταν έμφαση στην ψυχοθεραπεία. Επίσης επισημαίνει ότι τα φάρμακα στα παιδιά δεν λειτουργούν το ίδιο καλά όπως στους ενήλικες, ίσως λόγω της ανάπτυξης του εγκεφάλου.

«Ένας άλλος λόγος για τον οποίο η προσέγγιση για τα παιδιά είναι αντιφαρμακευτική, είναι πως επικρατεί η λογική της έσχατης λύσης. Αλλά υπάρχουν λύσεις που δουλεύουν και άλλες που δεν λειτουργούν και ανάλογα με την περίπτωση ίσως να πρέπει να πεις ότι το παιδί τώρα πρέπει να πάρει φάρμακο ή ίσως να χρειαστεί έπειτα από ένα χρόνο».

 

«Υπάρχει διαφορά μεταξύ του συμπτώματος και της διαταραχής. Συμπτώματα μιας νόσου μπορεί να έχουμε πολλοί, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχουμε τη διαταραχή.»

 

Εκτός όμως από τα παιδιά και τους ενήλικες στις πόλεις, υπάρχουν και αυτοί που ζουν σε παραμεθόριες περιοχές ή σε άγονες γραμμές. Η εικόνα όπως περιγράφεται είναι δυστοπική, καθώς δεν υπάρχουν οι απαραίτητες υποδομές για την ψυχική υγεία, δεν υπάρχουν ψυχίατροι πρόθυμοι να ζήσουν και να εργαστούν εκεί, ενώ υπάρχουν αναφορές για κατάχρηση ψυχοφαρμάκων. Όσον αφορά στα παιδιά στις Κυκλάδες, υπάρχει μια κινητή μονάδα που επισκέπτεται κάποια νησιά κάθε 15 ημέρες. Όταν πρόκειται για κάτι πιο σοβαρό το πλησιέστερο να πάει κανείς είναι η Σύρος, αν και πιο εύκολο είναι έρθει κάποιος να έρθει στην Αθήνα.

«Δεν είναι λίγες οι φορές που κάνω θεραπεία και διαγνώσεις μέσω Skype» σχολιάζει ο κ. Βούρδας.

 

Τελικά η κατάθλιψη έχει κυριαρχήσει στη ζωή μας; Οι αγχώδεις διαταραχές είναι αυτές που μας χαρακτηρίζουν; Τα συμπτώματα μοιάζουν να αφορούν την πλειονότητα των πολιτών. Πόσο μάλλον για την κατάθλιψη...

«Υπάρχει διαφορά μεταξύ του συμπτώματος και της διαταραχής. Συμπτώματα μιας νόσου μπορεί να έχουμε πολλοί, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχουμε τη διαταραχή. Όπως για παράδειγμα μπορεί να βήχουμε και να έχουμε πυρετό αυτό δεν σημαίνει πως έχουμε και πνευμονία. Έτσι λοιπόν ίσως να έχει κανείς συμπτώματα άγχους αλλά αυτό δεν σημαίνει πως έχει συναισθηματική ή αγχώδη διαταραχή. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να το καταλάβει σιγά σιγά ο κόσμος» σχολιάζει ο κ. Βούρδας.

Την προσοχή εφιστά και ο κ. Νίκος Τζαβάρας, ψυχίατρος, πρώην πρόεδρος της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας καθώς όπως σημειώνει υπάρχουν πολλές μορφές κατάθλιψης, άλλες οφείλονται σε οργανικά αίτια, άλλες είναι κοντά στην ψύχωση, υπάρχουν οι νευρωτικές και οι αντιδραστικές. Τονίζει δε, πως τώρα την εποχή της κρίσης, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και να οδηγούμαστε σε ασφαλή συμπεράσματα καθώς, σύμφωνα με τις κλινικές εμπειρίες έχουμε μια αύξηση των αποκαλούμενων αντιδραστικών – νευρωτικών καταθλίψεων που μπορούν να αποδοθούν στην επιβάρυνση που δέχεται το άτομο κάτω από διάφορες συνθήκες.

«Αυτό έχει μεγάλη σημασία γιατί ανάλογα με τη φαινομενολογία μιας κατάθλιψης προκύπτουν και οι ανάλογες θεραπευτικές και ψυχοθεραπευτικές υποχρεώσεις. Η σύγχρονη ψυχιατρική διαθέτει πάρα πολλές δυνατότητες για να επηρεάσει θετικά όσους υποφέρουν από καταθλίψεις» αναφέρει και δίνει έμφαση στη συμπαράσταση του ψυχιάτρου ή του ψυχολόγου, πέρα από τη φαρμακευτική αγωγή.

Ακόμη διευκρινίζει ότι η καταφυγή στα ψυχοφάρμακα είναι η χειρότερη επιλογή για ορισμένου τύπου ψυχιατρικές καταστάσεις. Αυτά θα πρέπει να δίνονται όπως κρίνει ο ειδικός, γιατί δρουν με ποικίλους τρόπους και οι γιατροί γνωρίζουν ποιοι είναι αυτοί.

«Τα αντικαταθλιπτικά μπορεί να αγοράσει κάποιος από το φαρμακείο χωρίς συνταγή γιατί δεν δημιουργούν εξάρτηση, αντίθετα με τις βενζοδιαζεπίνες. Εντούτοις η επιλογή τέτοιων φαρμάκων πρέπει να λαμβάνει χώρα με τη γνώμη του ψυχιάτρου. Μπορεί να μην χρειάζονται συνταγή γιατρού, αλλά κανείς δεν αποκλείει ότι μπορεί να υπάρξουν παρενέργειες, ενώ δεν είναι βέβαιο ότι θα οδηγήσουν και στη βελτίωση των συμπτωμάτων».

«Δυστυχώς στη σημερινή εποχή υπάρχει η τάση να καταφεύγουμε σε μεθόδους για να αντιμετωπίσουμε τα όποια προβλήματα ή τη θλίψη που και αυτή είναι μια μορφή κατάθλιψης. Χρειάζεται η προσπάθεια του ατόμου για να αντιμετωπίσει τα πολύ συγκεκριμένα καθημερινά προβλήματα, με τη βοήθεια, την αρωγή των φίλων» συνεχίζει ο κ. Τζαβάρας.

 

«Όμως όπως και οι ρυτίδες μπορεί να είναι όμορφες, έτσι και ο πόνος και η στεναχώρια μπορεί τελικά να μας κάνουν πιο δυνατούς»

 

«Σαφώς και ασχολούμαστε με τα θέματα της ψυχικής υγείας περισσότερο, με την έννοια να είμαστε καλά και προσπαθούμε να είμαστε όσο πιο καλά γίνεται και όσο περισσότερο μπορούμε, αυτό δεν αφορά μόνο την ψυχική υγεία, αλλά αφορά και άλλους τομείς που έχουν για παράδειγμα να κάνουν με την αισθητική και την εξωτερική μας εμφάνιση, από τον οδοντίατρο μέχρι τον πλαστικό χειρουργό», προσθέτει ο κ. Απόστολος Βούρδας και λέει πως αυτή η τάση έχει περάσει και στην ψυχιατρική. «Ο κόσμος πηγαίνει για να είναι σούπερ καλά, γιατί ορισμένοι δεν αντέχουν την παραμικρή δυσκολία στον ψυχισμό τους. Είναι μια γενικότερη στάση ζωής που έχει αρχίσει να αναπτύσσεται».

 

Η ψυχή δεν οφείλει να εκχωρείται μόνο στους ψυχιάτρους

 

«Όμως όπως και οι ρυτίδες μπορεί να είναι όμορφες, έτσι και ο πόνος και η στεναχώρια μπορεί τελικά να μας κάνουν πιο δυνατούς» λέει ο ίδιος και κάνει λόγο για μια συναισθηματική ωριμότητα που δεν αρνείται τον πόνο και τη στεναχώρια. «Η άρνηση της δυσκολίας δεν βοηθάει, αντίθετα δυσκολεύει τη ζωή» καταλήγει.

«Ο εκψυχιατρισμός των κοινωνικών φαινομένων, των υποκειμενικών καταστάσεων οδηγεί σε παραμόρφωση της κοινωνικής συνείδησης των ατόμων. Η ψυχή δεν οφείλει να εκχωρείται μόνο στους ψυχιάτρους, είναι ένα γενικότερο γνώρισμα του ανθρώπου και έχει να κάνει με την κοινωνική συνείδηση, την ηθική ποιότητα και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει κανείς τις δυσκολίες που καθημερινά συναντά» λέει από την πλευρά του ο κ. Τζαβάρας και αφήνει αιχμές για τη συμφεροντολογική σχέση ψυχιάτρων και φαρμακοβιομηχανίας, οι οποίοι από κοινού καλλιεργούν την ιδεολογία μιας μόνιμης και διευρυμένης ψυχιατρικής αγωγής.

 

Δημοσθένης Γκαβέας 

 

 

Πηγή: huffingtonpost.gr

Κυριακή, 03 Σεπτεμβρίου 2017 17:32

Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΤΟΚΕΤΟΥ

Written by

 

Ο τοκετός είναι μια διαδικασία φορτισμένη από συναισθήματα και, ειδικά αν πρόκειται για το πρώτο μωρό, συχνά και από ανησυχίες και προβληματισμούς. Σήμερα δε, που πολλές γυναίκες μοιράζονται αυτήν τη συνταρακτική εμπειρία με τους συντρόφους τους, είναι αναγκαίο κατά τη διάρκεια του τοκετού να γίνει σωστή διαχείριση και των δικών τους συναισθημάτων και να διασκεδαστούν και οι δικές τους ανησυχίες.

Μία κεντρική ανησυχία, που σχετίζεται με τον τοκετό και επιβαρύνει την ψυχολογία της επιτόκου, είναι ο πόνος και η αντιμετώπισή του. Η εκτενής χρήση της επισκληρίδιου αναισθησίας έχει εν πολλοίς κατευνάσει την ανησυχία αυτή.

Εντούτοις, η επιτυχής αντιμετώπιση του πόνου με την επισκληρίδιο αναισθησία δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να οδηγήσει στην παραμέληση και της ψυχικής στήριξης κατά τη διάρκεια του τοκετού. Η ψυχική στήριξη είναι σημαντική προκειμένου η συνολική εμπειρία του τοκετού, όπως η επίτοκος θα τη βιώσει, να αποκτήσει θετικό πρόσημο.

Έχει παρατηρηθεί πως η συνεχής ψυχική στήριξη της γυναίκας κατά τη διάρκεια του τοκετού αφενός βελτιώνει αυτήν καθεαυτήν την εμπειρία του τοκετού, αφετέρου μειώνει τις πιθανότητες καταφυγής στον επεμβατικό τοκετό. Με τον όρο επεμβατικό τοκετό αναφερόμαστε τόσο στην καισαρική τομή, όσο και στην λεγόμενη σικυουλκία, στη χρήση δηλαδή της «βεντούζας», προκειμένου να βοηθηθεί η έξοδος του νεογνού.

Η σημασία της ψυχικής στήριξης της γυναίκας κατά τη διάρκεια του τοκετού έχει αναγνωριστεί από τους μαιευτήρες εδώ και πολλά χρόνια και διάφοροι μελετητές έχουν διατυπώσει θεωρίες, σχετικές με τον τρόπο παροχής της ψυχικής στήριξης της επιτόκου. Οι θεωρίες αυτές ονομάζονται ψυχοπροφυλακτικές μέθοδοι. Η εφαρμογή στοιχείων των ψυχοπροφυλακτικών αυτών μεθόδων κατά τη διάρκεια του τοκετού, μπορεί να βελτιώσει την γενικότερη εμπειρία του τοκετού τόσο για την επίτοκο, όσο και για το σύντροφό της, ο οποίος συχνά πλέον παρίσταται.

Το μακρινό 1933 ο Βρετανός Μαιευτήρας Grantly Dick-Read περιέγραψε τη μέθοδο του «φυσικού τοκετού» (natural birth). Ο ιατρός αυτός πίστευε πως ο πόνος του τοκετού είναι προϊόν του φόβου της επιτόκου. Σύμφωνα με τη μέθοδο αυτή η διδαχή των φυσιολογικών διαδικασιών του τοκετού και της ανατομίας του γεννητικού συστήματος, βοηθάει στη δημιουργία μιας ατμόσφαιρας εμπιστοσύνης μέσα στην αίθουσα τοκετών. Η εμπιστοσύνη, που η επίτοκος αισθάνεται απέναντι στον ιατρό, αλλά και στο σώμα της, το οποίο γνωρίζει, σε συνδυασμό με τεχνικές χαλάρωσης, θεωρητικά μπορεί να βοηθήσουν στην βελτίωση της εμπειρίας του τοκετού και να επιτρέψουν στη γυναίκα να αισθανθεί λιγότερο πόνο.

Πιο «εκλεπτυσμένη» και πιο διαδεδομένη είναι η μέθοδος, η οποία διατυπώθηκε από τον Γάλλο Fernand Lamaze το 1951. Ο Lamaze διατύπωσε τη θεωρία του μετά από μία επίσκεψη στη Ρωσία, όπου και ήρθε σε επαφή με το έργο του μεγάλου Ρώσου επιστήμονα και διανοητή Ivan Pavlov. Η περιγραφή του έργου του Pavlov είναι (δυστυχώς) εκτός του σκοπού του κειμένου αυτό. Η μέθοδος Lamaze αρχικά ονομάστηκε, ίσως με κάποια δόση υπεραισιοδοξίας, «ανώδυνος τοκετός», ενώ αργότερα μετονομάστηκε σε «τοκετό χωρίς φόβο». Σύμφωνα με τον Lamaze αν μπορέσουμε να βοηθήσουμε την επίτοκο να επικεντρώσει την προσοχή της σε συγκεκριμένα είδη αναπνοής ή ακόμα και σε σημεία του τοίχου, τότε η αίσθηση του πόνου του τοκετού θα μειωθεί σημαντικά.

Ο μαιευτήρας Robert Bradley εξέλιξε το 1947 την ομώνυμη μέθοδο τοκετού, η οποία διαδόθηκε μέσω του της έκδοσης του βιβλίου του «Husband – Coached Childbirth» το 1967. Η μέθοδος αυτή υπογραμμίζει την αξία της συνεργασίας της επιτόκου με το σύντροφό της κατά τη διάρκεια του τοκετού. Στα πλαίσια της μεθόδου αυτής τα ζευγάρια διδάσκονται τη μηχανική τοκετού και μαθαίνουν τι είναι η διαφραγματική αναπνοή. Η μέθοδος Bradley δεν επικεντρώνεται στην αναλγησία, στη μείωση δηλαδή του πόνου, αλλά στο πώς θα βελτιωθεί η αντοχή της επιτόκου στις ωδίνες του τοκετού.

Οι μέθοδοι αυτές δίνουν έμφαση στην αξία της πληροφόρησης της εγκύου και του συντρόφου της σχετικά με τη διαδικασία του τοκετού, ώστε να μειωθεί ο φόβος και να βελτιωθεί η γενικότερη εμπειρία του τοκετού, όπως αυτή γίνεται αντιληπτή από την επίτοκο.

Η ψυχολογική υποστήριξη κατά τον τοκετό είναι σημαντική και βασίζεται στη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ της επιτόκου και του συντρόφου της με τον θεράποντα ιατρό. Η σχέση αυτή χτίζεται σταδιακά καθ’ όλη τη διάρκεια της παρακολούθησης της εγκυμοσύνης.

Η ενημέρωση του ζεύγους από το Μαιευτήρα είναι σημαντική σε όλα τα στάδια της κύησης. Έτσι όσο πλησιάζει ο τοκετός η ενημέρωση αυτή συνήθως επικεντρώνεται στα θέματα αυτής καθεαυτής της διαδικασίας του τοκετού και απαντώνται κατά τον καλύτερο δυνατόν τρόπο οι απορίες.

Με τον τρόπο αυτόν αντιμετωπίζεται η βασικότερη ανησυχία των ζευγαριών που περιμένουν παιδί: ο φόβος για την άγνωστη αυτή συγκλονιστική διαδικασία. Με δεδομένο δε πως κάθε εγκυμοσύνη είναι διαφορετική, στην ενημέρωση, η οποία ρίχνει φως στις πτυχές της διαδικασίας του τοκετού, πρέπει να δίνεται η δέουσα σημασία, ακόμα και αν πρόκειται για οικογένειες, μέσα στις οποίες ήδη έχουν γεννηθεί ένα ή περισσότερα παιδιά.

Εν όψει του τοκετού είναι, λοιπόν, βασικό να εμπεδωθεί ένα αίσθημα ασφάλειας καταρχήν στην έγκυο, αλλά και στο σύντροφό της. Το αίσθημα αυτό καλλιεργείται ήδη από το διάστημα, το οποίο προηγείται του τοκετού. Σημαντική είναι όμως και η στοργική συμπαράσταση στην έγκυο κατά τη διάρκεια του τοκετού από το μαιευτήρα και από τη μαία.

Δρ ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΚΩΝ. ΛΥΓΝΟΣ, MSc, PhD, ΜΑΙΕΥΤΗΡ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΟΣ, Master of Science University College London, Διδάκτωρ Μαιευτικής Γυναικολογίας

 

Για περισσότερες πληροφορίες δείτε την συμβουλευτική ομάδα, ΜΑΖΙ, ΦΡΟΝΤΙΔΑ και ΠΟΡΕΙΑ

 

ΔΕΙΤΕ επίσης το κανάλι μας και τα σχετικά βίντεο με θέμα την Γονεϊκότητα που έχουμε ετοιμάσει και μπορεί να σας φανούν χρήσιμα.

 

 

Πηγή: www.eleftheia.gr

 

 

Δεν γνωρίζουν όλοι ότι τα ανθοϊάματα είναι καταπληκτικά στη στήριξη των ζευγαριών που προσπαθούν να συλλάβουν.

Τα ανθοϊάματα είναι μια ιδιαίτερα καλή επιλογή κατά τη διάρκεια του «σύλληψη – εγκυμοσύνη – γέννηση» κύκλου επειδή είναι ήπια και ασφαλή στη δράση τους.

Όπως πολλές άλλες εναλλακτικές τεχνικές υποστήριξης γονιμότητας, πχ η αρωματοθεραπεία και η γιόγκα γονιμότητας, τα ανθοϊάματα βοηθούν στη θεραπεία της στειρότητας, προωθώντας την ψυχική και συναισθηματική υγεία. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η εμπειρία της υπογονιμότητας συχνά αυξάνει το στρες, το οποίο μπορεί με τη σειρά του να επηρεάσει τις πιθανότητές σας να συλλάβετε ανατρέποντας τη φυσική αρμονία του σώματός σας. Τα ανθοϊάματα βοηθούν στην ανακούφιση του στρες με την εξισορρόπηση των ορμονών, καθώς και στην ανακούφιση ορισμένων από τα συναισθηματικά προβλήματα που μπορεί να είναι η αιτία της στειρότητας.

 

Κάθε ανθοΐαμα έχει τη δική του δύναμη και βοηθά στην εξισορρόπηση μιας συγκεκριμένης ανησυχίας που μπορεί να επηρεάσει τη φυσική σας γονιμότητα. Τα ανθοϊάματα είνας δυνατό να συνδυαστούν για να δημιουργήσουν μια σύνθεση που θα είναι η κατάλληλη θεραπεία για εσάς. Εδώ είναι ένας κατάλογος μερικών ανθοϊαμάτων που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε στη δική σας ανθοθεραπεία:

Pomegranate  έχει μια εξισορροπητική επίδραση στο αναπαραγωγικό σύστημα και βοηθά στη γυναικεία υπογονιμότητα. Είναι επίσης καλό για τα συναισθηματικά θέματα γύρω από τη σεξουαλικότητα και τη μητρότητα.

She Oak είναι από τα ανθοϊάματα που χρησιμοποιούνται πιο συχνά για μείωση του στρες που προκαλείται από τη στειρότητα και για την ισορροπία των ορμονικών επιπέδων.

Noni ενθαρρύνει τη φροντίδα και την περιποίηση, μειώνει τα αρνητικά συναισθήματα.

White Chestnut και Vervain προάγουν τη χαλάρωση και τη θετική σκέψη.

Wisteria προάγει τον αισθησιασμό και τονώνει το σώμα.

Aspen βοηθά αυτούς που έχουν την αίσθηση του φόβου από το άγνωστο, που αισθάνονται άβολα, σαν να πρόκειται να συμβεί κάτι, για φόβο άγνωστων αιτιών.

Agrimony προωθεί την ανοικτή επικοινωνία προκειμένου να εκφραστούν και να απελευθερωθούν τα δύσκολα συναισθήματα.

Impatiens είναι πολύ χρήσιμο ενώ προσπαθείτε να μείνετε έγκυος, ειδικά όταν δεν μπορείτε να περιμένετε. Θέλετε να γίνει η εγκυμοσύνη αυτή τη στιγμή! Αν υποψιάζεστε ότι μπορεί να είστε έγκυος και πρέπει να περιμένετε να μάθετε τα αποτελέσματα, αυτό το ανθοΐαμα μπορεί να σας δώσει μια αίσθηση ηρεμίας. Αν αισθάνεστε ανυπόμονη και ευερέθιστη στην ιδέα μην μείνετε έγκυος αρκετά γρήγορα, το Impatiens βοηθάει στην εξάλειψη αυτού του αισθήματος, προάγοντας την υπομονή και λίγη περισσότερη χαλάρωση ενώ περιμένετε.

Pine εάν αισθάνεστε ένοχοι και κατηγορείτε τον εαυτό σας για την ανικανότητά σας να έχετε ένα μωρό, αυτό το ανθοΐαμα είναι για εσάς. Εάν είχατε μια άμβλωση στο παρελθόν και αισθάνεστε ένοχη και ότι δεν αξίζετε άλλη μια ευκαιρία να μείνετε έγκυος, το Pine θα σας βοηθήσει να απελευθερωθείτε από την ενοχή και να συγχωρήσετε το παρελθόν σας, για να θεραπεύσετε την παρούσα κατάστασή σας.

Το πεύκο απελευθερώνει την αίσθηση της ενοχής σας, ανεξάρτητα από την αιτία. Αυτό το συναίσθημα μπορεί να δημιουργήσει συναισθηματικά μπλοκαρίσματα που εμποδίζουν πολλές γυναίκες να επιτύχουν τη σύλληψη. Μην υποτιμάτε τη δύναμη των δύσκολων συναισθημάτων στη φυσική σας ευημερία.

 

 

Είναι μεγάλη η λίστα των ανθοϊαμάτων που μπορούν να σας υποστηρίξουν κατά τη διάρκεια της «σύλληψη – εγκυμοσύνη – γέννηση» φάσης. Ρωτήστε μας για να δούμε ποια θα είναι τα κατάλληλα για εσάς.

 

Πηγές:

Bach Remedies For Fertility And Conception

Getting Pregnant by Natural Methods

15 Flower Essences for Emotional Support While Trying to Conceive

Bach Flowers For Fertility

 

Δευτέρα, 07 Αυγούστου 2017 18:53

Τοκοφοβία και Ανθοϊάματα

Written by

 

Αν είναι η πρώτη φορά που θα γεννήσετε, ίσως φοβάστε τους πόνους του τοκετού. Είναι απόλυτα φυσιολογικό μια μέλλουσα μαμά να προσεγγίζει με δέος την διαδικασία της γέννησης, ιδίως όταν πρόκειται για το πρώτο της μωρό.

 

Οι ψυχολόγοι ονομάζουν «τοκοφοβία» τον υπερβολικό φόβο ενόψει του τοκετού, με αποτέλεσμα πολλές φορές να καταφεύγει η γυναίκα σε ακραίες συμπεριφορές, ακόμα και σε επίμονη άρνηση να υποστεί φυσιολογικό τοκετό ή ακόμα και στην επίμονη άρνησή της να μείνει έγκυος. Από την άλλη δεν είναι λίγες οι φορές που η γυναίκα προβαίνει σε καισαρική τομή χωρίς οι ίδιος ο γιατρός να έχει αντιληφθεί την φοβία που κρύβεται πίσω από αυτή την επιλογή. Τότε μπορεί ο φόβος να μειώνεται ωστόσο το πραγματικό πρόβλημα παραμένει χωρίς να έχει επιλυθεί και να έχει λάβει την απαραίτητη φροντίδα.

 

Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε μια γυναίκα με τοκοφοβία;

Η πρόληψη στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι η σημαντικότερη παρέμβαση!

Τα προγράμματα προετοιμασίας τοκετού (παροχή της κατάλληλης και έγκυρης πληροφόρησης), τα μαθήματα θηλασμού, η συμμετοχή του πατέρα σε όλες τις διαδικασίες, μπορούν να έχουν πολύ καλά αποτελέσματα.

Επίσης η καλή σχέση με τη μαία και το γυναικολόγο είναι πολύ βοηθητικές.

Σε περίπτωση πολύ έντονων και επίμονων συμπτωμάτων τοκοφοβίας, η ψυχοθεραπεία θεωρείται απαραίτητη.

 

Επίσης, η λήψη ανθοϊαμάτων, ως ένας εντελώς φυσικός τρόπος υποστήριξης και χωρίς καμία παρενέργεια, μπορεί να είναι πολύ αποτελεσματική.

Δοκιμάστε από τα ανθοΐαματα Bach: Aspen, Mimulus, Rescue Remedy, Rock Rose, από τα Αυστραλιανά: Dog Rose, Dog Rose of the Wild Forces, Grey Spider Orchid, Waratah, Emergency Essence ή και συνδυασμός αυτών.

 

 

 

Πηγές:

Τοκοφοβία: Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε!

Τοκοφοβία: Γιατί κάποιες γυναίκες φοβούνται τόσο πολύ τον τοκετό;

 

 

Εντελέχεια

Το Εντελέχεια είναι ένας «πολυχώρος» με κατεύθυνση προς την απόκτηση ποιότητας ζωής, ψυχικής ανάτασης, σωματικής υγείας και ευεξίας και προς την ανάπτυξη υγιών διαπροσωπικών σχέσεων, επαφής, αυτογνωσίας.

Τι νέο υπάρχει

16 Ιουλίου 2019

Newsletter

Οι δράσεις μας και οι υπηρεσίες μας θα ανανεώνονται και θα εμπλουτίζονται. Θα χαρούμε να μείνετε κοντά μας!